လျှို့ဝှက်ဖောက်သည်

ဓါးရူးနှင့် အခြားကစားသမားတစ်ဖွဲ့သည် ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် အချင်းချင်း စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း အရေးပေါ် သင်္ဘောများအတွက် ထွက်ခွါရေးမျှော်စင်တံခါးဝတွင် စောင့်နေကြသည်။

“လူတိုင်းက တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ငါတို့ ဒီမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေရတယ်။ မတရားဘူး” ရေမွှေးဝက်ဝံက ညည်းညူသည်။ သူသည် ငါးနှင့် ခရမ်းသီးကြော်အသင်း၏ သုံးယောက်တွဲထဲမှဖြစ်ပြီး သူသည် ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးလေးဖြစ်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ မစ်ရှင်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ငါတို့က ထွက်ပြေးရာလမ်းကို စောင့်နေတယ်…” ဓါးရူးက အဖွဲ့ကို ဖြေသိမ့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် နောက်တော့ သူက စိတ်ဓာတ်ကျတဲ့ပုံစံနဲ့ “ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ မမိုက်ဘူး…”

နေမင်း ခရမ်းသီးက ခေါင်းနောက်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဓါးရူးကို “ငါတို့ အရင်က ကောင်းကောင်းတွေ့ဖူးတယ်လို့ မထင်ဘူး။ ပရိုလိဂ် မြင်းနက်၊ တရုတ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် တိုက်ခိုက်ရေးယန္တရားပညာရှင်၊ မင်းရထားတဲ့ နာမည်က အတော်မိုက်တာပဲ။

ဓါးရူးသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောသည် "မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ချီးကျူးစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ ကံကောင်းသွားတာပါ။"

esports အခင်းအကျင်းမှ နာမည်ကြီးများသည် လူသစ်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် အမြဲစိတ်ဝင်စားကြသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျောထောက်နောက်ခံ ပြစရာ ရလဒ်တွေရှိနေသရွေ့ သူတို့ဟာ လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အရေးမကြီးပေ။ လူအုပ်စုက အတော်လေး လိုက်ဖက်ပုံရသည်။

နောက်ထပ် စကားအနည်းငယ် အပြန်အလှန် ပြောပြီးနောက် အချိန်အများစုတွင် နှုတ်ဆိတ်နေသော ကခုန်နေသော ငါးနဂါးက " ငါးနှင့် ခရမ်းသီးကြော်အသင်းနဲ့ လက်မှတ်ထိုးဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"

ဓါးရူးက သူ့လက်ဖြင့် ကမန်းကတန်း လက်ဟန်ပြပြီး " ငါးနှင့် ခရမ်းသီးကြော်အသင်းကို အရမ်းကြိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မြစ်ဝဲကလပ်က ကျွန်တော့်အတွက် ကောင်းပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အသင်းသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့တောင် လုပ်နေကြပြီ။”

“အိုး…” ကခုန်နေသော ငါးနဂါးက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြန်သွားသည်။

အတန်ကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွါရေးမျှော်စင်ဘေးဘက်မှ ခြေသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားရူးနှင့် အခြားလူများသည် ချက်ချင်းပင် စကားရပ်လိုက်ပြီး ခြေသံကြားရာကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။

လာဒန်ပေါ်လာပြီး ကစားသမားတွေကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့က စကာဗန်ဂျာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

"မင်းကရော ဘယ်သူလဲ?" ဓါးရူးက ပြန်တုံ့ပြန်သည်။

လာဒန်က မေးခွန်းကို မဖြေပေ။ ကစားသမားများ၏ ကိရိယာများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် စကာဗန်ဂျာများ မဟုတ်ကြောင်းကို သူပြောနိုင်ပြီး သူတို့သည် မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား သို့မဟုတ် အရေးပေါ် သင်္ဘောများကို ဘာကြောင့် စောင့်ကြပ်နေကြသလဲဆိုတာကို သူမသိသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မင်းတို့က ခရီးသည်လား" လာဒန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

“အင်း၊ အဲလိုမျိုးပဲ။”

"မင်းတို့လည်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။" လာဒန်က ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ သင်္ဘောတွေကို ညွှန်ပြပြီး "မင်း ပိုက်ဆံပေးဖို့ ဆန္ဒရှိရင် မင်းသွားမာ့်လမ်းမှာ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ကတိပြုတယ်"

သေမင်း၏ တံခါးဝတွင်ပင်၊ လာဒန်သည် နောက်ထပ်ငွေရှာရန် စဉ်းစားခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

“ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားပါဘူး။ Black... အဟွတ် အဟွတ်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤနေရာကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ပြောထားတယ်။ အခြားသူများက လောလောဆယ် စကာဗန်ဂျာတွေကို သင်္ဘောပေါ်မှာ ပြန်တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အားလုံးက အခြေအနေကောင်းနေပါတယ်။ ငါတို့က ဘာလို့ ပြေးရမှာလဲ"

ပြန်တိုက်နေတဲ့လူတွေရှိသေးလား။ လာဒန်၏ မျက်လုံးများက အံ့သြသွားကာ “မင်းမှာ အဖော်ဘယ်လောက်ရှိလဲ”

"သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်လောက်"

ပင်မထိန်းချုပ်ခန်းသည် သူ၏ ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဟု လာဒန်တွေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲသံများနှင့် ဤလူအုပ်စုက သူ့ကို ယခုလေးတင် ပြောထားသည်မှာ ထင်ရှားစွာ သက်သေပြနေပါသည်။ စကာဗန်ဂျာများကို တွန်းလှန်ရန် သူတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူသဘောပေါက်သွားသည်။

ဤလူများသည် အတော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံရပြီး ပင်မထိန်းချုပ်ခန်းရှိ အခြေအနေသည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။ ဒါကြောင့် ထွက်ပြေးစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ငါ အခုပြန်ပြီး ကူညီရင် ကပ္ပတိန်ဆီကနေ ဝင်ငွေနည်းနည်းရှာနိုင်သေးတယ်။

လာဒန်သည် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ထွက်ပြေးရန်အကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် “ငါက ကြေးစားစစ်သားပါ။ ငါ့ကုဒ်အမည်မှာ အစိမ်းရောင်စစ်သည်တော်။ မင်းသူငယ်ချင်းတွေ ဘယ်မှာ တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။ ငါသူတို့ကို အကူအညီနည်းနည်း ပေးလို့ရတယ်။"

ဓါးရူးနှင့် အခြားကစားသမားများသည် ခဏလောက် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကာဗန်ဂျာများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အခြားသူများပါဝင်နေသည့်နေရာကို ညွှန်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချက်အလက်ကိုရပြီးနောက် လာဒန်က လှည့်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြန်ထွက်သွားတော့သည်။

…

နောက်ဆုံး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးသည် လျှောက်လမ်းတွင် ရပ်နေသော နောက်ဆုံး စကာဗန်ဂျာဖြစ်လာသည်။ တုန်ယင်နေသောပုံစံနှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အသက်ရှုသံများနှင့်အတူ သေခါနီး သားရဲတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။

ကားလော့ဒ်သည် ကစားသမားများနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး အခြားသော စကာဗန်ဂျာများကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးသည် အခြေအနေ ဆိုးရွားလာသည်ကို သဘောပေါက်ပြီး တိုက်ပွဲမှ ခွဲထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဟန်ရှောင်းက သူ့ကို အခွင့်အရေးမပေးခဲ့ပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးကို တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲတွင် အပြည့်အဝ ဖိနှပ်ထားခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းက သူ့ကို ကြိုးနှင့်ဆွဲပြီး တုတ်နှင့်ရိုက်ထားသလိုပင်။ ဖွတ်မြီးမြွေနဂါး၏ သွေးအမှတ်သည် သုညနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏တူကို မနည်းကိုင်ထားရ၏။

"ရုန်းကန်ချင်သေးလား" အသံလှိုင်းစက်လုံးသည် သူ့နောက်ကျောတွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး ဟန်ရှောင်း၏ အသံသည် သူ့ဝတ်စုံ၏ ဆက်သွယ်ရေးစက်မှ ထွက်လာသည်။ “ဆက်တိုက်ပါ၊ မင်းသေမှာသေချာတယ်။ မင်းလို စကာဗန်ဂျာခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ မင်းရဲ့ခေါင်းအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ဆုကြေးတွေရမှာ သေချာတယ်။ မင်းလက်နက်ကို လွှတ်ချလိုက်ရင် မင်းကို ထောင်ထဲ အေးအေးဆေးဆေး လွှတ်လိုက်မယ်။ အခုအချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်းတွေ အဲဒီထက်ပိုပြီး ဆုံးရှုံးစရာမှ မလိုတာ။"

ကားလော့ဒ်ကိုဖမ်းဆီးမည့် စကာဗန်ဂျာများ၏ မစ်ရှင်သည် ဟန်ရှောင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ကောလ်တန် ကြယ်စုတန်းရှိ ဂိုဒိုရာ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် သိသိသာသာ ကြီးမားပြီး ကြုံရာကျပန်း ဂိုဒိုရာတစ်ယောက်သည် ထိုမျှလောက် တန်ဖိုးရှိမည် မဟုတ်သော်လည်း ဟန်ရှောင်းသည် ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ရှိမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ကလန်!

ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးက စစ်ပွဲတူကြီးကို လွှတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ပစ်ချလိုက်သည်။ အလေးချိန်ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားကာ သူသည်လည်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူအသက်ရှုမဝသလို သူ့အမူအရာက သေလုမျောပါး ဖြစ်နေ၏။ ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးသည် ဤအရာက သူ၏အရှုံးပေးမှုကို ပြသရန် လုံလောက်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးသည် သွေးပူတတ်သော်လည်း လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ထောင်ထဲမှာပဲ အသက်ရှင်နေလိမ့်မည်။

ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးကို သေသေချာချာ တုပ်နှောင်ထားသည်။ ဒါပေမယ့် ထိုင်နေတဲ့ အနေအထားမှာတောင် ထိုအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက နှစ်မီတာကျော် မြင့်သေးသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ဟန်ရှောင်းအတွက် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ဤလူသည် ကျောက်တုံးဘီလူးနှင့် လူသားတို့ကြားတွင် ရောစပ်ထားသည့်ပုံဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား ကွဲပြားသဖြင့်၊ မိဘတစ်ယောက်ယောက်သည် လူသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟန်ရှောင်းသည် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းများကို မတော်တဆ တွေးမိသည့်အခါ ချက်ချင်းဘရိတ်အုပ်လိုက်ရသည်။

ဒီလူတွေက နည်းနည်းတော့ လွတ်လပ်တယ် မဟုတ်လား… အဲဒါက လိင်တူဆက်ဆံတာနဲ့ မတူဘူး… သူတို့က မျိုးနွယ်စု တစ်မျိုးတည်းတောင် မဟုတ်ဘူး။

ဟမ်… ဒါပေမယ့် မျိုးပွားမှုအပိုင်းမှာ စစ်မှန်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ မပါဘူးလို့ ဘယ်သူက ယူဆရမှာလဲ။

ဒီကမ္ဘာကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်...

ဟန်ရှောင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲက ပေါက်ကရ အတွေးအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ပြော၊ မင်းကိုဘယ်သူ ငှားလိုက်တာလဲ၊ မင်းဘာလို့ ဂိုဒိုရာကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။"

ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးက ဒေါသတကြီး ညည်းညူပြီး “ဒါကို ငါပြောပြမယ်လို့တောင် မထင်လိုက်နဲ့။ ငါတို့အလုပ်က ဖောက်သည်တွေကို ရောင်းမစားဘူး။”

ဟန်ရှောင်းက အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "မင်းကို ဖမ်းပေးလို့ ဆုငွေတွေ ရနိုင်ပေမယ့်၊ အဲဒါက မင်းတစ်ကိုယ်လုံး အပြည့်အစုံ အပ်ပေးရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ မင်းရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကို ငါမဆွဲဖြုတ်ခင် အချက်အလက်တွေ ငါ့ကိုပေးပါ။"

“ငါ့ဖောက်သည်က ‘အမှောင်ကြယ်’ပါ” ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးက ချက်ချင်းနီးပါးဖြေသည်။

ဟန်ရှောင်းပြုံးလိုက်သည်။ သစ္စာစောင့်သိမှုအကြောင်း ပြောနေတဲ့ စကာဗန်ဂျာ။ ဟား ဟား။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ကားလော့ဒ်သည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လာသည်။ “အမှောင်ကြယ်”

ကားလော့ဒ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ရှောင်းက ‘အမှောင်ကြယ်’နှင့် ဂိုဒိုရာတို့သည် ကမ္ဘာမကျေ ရန်သူများဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။

ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးက အစမှစ၍ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

“‘အမှောင်ကြယ်’သည် သွေးသန့်တဲ့ ဂိုဒိုရာကို လျှို့ဝှက်ဝယ်ယူနေတယ်… သွေးယဇ်ပူဇော်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုအတွက်ပဲ။ ဖမ်းမိတဲ့ ဂိုဒိုရာတွေအတွက် အနည်းဆုံး စျေးနှုန်းကတောင် အတော်မြင့်မားတယ်။ အဆင့်နိမ့် စီးပွားဖြစ်အာကာသယာဉ်တစ်စင်းပေါ်မှာ ဂိုဒိုရာကို တွေ့ရတော့ ဘုရားမတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ ထင်ပြီး၊ ငွေကောင်းကောင်းရဖို့ ‘အမှောင်ကြယ်’ကို ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ အပေးတစ်ခုတစ်ခုကို ငါတို့သဘောတူပြီး ငါတို့အလုပ်က ဂိုဒိုရန်ကို ဖမ်းဖို့ပ… ဒါပါပဲ။”

သွေးသန့်သော ဂိုဒိုရာများသည် အဆင့်အတန်းတွင် အလွန်မြင့်မားပြီး ဂိုဒိုရာစုံစမ်းစစ်ဆေးသူ အများစုသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အာကာသယာဉ်များဖြင့် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။ ကားလော့ဒ်သည် ထိုစဉ်က ‘အမှောင်ကြယ်’မှ ငှားရမ်းထားသော ကျပန်း စကာဗန်ဂျာအဖွဲ့နှင့် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ကံမကောင်းခြင်း‌ပင်။ ဟန်ရှောင်းသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရယ်ချင်ငိုချင်လာသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ရန်သူများသည် သူတို့ကဲ့သို့ 'ဒေသခံ' အချို့ကို အမဲလိုက်နေခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။

ဤသင်္ဘောပေါ်ရှိ လုံခြုံရေးနိမ့်ကျမှုသည် စကာဗန်ဂျာများကို လှုပ်ရှားရန် သတ္တိရှိစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟန်ရှောင်းသည် အဆင့်မြင့် ခရီးသွားကုမ္ပဏီများနှင့် ခရီးသွားလိုသော်လည်း ကားလော့ဒ်သည် အလွန်ဆင်းရဲသော သောက်တလွဲကောင် ဖြစ်နေသည်။

ပိုက်ဆံက အရာရာတိုင်းကို မလုပ်နိုင်ပေမယ့် ပိုက်ဆံမရှိရင် ဘာမှလုပ်လို့မရပေ။

"အဲဒါ မင်းဆင်းရဲလို့ ဖြစ်ရတာ" ဟန်ရှောင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။

ကားလော့ဒ်သည် အလွန်မှားယွင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ တကယ်ပင် သူ့ကို လုယက်တဲ့လူက သူ့ကို ဆင်းရဲတယ်လို့ ပြောဆိုခြင်းကို ခံနေရ၏။ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ တရားမျှတမှု ရှိသေးရဲ့လား။

သူက ပစ်မှတ်မဟုတ်ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အန္တရာယ်နည်းနည်း ရှိနေတုန်းပင်။ ဟန်ရှောင်းက သူ့ရဲ့အသက်ရှုသံအောက်မှာ "အမှောင်ကြယ်... ဒီအဖွဲ့ဟာ ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ အတော်လေးကို သက်ဆိုင်တယ်။ ဘာမှတောင် မကြာသေးဘဲ အဆက်အသွယ်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”

ပင်မထိန်းချုပ်ခန်း၏ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ ဟန်ရှောင်းသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများအား ကျန်အဖွဲ့ကို ဆက်သွယ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ကစားသမားများ၏ အင်တာဖေ့စ်မှတဆင့် ဆက်သွယ်မှုသည် အကွာအဝေးနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး အခြားအသင်းများနှင့် အခြေအနေကို သိရှိနိုင်သည်။ ဟွန်းစတားသည် ကင်းလှည့်ဇုန်ထဲကို ဝင်တော့မှာ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် စကာဗန်ဂျာအများစုသည် သူတို့၏ သင်္ဘောဆီ ပြန်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေကြ၏။ ‘နန်းဆက်အသင်း’ နှင့် ‘နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်’ မှ ကစားသမားများသည် ထွက်ပြေးသွားသူများကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် စေလွှတ်ခံရသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကို ကြုံတွေ့နေရပုံရသည်။

ထိုစကာဗန်ဂျာအုပ်စုကို စကာဗန်ဂျာ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ဖွတ်မြီးမြွေနဂါးကဲ့သို့ပင် အားကောင်းကာ၊ အခြေခံအားဖြင့် သူ့ကို မီနီဘော့စ် ဖြစ်လာစေသည်။ ‘နန်းဆက်အသင်း’ နှင့် ‘နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်’ မှ ကစားသမားများသည် သူ့ကို ရှင်းထုတ်ရန် ခက်ခဲနေကြ၏။

ဟန်ရှောင်းသည် ထိုကစားသမားများကို အားဖြည့်ရန် သွားခါနီးတွင် ကပ္ပတိန်က လမ်းလျှောက်လာသည်။ "တော်သေးတာပေါ့! ပင်မထိန်းချုပ်ခန်းက အဆင်ပြေသွားပြီ။ ဒါတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ ကျေးဇူးပါပဲ။ မင်းဒီမှာ စောင့်နေသရွေ့ ဒီသင်္ဘောက လုံခြုံလိမ့်မယ်…”

ဟန်ရှောင်းက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည် “ငါ့အဖော်တွေက ရန်သူတွေ ထွက်ပြေးတာကို တားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ငါသွားကူမယ်။ ဒီ ဂိုဒိုရာဟာ ထိန်းချုပ်ခန်းကို ကာကွယ်ဖို့ တခြားသူတွေနဲ့ အတူ ဒီမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။”

"မင်း မနေဘူးလား" ကပ္ပတိန်က ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေပြီး ဟန်ရှောင်းကို မသွားစေချင်ဘူးဆိုတာ သူ့မျက်နှာက သိသာနေသည်။ “ထွက်ပြေးနေပြီဖြစ်တဲ့ စကာဗန်ဂျာတွေကို ဂရုစိုက်နေစရာမလိုပါဘူး။ ငါတို့ အဆင်ပြေသရွေ့..."

ကပ္ပတိန်သည် လုံးဝလုံခြုံသည်ဟု မခံစားရဘဲ စကာဗန်ဂျာများ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ဟန်ရှောင်းကို သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးဖို့ပဲ လိုလားပြီး ထိုအရာက သူ့ကို လုံခြုံသလို ခံစားနိုင်စေသည်။