အခန်း (၅၇၉)

သူက ကျန့်တနျိုကဲ့သို့ စီးပွားရေးကောင်းမွန်လာရန် မမျှော်လင့်သော်လည်း တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်က တန်ဖိုးထားခံရမည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။

ထိုမှသာ သူက ပိုမိုလုံခြုံလာလိမ့်မည်။

အသက်ခိုးယူခြင်းမျှော်စင်သည် ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်း၏ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကို မလုပ်ကြံခင် နှစ်ကြိမ်စဉ်းစားရမည်။

ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်း၏စည်းကမ်းများကို နတ်ဘုရားဘုရင်များက ချမှတ်ထားသည်။

ရှောက်ထျန်းရီက ဓားဖိုများဆီသို့ သွားနေသည်။ ဟန်မူယဲ့က နာမည်စာရင်းစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်အဆင့်ဓားနှင့် အထက်အဆင့်များကိုသာ အကဲဖြတ်ပေးမည်ဟူသော အသိပေးစာကို တံခါးဝတွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။

သူက တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသောသစ်သားစင်များဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သစ်သားစင်များပေါ်တွင် ဓားအချို့တင်လိုက်သည်။

အဆင့်မြင့်ဓားများမဟုတ်ပေ။ အကောင်းဆုံးဓားသည် ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။

ဓားစံအိမ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဓားကောင်းများထုတ်ရောင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက စုဝေကမ္ဘာတွင် ဓားအများအပြားရခဲ့သောကြောင့် ဤဓားများကို ထုတ်ရောင်းခြင်းဖြစ်သည်။

သူက ဓားကို ဈေးနှုန်းများသတ်မှတ်ပြီး လက်ရေးလှစာနှင့် ပန်းချီကားတချို့ကို နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ထိုပစ္စည်းများသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ မဟာကျောင်းတော်သားများ၏ လက်ရာဖြစ်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာများဖြစ်ကြသည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်သန်းတန်သည်။

ဥပမာအနေဖြင့် ယန်ကျန်းချင်၏ ရတနာမျှော်စင်လက်ရာတွင် ဟန်မူယဲ့က ‘လွတ်လပ်စွာမေးမြန်းနိုင်သည်’ဟု ရေးခဲ့သည်။ ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းတွင်ရှိ‌သော လူများက ထိုရတနာ၏တန်ဖိုးအား နားမလည်မည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

သူတော်စင်တစ်ပါး၏လက်ရာသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။

လက်ရေးလှစာနှင့်ပန်းချီကားများကို ချိတ်ဆွဲပြီးသောအခါတွင် ဓားရှည်များလွယ်ထားသော ဓားကျင့်ကြံသူအချို့ ရောက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုဓားကျင့်ကြံသူများက စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

သူတို့က တံခါးဝတွင်ချိတ်ထားသော အသိပေးစာကို မြင်ခဲ့သည်။ တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်သည် ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်အဆင့်ဓားနှင့် အထက်အဆင့်များကိုသာ အကဲဖြတ်ပေးမည်။

သူတို့အားလုံးက နားလည်နိုင်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် လူအများအပြားက ဓားအကဲဖြတ်ချင်ကြသည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သော ဆိုင်ရှင်ဟန်က အဆင့်နိမ့်ဓားများကို အကဲဖြတ်ပေးနေလျှင် အလွန်ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

“ဓားတွေကို ကြည့်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် ဓားအကဲဖြတ်ချင်တာလား”

ဟန်မူယဲ့က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးက ပိုပြီး မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“တံခါးဝမှာချိတ်ထားတဲ့အသိပေးစာက တခြားဓားဆိုင်ရှင်တွေ မြင်ဖို့ပါပဲ”

“ငါကလည်း ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ ငါတို့ရဲ့ဓားတွေက ငါတို့ရဲ့အသက်လို အရေးကြီးတာပဲ။ အဆင့်ခွဲနေစရာမလိုပါဘူး”

ဓားတစ်လက်သည် ဓားတစ်လက်သာဖြစ်သည်။

မှော်ရတနာများသည် အားကောင်းသော်လည်း လူတိုင်းမသုံးနိုင်ပေ။

ဟန်မူယဲ့တွင် မှော်ရတနာအများအပြားရှိသည်။ သို့သော် သူက တစ်ခါတလေမှသာ ထုတ်သုံးသည်။

သူက အစိမ်းရောင်ကံကြမ္မာဓားနှင့် ခရမ်းရောင်မီးတောက်ဓားကို ပိုမိုနှစ်သက်သည်။

ဓားတစ်လက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာသည် အသုံးပြုသူနှင့် သင့်တော်ပြီး လိုက်ဖက်ညီရန်ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ဓားကျင့်ကြံသူများက ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

“အမ်၊ ဆိုင်ရှင်ဟန် ဒီဓားကို အကဲဖြတ်ပေးနိုင်မလား ....”

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ‌နောက်ကျောတွင်လွယ်ထားသောဓားနှင့်အတူ အဝတ်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ပေးသည်။

အဝတ်အိတ်သည် ဖောင်းကားနေပြီး သိုလှောင်အိတ်တစ်အိတ်ဖြစ်သည်။ အထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးများ ရှိနေလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားကိုယူသည်။ သို့သော် အဝတ်အိတ်ကို မယူခဲ့ပေ။

“ငါ့မှာအချိန်ရှိရင် ဝိညာဉ်အလယ်အလတ်အဆင့်အောက်က ဓားတွေကို အကဲဖြတ်ပေးပါ့မယ်။ အခကြေးငွေကိုတော့ မေ့ထားလိုက်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောသည်။

“ကျင့်ကြံဖို့အတွက် မလွယ်ဘူးလေး။ ကြွယ်ဝမှုတွေ၊ ရတနာတွေနဲ့ မိတ်ဆွေတွေကိုရှာရတာလည်း ခက်တယ်”

ကျင့်ကြံခြင်းသည် မလွယ်ကူပေ။

ထိုစကားများကြောင့် အဝတ်အိတ်ကိုင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ကျင့်ကြံသူကြီးက မျက်ရည်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး အဆင့်အမြင့်ဆုံးလူသည် ကမ္ဘာမြေအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့်ပြည့်နေသော ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းများတွင် သူတို့က သတိထား၍ နေထိုင်ရသည်။

“ဆိုင်ရှင်ဟန်၊ ဒါက ....”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက တစ်ခုခုပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ဓားမှာ ဒဏ်ရာတစ်ခုရှိနေတယ်”

‘ဒဏ်ရာတဲ့လား’

ထိုစကားများကြောင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီး၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

တခြားလူများကလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲထုတ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်အဆင့်ဓား၏ကိုယ်ထည်တွင် အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းက ဓားကျောရိုး၏ခုနစ်မှတ်မြောက်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို မြင်နိုင်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသောအချိန်တွင် သားရဲ၏အစွယ်က ဓားနှင့်ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်မထားခဲ့ပေ။ သူက ဓား၏ဒဏ်ရာကိုလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ထိုဒဏ်ရာများက အရေးမကြီးပေ။ သို့သော် ပြင်းထန်သည့်တိုက်ပွဲများတွင် အသက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

“ကျေးဇူးပါဆိုင်ရှင်ဟန်၊ ကျေးဇူးပါ”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက ဟန်မူယဲ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အဝတ်အိတ်ကို လှမ်းပေးသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ဓားကိုသိမ်း၍ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွင်ဓားသွန်းစံအိမ်က ဒီဓားကို ပြန်ပြင်နိုင်တယ်။ ဝိညာဉ်ပုလဲလုံး သုံးလုံးလောက် ကျသင့်လိမ့်မယ်”

“ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သုံးခုမြက်ပင်ကို ဓားထဲမှာပေါင်းထည့်ပြီး သန့်စင်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ဓားနည်းစနစ်နဲ့ ကိုက်ညီသွားလိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်ပုလဲ ခုနစ်လုံးလောက် ကုန်လိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့၏စကားကြောင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက ဓားနှင့်အဝတ်အိတ်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

အဝတ်အိတ်ထဲတွင် သူစုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်ပုလဲဆယ်လုံးရှိသည်။

ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းများတွင် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် ငွေကြေးစုဆောင်းရန် မလွယ်ကူပေ။

ထို့အပြင် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အဆင်းရဲဆုံးကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ကျင့်ကြံသူက ဟန်မူယဲ့ကိုဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ ထွက်သွားသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ခါတလေတွင် စကားမပြောဘဲ စိတ်ရင်းဖြင့် မှတ်သားထားလေ့ရှိသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီး ထွက်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က တခြားလူများကို ကြည့်သည်။

သူတို့အားလုံးက လျင်မြန်စွာဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဓားအကဲဖြတ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။

“ဒီဓားက ရေခဲကွင်းပြင်လိုမျိုး ဓားနည်းစနစ်နဲ့ သင့်တော်တယ်။ မင်းရဲ့အငွေ့အသက်က ရေခဲအမျိုးအစားဖြစ်ပုံမရဘူး။ ဓားပြောင်းလိုက်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်”

“ဒီဓားက မဆိုးဘူး။ သန့်စင်ထားတဲ့နည်းစနစ်ကလည်း ကောင်းတယ်။ သေချာပျိုးထောင်ပေးဖို့ သင့်တော်တယ်။ အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတချို့ရှာပြီး ဓားကိုအားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်”

“ဒီဓားက အရမ်းသာမန်ဆန်ပြီး နှေးကွေးတယ်။ ငါ့ဆိုင်မှာ ချင်းဖုန်းဓားရှိတယ်။ စမ်းကြည့်လိုက်ပါ။ ဈေးနှုန်းက အတူတူလောက်ပဲ။ ငါ့ကို မင်းရဲ့ဓားနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရှစ်ရာ ပေးလိုက်ပါ”

....

ခဏအကြာတွင် လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်သွားကြသည်။

ပိုမိုများပြားသောဓားကျင့်ကြံသူများက တံခါးဝတွင် တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေကြသည်။

နှစ်နာရီကြာသွားသောအခါတွင် ဓားအများအပြား မရောင်းခဲ့ရသော်လည်း အဆင့်နိမ့်ဓားနှစ်ဆယ်ကျော်ကို အလကားအကဲဖြတ်‌ပေးလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် လူရှင်းသွားသောအခါ သူက ယန်ကျန်းချင်၏ ရတနာမျှော်စင်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်၍ရပ်နေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အသက်ငါးဆယ်အရွယ်လူအိုကြီးတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“လောကမှာ မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့ဓားကျင့်ကြံသူတွေရှိတယ်။ မင်းက သူတို့အားလုံးရဲ့ဓားကို အကဲဖြတ်ပေးနိုင်လား”

လူအိုကြီးက ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်မကြည့်ပေ။ သူက ရှေ့တွင်ရှိသောစာလိပ်ကိုသာ ကြည့်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“ဓားကျင့်ကြံသူတွေက နှလုံးသားထဲမှာရှိတဲ့ဓားကို ဂရုစိုက်ကြတယ်”

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ညင်သာစွာပြောသည်။

“ကျွန်တော်က သူတို့နှလုံးသားထဲမှာရှိတဲ့ဓားကို ပိုမိုသန်မာလာအောင် သူတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ဓားကို အကဲဖြတ်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ”

သူတို့အားလုံးက အဆင့်နိမ့်ဓားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ဓားပညာရပ်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်အားနည်းသည်။

ဟန်မူယဲ့၏အမြင်အရ သူတို့၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ကွာခြားမှုသိပ်မရှိပေ။

ဝိညာဉ်သူငယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၏ရှေ့တွင် သူတို့အားလုံးသည် အားနည်းသူများဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် လောကတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် အားနည်းသောဘဝမှ စတင်လာခဲ့ကြသည်။

အားနည်းသူတစ်ယောက်၏နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် လောက၏အထွတ်အထိပ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ ရပ်တည်နိုင်မည်။

အနက်ရောင်မုတ်ဆိတ်နှင့်လူအိုကြီးက တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းနောက်လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်းက အစစ်အမှန်ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့က နောက်တွန့်မသွားပေ။

သူက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဓားတာအိုကိုကျင့်ကြံပြီး ဓားအမြုတေကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူက ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားသောအခါတွင် ဓားဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အတားအဆီးများကို ဓားတစ်လက်ဖြင့်ဖြတ်တောက်နိုင်လျှင် စိတ်ကျေနပ်စရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

တခြားဓားကျင့်ကြံသူများကို အကဲဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်းသည် အပြည့်အဝအကျိုးမရှိသည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့အတွက် ဓားထဲတွင်ရှိသော ဇာတ်လမ်းများ၊ တိုက်ပွဲများနှင့် ဓားနည်းစနစ်များသည် ထိုက်တန်မှုရှိသည်။

“စုန့်ယွမ်သလင်းကျောက်အဆီအနှစ်ကနေ သန့်စင်ထားတဲ့ အခွင့်အရေးထောင်ချီဓားနဲ့ အကောင်းဆုံးတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်အောင် ဘယ်လိုဓားနည်းစနစ်ကို အသုံးချရမလဲ”

လူအိုကြီးက အကြည့်မလွှဲဘဲ အေးစက်စွာပြောသည်။

“ဓားအကဲဖြတ်ချင်တာလား”

ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲမသွားပေ။

လူအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးသည်။

“သလင်းကျောက်အဆီအနှစ်ကနေသန့်စင်ထားတဲ့ အခွင့်အရေးထောင်ချီဓားက အနည်းဆုံး မှော်ရတနာတစ်ဝက်အဆင့်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်”

“မှော်ရတနာတစ်ဝက်အဆင့်ပဲ ထားလိုက်ပါတော့။ အဲဒါကို အကဲဖြတ်ပေးဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးတစ်ထောင် ကျသင့်လိမ့်မယ်။ ဈေးမများဘူးမဟုတ်လား”

သူက အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများဆီမှ သိပ်ရမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးများကို လက်မခံခဲ့ပေ။

ဓားတစ်လက်ကို အကဲဖြတ်ပေးရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင်၊ ငါးထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်း ရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူက ဓားဆယ်လက်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သိန်းသာ ရလိမ့်မည်။

ဓမ္မရတနာတစ်ဝက်အဆင့်ကို အကဲဖြတ်ပေးလိုက်လျှင် ထိုကုန်ကျစရိတ်များအားလုံးကို ကာမိလိမ့်မည်။

ဓမ္မရတနာတစ်ဝက်အဆင့်အတွက် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးတစ်ထောင် ....

ထိုဈေးနှုန်းသည် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆခန့်ပိုမြင့်နေသည်။

အနက်ရောင်မုတ်ဆိတ်နှင့်လူအိုကြီးက မျက်လုံးများမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ရယ်သည်။

“မင်းရဲ့အကဲဖြတ်မှုက အဖိုးတန်တယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ‌ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ မူယန်ခန်းဆောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ချမ်အတွက် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးတွေက ဘာမှမဟုတ်ဘူးပဲ”

မူယန်ခန်းဆောင်၏ခေါင်းဆောင် ချမ်ဟယ်ရွှင်း ....

ထိုလူရောက်လာသောကြောင့် တံခါးအပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော ဓားကျင့်ကြံသူများက ချဉ်းကပ်မလာရဲတော့ပေ။

ပိုးစုန်းကြူးကျွန်းပေါ်တွင် မူယန်ခန်းဆောင်၏နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော အဆုံးမဲ့ပင်လယ်၏အင်အားစုနှင့် ပတ်သတ်၍ ကောလဟာလများ အမြဲရှိနေသည်။

ချမ်ဟယ်ရွှင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“အခွင့်အရေးထောင်ချီဓားက ခွန်အားအသုံးပြုရတဲ့ဓားပဲ။ ဓားနည်းစနစ်တွေကို ကောင်းကောင်းအသုံးပြုနိုင်တယ်”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်နဲ့ ဓားကိုယ်ထည်ကို ခွဲခြားပြီးသန့်စင်နိုင်ရင် ဓားဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဓားဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက .....”