ငါ ထွက်ပြေးချင်တယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး (၁)

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ကလေးလဲ၊ ငရဲပျားတွေတောင် သူ့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး”

ကျီလုသည် အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို မျက်စောင်းထိုးကာ ရယ်နေသည်။

"ကျွမ်းကျင်မှုအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူက နိုင်ယန်းကျောင်းက အနက်ရောင်အဆင့်ရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ။ လာတဲ့သူတွေ အားလုံးက ကျောင်းသုံးခုက အဝါရောင်အဆင့် တပည့်တွေလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒီလို အံ့အားသင့်

စရာ ဖြစ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်မထားဘူး။"

ဝမ်ကျောက်ခမ်က သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ဘာမှ ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက မပျော့ညံ့ပါဘူး။ သူ့မှာ ကြာရှည်စွာအသက်ရှုခြင်းအဆင့် တပည့် သုံးယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းရင်တောင် သူ့ကို ဖြုတ်ချဖို့ နည်းနည်းတော့ အားထုတ်ရဦးမယ်။ ဒီညတော့ ငါတို့ လူလုံလုံလောက်လောက် ဖမ်းထားပြီးပြီပဲ၊ ကိစ္စတွေ မရှုပ်အောင်လုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်

၊ မြန်မြန်ထွက်သွားကြရအောင်။ ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်က စစ်ကူတွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။"

"ဝမ်၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်တတ်နေတာလဲ။ ငါတို့ နှစ်ယောက် မဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးလေ၊ ငါတို့ ဒီမှာ အသင့်စောင့်နေတာ တစ်လနီးပါးရှိနေပြီ။ အခု ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်က တိုက်ခိုက်တော့ ငါတို့ရောက်လာတာလေ ၊ သုံ့ပန်းအနည်းငယ်နဲ့ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ မရဘူး။"

"နောက်ထပ် ဘာလိုချင်သေးလို့လဲ။"

“ဆေးလုံးအနည်းငယ်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့ လုံလောက်နိုင်မှာလဲ၊ ဒီကလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီအရွယ်လေးမှာတောင် လေးနက်နေတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်ဝသူ ဖြစ်ရမယ်။ သူကိုသာ ဖမ်းပြီး သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင်

ဒုတိယအဆင့် သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ အဲ့တာကို မလိုချင်ဖူးလား”

ဝမ်ကျောက်ခမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ သူကသွေးဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ကျီလုက ဒါကိုမြင်ပြီး ရယ်နေသည်။

"မင်း အဲ့တာကို ပြသနာလို့ထင်ရင် ငါ့ကို ကောင်မလေး သုံးယောက်ကို တားပေးထား၊

ဒီကလေးကို ငါ တစ်ယောက်တည်း တိုက်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ"

ဝမ်ကျောက်ခမ်၏ မျက်လုံးများသည် ခဏတာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဒုတိယတန်းစားသွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ၏ သွေးဆောင်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ သွားများကို အံကြိတ်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် မင်းတိုက်ပွဲကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်ရမယ်။ငါ ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်ရဲ့ စစ်ကူတွေနဲ့ မတိုက်ချင်ဘူး။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါသိတယ်”

သူ့အဖော်သဘောတူတာကိုမြင်တော့ ကျီလုက ဝမ်းသာသွားသည်။ အဝေးက လင်းရှန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက လောဘဇောတွေနဲ့ တောက်ပနေပြီး သားကောင်ကို မြင်နေရသည့် ဆာလောင်နေသောဝံပုလွေတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။

ရွှမ်

စူးရှတဲ့ ဆူညံသံက တောအုပ်အထက် ကောင်းကင်မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လင်းရှန်၏ ယန်စွမ်းအားအထူးဓားသွားသည် အစပြုသူအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်းသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် နေခြောက်စင်းအဆောင်ဓားကြောင့် ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ယှဉ်မနိုင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

မပျက်စီးနိုင်သော လောင်မြိုက်နေသည့် စွမ်းအင်သည် ဓားဖျားမှ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကိုဖောက်ထွက်ကာ အရပ်ရပ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်နေသော မီးလှိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ငရဲပျားကောင်များကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့တွေက ရေထဲကျသွားတဲ့ ဖက်ထုပ်လို မြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားကြသည်။

လင်းရှန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေကဲ့သို့ပင်

အဆုံးမှာတော့ ကျောက်ရွှမ်ရင်နဲ့ တခြားနှစ်ယောက်တောင် ရုန်းထွက်ရသည်။ အပူလှိုင်းဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့တာကြောင့် ဆယ်မီတာကျော်ကျော်ထိ ဆုတ်ခွါသွားကြသည်။

ယုရှုရင်နဲ့ ကျိုးမန်မန်က လင်းရှန်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ယုခုနှစ် နိုင်ယန်းကျောင်း၏ ကျောင်းသားအသစ်ဖြစ်သည်ကို သူတို့မသိပါက နှစ်နှစ်သုံးနှစ်ခန့် ကျင့်ကြံခဲ့သော စီနီယာကျောင်းသားတစ်ဦးဟု သူတို့ထင်ကြမည်ပင်။

သူ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်က မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ကျောက်ရွှမ်ရင်က ပိုလို့တောင် အံ့ဩသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်ထုတ်ပြခဲ့သော ခွန်အားသည် လွန်ခဲ့သော တစ်လကထက် အဆများစွာ အားကောင်းခဲ့တာ သေချာသည်။

တစ်လအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခွန်အားသည် ခုန်ပျံကျော်လွှားလာပြန်သည်။

ကျောက်ရွှမ်ရင်၏စိတ်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန် နေသည်။ ခဏတာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဘယ်လိုဖော်ပြရမှန်းတောင် မသိပေ။

ရွှမ်

အေးစက်သော ဓားအလင်းသည် ငရဲပျား၏ ဦးခေါင်းကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်

ရောက်လာပြီး ဓါးပေါ်ရှိ မီးတောက်က ၎င်းကို ပြာများအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားစေသည် ။

လင်းရှန်သည် ရုတ်တရက် သူ့စိတ်တွေ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အထူးယန်စွမ်းအားဓားသွားကို နားလည်မှု ပမာဏက ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

သူအရမ်းပျော်သွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားကို အစပျိုးတာက တိုက်ပွဲစကတည်းကဆို ယခုအကြိမ်သည် ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ငရဲပျားများသည် ဝိညာဉ်နိုးကြားခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုသတ်ပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အားပေးသောစွမ်းရည် အစပျိုးနိုင်ခြေမှာ ၀.၁% ခန့်သာရှိသည်။

သို့သော် အကောင်ရေ အလုံအလောက်ရှိနေသရွေ့ ဖြစ်နိုင်ခြေက များပြားနေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုကို နှစ်ဆတိုးစေပြီး လင်းရှန်ကျင့်ကြံမှုကို ၉% တိုးစေသည်။

"ငရဲပျားအုံတွေက ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရှိနေတုန်းပဲ။ ငါကံကောင်းရင် နောက်ထပ် အစပျိုးတာတောင်ရနိုင်တယ်”

လင်းရှန် စိတ်ဝိညာဉ်များက တက်ကြွလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး အင်းဆက်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည် ။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားကို တိုးတက်စေတာထက် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဘာမှမရှိပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်၏ စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်စက္ကန့်တွင် သူ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာသော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်သည် ဇွဲလုံ့လသို့ပြောင်းကာ သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကာကွယ်ခြင်းအဆောင်ကို အသက်သွင်းရန် တွန့်ဆုတ်မနေပေ။

သူ လုပ်ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ချွန်ထက်တဲ့ အင်အားက သူ့နောက်ကျောကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားသည်။

ရွှမ်

လင်းရှန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကာကွယ်ခြင်းအဆောင်သည် ရုတ်တရက် အနီရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ပြာအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကာကွယ်ခြင်းအဆောင်က ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လင်းရှန်၏နောက်တွင် မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။ သူသည် တားမြစ်ထားသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အသက်သွင်းပြီး ချွန်ထက်သော အင်အားကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှန်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်သူသည် လင်းရှန်နောက်သို့ လိုက်ချင်သော်လည်း လင်းရှန်က နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်သူသည် ရှောင်တိမ်းရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

စူးရှသောအသံနှင့်အတူ စွမ်းအင်များသည် သစ်ပင်ကိုထိမှန်ပြီး ထူထဲသောပင်စည်ကိုချက်ချင်းထိုးဖောက်ကာ အပေါက်တစ်

ပေါက်ဖြစ်သွားစေသည်။

ကျီလု၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"အနှစ်သာရဓားသွားလက်ချောင်းပဲ၊ မင်းက ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်တွေ အများကြီး သိတာပဲ။ ကောင်းတယ်။ ငါ မင်းကို ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာပြီ”

လင်းရှန်သည် အသက်ရှုလိုက်ပြီး ထိုလူကို အေးစက်စွာကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှု ကြောင့် မဟုတ်ပါက တားမြစ်ထားသောရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ ယန်စွမ်းအားဝတ်ရုံဖြင့်ဆိုရင်တောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပေလိမ့်မည်။

လင်းရှန်၏ အေးစက်သောအကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လုကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်

လိုက်သည်။ လင်းရှန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတော့မယ့်အချိန်မှာ သူ့အဖော်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ရုတ်တရက် ပြန်သတိရပြီး ဒီအတွေးကို ထိန်းထားခဲ့သည်။ သူက တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး သူ့ဓားကို လင်းရှန်ဆီသို့ ထိုးချလိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားကာ မကြောက်မရွံ့ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။