အခန်း (၇၇၈)

“ဒီနည်းလမ်းမျိုးက တကယ့်ကို .... တကယ့်ကိုပဲ ....”

လီချင်းရှစ်၏နောက်တွင် အဖြူရောင်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

ဟွမ်ခြောက်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မဟာတာအိုကို ရှာဖွေရမည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်။

သူက ခွန်အားကောင်းသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မဟာတာအိုကို နားလည်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ဟန်မူယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ဉာဏ်အလင်းရသွားသည်။

ဘေးတွင်ရပ်‌နေသော ကောင်းရှောင်ရွှမ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း။ လောကမှာရှိတဲ့ မဟာလမ်းစဉ်တွေအားလုံးက သွယ်ယှက်နေကြတယ်။ မတူညီတဲ့ လမ်းစဉ်တွေက တူညီတဲ့ဦးတည်ချက်ကို ရောက်သွားကြတယ်။ မတူညီတဲ့ လမ်းစဉ်တွေက တူညီတဲ့ဦးတည်ချက်ကို ရောက်သွားကြတယ် ....”

သူက ရွှေအလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက်အဖြစ်မှ လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

လျှပ်စီးပုတီးစေ့သည် လူတိုင်းအတွက် ဉာဏ်အလင်းများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ မဟာမိစ္ဆာများသည် နေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။ တချို့က ကြောက်ရွံ့နေပြီး တချို့က နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ တချို့ကတော့ တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။

“အစ်ကိုဟန်၊ ကျွန်မ ဆက်လုပ်လိုက်ပါမယ်”

မူဝမ်က လျှပ်စီးပုတီးစေ့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တက်သွားသည်။

သူမက အစိမ်းရောင်အလင်းစက်ကွင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်သစ်ပင်၏ပုံရိပ်သည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အဲဒါ .... အဲဒါက သူမပဲ”

“အဲဒါက မြက်ရိတ်တံ မဟုတ်ဘူး ကောင်းကင်သစ်ပင်ပဲ”

တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲတွင် အော်ဟစ်သံများကို ကြားနိုင်သည်။ အစိမ်းရောင်အလင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မူဝမ်က ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အစိမ်းရောင်အလင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ချေဖျက်လိုက်သည်။

နေ့ဝက်အကြာတွင် မူဝမ်က ရောင်စုံအဝတ်အစားများနှင့် မိစ္ဆာဆယ်ယောက်ကို ဦးဆောင်၍ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့က လျှပ်စီးပုတီးစေ့ဖြင့် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ပြီး မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာကို ဖွဲ့စည်းရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ မဟာမိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။

“အစ်ကိုဟန်”

မူဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လျှပ်စီးပုတီးစေ့ကို ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြန်ပေးသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မူဝမ်၏နောက်မှ လိုက်လာသော မဟာမိစ္ဆာများကို ကြည့်သည်။

“အရှင်မင်းကြီးကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်”

မိစ္ဆာများက ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး သူတို့ကို ‌ခေါင်းမော့စေသည်။

ထိုမိစ္ဆာများထဲတွင် အများစုသည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

သူတို့က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတွင် မိစ္ဆာသားရဲများထက် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသော်လည်း လုံလောက်သောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်များကို မည်သူက ရန်စရဲမည်နည်း။

ဟန်မူယဲ့က တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်မသွားခဲ့ပေ။

လီချင်းရှစ်နှင့် အာခီမီပညာရှင်များက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စုဆောင်းရန်အတွက် မူဝမ်၏နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့က တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို ခွဲယူပြီး များပြားလှသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့က မူဝမ်နှင့် မဟာမိစ္ဆာများ၏နောက်မှ လိုက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်နေသော ရှားပါးအင်မော်တယ်ဆေးပင်များကို ရယူခဲ့ကြသည်။

အာခီမီပညာရှင်များက လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ သူတို့က ကြားဖူးသော်လည်း မမြင်ဘူးသော အင်မော်တယ်ဆေးပင်များနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဆေးစွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မြင်ခဲ့ရသည်။

တစ်ခါတလေတွင် ဆေးပင်များကို ခူးယူရန် မလိုအပ်ပေ။

ထိုဆေးပင်များကို ခူးယူလိုက်လျှင်ပင် ဤလောကတွင်ရှိသော မည်သူက ထိုဆေးပင်များကို ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်နိုင်မည်နည်း။

ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်ထားလျှင်ပင် မည်သူက သုံးစွဲမည်နည်း။

မည်သူက သုံးစွဲရန် ဆန္ဒရှိမည်နည်း။ မည်သူက အရည်အချင်းပြည့်မီမည်နည်း။

လောက၏ ရတနာများသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်သွားလျှင် အသုံးပြုခံရမည့်အစား အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာကြသည်။

အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတောင်တန်းများသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင် သို့မဟုတ် မှော်ရတနာတစ်ခုနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ထိုအရာသည် မဟာကျင့်ကြံသူများ၏လောက ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့အပြင် သူနှင့်သက်ဆိုင်နေသော လူများသည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့်ပတ်သတ်၍ ဂရုစိုက်ရန် မလိုကြပေ။

အာခီမီပညာရှင်များက ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာသောအခါတွင် မျက်နှာထားများက လေးစားနေကြသည်။ အကြည့်များကလည်း နူးညံ့သွားကြသည်။

ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် စုစည်းနေသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် အဆုံးမရှိသော ကြွယ်ဝမှုတစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် အဖိုးတန်ဆေးပင်များ၏ ဘုံနန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အာခီမီကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆေးပင်များသည် အသုံးပြုရမည့် ကုန်ကြမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဆေးပင်များအားလုံးသည် အသိစိတ်ရှိနေကြသည်။

ဆေးပင်တစ်ပင်ချင်းစီသည် ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်နှင့် ရှည်လျားသော မျိုးဆက်သမိုင်းကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဆေးပင်များသည် ဘဝ၊ သမိုင်းကြောင်း၊ အာခီမီလမ်းစဉ်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြသည်။

သူတို့က တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်သွားသော်လည်း လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ထွက်လာကြသည်။

သို့‌သော် အာခီမီပညာရှင်များက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမည့်အစား ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်ကျယ်လာခြင်း၊ စိတ်အခြေအနေ တိုးတက်လာခြင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် အင်မော်တယ်‌ဆေးပင်များသည် အရေးမပါကြပေ။

“ငါတို့လို အာခီမီပညာရှင်တွေအတွက် တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲကို တစ်ခါဝင်ရောက်လိုက်တာက မမေ့နိုင်တဲ့ အမှတ်တရတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးအတွက်လည်း အကျိုးရှိတယ်”

လီချင်းရှစ်က ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပိတ်သွားသော ဝင်္ကပါအလင်းလွှာကိုကြည့်၍ သက်ပြင်းချသည်။

“ဒါက လွယ်ပါတယ်။ နောက်ကျရင် ဆယ်နှစ်တိုင်းမှာ လူတစ်ရာကိုစီစဉ်ပြီး တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို လာကြည့်လို့ရတယ်”

ဟန်မူယဲ့က မူဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မူဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

ဤနေရာတွင်ရှိသော မဟာမိစ္ဆာများအားလုံးကို မူဝမ်က ယဉ်ပါးစေခဲ့သည်။ မူဝမ်က မြက်ရိတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသာမက မိစ္ဆာများကိုလည်း ပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။

သူတို့က ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏အပြင်ဘက်တွင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သင်္ဘောပျံသုံးစင်းသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် ပျံသန်းသွားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သင်္ဘောပျံများသည် မဟာမိစ္ဆာတစ်ရာ၊ စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်နှင့် စစ်သူကြီးသုံးဦးကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ရှကျန်းဟူ၊ ကျူးယွမ်ရှန်နှင့် သွမ်မင်တို့က ဟန်မူယဲ့ကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်လုံးက မဟာကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး ဝင်္ကပါနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလာလိမ့်မည်။

သူတို့က အာကာသထဲတွင် သွားလာနေပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကျောက်တုံးနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါတွင် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားရသည်။

ရှကျန်းဟူက လက်မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် စစ်သည်များက ပြေးထွက်သွားပြီး သင်္ဘောပျံအား တိုက်ခိုက်လာသော ပုံရိပ်များကို တာဆီးလိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း”

လှံရှည်သည် ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားပြီး သွေးရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်၍ တိုးဝင်လာသောပုံရိပ်ကို တားမြစ်လိုက်သည်။

“သတ်”

အာကာသထဲတွင် ကျယ်လောင်သောအော်ဟစ်သံကို ကြားနိုင်သည်။ အနက်ရောင်ပုံရိပ်များသည် သင်္ဘောပျံများဆီသို့ ကျိုင်းကောင်များသဖွယ် တိုးဝင်လာကြသည်။

“ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်ကို မသိတဲ့ အင်းဆက်လေးတွေက အမြဲတမ်းရှိနေတာပဲ”

ဟွမ်ခြောက်က ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ဆေးတောင်ကြားမှ ဤနေရာသို့ ထွက်ခွာလာသော ဟန်မူယဲ့၏ ခရီးစဉ်သည် လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း တင်းကျပ်သောလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်ကို တိုက်ခိုက်ရဲသောလူများသည် ကြွယ်ဝမှုကြောင့် မျက်လုံးကန်းသွားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

“သေချင်နေတာပဲ”

ရှကျန်းဟူက ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အပြင်ဘက်သို့ ခုန်ထွက်၍ သွေးရောင်လှံရှည်ဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

လှံအလင်းသည် ခမ်းနားသောနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနဂါးသည် နဂါးတစ်ထောင်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး အာကာသထဲတွင် သောင်းကျန်းနေသည်။

ပြေးဝင်လာသော ပုံရိပ်များအားလုံးသည် နဂါးများ၏ ချုပ်နှောင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လျက် ရုန်းကန်နေကြသည်။

တချို့ပုံရိပ်များက သနားစရာကောင်းအောင် ထွက်ပြေးသွားကြသော်လည်း အဆုံးတွင် နဂါးများ၏ဖမ်းဆီးမှုကြောင့် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

“မင်းတို့က အရှင်မင်းကြီးကို လုပ်ကြံရဲတယ်ပေါ့။ ရဲတင်းလိုက်တာ”

ရှကျန်းဟူက ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်၏လည်ပင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် တက်နင်းထားပြီး အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်က နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများက တုန်ခါနေကြသည်။

“ဒီမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိနေတယ်လို့ သူတို့က ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား”

တခြားလူများက ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် လဲကျသွားကြသည်။

“ဒီမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိနေတာလို့ မင်းကို ဘယ်သူက ပြောလိုက်တာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တက်လာပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်က ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ဟန်မူယဲ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ပြောသည်။

“မင်းက ဘယ်ကနေရောက်လာတာလဲ ကြည့်ရအောင်”

သူက စကားအဆုံးတွင် ရွှေဓားပုံရိပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မူလဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သွားပြီး မိုင်ထောင်ချီအကွာသို့ ချက်ချင်းရောက်သွားသည်။

အာကာသထဲတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်သည် ထိတ်လန့်နေသောမျက်လုံးများဖြင့် ရုတ်တရက်ပေါ်လာ‌သော ရွှေရောင်ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်ဓားရှည်သည် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

လူအိုကြီးက တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများသည် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

ဓားရှည်သည် ဟန်မူယဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လူအိုကြီး၏ဓားနှင့် သိုလှောင်အိတ်ကို လှမ်းယူသည်။

သူက ဓားရိုးကို ကိုင်ထားပြီး စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အလယ်ဘုံရဲ့ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးဓားဂိုဏ်းလား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပျောက်ကွယ်သွားသောအခါတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ဆင်းသက်လာပြီး ကြောက်ရွံ့နေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အထင်ကြီးစရာပဲ။ လောကရဲ့ နံပတ်ကိုးက ဒဏ္ဍာရီတွေထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ် ....”

ထိုပုံရိပ်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

“ကံကောင်းလို့ ငါက ကောင်းကောင်စီစဉ်ထားနိုင်တယ်။ မင်းက ငါ့ထောင်ချောက်ထဲကို ဘယ်လိုကျလာမလဲ ကြည့်ရအောင်”

“ဘာထောင်ချောက်လဲ”

ဟန်မူယဲ့၏အသံက သူ့နောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်က တောင့်တင်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်း .... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး”

သူ့စကားမဆုံးခင် ဟန်မူယဲ့က လက်သီးဖြင့်ထိုးချလိုက်သည်။

လက်သီးချက် ကျဆင်းသွားသောအခါတွင် ဓားသွားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဘန်း”

ထိုပုံရိပ်က လက်သီးချက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ဓားကျိုးတစ်ခုသည် ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာသည်။

“အထက်ဘုံက လူတစ်ယောက်လား။ ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ပြင်ပရေးရာအကြီးအကဲ ထူယွမ်”

“အဲဒီတော့ အထက်ဘုံမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာပေါ့”

“မင်းက နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေပေမဲ့ ရှေ့ထွက်မလာဘဲ နောက်ကွယ်ကနေ ကြံစည်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်။ ရယ်စရာပဲ”

မူလဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်း၍ အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“ကျစ်ဟူ၊ အထက်ဘုံကို စာပို့လိုက်ပါ။ ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်က နောက်ကွယ်ကနေ အရှုပ်အထွေးတွေကို ပြုလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ သူ့ကို သတ်လိုက်ပါ”