အခန်း (၆၇၃)

နှစ်တစ်ရာအတွင်း၌ စွမ်းအားများကို စုဆောင်းပြီး တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်။

တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေသို့ ရောက်လာကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် မည်သည့်အရာကို လိုချင်ကြသနည်း။

သူတို့အားလုံးက အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုသာ လိုချင်ကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးအတွက် သပိတ်၏ ရတနာဝိညာဉ်ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင်လည်း ထိုက်တန်သည်။

ထို့အပြင် ဗုဒ္ဓကျင့်ကြံသူများသည် စွန့်လွှတ်ခြင်းကို ဦးစားပေးသည်။ ဟန်မူယဲ့က တာအိုပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် အင်မော်တယ်ရတနာကို ထာဝရကံကြမ္မာဘုရားကျောင်းသို့ ပို့ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရှစ်မင်အတွက် ဟန်မူယဲ့၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲသည်။

“ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်၊ တကယ့်ကို ဉာဏ်ပညာကြီးမားတာပဲ ....”

အာကာသထဲတွင် တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါက ဉာဏ်ပညာတင်မကဘူး။ သူက အင်မော်တယ်ရတနာကိုပါ အလဲအလှယ်အဖြစ် ထည့်သုံးခဲ့တယ်။ ငါတို့လို တာအိုဘိုးဘေးတွေကတောင် သူ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို သဘောတူမိလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်မှ အမတ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူက အစပိုင်းတွင် နာမည်မရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ လေးစားယုံကြည်မှုများကို ရရှိထားသည်။ သူက တာအိုဘိုးဘေးများ၏ ချီးကျူးစကားနှင့် ထိုက်တန်သည်။

“ဝီ”

ဟန်မူယဲ့၏ ခေါင်းပေါ်တွင်ရှိနေသော သပိတ်သည် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓအလင်းများက မိုင်တစ်ထောင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ရှစ်မင်က ရတနာဝိညာဉ်အဖြစ် ခံယူခဲ့သည်။

အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်တည်လာသည်။

ခရမ်းရွှေရောင်သပိတ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓအင်းကွက်များသည် လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့်အတူ ရောယှက်နေကြသည်။ သပိတ်သည် မိုင်တစ်ရာအရွယ်အစားမှ လက်တစ်ဝါးအရွယ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ခရမ်းရွှေရောင်သပိတ်သည် ဟန်မူယဲ့၏လက်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က သပိတ်ကို ကိုင်ထားပြီး ရှေ့တက်လာသည်။

အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ သူတော်စင်ငါးပါးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မသိစိတ်အလျောက် နောက်ဆုတ်သည်။

သူတော်စင်များကပင် နောက်ဆုတ်နေသောကြောင့် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကလည်း ရှေ့တွင် မနေရဲကြတော့ပေ။

လုယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါတွင် စစ်သည်ဆယ်သန်းက ဟန်မူယဲ့၏နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကလည်း စတင်ရွေ့လျားလာပြီး ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

သပိတ်ကိုင်ထားသောဟန်မူယဲ့ကို မည်သူမှ မတားဆီးရဲကြပေ။

တာအိုဘိုးဘေးများကပင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အင်မော်တယ်ရတနာ၏စွမ်းအားကို မသိနိုင်သေးပေ။ အရင်ဆုံး ရှေ့တက်သွားသောလူသည် ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

အားကောင်းသောကျွမ်းကျင်သူများသည် မိမိ၏အသက်ကို တန်ဖိုးထားကြသည်။

အကယ်၍ အင်မော်တယ်ရတနာကြောင့် သေဆုံးမသွားလျှင်ပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်။

သူတို့က တာအိုပြိုင်ပွဲအတွင်းသို့ အခွင့်အရေးရှာဖွေရန်အတွက် ရောက်လာကြသည်။ ဆုံးရှုံးမှုကို မခံစားလိုကြပေ။

ထို့အပြင် တာအိုပြိုင်ပွဲအဆုံးသတ်ရန်အတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့က အစွမ်းကုန်ထုတ်၍ မတိုက်ခိုက်သင့်ပေ။

အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ အင်အားစုများက နောက်ဆုတ်ချင်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်စစ်တပ်နှင့် ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို ဦးဆောင်ထားပြီး ဝိုင်းရံမှုမှ ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့တို့က ထွက်သွားကြတော့မည့်အချိန်တွင် အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် သူတော်စင်တစ်ပါးက အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သတ်”

သူက အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ သူတော်စင်ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သူက မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင် ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူက ဟန်မူယဲ့တို့ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ လွှတ်မပေးနိုင်ပေ။

“ဘုန်း”

စစ်တပ်ဝင်္ကပါများက ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြန်သည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသည် ယခုအချိန်တွင် အန္တရာယ်ပိုများနေသည်။

သူတို့ကို ခွဲခြားပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်စစ်တပ်က လုံလောက်သောခွန်အားကို မထုတ်ဖော်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ခါတည်း ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့ကသာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး သပိတ်ကို ပစ်တင်သည်။

အင်မော်တယ်ရတနာ ....

သပိတ်က လည်ပတ်နေပြီး မိုင်တစ်ထောင်ချီစွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်၍ ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းအား တားဆီးထားသော အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ စစ်သည်တစ်သန်းစစ်တပ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

“ဝှစ် ....”

ချီစွမ်းအင်အလင်းက ဖျတ်ခနဲပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စစ်သည်တစ်သန်းကလည်း တစ်ခါတည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝါးမြိုခြင်း ....

သပိတ်၏စွမ်းရည်သည် ဝါးမြိုခြင်းဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်အလင်းသည် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်မဟုတ်ပေ။ ထိုရတနာသည် ရန်သူ၏စွမ်းအားများကို ဝါးမြိုပြီး ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် အသုံးချနိုင်သည်။

ရတနာက စွမ်းအားများကို ပိုမိုသိမ်းဆည်းထားနိုင်လေ ပိုမိုသန်မာလေပင် ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ သူတော်စင်ငါးပါးက လေးနက်နေသောမျက်နှာထားများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“တိုက်”

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူက ဆေဘာဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပျံတက်သွားသည်။

ကျန်လေးယောက်ကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သပိတ်က စစ်သည်တစ်သန်းကို ဝါးမြိုထားသောကြောင့် စွမ်းအားများကို ချေဖျက်ရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ်ခန့် ယူရလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်လျှင် သူတို့က အနိုင်ရရုံသာမက အင်မော်တယ်ရတနာကိုလည်း လုယူနိုင်လိမ့်မည်။

သူတော်စင်တစ်ပါးက အင်မော်တယ်ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင် တာအိုဘိုးဘေးကပင် ရှောင်တိမ်းသွားရလိမ့်မည်။

သတ်ဖြတ်ပြီး ရတနာကို လုယူမည်။

ထိုအချိန်တွင် တာအိုပြိုင်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော တာအိုဘိုးဘေးများကပင် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က ထိုအင်မော်တယ်ရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အဆင့်တူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေလိမ့်မည်။

“အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်၊ ထွက်သွားပါတော့”

လုယန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

သူက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သည် ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သည်။

လုယန်သာမက ကုန်းစွန်းရှု၊ တုန်းဖန်ရှုနှင့် တခြားလူများကလည်း ပျံသန်းလာကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဟန်မူယဲ့က ရှင်သန်ရမည်။

ဟန်မူယဲ့က သူတို့အားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ကိုကယ်ဖို့ မင်းတို့ကို လိုအပ်နေလို့လား”

ထိုသို့ဖြင့် ဟန်မူယဲ့က သပိတ်ကို ပြန်သိမ်းသည်။

အင်မော်တယ်ရတနာသည် ပျိုးထောင်မပေးရသေးသော ရတနာအသစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုရတနာကို အသုံးပြုရန်အတွက် လက်နက်ဝိညာဉ်ဖြစ်သော ရှစ်မင်၏အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

တခြားလူများတွေးထားသည့်အတိုင်း ထိုရတနာသည် စစ်သည်တစ်သန်းကို ဝါးမြိုရန်အတွက် အချိန်လိုအပ်သည်။

သပိတ်ကို အချိန်တိုအတွင်း၌ ထပ်မံအသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စစ်သည်တစ်သန်းကို သန့်စင်ပြီးသွားလျှင် ရတနာ၏စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည်။

“ငါက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးသည်။

သူက ဖျတ်ခနဲလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း၏အပေါ်တွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ကြယ်ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးကို ထုတ်ယူသည်။

“အကြီးအကဲတို့၊ အချိန်အရမ်းကြာသွားပြီပဲ”

“ဟယ်ထျန်းကျန်း၊ ထတော့”

ကြယ်ဝိညာဉ်ပုလဲလုံးက ပြင်းထန်သောစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်၍ ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

တောင်တစ်လုံးက ပြိုကျသွားပြီး ပေတစ်သိန်းမြင့်မားသော နွားသိုးတစ်ကောင်သည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

မြစ်ရေသည် လှုပ်ရှားလာပြီး ဧရာမမိ‌ကျောင်းတစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ရွှေကျားတစ်ကောင်သည် ကန္တာရထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။

....

ကြယ်ဝိညာဉ်ပုလဲ၏ စွမ်းအားသည် အိပ်စက်နေသော သားရဲများကို ပြန်လည်နိုးထလာစေခဲ့သည်။

ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို သယ်ဆောင်ပေးရန်အတွက် စွမ်းအင်များကုန်ခမ်းသွားခဲ့သော နတ်ဘုရားသားရဲနှင့် ရှေးခေတ်သားရဲများက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ပါ့ရှား”

ဟန်မူယဲ့က ပါ့ရှား၏စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ဟားဟား၊ ပါ့ရှား။ မင်းက ဆက်ရှိနေတုန်းပဲ”

“ငါတို့အားလုံး အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ”

ခမ်းနားသောစွမ်းအားများသည် မိစ္ဆာအလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုင်တစ်သန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထိုအရာသည် ဤကမ္ဘာ၏ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်သွားသော နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသားရဲများ နိုးထလာကြသောအချိန်တွင် ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း၏ ကောင်းကင်တာအိုက အနက်ရောင်ကျားတစ်ကောင်အဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ကျားက ဟန်မူယဲ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း၏ ကောင်းကင်တာအိုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တာအိုက ဟန်မူယဲ့ကို အလွန်လေးစားသည်။

အကယ်၍ ဟန်မူယဲ့သာ မရှိခဲ့လျှင် ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ကျားနက်၏ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေသည့်အလား လေဟာနယ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

“အိမ်ပြန်ကြစို့”

ဟန်မူယဲ့က လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူက တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းနေကြသော အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ သူတော်စင်များကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း၏ မိစ္ဆာအလင်းသည် အလွန်အားကောင်းသောကြောင့် တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေက မဖိနှိပ်နိုင်တော့ပေ။

စောင့်ကြည့်နေကြသော တာအိုဘိုးဘေးများက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံး၍ လောကကို ဖိနှိပ်နေရသည်။ သူတို့က တိုက်ပွဲကို အာရုံမစိုက်နိုင်ကြတော့ပေ။ သူတော်စင်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

စစ်သည်သန်းသုံးဆယ်က နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတော်စင်နှင့် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကလည်း နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့ကို မည်သူက တားနိုင်မည်နည်း။

သူတော်စင်တစ်ပါး၊ တာအိုဘိုးဘေးတစ်ပါး သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးလား။

ထိုသားရဲများကို မည်သူမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

ယခင်က ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားဘုရင်များက စုစည်းခဲ့ရသည်။

“ဒီကလေး၊ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်က တကယ်အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာပဲ ....”

နောက်ဆုံးတွင် တာအိုဘိုးဘေးများက တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ တာအိုဘိုးဘေးတစ်ပါးက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ဝှက်ဖဲက ဒီနေရာမှာရှိနေတာပဲ”

လူတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို စုစည်းခြင်း၊ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့သည် ဟန်မူယဲ့၏ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူက ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသို့ ယူဆောင်သွားချင်သည်။

သူရောက်မလာခဲ့လျှင် လုယန်၏စစ်တပ်က နှစ်တစ်ရာကြာသည်အထိ ပြန်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းက သူ့ဝှက်ဖဲဆိုတော့ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို တန်းမလာခဲ့တာလဲ”

လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒီတာအိုဘိုးဘေးက မိတ်ဆွေတချို့နဲ့တွေ့ပြီး သဘောတူညီချက်တချို့ လုပ်ခဲ့တယ်”

လူတစ်ယောက်က ပြောသည်။

“ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်သောင်းကို စုစည်းဖို့လား။ သူတို့က ကောင်းကင်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်လေ။ မဖြစ်နိုင်တာ ....”

....

သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏အပြုအမူများကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများကို စုစည်းပြီး အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာတွင် လုယက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အင်မော်တယ်ရတနာကို သန့်စင်ပြီး ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းနှင့် စစ်သည်ဆယ်သန်းကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

အရာအားလုံးက သူ၏ တွက်ချက်မှုထဲတွင် ရှိနေပုံရသည်။

ဟန်မူယဲ့တို့က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်လာသည်အထိ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်တပ်များက ခံစစ်ကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် ခရမ်းရွှေရောင်သပိတ်တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။

သပိတ်က မိုင်တစ်ထောင်ချီစွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်၍ ခမ်းနားစွာလွင့်မျောနေသည်။

“အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်က ဒီရတနာကို ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာဆီ ပြန်ယူမလာတော့ဘူးလား”

ဟန်မူယဲ့က သပိတ်ကို ချန်ထားခဲ့သောအခါတွင် ကုန်းစွန်းရှုက မေးလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒီအင်မော်တယ်ရတနာက အပြည့်အဝ မဖြစ်ပေါ်သေးဘူး။ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်လောက်အချိန်ယူပြီး သန့်စင်ရလိမ့်မယ်”

“ပြီးတော့ ဒီရတနာက စွမ်းအင်တွေကိုလည်း လိုအပ်တယ်။ ဒီမှာထားခဲ့ရင် အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဝါးမြိုနိုင်လိမ့်မယ်”

အင်‌မော်တယ်ရတနာကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ မသန့်စင်နိုင်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ရှစ်မင်၏စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရန်သူများကိုခြောက်လှန့်ရန်အတွက် အင်မော်တယ်ရတနာ၏ စွမ်းအားအနည်းငယ်ကိုသာ ထုတ်သုံးခဲ့သည်။

အင်‌မော်တယ်ရတနာ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မည်သူမှ မသိကြပေ။

“တောင်တန်းအကြီးအကဲ၊ ဒီရတနာကို အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက လုယူသွားကြမှာလား”

တုန်းဖန်ရှုက မေးလိုက်သည်။