အခန်း (၇၀၇)

ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူက ဓားဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ထားပြီး ပျံတက်သွားတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဓားအလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က လူအားလုံးကို မျှားခေါ်သွားသောကြောင့် သူက ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မလိုတော့ပေ။

“ငါက တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေကို သွားမယ်”

အာကာသထဲတွင် ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်း၏အသံက လွင့်မျောလာသည်။

အင်မော်တယ်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာတွင် ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားခုံရုံးမှ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားအတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု စတင်လာသည်။

ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာသော မဟာဓားကျင့်ကြံသူသည် အချိန်နှင့် တည်နေရာစွမ်းအားကို နားလည်ထားသည်။ သူက လောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ယှဉ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဓားကို ယူသွားသည်။

ထိုဓားကို မသေဆုံးနိုင်သော နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်များက စောင့်ကြပ်ပေးနေကြသည်။

လောက၏ မရေမတွက်နိုင်သော မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများသည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့က နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားကို မယူနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုဓားနှင့်ပတ်သတ်သော သတင်းများသည် အာကာသထဲတွင် ပိုမိုပျံ့နှံ့လာကြသည်။ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဓားကျိုးသည် ပိုမိုထူးခြားလာသည်။

ထိုဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောလူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုဓားသည် သက်ရှိများအားလုံးကို စွမ်းအားမဲ့သွားအောင် ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ထိုသတင်းကို မရေမတွက်နိုင်အောင် အတည်ပြုထားသည်။ ထိုဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မဟာဓားကျင့်ကြံသူသည် လမ်းပိတ်ထားသော သူတော်စင်တစ်ဝက်အဆင့်ကို ခုတ်ချခဲ့သည်။ သူတော်စင်တစ်ဝက်အဆင့်က မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ထိုဓားသည် မျက်နှာမဲ့စစ်သည်တော်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ထိုစစ်သည်တော်များက အလွန်သန်မာပြီး တာအိုဘိုးဘေးတစ်ပါးကပင် ရင်မဆိုင်နိုင်ပေ။

မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး ဝိညာဉ်သူငယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားကို ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ဓားနတ်ဘုရားက နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သည်။ ဓားနတ်ဘုရားက ဓား၏တစ်ဝက်ကို ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ယူလာခဲ့သည်။

ဓားကျိုးကို ယူဆောင်သွားသော မဟာကျင့်ကြံသူက ကျန်ဓားတစ်ဝက်ကို ယူဆောင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာကို ရှာဖွေနေသည်ဟု ပြောကြသည်။

ဓားကျိုးကို ပြုပြင်နိုင်လျှင် နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်ရရှိလိမ့်မည်။

ဆယ်နှစ်ကြာ ကစားပွဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများသည် အင်မော်တယ်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာ၏ ဘုံကိုးပါး၌ စုစည်းလာကြသည်။

သူတော်စင်၊ တာအိုဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်များ ပါဝင်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားဘုရင်များ၏ နောက်ကွယ်တွင်ရှိနေသော အင်အားစုများကလည်း ထိုကိစ္စကို အာရုံစိုက်ထားကြသည်ဟု ပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်း၍ တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

သူက ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ပတ်ပြေးနေပြီး တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေသို့ သဘာဝကျကျ ပြန်လာနိုင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရခဲ့သည်။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသော တာအိုဘိုးဘေးတစ်ပါးသည် ဒဏ်ရာရသွားပြီး ဟန်မူယဲ့က ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ရခဲ့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပေလွှာထဲတွင် မိုင်သန်းထောင်ချီကျယ်ဝန်းခဲ့သော ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာ၏အကြောင်းကို မှတ်သားထားသည်။ ထိုကမ္ဘာသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တည်ရှိခဲ့သည်။

သူက ထိုသတင်းကို ရလိုက်ပြီး ပြေးလွှားခြင်းကို ရပ်တန့်၍ တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက်လာခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်ကြာအစီအစဉ်သည် လုံလောက်သည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားနှင့် နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ ရတနာတိုက် ....

ထိုရတနာနှစ်မျိုး၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ မည်သူက တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်မည်နည်း။

ဂိုဏ်းကြီးများသည် ဂိုဏ်းကို အားဖြည့်ပေးရန်အတွက် ရတနာတိုက်ကို လိုအပ်နေကြသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လောကကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားကို လိုချင်ကြသည်။

“ဘုန်း”

အာကာသထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားနိုင်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ရပ်တန့်လိုက်သည်။

တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေ၏ အတားအဆီးသည် မိုင်တစ်ထောင်အကွာတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုမိုင်တစ်ထောင်အကွာအဝေးသည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာနှင့် ပတ်သတ်သော သတင်းအချက်အလက်ကို တမင်သက်သက် ပေးပို့ခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် ထောင်ချောက်ဖြစ်သည်။

သူက အန္တရာယ်ကို နားလည်သည်။

သို့သော် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

“ဝီ”

အစိမ်းရောင်ဓားအလင်းသည် ဟန်မူယဲ့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောက်ပလာသည်။

ဓားဝင်္ကပါ ....

ဓားကျိုး၏ ဓားဝင်္ကပါ မဟုတ်ပေ။ မြက်ရိတ်တံ၏ အင်မော်တယ်ချီဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဓားဝင်္ကပါ ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်ချီသည် သက်ရှိအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သော ဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဓားအလင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါလာကြသည်။

ဤလောကတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးနီးပါးသည် အင်မော်တယ်ချီ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

“ဖယ်စမ်း”

ဟန်မူယဲ့က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းများက ပြေးထွက်သွားကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းသည် အင်မော်တယ်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာမှ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးခဲ့သည်။

သူက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးရန် ဖိအားပေးခံနေရသည်။

“ဝီ”

လောကကို ဖိနှိပ်နိုင်သော ချီစွမ်းအင်အလင်းသည် ကျဆင်းလာပြီး ဓားအလင်းများအားလုံးကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

သို့သော် နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံများသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားကို အာကာသထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မျက်နှာမဲ့စစ်သည်တော်များသည် ဆေဘာဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ဓားချက်အများအပြား ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏နှုတ်ခမ်းများက တွန့်သွားကြသည်။

နတ်အာရုံကို ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသော နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးသည်လည်း တူညီစွာအော်ဟစ်နေရသည်။

ထိုအော်သံသည် ကျယ်လောင်ပြီး ရှင်းလင်းသည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်လှည့်ကြည့်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်တစ်ပါးသည် သူ့နောက် ဆယ်ပေအကွာတွင် ရပ်နေသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်က ပြုံးလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

“ငါ့ဓားက သုံးပေအတွင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းကို ရှေ့ဆက်တိုးခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”

“ငါက မင်းကို သတ်မိမှာ စိုးရိမ်တယ်”

ထိုစကားများကြောင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်က ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ရယ်သံမဆုံးခင် ဟန်မူယဲ့၏စကားကြောင့် ကြောင်အသွားသည်။

“မင်းက ကံပါလာမှတော့ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ဓားကို ချီးမြှင့်ပေးလိုက်မယ်”

“ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး”

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓား ....

နှစ်ပေရှည်လျားသောဓားကျိုးက သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ဓားကျိုးသည် အင်မော်တယ်ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များကို ထိန်းချုပ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်က စိတ်လွတ်နေသည်။

သူက စကားလုံးအမျိုးမျိုး၊ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနှင့် မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုးကို စိတ်ကူးကြည့်ခဲ့သည်။

သူက တွန်းအားပေးခြင်း၊ ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ အလဲအလှယ်လုပ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ကို တွေးကြည့်ခဲ့သည်။

‘ငါက လုယူရမလား၊ အလဲအလှယ် လုပ်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် ပူးပေါင်းပြီး နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးရမလား’

သူက နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သောကြောင့် အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက မရေမတွက်နိုင်သော အစီအစဉ်များကို ချက်ချင်း တွက်ချက်ကြည့်ပြီး ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးကို ချိန်ဆ၍ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်သည့် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ဓားက သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးမထားခဲ့ပေ။

သူက ထိုဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လျှင် မျက်နှာမဲ့စစ်သည်တော်များကို ထိန်းချုပ်ပြီး လောကကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်။ သူ့ဘဝက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

“ရွှပ် ....”

မျက်နှာမဲ့စစ်သည်တစ်ယောက်က ဆေဘာဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားချက်က နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လည်ပင်းဘေးတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်ထူးခြားပြီး ပုန်းအောင်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ထိုဓားချက်ကို ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက ထိုဓားချက်ကို ရှောင်ပြီး မသိစိတ်အလျောက် ဓားကျိုးကို ဖမ်းယူမိသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လူတိုင်းက ထိုဓားကျိုးကို ဆုပ်ကိုင်မိလိမ့်မည်။

ရှေ့တွင်ရှိနေသော အဖိုးတန်ရတနာကို မယူခဲ့လျှင် သူက ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သနားစရာကောင်းနေလိမ့်မည်။

သူက ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဘုန်း”

သူက ဓားကျိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအချိန်တွင် ဆေဘာဓားအလင်းက ရောက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဘုရင်သည် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဆေဘာဓားအလင်းကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားသောပုံရိပ်ကို ခံစားချက်များနှင့် ကြည့်သည်။

ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင်အလွှာသည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ဆေဘာဓားချက်က ထိုအကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

ဆေဘာဓားသည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်သွားသည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံသည် သွေးစွန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုဝတ်စုံသည် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များ၏ ဓားချက်ကို မခုခံနိုင်ပေ။

“ဘုန်း”

ချီစွမ်းအင်အလင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သွေးများနှင့် စွန်းပေနေသော နတ်ဘုရားဘုရင်က ပေတစ်ထောင်အကွာသို့ ထိတ်လန့်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သူက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ ခြေလက်နှင့် ကိုယ်လုံးတွင် ဓားခုတ်ရာများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူ့အဝတ်များက စုတ်ပြတ်နေပြီး ခွေးကိုက်ခံရသောကြောင့် ထွက်ပြေးလာသောလူတစ်ယောက်နှင့် တူသည်။

သူက ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါတွင် လရောင်ဖြူဝတ်စုံကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်လိုက်သော ဟန်မူယဲ့ကို မြင်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ပြီး ကျောက်စိမ်းသရဖူကို ဆောင်းထားသည်။ သူ့ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူက နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

သို့သော် သူတို့က အကြည့်ချင်းစုံလိုက်သောအခါတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်က ဟန်မူယဲ့၏ မျက်လုံးထဲတွင်ရှိသော အပြုံးကို မြင်ရသည်။

‘ထောင်ချောက်’

‘အားလုံးက ထောင်‌ချောက်ပဲ’

နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များသည် ထိုလူကို ကာကွယ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လိုက်ဖမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူက မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များနှင့် အင်မော်တယ်ရင်းမြစ်ကမ္ဘာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများဆီမှ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဓားကျိုးကို ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက ဟန်မူယဲ့ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုလူက ဆယ်နှစ်ကြာအောင် အထိအခိုက်မရှိဘဲ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော လူတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

‘သူက ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ဓားပေးလိုက်တာလဲ’

တွေးနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် ဟန်မူယဲ့က တိတ်ဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။

ဓားကျိုးကိုင်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူ၏နောက်တွင် အနက်ရောင်လက်သည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာထားနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ‌ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ကျောက်ကျန့်ဟယ်၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ဓားကို ဆယ်နှစ်ကြာအောင် သိမ်းထားနိုင်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲလို့ တွေးနေတာ။ မင်းဖြစ်နေတာပဲ”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီး၏ မျက်နှာထားက အေးစက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အံ့အားသင့်စရာ မလိုတော့ပါဘူး”

“အရိပ်နတ်ဘုရားဘုရင်ဆိုတဲ့ နာမည်က အလကားမဟုတ်ဘူးပဲ”

ထိုလူက စကားပြောလိုက်ပြီး သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ရပ်နေသည့် ဟန်မူယဲ့ကို လှမ်းကြည့်သည်။

အရိပ်နတ်ဘုရားဘုရင်၊ ကျောက်ကျန့်ဟယ် ....

ဟန်မူယဲ့က ထိုနာမည်ကို ကြားဖူးသည်။

ကျောက်ကျန့်ဟယ်၏စွမ်းရည်သည် ပုန်းခိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူက အထက်ဘုံသုံးပါး၏ အင်အားစုများကို ရန်စပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ကျောက်ကျန့်ဟယ်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားသည်။ သူက စကားပြောချင်သော်လည်း မပြောခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးက အဘယ်ကြောင့် ရှင်းပြနေရမည်နည်း။

ထို့အပြင် ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

မျက်နှာမဲ့အစောင့်များက လိုက်လာကြသည်။

ကျောက်ကျန့်ဟယ်က အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဖျတ်ခနဲပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေသို့ မသွားခဲ့ပေ။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ကျင့်ကြံသူက ဟန်မူယဲ့ကို လှမ်းကြည့်သည်။ ဟန်မူယဲ့၏ တည်ငြိမ်နေသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျောက်ကျန့်ဟယ်၏နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

ထိုလူ၏အမြင်တွင် အရိပ်နတ်ဘုရားဘုရင် ကျောက်ကျန့်ဟယ်ကို တားဆီးပြီး ဒဏ်ရာရသွားအောင် လုပ်နိုင်သောလူကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရန်မစသင့်ပေ။

“ဘုန်း”

ကျောက်ကျန့်ဟယ်ထွက်ပြေးသွားသောဘက်တွင် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားနိုင်သည်။

မျက်နှာမဲ့စစ်သည်များက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများက တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။