အခန်း (၇၂၀)

ရတနာကို လက်မလွှတ်ချင်ကြသော ဓားကျင့်ကြံသူရှစ်ယောက်က ပြန်ရောက်လာသောအခါတွင် ဓားစံအိမ်နှင့် ဟန်မူယဲ့ကို မတွေ့ရတော့ပေ။

ဓားစံအိမ်ကို မည်သူက ယူသွားသနည်း။ ဟန်မူယဲ့က မည်သို့ ဖြစ်သွားသနည်း။

“ဟူး၊ ဒါက ရတနာတစ်ခုပါပဲလေ”

တာအိုတန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်က ဓားရှည်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလျက် ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်။ အရိပ်နတ်ဘုရားဘုရင်က ရတနာကို ယူသွားချင်ရင် အဲဒီလူကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး”

တခြားလူတစ်ယောက်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြောသည်။

သူတို့က ရတနာကို မရခဲ့သောကြောင့် စိတ်ပျက်နေကြသော်လည်း အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သေဆုံးသွားသောလူထက် ပိုကံကောင်းသည်။

သူတို့ရှစ်ယောက်က ဓားစံအိမ်ကြောင့် စုစည်းလာကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ရတနာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကလည်း လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က မိုင်ထောင်ချီအကွာသို့ ရောက်နေပြီး တိုက်ပွဲတစ်ခုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင် လူငယ်တစ်ယောက်သည် ဓားအလင်းများကို ထုတ်ပေးနေသည်။ တခြားဘက်တွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်အင်းကွက်များကို ထုတ်ဖော်၍ ရေခဲသလင်းကျောက်များကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

လူငယ်၏ဓားချက်သည် လျင်မြန်ရုံသာမက ပျောက်ကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။

ပုံရိပ်ယောင်စံအိမ်တစ်ခုသည် သူ့နောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။

ထိုစံအိမ်သည် မှိန်ဖျော့နေပြီး အပြင်လူများက ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် ဓားအလင်းများသည် စံအိမ်ထဲတွင် ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဓားအလင်းတစ်ခုသည် မကြာခဏဆိုသလိုပင် လူငယ်၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်တွင်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးက မလျင်မြန်သော်လည်း ဝိညာဉ်အင်းကွက်များကို လိုအပ်သောအချိန်တွင် ချက်ချင်းထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် လွင့်မျောနေသော ရေခဲသလင်းကျောက်များကလည်း ထူးခြားဆန်းကြယ်သည်။

ရေခဲသလင်းကျောက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လျှင် လေဟာနယ်သည် အက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

“ရွှပ် ....”

လူငယ်က ရှေ့တွင်ရှိနေသော အင်းကွက်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ နောက်ကျောဘက်တွင်ပေါ်လာသော ရေခဲသလင်းကျောက်ကိုလည်း နောက်ထပ်ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ချသည်။

ထိုဓားချက်သည် ပူလောင်နေသော မီးတောက်နှင့် လောင်ကျွမ်းနေသော နေမင်းကို မြင်နိုင်သည်။

“မဆိုးဘူးပဲ။ ငါ့ရဲ့ ရေခဲသလင်းကျောက်ကိုတောင် ခုခံနိုင်တယ်”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုတန်ခိုးရှင်က နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ အင်းကွက်များသည် သူ့လက်ထဲတွင် သွယ်ယှက်နေကြသည်။ သူက လူငယ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“မင်းက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးမထားဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားနိုင်မှာလဲ”

လူငယ်ဓားသမားက ပေါ့ပါးစွာပြောလိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာသော ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်လား”

လူငယ်၏မျက်လုံးများက တောက်ပနေကြပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ့မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုတန်ခိုးရှင်က သိချင်စိတ်များနှင့် ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“ဓားစံအိမ်ရဲ့ ပိုင်ယွီမင်နဲ့ ယွီလင်တာအိုနန်းတော်ရဲ့ စွန်းကျိုးရှန့်”

“တိုက်ပွဲက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

“ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်က ဓားပညာရပ်မှာ ထူးချွန်ပြီး ပြတ်သားတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု မြင်ရသလောက်တော့ ကောလဟာလတွေက မယုံရဘူးပဲ”

တာအိုတန်ခိုးရှင် စွန်းကျိုးရှန့်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“တာအိုသခင်စွန်း၊ ငါက ဘယ်လိုလူမျိုးမလို့လဲ”

“တခြားလူတွေက ရတနာတိုက်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ရတနာတွေကို မသိကြဘူး။ ငါက ရတနာတိုက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အဆီအနှစ်အရည်ကို မရှိဘူး”

စွန်းကျိုးရှန့်က လူငယ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ကျောက်စိမ်းရောင် သလင်းကျောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူသည်။

“ယန်နဂါးသလင်းကျောက်လည်း မရှိဘူး”

လူငယ်ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ပိုင်ယွီမင်က လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော ကျောက်စိမ်းပန်းကန်လုံးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ အစိမ်းရောင်သန်းနေသော အရည်များသည် ထိုထဲတွင် လှိုင်းထနေကြသည်။

“ဒီရတနာတွေက အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်လို့ အကြီးအကဲစွန်းက ပြောချင်တာလား”

ပိုင်ယွီမင်က အငွေ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သို့သော် သူ့ဓားဆန္ဒက ပိုမိုသန်မာလာသည်။

“အဲဒါကို အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်ပဲ သိမှာပေါ့”

စွန်းကျိုးရှန့်က ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ပိုင်ယွီမင်၊ အလောင်းအစား လုပ်ကြရအောင်။ ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ အဆင့်ကိုးကို အနိုင်ရတဲ့လူက ရတနာကို ယူရမယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ”

ပိုင်ယွီမင်က စကားပြန်မပြောပေ။ သို့သော် သူ့ဓားက လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ဟန်မူယဲ့၏လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ပိုင်ယွီမင်၏နောက်တွင် ငါးထပ်ဓားစံအိမ်သည် လွင့်မျောနေသည်။ ဓားအလင်းသည် မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အဆုံးမရှိသော လူသတ်ကွက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူက တစ်ခါမှပေါ်မလာသော ကောင်းကင်စာရင်း၏အဆင့်ကိုးကို အထင်သေးနေသော်လည်း အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် စွန်းကျိုးရှန့်က လက်မြှောက်လိုက်သည်။ ရေခဲသလင်းကျောက်များသည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်နှင့် ထိတွေ့သွားကြပြီး ဆယ်ပေရှည်လျားသော ရေခဲဓားမော့တစ်လက် ဖြစ်လာသည်။ ရေခဲဓားမော့က ဟန်မူယဲ့၏ခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားမော့နှင့်ဓားသည် လေပြင်းနှင့်မိုးကြိုးများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

တိုက်ကွက်နှစ်ခုသည် ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေးကို ချက်ချင်းကျော်ဖြတ်၍ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဓားအလင်းသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ဓားမော့သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းနေသည်။

အမြဲ ရန်သူဖြစ်ခဲ့သော အထက်ဘုံသုံးပါးမှ ဓားစံအိမ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ပိုင်ယွီမင်နှင့် ယွီလင်တာအိုနန်းတော်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် စွန်းကျိုးရှန့်တို့က ဟန်မူယဲ့ကို တစ်ချိန်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်ကိုး ....

လက်ရွေးစင်တစ်ယောက်သည် မောက်မာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ထုတ်မပြလျှင် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လေးစားမှုကို ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ဓားအလင်းနှင့် ဓားမော့အလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ကောင်းကင်စာရင်းတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်ရှိသောကြောင့် သူက အဆင့်ကိုး ဖြစ်လာသည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အထက်ဘုံသုံးပါး၏ လက်ရွေးစင်နှစ်ယောက်သည် ထိပ်ဆုံးသုံးဆယ်အတွင်း၌ ရှိကြသည်။

စွန်းကျိုးရှန့်သည် ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်၁၇ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီမင်သည် ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်၂၃ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အဆင့်သည် အရိပ်နတ်ဘုရားဘုရင် ကျောက်ကျန့်ဟယ်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။

ဓားအလင်းနှင့် ဓားမော့အလင်းက နီးကပ်လာသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ဓားရှည်နှင့် ဓားတိုကို ကိုင်ထားပြီး လက်မြှောက်သည်။

ဓားရှည်၏ အစိမ်းရောင်အလင်းနှင့် ဓားတို၏ ခရမ်းရောင်အလင်းသည် သွယ်ယှက်သွားကြသည်။

သူက ဓားရှည်ကို ညင်သာစွာလှည့်၍ ကျဆင်းလာသော ရေခဲဓားမော့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဓားတိုသည် ရေပြင်ညီအတိုင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး ပိုင်ယွီမင်၏ဓားအလင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“ရွှပ် ....”

ပိုင်ယွီမင်၏ဓားသည် ဓားတိုကြောင့် လွင့်စင်ပြီး စွန်းကျိုးရှန့်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

ဓားနှစ်လက်သည် ဓားမော့နှင့် ဓားကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားတစ်ကွက်နှင့် ကောင်းကင်စာရင်းတွင်ရှိသော ခွန်အားကို ထုတ်ပြခဲ့သည်။ သူက အမှန်တကယ်ပင် သန်မာသည်။

“အံ့အားသင့်စရာပဲ”

စွန်းကျိုးရှန့်က ရယ်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အင်းကွက်များသည် ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး ရွှေရောင် ရေခဲနဂါးကြာပွတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြာပွတ်သည် ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဓားလွင့်သွားသော ပိုင်ယွီမင်ကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးသုံးဆယ်တွင်ရှိသော အထက်ဘုံသုံးပါးမှ လက်ရွေးစင်နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်ကိုးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ တခြားလူများက ထိုတိုက်ပွဲကို မြင်လျှင် မျက်တောင်ခတ်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုတိုက်ပွဲမျိုးသည် နှစ်တစ်ရာကြာသွားလျှင်ပင် မြင်ရခဲသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြာပွတ်တစ်ချောင်းရှိပြီး နောက်ကျောတွင် ဓားတစ်လက် ရှိသည်။

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်နေပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားကို နောက်ပြန်ထိုးလိုက်သည်။

ဓားရှည်ကို နောက်သို့ပို့လိုက်ပြီး ဓားတိုသည် အလင်းကွေးတစ်ခုအဖြစ် ပျံထွက်သွားသည်။

သူက ဓားနှစ်လက်ကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

“ရွှပ် ....”

ဟန်မူယဲ့၏နောက်တွင် ရှိနေသော ပိုင်ယွီမင်က ဓားကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ခါနေပြီး ဓား၏ခွန်အားကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သည်။

စွန်းကျိုးရှန့်ကလည်း ဖျတ်ခနဲ နောက်ဆုတ်သွားပြီး မျဉ်းကွေးတစ်ခုအဖြစ် ဝင်လာသော ဓားတိုကို ရှောင်တိမ်းသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ဟန်မူယဲ့၏ဓားနှစ်လက်က ပိုမြန်နေသည်။

ဓားတစ်ကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ခုခံမှုကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ပြီး အဝေးရောက်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အထက်ဘုံသုံးပါး၏ လက်ရွေးစင်တပည့်နှစ်ယောက်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဓားရှည်သည် ဧရာမတူတစ်လက်ကဲ့သို့ ခွန်အားကို သယ်ဆောင်ထားပြီး တစ်ချက်ချင်းစီ ခုတ်ချနေသည်။ ပိုင်ယွီမင်က ဓားချက်များကို ခုခံနေရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့နေသည်။

တစ်ဖက်တွင် စွန်းကျိုးရှန့်က မည်သို့ပင်ပျံသန်းပြီး ရှောင်တိမ်းပါစေ ဓားတိုသည် အလင်းကွေးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ချက်ချင်းဆင်းသက်လာလိမ့်မည်။

သူက အမြန်နှုန်းမြှင့်လိုက်လျှင် ဓားတိုကလည်း ပိုမိုလျင်မြန်လာလိမ့်မည်။

ဓားအလင်းသည် ဆက်တိုက်စုစည်းနေပြီး လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲသွားနိုင်ပုံပေါ်သည်။

စွန်းကျိုးရှန့်နှင့် ပိုင်ယွီမင်တို့က ကျားတစ်ကောင်ကို တက်စီးပြီး ပြန်မဆင်းနိုင်တော့ဟု ခံစားနေရသည်။

အထက်ဘုံသုံးပါး၏ လက်ရွေးစင်တပည့်နှစ်ယောက်သည် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားနှစ်လက်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့၏ မျက်နှာထားများက လေးနက်နေပြီး ထိတ်လန့်မှုကို မြင်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်ကိုးသည် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် သန်မာသည်။

“စုစည်းစမ်း”

ဓားအလင်းသည် လေပြင်းနှင့်မိုးခြိမ်းသံများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စွန်းကျိုးရှန့်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အင်းကွက်များဖြင့် ရွှေ‌ခေါင်းလောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲသလင်းကျောက်များသည် သံချပ်ကာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ထိုဓားချက်ကို တားဆီးနိုင်မှသာ တိုက်ပွဲ၏အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်။

“ချိုးဖျက်စမ်း ....”

ပိုင်ယွီမင်က ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်သည်။ သူက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံး၍ ဓားဖြင့်ထိုးလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏ ဓားအလင်းကို တားဆီးသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က အချင်းချင်း နားလည်ထားပုံပေါ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ‌အသာအယာပြုံးလိုက်ပြီး ဓားနှစ်လက်ကို လှုပ်ရှားစေသည်။

“ဘန်း”

စွန်းကျိုးရှန့်၏ ရေခဲသံချပ်ကာသည် အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

“ခလွမ် ....”

ပိုင်ယွီမင်၏ဓားသည် လွင့်ထွက်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး နေရာတွင် အေးခဲနေကြသည်။

ကောင်းကင်စာရင်း၏ အဆင့်ကိုးသည် ရူးသွပ်လောက်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူက ထိပ်တန်းအဆင့် သူတော်စင်များကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

‘ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ အဆင့်ကိုးတဲ့လား’

‘ဒီစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ်နှစ်ဆင့်လောက် ထပ်တိုးသွားနိုင်တယ်’

ဟန်မူယဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှား၍ ဓားနှစ်လက်ကို ပြန်သိမ်းသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီစွမ်းအင်အလင်းနှစ်ခုသည် ချိန်းကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ဓားနှစ်လက်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ကြသည်။

လူနှစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ရွှေရောင်ချီစွမ်းအင်အလင်းများသည် ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ထိုအလင်းသည် ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် ကျားတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သားရဲနှစ်ကောင်က ဟိန်း‌ဟောက်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက သိပ်သည်းနေပြီး အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

ပိုင်ယွီမင်နှင့် စွန်းကျိုးရှန့်ထက် အားမနည်းသော ကျွမ်းကျင်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဓားနှစ်လက်ကို ချုပ်နှောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထိုကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်သည် ဟန်မူယဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

“တိမ်တိုက်ဖြူတာအိုဘုရားကျောင်း၊ ရွှမ်လင်တာအိုဂိုဏ်း”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးရေရွတ်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပလာကြသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။