အခန်း (၅၂၄)

ချင်စုယန်က ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကိုထုတ်ယူပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။

သူက အာခီမီဌာနကို တာဝန်ယူရမည်။

ထိုအဆင့်အတန်းသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ အာခီမီတာအိုတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးရာထူးဖြစ်သည်။

ချင်စုယန်က ထိုအဆင့်အတန်းကို ဆရာသခင်မူယဲ့ဆီသို့ ပေးခဲ့သည်။

ခန်းဆောင်ထဲတွင် ဆရာသခင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ရောက်နေသော အာခီမီပညာရှင်များက ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

သူတော်စင်တစ်ဝက်အဆင့်ဖြစ်သော ချင်စုယန်က တခြားလူများနှင့် ဆွေးနွေးနေမည်မဟုတ်ပေ။

သူက ပြောပြီးသားစကားကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းမည်မဟုတ်ပေ။

သူတော်စင်တစ်ယောက်၏စကားများသည် ဟာသမဟုတ်ပေ။

အာခီမီဌာနကို တာဝန်ယူရန်အတွက် မူယဲ့၏အရည်အချင်းကို အနာဂတ်တွင် သိလာလိမ့်မည်။

ယနေ့ပြီးသွားလျှင် သူတို့ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူက အာခီမီဌာနကို တာဝန်ယူပေးလိမ့်မည်။

ချင်စုယန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် မူဝမ်က ပျော်သွားသည်။

အမျိုးသမီးများက ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အမျိုးသားများ ပိုမိုထူးချွန်လာရန် မျှော်လင့်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဆရာသခင်ချင်၊ ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲ ....”

တာဝန်ယူပေးရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူက လွတ်လပ်သောဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်လိုသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်များနှင့် ပိုမိုထိတွေ့လာရသောအခါတွင် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားလာသည်။

လောကတွင်ရှိသော အနှောင့်အဖွဲ့များအားလုံးကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့်ဖယ်ရှားနိုင်လျှင် ပိုကောင်းသည်။

“မူယဲ့၊ နင်က အာခီမီဌာနရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာရင် ကျောက်စိမ်းသက်တံကမ္ဘာကိုသွားပြီး သူတော်စင်နဲ့ တိုက်ရိုက်စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးရလာလိမ့်မယ်”

ပိုင်လီရှင်းလင်က ဟန်မူယဲ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူတော်စင်နှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့နိုင်မည်။

ပိုင်လီရှင်းလင်က မူဝမ်ကို ကြည့်သည်။

မူဝမ်က အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားသော်လည်း ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကျွန်မကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်မတို့ ဘယ်ကိုပဲရောက်ရောက် အဆင်ပြေပါတယ်”

‘ငါ့အစ်ကိုဟန်က အာခီမီဌာနရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်မလာဘူးဆိုရင် ငါ့နဲ့တွေ့ဖို့ အဆင့်မမီဘူးလို့ ပြောနေတာလား’

‘မဖြစ်နိုင်တာ’

‘ငါ့အစ်ကိုဟန်က အရမ်းထူးချွန်တယ်လေ’

မူဝမ်က ဟန်မူယဲ့ကို လိုက်မီရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းသက်တံနယ်မြေမှ သူတော်စင်၏လက်‌အောက်တွင် ကျင့်ကြံချင်သည်။

ထိုအရာသည် သူမ၏အစ်ကိုဟန်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု မဖြစ်သင့်ပေ။

မူဝမ်၏ စိုးရိမ်နေသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

သူက ကိစ္စအများအပြားနှင့် မပတ်သတ်လိုသော်လည်း အရည်အချင်းမရှိဟု မဆိုလိုပေ။

‘ဒါက အာခီမီဌာနလေးပဲမဟုတ်လား။ လက်ခံလိုက်တာပေါ့’

သူက လက်မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် ချင်စုယန်၏ကျောက်စိမ်းပြားက သူ့လက်ဝါးပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။

“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော်လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်”

“ဆရာမူယဲ့က ဂုဏ်သရေရှိထိုင်ခုံမှာ နေရာယူလိုက်ပါ”

ချင်စုယန်က လက်မြှောက်ပြီး ထိုင်ခုံကိုညွှန်ပြ၍ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခဏတာတုံ့ဆိုင်းနေပြီး ရှေ့တက်လာသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျွန်တော်က အာခီမီဌာနမှာရှိတဲ့ကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တာတွေ သတင်းပျံ့မသွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ပြဿနာနည်းတာပေါ့”

“အကြီးအကဲတို့က ကျေးဇူးပြုပြီး လုပ်နေကျအရာတွေကို ဆက်လုပ်ပေးပါ”

အာခီမီဆရာသခင်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်၍ ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

လူငယ်တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သွားသည်။

ထိုကိစ္စကို လူအများမသိလျှင် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ လူတိုင်းက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အရှက်ရခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်မည်။

လူငယ်တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေသောကြောင့် ဆရာသခင်များက ဂုဏ်သတင်းကိုဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့ကို ဆုပေးပြီးသောအခါတွင် ချင်စုယန်က ဆရာသခင်များအတွက် တာဝန်များထုတ်ပေးသည်။

အာခီမီညီလာခံတွင်အသုံးပြုမည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့်အရင်းအမြစ်များကို လိုအပ်လိမ့်မည်။

အာခီမီဆရာသခင်အားလုံးနီးပါးက အချိန်တိုအတွင်းပြည့်စုံအောင်လုပ်ရမည့် တာဝန်များကို လက်ခံလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က အလွတ်လပ်ဆုံးဖြစ်သည်။

သူတို့၏နောက်ကွယ်တွင် အာခီမီအင်အားစုတစ်ခု မရှိသလို အရင်းအမြစ်များလည်း မရှိပေ။ ထိုတာဝန်များသည် အခြေခံအားဖြင့် သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

သို့သော် စည်းဝေးပွဲပြီးသွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က ခန်းဆောင်ထဲတွင် နေခဲ့ရသည်။

ဆရာသခင်များအားလုံး ထွက်သွားသောအခါတွင် ချင်စုယန်က အာခီမီပညာရှင်အုပ်စုကို ဦးဆောင်၍ အာခီမီညီလာခံတွင် ဓားဆေးလုံးများသန့်စင်ရန် ဟန်မူယဲ့ကို ပြောခဲ့သည်။

အာခီမီညီလာခံ၏ ပထမအဆင့်တွင် ချီစွမ်းအင်ဝိညာဉ်သွေးကြောအားဖြည့်ဆေးနှင့် ဓားဆေးလုံးများကို သန့်စင်ရမည်။

ထိုဆေးနှစ်မျိုးကို ဆယ်ရက်အတွင်း မသန့်စင်နိုင်သော အာခီမီပညာရှင်များသည် အာခီမီညီလာခံတွင် ပါဝင်ရန် မသင့်တော်ပေ။

ဓားအမြုတေသန့်စင်နိုင်သော အာခီမီပညာရှင်များထဲတွင် လက်ရွေးစင်များက ဟန်မူယဲ့၏လက်အောက်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ချင်စုယန်၏စကားအရ ဓားအမြုတေများကို လုံလောက်စွာသန့်စင်နိုင်လျှင် အာခီမီပညာရှင်များ၏လုံခြုံရေးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အာမခံပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချင်စုယန်၏အစီအစဉ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ခဏတာတုံ့ဆိုင်းနေပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်မူယဲ့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျေးဇူးပြုပြီး အနောက်ဘက်စစ်စခန်းကို လာပေးပါ”

ချင်စုယန်ပြောပြီးသွားသောအခါတွင် ယုဟယ်ချန်က ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ ပြောလိုက်သည်။

‘စစ်စခန်းကိုသွားရမှာလား’

ရှန်လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

“ဒါကို မှူးမတ်ဝူက စီစဉ်တာပါ”

မှူးမတ်ဝူ၊ ချန်ချင်းကျစ် ....

‘သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကို ပြန်လာပြီလား’

‘အဲဒီလူက သူ့ကိုရှာနေတာ မသိလိုက်ရပါလား’

ယခင်တစ်ခေါက်က ပြင်ပဘုံတွင် ချန်ချင်းကျစ်နှင့် တခြားလူများက ဟန်မူယဲ့ကို ငါးစာအနေဖြင့်သုံးပြီး အငြိုးအတေးမဲ့နယ်မြေ၏ နတ်ဘုရင်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

‘သူက ငါ့ကို ဆုပေးဖို့ ရှာနေတာများလား’

မှူးမတ်ဝူ၏ဖိတ်ကြားချက်ဖြစ်သောကြောင့် သွားကြည့်လျှင် ပိုကောင်းသည်။

ခန်းဆောင်ထဲမှ ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်တို့ ထွက်လာသောအခါ အပြင်ဘက်တွင် လူများမရှိတော့ပေ။

တာဝန်ကျနေသောအစောင့်များက ညင်သာစွာဦးညွှတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အာခီမီဌာနကို တာဝန်ယူထားပြီး အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုဖြစ်ရပ်သည် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့မသွားသော်လည်း အာခီမီဌာနအတွင်း၌ သူ့အဆင့်အတန်းကို ရှင်းလင်းစွာသိထားရမည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အာခီမီဌာနသို့ဝင်ရောက်ရန် တားမြစ်ခံရပါက ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်တို့ ထွက်သွားသောအခါတွင် ချွယ်စွန်း၊ ချင်စုယန်နှင့် တခြားလူများက လှေကားပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုချင်၊ မင်းက တကယ်ပဲ စစ်တပ်ကိုဝင်ရောက်ပြီး မဟာတာအိုကို ရှာဖွေတော့မှာလား”

ချွယ်စွန်းက ချင်စုယန်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

ချင်စုယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူက ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ပေ။

“အဲဒါဆိုရင် အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က မူယဲ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ရွေးခဲ့တာလဲ”

ချွယ်စွန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က ဟန်မူယဲ့ကို ရွေးခဲ့သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်၏ ညွှန်ကြားချက်မရှိလျှင် ချင်စုယန်က ဟန်မူယဲ့ကို အလျင်စလို ရာထူးလွှဲပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အာခီမီဌာနတွင် သူ့နေရာကို ဆက်ခံရန်အတွက် အဆင့်မီသော လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဆရာသခင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

“ဟီးဟီး၊ ဒါနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အဓိပ္ပာယ် ရှိနေလိမ့်မယ်”

ချင်စုယန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထွက်သွားသောဟန်မူယဲ့ကို လှမ်းကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့သည် ဓားတာအိုဖြင့် လောကကို လွှမ်းမိုးပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏အတားအဆီးများကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ သူက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုနှင့် အမိန့်စာထုတ်ပြီး နတ်များကို ဘွဲ့ထူးချီးမြှင့်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် အာခီမီတာအို၏တည်‌ဆောက်ပုံကို ပြောင်းလဲသွားနိုင်‌သော နည်းစနစ်များလည်း တီထွင်ခဲ့သည်။

‘အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က အမွေအနှစ်ချန်ထားဖို့ စီစဉ်နေတာလား’

‘ဒါပေမဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှာ သူတော်စင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီလေ။ တခြားလူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခွင့်အရေးရှိမှာလဲ’

‘အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင်ရော ....’

သူမသိပေ။

ချင်စုယန်က မခန့်မှန်းရဲပေ။

“ညီမမူ၊ ခေါင်းဆောင်နဲ့ နတ်မိမယ်ပိအိုနေးတို့ ဒီရောက်နေပြီ။ ငါတို့ အရိုအသေပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား”

ဟန်မူယဲ့က မူဝမ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

မူမိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် တာအိုလက်တွဲဖော် နတ်မိမယ်ပီအိုနေးတို့က နန်းမြို့တော်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့က ဟန်မိသားစုကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်း၏ ကုန်သည်အဖွဲ့နှင့် လိုက်လာပြီး အာခီမီဈေးသို့သွား၍ မိတ်ဆွေဟောင်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင်ဖွင့်ထားကြောင်း သူတို့ ကြားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ လူချင်းမတွေ့ရသေးပေ။

ဟန်မူယဲ့က မူမိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် နတ်မိမယ်ပီအိုနေးကို သွားတွေ့ရန်အတွက် ပြောလိုက်သောအခါတွင် မူဝမ်က ရှက်သွားပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

သူမက တောင်ပိုင်းကုန်းမြေမှတစ်ဆင့် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့ ဟန်မူယဲ့၏နောက်မှ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ လိုက်လာခဲ့သည်။ မိသားစုကို စာတစ်စောင်သာ ပို့ခဲ့သည်။

ယခု သူမက ခေါင်းဆောင်မူနှင့် နတ်မိမယ်ပီအိုနေးတို့ကို တွေ့ရမည့်အချိန်တွင် ခိုးပြေးလာသောမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှက်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး မူဝမ်၏လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူတို့က မြင်းလှည်းစီးပြီး ကျောက်စိမ်းအာခီမီဈေးသို့ သွားလိုက်သည်။

ယခင်က မူမိသားစုခေါင်းဆောင် ခရီးသွားခဲ့သောအချိန်တွင် အာခီမီပညာရှင်တချို့နှင့်တွေ့ပြီး ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

မြင်းလှည်းက အာခီမီဈေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ဟန်မူယဲ့က မူဝမ်ကိုဦးဆောင်၍ လှည်းထဲမှ ထွက်လာပြီး သုံးထပ်စံအိမ်တစ်လုံးကို ရှာလိုက်သည်။

“ကောင်းလင်စံအိမ်၊ ဒီနေရာပဲ”

ဟန်မူယဲ့က နာမည်ဆိုင်းဘုတ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က အထဲသို့ဝင်သွားသောအခါတွင် ဆိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က မူမိသားစုခေါင်းဆောင်၏နာမည်ကို ပြောလိုက်သည်။ ဆိုင်ဝန်ထမ်းက ဆိုင်ရှင်ကို လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့ခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် မူမိသားစုခေါင်းဆောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ့နောက်တွင် နတ်မိမယ်ပီအိုနေးက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပါလာသည်။

“ဟားဟား၊ ဟန်လေး၊ မင်းက ငါ့ဝမ်အာကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတာပဲ။ မင်းနဲ့ စာရင်းမရှင်းရသေးဘူး”

မူဝမ်က ရှက်သွားပြီး ခေါင်းမော့မကြည့်ရဲတော့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က အရည်ထူသည်။ သူက လက်သီးဆုပ်ပြီး ဦးညွှတ်သည်။

မူမိသားစုခေါင်းဆောင်က မူဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အာခီမီကျင့်ကြံခြင်းက ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုသန်မာလာပုံပေါ်သည်။ သူက မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးမိသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့ကို အပြစ်မတင်ပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်၏ ဓားစံအိမ်အကြီးအကဲဖြစ်သူ ဟန်မူယဲ့သည် ပထမတန်းစားအဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

မူမိသားစုက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် ဆက်ရှိချင်လျှင် ဟန်မူယဲ့ကိုရန်စရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က အချင်းချင်းခံစားချက်ရှိသည်။ သူက သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိသွားဖို့ မျှော်လင့်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“မြန်မြန်လေး။ ငါ့မိတ်ဆွေဟောင်းက ဆေးလုံးသန့်စင်နေတယ်။ လာကြည့်လိုက်ကြ”

မူမိသားစုခေါင်းဆောင်က ဟန်မူယဲ့၏အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲသွားသည်။

နတ်မိမယ်ပီအိုနေးက မူဝမ်၏လက်ကို ကိုင်သည်။ သူမက ညင်သာစွာပြောသည်။

“ငတုံးမလေး။ ဘယ်လိုနေလဲ”

မူဝမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ချိုမြိန်မှုများရှိနေသော်လည်း အနည်းငယ် ချဉ်စူးစူးဖြစ်နေသည်။

နတ်မိမယ်ပီအိုနေးက ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ငါက စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီး အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေကို ငါ့ခင်ပွန်းနဲ့အတူတူ ပြန်လာတုန်းက ဒီလိုမျိုး ခံစားရတာပဲ”

သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ကျင့်ကြံသူတွေပဲ။ ငါတို့က သက်တမ်းရှည်တယ်။ ငါတို့က ရှေ့ကိုကြည့်ပြီး ငါတို့ချစ်တဲ့လူအတွက် တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ”

ထိုသို့ဖြင့် သူမက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“ငါ့ကိုပြောပါ နင်အနိုင်ရခဲ့လား”

မူဝမ်က နီရဲနေသောမျက်နှာထားဖြင့် လျင်မြန်စွာခေါင်းညိတ်သည်။

နတ်မိမယ်ပီအိုနေးက ပြုံးလိုက်ပြီး မူဝမ်ကို ဆေးလုံးသန့်စင်သောနေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

အာခီမီအခန်းထဲသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် လေ့လာနေသည့် အာခီမီပညာရှင်ဆယ်ယောက်ကျော်ကို‌ မြင်လိုက်ရသည်။

ယခုတစ်လောတွင် အာခီမီဌာန၌ အာခီမီပညာရှင်အများစုသည် အပြင်လူများ ဖြစ်ကြသည်။ နယ်မြေခံအာခီမီပညာရှင်အများစုက အာခီမီဌာနသို့ မသွားခဲ့ပေ။