အခန်း (၆၂၅)

မော့ယွမ်က အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားအိမ်တစ်လက်လွယ်ထားသော ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထက်မြိနေသောဓားအလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ဓားမြည်သံနှင့်အတူ လောကတစ်ခုလုံးသည် ဓားချီများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

“လာပါ။ မင်းရဲ့ ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် နည်းစနစ်ကို ကြည့်ရအောင်”

မော့ယွမ်က ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။

ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် ....

ဟန်မူယဲ့က ရယ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်ကံကြမ္မာဓားကို ဆွဲထုတ်သည်။

မော့ယွမ်ဆီမှ ယူထားခဲ့သော ထိုဓားသည် ယခုအချိန်တွင် ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ဓားအလင်းရောင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဓားဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ထောင်ချီနေသောဓားများကို ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။

ဓားတစ်သောင်းက ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မော့ယွမ်က ရယ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပြန်ပေါ်လာသောအခါတွင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သူ၏ပုံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောမော့ယွမ်များက မတူညီသောဓားကွက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

ဓားတစ်လက်က ဓားတစ်သောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ခလွမ် ....”

ဓားနှစ်လက် ထိတွေ့သွားပြီး သောင်းချီနေသောဓားများကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုင်တစ်သောင်းအတွင်း၌ ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ဓားများက ခွန်အားမထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ဝမ်းနည်းစွာ မြည်တမ်းလိုက်ကြသည်။

ဓားနှစ်လက်၏ထိတွေ့မှုက ဓားများအားလုံး၏တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။

“အဲဒါက မော့ယွမ်ပဲ”

“သူက နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအချိန်ယူပြီး ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်”

“အဲဒါက ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် နည်းစနစ်ပဲ”

မရေမတွက်နိုင်သောအသံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေမှ ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်က ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် နည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်၍ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

မော့ယွမ်က ဓားတစ်လက်ကို ဓားတစ်သောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။ ဟန်မူယဲ့က ဓားတစ်သောင်းကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။

သူတို့၏ ဓားကွက်တစ်ခုချင်းစီက ကွဲပြားနေသည်။

အရှေ့ပင်လယ်၏ ဓားနည်းစနစ်၊ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ ဓားနည်းစနစ်၊ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ ဓားနည်းစနစ်၊ ပြင်ပဘုံများမှ ဓားနည်းစနစ် ....

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားနည်းစနစ်များအားလုံး၏ အယူအဆများသည် ဆက်တိုက်ပေါင်းစပ်လာကြသည်။

ထိုအရာသည် ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန် နည်းစနစ်၏ စွမ်းအားဖြစ်သလို ဓားနည်းစနစ်တစ်သောင်း၏ စွမ်းအားလည်း ဖြစ်သည်။

လောကတွင် ဓားနည်းစနစ်တစ်သောင်းကို လေ့ကျင့်ထားသောလူများ ရှိနေခဲ့ကြောင်း အရှေ့ပင်လယ်၏ ဓားကျင့်ကြံသူများက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

အရှေ့ပင်လယ်၊ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် သူတို့၏နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်ဖြတ်သွားသော ဓားနည်းစနစ်များအား ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်လိုက်ရသည်။

“ဆရာမော့ယွမ်၊ ကျွန်တော်က ပြင်ပဘုံကို ထွက်သွားပြီး အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ ဓားနည်းစနစ်တွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ အင်မော်တယ်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာရဲ့ ဓားတာအိုကိုလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဓားတာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့တယ်”

“လောကကြီးက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်တယ်”

ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားအလင်းက ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားတစ်သောင်းက ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် မော့ယွမ်၏ပုံရိပ်များကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားတစ်လက်ကိုင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် လေထုထဲတွင် ရှိနေသည်။

“ကောင်းပြီ။ ငါက မင်းပြောတဲ့လောကကို တစ်ချက်ကြည့်မယ်”

မော့ယွမ်က ဓားဖြင့်ခုတ်ချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားကို လှုပ်ရှားသည်။

“ခလွမ်”

သူတို့နှစ်ယောက်က မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

....

ထိုတိုက်ပွဲ၏အနိုင်ရသူကို မည်သူမှ မသိလိုက်ရပေ။

လူအများစုက ယနေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဓားနည်းစနစ်များကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့ပြောခဲ့သောစကားကို ကြားယောင်နေသည်။ လောကသည် ကျယ်ပြန့်၏။

လောကသည် ကျယ်ပြန့်သောကြောင့် သူတို့က တစ်ချက် သွားကြည့်သင့်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အရိုးထဲတွင်ရှိသော လွတ်လပ်မှုနှင့် နှလုံးသားထဲတွင်ရှိသော မာနတရားကြောင့် ကောင်းကင်ထက်တွင် ဓားသယ်ထားပြီး လျှောက်သွားချင်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထန်တောင်ကုန်းဓားဂိုဏ်းနှင့် မော့ယွမ်၏တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ပြန်ပေါ်မလာတော့ပေ။

အိမ်ရှေ့စံယွင်သွမ့်က စန့်ယွီနယ်မြေမှရလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက သန်းဆယ်ချီသောဓားကျင့်ကြံသူများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်သိန်းကို စုစည်း၍ စစ်တပ်ဝင်္ကပါတစ်ခုဖွဲ့စည်းပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူတစ်သိန်းသည် ဟန်မူယဲ့လေ့ကျင့်ပေးထားသော ‌ကောင်းကင်စက်ဝန်းဓားဝင်္ကပါကို အသုံးပြု၍ ဓားအမြုတေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ထိုဓားကျင့်ကြံသူတစ်သိန်းသည် စန့်ယွီနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံဆင့်များ မြင့်တက်လာပြီး စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။

ထိုဓားကျင့်ကြံသူတစ်သိန်း ရောက်လာသောအခါတွင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေက တုန်ခါသွားပြီး အရှေ့တောင်ပိုင်းက ဆူပွက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲတွင်ရှုံးနိမ့်နေသော လုယန်က စစ်တပ်ကိုဦးဆောင်ပြီး ဂိုဏ်း ၁၂ဂိုဏ်းကို တစ်ခါတည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျန်ရှိနေသော ဓားကျင့်ကြံသူဆယ်သန်းကို ကောင်းကင်စက်ဝန်းဓားဝင်္ကပါ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် စီစဉ်ပေးထားသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ၏ကျင့်ကြံခြင်းက လိုအပ်နေလျှင် ဓားအမြုတေများကို အာကိုးရမည်။ ကျင့်ကြံဆင့်က လုံလောက်လျှင် တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူဆယ်သန်း၏ ဓားဝင်္ကပါသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ အင်အားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အာခီမီကျင့်ကြံသူသုံးသိန်း၏ ဓားဝင်္ကပါထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဓားကျင့်ကြံသူဆယ်သန်းအတွက် ကုန်ကျစရိတ် အလွန်များပြီး ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကပင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အရင်းအမြစ်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းရန် လိုအပ်သည်။

ဓားဝင်္ကပါအတွက် စံချိန်မီဓားနှင့် ဓားအမြုတေများ လိုအပ်သည်။

ထိုသို့ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို စိတ်ကူးမကြည့်နိုင်ပေ။

စိမ်းလန်းခြင်းနယ်မြေတွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားကပင် ထိုသို့ များပြားလှသောဓားများကို မစုစည်းနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာတွင်ရှိသော အာခီမီပညာရှင်များအားလုံး ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မလုံလောက်သည့်အတွက် သန်းဆယ်ချီနေသော ဓားအမြုတေများကို သန့်စင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလွန်ဆင်းရဲနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

....

အရှေ့ပင်လယ်၏ စန်းယွီနယ်မြေ ....

ရှုပ်ပွနေသော ကျောက်စရစ်ခဲများကြားတွင် ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးများကို မြင်နိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ပျံသန်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ရှိသော ရတနာများကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနေသည်။

“ကောင်းလေးဟန်၊ ငါပြောလိုက်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါက လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားတယ်”

မြေဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုဆရာတယန်က ဂုဏ်ယူနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့မှ ဦးဆောင်နေသည်။

“ငါနဲ့ချင်းထုံက ဒီနေရာကို အတူတူရှာတွေ့ခဲ့တာ။ အဟမ်း ....”

“ချင်းထုံနဲ့ တခြားလူတွေက အရှေ့ပင်လယ်ကနေ ထွက်သွားကြတယ်။ ငါက ဒီမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေကို စောင့်ရှောက်ထားပြီး မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာ”

“ဟွမ်ခြောက်ရဲ့သမီးကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ငါက စန့်ယွီမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေရဲ့ ၈၀%ကို ဖွက်ထားလိမ့်မယ်”

တာအိုဆရာတယန်က ဝင့်ကြွားမှုများဖြင့်ပြည့်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးများကို လျစ်လျူရှုထားပုံရသည်။

သူ၏ လက်ရှိကြွယ်ဝမှုနှင့်ဆိုလျှင် ထိုဝိညာဉ်ပုလဲများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

“စန့်ယွီမြေရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ငါရှာတွေ့ထားတယ်”

တာအိုဆရာတယန်က ဟန်မူယဲ့ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး‌ လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

“ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာတွေက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ အာကာသလမ်းကြောင်းကို ခိုးယူထားခဲ့တယ်”

ဟန်မူယဲ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

‘ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာတွေက ယွီစန်းရဲ့ လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းကနေ ထွက်လာတာမဟုတ်ဘူးလား’

ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရ‌သောအခါတွင် တာအိုဆရာတယန်က ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားသည်။

ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ကျောက်ဆောင်များ ပိုများလာသည်။ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒါက ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာတွေ ဝင်ရောက်လာခဲ့တဲ့ အာကာသလမ်းကြောင်းလား’

“ဒီမှာပဲ”

ရှေ့တွင် တာအိုဆရာတယန်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများကြားတွင်ရှိသော မီးခိုးရောင်အရိုးစုကို ညွှန်ပြသည်။

ပေတစ်ရာရှည်လျားသော ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာ၏ အရိုးစုဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ဆွေးမြည့်သွားပြီး အရိုးများကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအရိုးစု၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသောအရိုးနှင့် အလောင်းများ ရှိကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က အရိုးစုကိုကြည့်လိုက်ပြီး တာအိုဆရာတယန်ကို ပြုံးပြသည်။

“ခင်ဗျားက ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာမယူလိုက်တာလဲလို့ တွေးနေမိတာ။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ရဲ့ကာကွယ်မှုကြောင့် ခင်ဗျားက အနားကပ်သွားလို့မရဘဲ ဖြစ်နေတာပဲ”

သူ့စကားကြောင့် တာအိုဆရာတယန်က ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူက ခါးမတ်ထားပြီး ပြောသည်။

“ငါက ငါ့ရဲ့သခင်ဖြစ်တဲ့ မင်းအကြောင်းကို တွေးမိသွားရုံပါပဲ ....”

ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါ၍ ရှေ့တက်သွားသည်။

“ဟန်လေး၊ ဂရုစိုက်ပါ ....”

တာအိုဆရာတယန်၏စကား အဆုံးမသတ်ခင် အရိုးစုဆီမှ အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခုထွက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“တကယ့်ကို ကောင်းကင်မိစ္ဆာပဲ”

ဟန်မူယဲ့က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ဓားအလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲပေါ်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ဖူးသည်။ ထိုမိစ္ဆာက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သူက ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာများနှင့် ကြုံရသောအခါတွင် သက်တံရောင်မိစ္ဆာများက ကောင်းကင်မိစ္ဆာနှင့် တူညီသည်ဟု အမြဲခံစားနေရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာများက သက်တံရောင်ကြေးခွံမိစ္ဆာများ ဖြစ်နေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဓားအလင်းဖြတ်သန်းသွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းက ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသည်။

သူ့ရှေ့တွင် များပြားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

သူတို့၏ချပ်ဝတ်နှင့် ဓားများသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူက ထိုချပ်ဝတ်နှင့်ဓားများကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းတွင် သူက ဓားတစ်လက်ကို ကြည့်ခဲ့သည်။

ဆည်ပြင်ပတွင် ကျင့်ကြံသူများ ထုတ်လုပ်ထားသော စံချိန်မီဓား ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသောပုံရိပ်များကို ကြည့်သည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာက ဆည်ပြင်ပတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

‘တာအိုဆရာတယန်ပြောသလိုပဲ ဒီနေရာမှာ ဆည်ပြင်ပကိုထွက်သွားနိုင်တဲ့လမ်းကြောင်း ရှိနေတာလား’

ဟန်မူယဲ့၏ဓားက ခမ်းနားသောအလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားချက်နှင့်အတူ ဓားတစ်သောင်းက မြည်သံပေးလိုက်သည်။

ယခင်က သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အလွန်ခက်ခဲသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာက တစ်ချက်တည်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုဓားချက် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အရိုးစု၏ရှေ့တွင် ချပ်ဝတ်နှင့်ဓားများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

သူက ဆွေးမြည့်နေသောဓားတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ဓားချီများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဟန်မူယဲ့၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များပေါ်လာသည်။

“သူတို့က ဆည်ပြင်ပကနေ ရောက်လာခဲ့တာပဲ”

“ဆည်ပြင်ပမှာ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာတွေက မွေးမြူထားတဲ့ စီးတော်သားရဲတွေပဲ ....”

ဓား၏မှတ်ဉာဏ်များသည် ဆည်ပြင်ပတွင်ရှိသော ပုံရိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဆည်ပြင်ပတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာများကို စီးနင်း၍ ရေကန်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာရောက်လာသည်။ ဤလောကသည် ငါးကန်တစ်ခုမဟုတ်ပေ။ နာမည်ရှိသည်။

ဆည်ပြင်ပတွင်ရှိသော လောကသည် ကြယ်ရောင်စုံလင်သော ရှေးတိမ်တိုက်စကြဝဠာဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေကြသည်။

ဆည်၏အတွင်းပိုင်းကို ရှေးနတ်ဘုရားကျဆုံးနယ်မြေဟု ခေါ်ကြသည်။