အခန်း (၄၉၉)

“ဖူချန်တာအိုဂိုဏ်းကလူတွေ မဟုတ်ရင် ....”

သူက စကားအဆုံးမသတ်ခင် စားပွဲပေါ်တွင်ရှိသောဓားကို မြင်လိုက်ရသည်။

“တောင်တန်းမြစ်ဓား”

စားပွဲပေါ်တွင်ရှိသော တောင်တန်းမြစ်ဓားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပိဝူဟယ်၏မျက်နှာထားက မည်းမှောင်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဓားမှတစ်ဆင့် ခြေရာခံလိုက်ရန် မခက်ပေ။

ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားမထားလျှင် ကမ္ဘာမြေအဆင့်ကျင့်ကြံသူတိုင်း ခြေရာခံနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဓားကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။

‘ငါလိုချင်တဲ့အလင်းဓားဆေးလုံးတွေ မရတော့ဘူးလို့ ပြောတာလား’

ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းသည် နန်းမြို့တော်၏ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။

ထိုဂိုဏ်းသည် နန်းမြို့တော်၏အောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိနေသော်လည်း တခြားဒေသရှိ မရေမတွက်နိုင်လောက်သောဂိုဏ်းများ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။ ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ရောက်နေသော မဟာအကြီးအကဲနှစ်ဦးရှိသည်။ အကြီးအကဲတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်သူငယ်ပဥ္စမအဆင့်သို့ပင် ရောက်နေသည်။

ထိုလူမျိုးက အပြင်ဒေသတစ်ခုတွင် ရှိနေလျှင် ဒေသတစ်ခုလုံးကို မဖိနှိပ်နိုင်လျှင်ပင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေလိမ့်မည်။

နန်းမြို့တော်တွင် ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းသည် မြို့အောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော်လည်း တပည့်တစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး အရင်းအမြစ်အများအပြားကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်သို့ရောက်နေသော အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ပိယွင်နှင့်ပိချုံးတို့၏ပါရမီကို သဘောကျသွားပြီး ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ကလေးနှစ်ယောက်၏ပါရမီသည် ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်အသစ်များထဲတွင် သာမန်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသည်။

အကယ်၍ ပိဝူဟယ်က ကလေးနှစ်ယောက်၏ပါရမီကို တိုးမြှင့်ပေးရန် ဆေးလုံးများရှာပြီး အနည်းငယ်တိုးတက်မှုရှိလာလျှင် တပည့်အဖြစ်လက်ခံပေးမည်ဟု ထိုအကြီးအကဲက ပြောခဲ့သည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူတို့က ရွှေအမြုတေအဆင့်အကြီးအကဲများ၏ တပည့်သာဖြစ်နိုင်ပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကျင့်ကြံရလိမ့်မည်။

သူနှင့်ကျင်းယွင်မိန်တို့သည် ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ မရှိတော့ပေ။ သူတို့က ကလေးနှစ်ယောက်အတွက်သာ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိဝူဟယ်က ဓားကိုအသုံးပြု၍ ဆေးလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူ့ဓားသည် အလင်းဓားဆေးလုံးနှစ်လုံးအတွက် လုံလောက်မှုမရှိသောကြောင့် အာခီမီဈေးသို့ မသွားခဲ့ပေ။

သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်းကောင်းသော ဆိုင်ဖွင့်ချိန်မကြာသေးသည့် ဆေးဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို တွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် သူက ဆေးလုံးများကို မရခဲ့ပေ။

“ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းက တပည့်လက်ခံတာကို ရုတ်သိမ်းတော့မယ်။ နှမြောစရာပဲ ....”

ပိဝူဟယ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

သူက ဓားကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

တောင်တန်းမြစ်ဓားမရှိသောကြောင့် သူ့တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် တစ်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားသည်။ သူက အန္တရာယ်များသောအလုပ်များကို လက်မခံရဲပေ။

သူ့အသက်က အရေးမပါသော်လည်း သူက ဂိုဏ်းတူအစ်မယွင်မိန်နှင့် ကလေးနှစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်ရဦးမည်။

သူက ဓားကို လှမ်းယူလိုက်သောအချိန်တွင် ကျင်းယွင်မိန်က လက်ဝါးဖြန့်ပြသည်။

သူမ၏လက်ထဲတွင် ချွေးများနှင့်စိုနေသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးရှိသည်။

ပိဝူဟယ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“သူတို့က ဒါကို ချန်ထားခဲ့တာလား”

‘ဓားကိုပြန်ပေးပြီး ဆေးလုံးကိုလည်း ထားခဲ့တာလား’

‘အလင်းဓားဆေးလုံးလား’

‘မဖြစ်နိုင်တာ’

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသန်းချီတန်‌သော အလင်းဓားဆေးလုံးများကို အလကားပေးမည့်လူ မရှိပေ။

ကျင်းယွင်မိန်က တောင့်တင်းစွာခေါင်းညိတ်သည်။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမက ဟန်မူယဲ့တို့ထွက်သွားသည်အထိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲတွင်ရှိသောဆေးလုံးကို မစစ်ဆေးရဲပေ။

သူမက စိတ်ပျက်သွားရမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

အရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုသာဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သည်။

သူမ၏ တခြားလက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာကိုင်ထားသည်။

“ဒါက ဘာဆေးလုံးလဲ”

ပိဝူဟယ်က ညင်သာစွာမေးသည်။

‘ဆေးဆိုင်က အလင်းဓားဆေးလုံးကို မသန့်စင်နိုင်လို့ တခြားဆေးလုံးကို ယူလာပေးတာလား’

သူ့မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့မိသားစုက ဆင်းရဲနေသည်။ ဂိုဏ်းတူအစ်မ၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့သာ ရှိတော့သည်။

‘ဂိုဏ်းတူအစ်မက ဆေးလုံးကို ဝယ်ထားလိုက်တာလား’

ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ ကျင်းယွင်မိန် ဒဏ်ရာရသွားသောကြောင့် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ကုန်ဆုံးသွားသောအချိန်သည် သူ့ဂိုဏ်းတူအစ်မ၏ ဈာပနပွဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ပိဝူဟယ်၏မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လာသည်။

သူက ဘဝသက်တမ်း၏တစ်ဝက်ခန့်ကို ဂိုဏ်းတူအစ်မနှင့်အတူ ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်နေလိမ့်မည်။

“ငါ .... ငါ မကြည့်ရဲ့ဘူး”

ကျင်းယွင်မိန်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ပိဝူဟယ်ဆီသို့ ပေးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဒါက ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးလို့ ပြောတယ်”

ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးသည် စတုတ္ထအဆင့်ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသန်းဆယ်ချီ၍ တန်ဖိုးရှိသည်။

ပိဝူဟယ်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို နတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ခါသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်လာသည်။

“ဆေးစွမ်းအားက အရမ်းသန့်စင်တယ်”

သူက တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် မျှော်လင့်နေသောကျင်းယွင်မိန်ကို ကြည့်သည်။

“ဂိုဏ်းတူအစ်မ၊ ဒါက ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေး အစစ်ဖြစ်လိမ့်မယ်”

သူက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထွက်ပြေးသွားမှာစိုးရိမ်နေသည့်အလား တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

‘အစစ်လား’

ကျင်းယွင်မိန်၏မျက်နှာက နီရဲလာပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသည်။

“အမေ၊ မြန်မြန်လေး ဆေးသောက်လိုက်ပါ”

အသံမထွက်ရဲသောပိယွင်က ပြေးလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ‌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်အမေ၊ မြန်မြန် ဆေးသောက်လိုက်ပါ”

ပိချုံးကလည်း လက်သီးဆုပ်ထားပြီး အော်ပြောသည်။

သူတို့က ဆေးလုံး၏တန်ဖိုးကို မသိသော်လည်း မိဘများ၏မျက်နှာထားကိုကြည့်၍ ဆေးလုံးက အသုံးဝင်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ဂိုဏ်းတူအစ်မ၊ ဆေးသောက်လိုက်ပါ”

ပိဝူဟယ်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကျင်းယွင်မိန်၏လက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာထည့်ပေးသည်။

ကျင်းယွင်မိန်က လမ်းပျောက်နေသည်။

“ယောင်္ကျား၊ ဒီဆေးလုံးက အရမ်းအဖိုးတန်တယ် ....”

အမှန်တကယ်ပင် အဖိုးတန်သည်။ သူတို့ မတတ်နိုင်ပေ။

“ဟားဟား၊ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဂိုဏ်းတူအစ်မရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ဘဝကို သူ့ဆီမှာ ရောင်းလိုက်ရုံပေါ့”

ပိဝူဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကိုဖွင့်၍ ကျင်းယွင်မိန်၏လက်ထဲသို့ ဆေးလုံးကို ထည့်ပေးသည်။

ကျင်းယွင်မိန်၏လက်ထဲသို့ တိမ်တိုက်ဆေးလုံးတစ်လုံး ကျလာသည်။

သူမ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် တိမ်တိုက်ဆေးလုံးက လက်ဝါးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ဆေးလုံးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါတွင် ပြတ်တောက်နေ‌သော ဝိညာဉ်သွေး‌ကြောနှင့် ပိတ်ဆို့နေသော ဒန်ထျန်တို့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာသည်။

သူမကို အစိမ်းရောင်ချီစွမ်းအင်က ဝိုင်းရံထားသည်။

ပိဝူဟယ်က လက်နှစ်ဖက်ကို အံ့အားသင့်စွာ ပွတ်သပ်နေသည်။

‘ဒါက စတုတ္ထအဆင့်ဆေးလုံးလား’

‘အရမ်းမှော်ဆန်တာပဲ’

ပိဝူဟယ်က စတုတ္ထအဆင့်ဆေးလုံးကို တစ်ခါမှမမြင်ဘူးပေ။ ထို့ကြောင့် ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးကို ကျင်းယွင်မိန်က သန့်စင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း မသိပေ။

ကျင်းယွင်မိန်၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ သာမန် ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးသည် သူမကို ချက်ချင်းသေဆုံးသွားစေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကုန်းစွန်းရှုက မလှုပ်ရှားဘဲ ဟန်မူယဲ့ကို လက်လွှဲပေးလိုက်သည်။

‌ဆေးစွမ်းအားများသည် ရေလှိုင်းတစ်ခုသဖွယ် လှုပ်ရှားနေသည်။ ကျင်းယွင်မိန်က ပိဝူဟယ်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်‌တော့ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်ရှိသော ဆေးစွမ်းအားများကို ဖြန့်ဝေပေးလိုက်သည်။

တက်ကြွနေသော ဆေးစွမ်းအားများသည် သူမ၏ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ငြိမ်သက်နေခဲ့သော သူမ၏ကျင့်ကြံဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်ကောင်းလာသည်။

ချီစွမ်းအားများကိုလှည့်ပတ်နေသော ကျင်းယွင်မိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပိဝူဟယ်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူက ပိယွင်နှင့် ပိချုံးကို ခေါ်သွားပြီး တံခါးပိတ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူက တံခါးဝတွင် ထိုင်လိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ပြုံးလိုက်သောလည်း မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များရှိနေသည်။

သူက တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ပိယွင်နှင့်ပိချုံးကို ဆွဲခေါ်သည်။

“ကလေးတွေ အဲ့ဒီလူက တစ်ခုခုပြောသွားသေးလား”

ကလေးနှစ်ယောက်က ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဖြစ်ရပ်များကို သေချာမှတ်မိသည်။

ပိဝူဟယ်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ပိယွင်နှင့် ပိချုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့နှင့် ကုန်းစွန်းရှုတို့၏အကြောင်းကို ပြောပြသည်။

‘ဆေးလုံးတွေပေးပြီး တပည့်လက်ခံသွားတာလား’

‘တောင်တန်းမြစ်ဓားကိုလည်း ပြန်ပေးပြီး ဆေးလုံးသုံးလုံးကိုလည်း ချန်ထားခဲ့တာလား’

ချီလမ်းကြောင်းဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးအပြင် အလင်းဓားဆေးလုံးနှစ်လုံးကိုလည်း နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးခဲ့သည်။

‘သန်းဆယ်ချီတဲ့ဆေးလုံးတွေကို ဘယ်လိုလူမျိုးက လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးခဲ့တာလဲ’

ပိဝူဟယ်က အခန်းထဲသို့ဝင်၍ အလင်းဓားဆေးလုံးနှစ်လုံးအား ကြည့်ချင်စိတ်များကို ချိုးနှိမ်ထားလိုက်သည်။ သူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောက်၏ ရှုပ်ပွနေသောဆံပင်များကို ပွတ်ပေးသည်။

‘ငါ့ရဲ့ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာတာများလား’

ဂိုဏ်းတူအစ်မ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်သည့်အပြင် ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် အလင်းဓားဆေးလုံးနှစ်လုံးလည်း ရှိနေသည်။

သူ ပိဝူဟယ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရောင်းချရန် ဆန္ဒရှိသည်။

သူက တံခါးဝတွင်ထိုင်နေပြီး ပြုံးသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ကလေးနှစ်ယောက်ကလည်း အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူတို့သုံးယောက်က ထိုနေရာတွင် ငေးမောစွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ထွက်လာသည့် ကျင်းယွင်မိန်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ကျင်းယွင်မိန်က ခါးကုန်းလိုက်ပြီး ပိဝူဟယ်၏ တောင့်တင်းသောကျောပြင်ကို မှီလိုက်သည်။ သူမက သားအဖသုံးယောက်ကို နောက်ကျောဘက်မှ‌နေ၍ ဖက်ထားသည်။ မိသားစုဝင်လေးယောက်က အချင်းချင်း တင်းကျပ်စွာပွေ့ဖက်ထားခဲ့သည်။

ပိဝူဟယ်က ကျင်းယွင်မိန်၏လက်ကို ညင်သာစွာကိုင်သည်။ သူက မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသည်။

သူ့နောက်ကျောတွင်လည်း မျက်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။

“အမေ့ရဲ့လက်တွေက အရမ်းနွေးတာပဲ ....”

“ဟုတ်တယ်။ အမေ့ကိုဖက်ထားဖို့ ခွန်အားရှိနေတာ တော်သေးတယ်”

ပိယွင်နှင့်ပိချုံးတို့က ကျင်းယွင်မိန်၏လက်ကို ဖက်ထားပြီး လွှတ်မပေးခဲ့ပေ။

သူတို့မိသားစုက ဤသို့ငြိမ်းချမ်းမှုကို တစ်ခါမှ မခံစားဘူးပေ။

“ဂွီ၊ ဂွီ ....”

တစ်ယောက်ယောက်၏ဗိုက်က အသံမြည်လာသည်။

ကျင်းယွင်မိန်က ရယ်လိုက်ပြီး ပိဝူဟယ်၏လက်ထဲသို့ ပစ္စည်းအချို့ထည့်ပေးသည်။

“ထမင်းသွားချက်လိုက်အုံးမယ်”

သူမက သွက်လက်စွာထသွားပြီး ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ချက်ချင်းရောက်သွားသည်။

ပိဝူဟယ်က လက်ဖြန့်ကြည့်သောအခါ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးကို တွေ့ရသည်။

ညာဘက်လက်တွင် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားသည် သိပ်မကြီးဘဲ တိမ်တိုက်အင်းကွက်များနှင့် ပြည့်နေသည်။ ရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် ရိုးရှင်းသော စာလုံးနှစ်လုံးရှိပြီး အနောက်ဘက်တွင် ဓားချီများ ရှိနေသည်။

‘ဒါက ပိယွင်နဲ့ပိချုံးတို့ကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံမဲ့ အကြီးအကဲရဲ့ တံဆိပ်ပြားလား’

သူက ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင်ရှိသော ဓားချီများကိုကြည့်လိုက်ပြီး တွေးကြည့်နေမိသည်။

‘ဒီအကြီးအကဲရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ဓားစုစည်းခြင်းဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲတွေကို အနိုင်ယူနိုင်လား’

သို့သော် ထိုလူက ကောင်းကင်အဆင့်မဟုတ်လျှင်ပင် ပိဝူဟယ်က ကလေးနှစ်ယောက်ကို တပည့်ခံခိုင်းမည်ဖြစ်သည်။

ကျင်းယွင်မိန်၏အသက်ကို ကယ်ပြီး ဆေးလုံးများလည်း ပေးခဲ့သည့်အတွက် သူက ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်။

အလင်းဓားဆေးလုံး ....

ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးထဲတွင် ဓားဆန္ဒများထုတ်ပေးနေသော ဆေးလုံးနှစ်လုံးက အလွန်အဆင့်မြင့်သည်။

“ကလေးတွေ၊ ငါတို့က ကျေးဇူးရှင်နဲ့တွေ့ပြီထင်တယ် ....”

ပိဝူဟယ်က ကလေးနှစ်ယောက်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။