အခန်း (၇၇၉)
Vol. 56 Ch. 779
သိပ်မဝေးသောနေရာတွင်ရပ်နေသည့် ဟွမ်ကျစ်ဟူက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် အလင်းအစီအရင်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်သည်။
“ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်ကို သတ်ဖြတ်ပါ”
လီချင်းရှစ်နှင့် တခြားလူများက ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားသော ဓားအလင်းကို တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သန်း၏ ဓားဝင်္ကပါသည် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။
အဓိကအချက်အနေဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူများက ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိတ်တံခါးကို ချိုးဖောက်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နတ်ဘုရားဘုရင်အား ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါတွင် ဆက်လက်လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းက မည်သို့ပင်ဆင်ခြေပေးပါစေ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးအား ဖုံးကွယ်ထားသောပြစ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ဟန်မူယဲ့က အမိန့်ထုတ်လိုက်သောအခါတွင် ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်၏ ကံကြမ္မာက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က အမိန့်စာတစ်ခုဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုအရာသည် အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်၏ အစစ်အမှန်ပုံစံ ဖြစ်သည်။
ရှုကျန်းဟူနှင့် တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြုံးသည်။
ထိုအရာသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်တွင် ရှိသင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာပင် ဖြစ်သည်။
သင်္ဘောပျံသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ အထက်ဘုံသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သန်းချီနေသော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ကို ကြိုဆိုပြီး ဆေးတောင်ကြားသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
အထက်ဘုံ၏ ပြောင်းလဲမှုများကလည်း သတင်းပျံလာခဲ့သည်။
ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သန်း၏ ဓားဝင်္ကပါသည် ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ မိုင်သုံးထောင်ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်က ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အကြီးအကဲနှင့် လက်ရွေးစင်တပည့်များကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
အထက်ဘုံ၏ ကျင့်ကြံသူများက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ဓားကျင့်ကြံသူများကို အာရုံစိုက်ထားကြသည်။ သူတို့က ဓားဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအားကို မြင်ချင်ကြသည်။
ထိုတိုက်ပွဲသည် အထက်ဘုံ၏ မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုများကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများက ကြောက်ရွံ့စိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်က အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းသားများ၏ ၃၀%ခန့်ကိုသာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်က စောင့်ကြည့်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ရှေ့တွင် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ဓားဝင်္ကပါနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ရှေ့ထွက်လာကြရသည်။
ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ပုန်းကွယ်နေသော နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်ကို ထွက်ပေါ်လာအောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ထောက်ပံ့မပေးလျှင် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်ဆံရေးပြတ်တောက်သွားလိမ့်မည်။
သူတို့က ထိုအဖြစ်ကို လက်မခံနိုင်ကြပေ။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာပုန်းကွယ်နေပြီး မကောင်းသောအကြံအစည်များကို လုပ်ဆောင်နေသည်။
ဓားဝင်္ကပါ၏ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်သည် ခုနစ်ထပ်ဓားစံအိမ်မှ ဓားချက်တစ်ချက်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းမှ တာအိုဘိုးဘေးနှစ်ယောက်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သန်း၏ ဓားဝင်္ကပါသည် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်ကို ဖိနှိပ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။
သူတို့က နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သောကြောင့် အထက်ဘုံမှ အင်အားစုများသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်၏ လွတ်မြောက်သွားသောဝိညာဉ်နှင့် ယွီဟယ်ဓားဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသား ၃၀%သည် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် အထက်ဘုံသည် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်နှင့် ဂိုဏ်းသားများအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းသုံးထောင် ဆုကြေးထုတ်ထားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မုဆိုးများသည် နတ်ဘုရားဘုရင်ထူယွမ်တို့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။
ထိုသို့ပင် ရိုးရှင်းသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့လိုက်ရသော နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများသည် ရင်တုန်သွားကြသည်။
သူတို့၏ရှေ့တွင်ရှိသော ဧကရာဇ်ငယ်သည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကဲ့သို့ စွမ်းအားမကြီးသေးသော်လည်း သူ၏ နည်းလမ်းများသည် နတ်ဘုရားခုံရုံးနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။
ဆေးတောင်ကြားမှ လီချင်းရှစ်နှင့် တခြားလူများသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုအရာသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်၏ခွန်အား ဖြစ်သည်။
သူ၏အမိန့်ကြောင့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးသည် ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီး၍ ဝိညာဉ်နှင့် ထွက်ပြေးသွားရပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးလည်း ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆေးတောင်ကြားသည် အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်နှင့်အတူ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
တိမ်တိုက်ကောင်းကင်ဆေးတောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်လာသော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြသည်။
သူတို့က ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်တွင် သားရဲများကို ထိန်းချုပ်ပြီး မိစ္ဆာသစ်ပင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
သူတို့က အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိထားသောကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။
သူတို့နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသော အာခီမီပညာရှင်များကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး အားလုံးနီးပါးသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြသည်။
သူတို့က မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း များပြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မရရှိခဲ့ကြသော်လည်း အမြင်ကျယ်လာပြီး စိတ်အခြေအနေ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးအမြတ်သည် ကြွယ်ဝမှုများထက် သာလွန်သည်။
ဟန်မူယဲ့ကလည်း ခြံဝိုင်းလေးသို့ ပြန်လာပြီး အကျိုးအမြတ်များကို စိစစ်နေသည်။
နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ နယ်မြေဟောင်းဖြစ်သော ဘယ်တောင်ပံနန်းမြို့တော်က အဖိုးတန်ရတနာများနှင့် ရှေးခေတ်၏ မှတ်တမ်းများကို ဆက်သလိုက်ကြသည်။
ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင်သန့်စင်ခဲ့သော အင်မော်တယ်ရတနာ လျှပ်စီးပုတီးစေ့လည်း ရှိနေသေးသည်။
မူဝမ်က တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်မှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် အင်မော်တယ်ဆေးပင်များကို စာရင်းလုပ်နေပြီး ဟန်မူယဲ့လိုအပ်မည့် ဆေးပင်များကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
သူမက မြက်ရိတ်တံကို ကိုင်ထားပြီး တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်၍ မဟာမိစ္ဆာများကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ သူမက ဆေးတောင်ကြားမှ အာခီမီပညာရှင်များကဲ့သို့ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ဆေးပင်ဥယျာဉ်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆေးပင်များကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
အသိစိတ်ကင်းမဲ့ပြီး ရင့်မှည့်နေသော ဆေးပင်များကို သိုလှောင်ရုံများထဲတွင် သိမ်းထားခဲ့ကြသည်။
ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ အရင်းအမြစ်များကြောင့် ဘယ်တောင်ပံနန်းမြို့တော်၏ စစ်သူကြီးများသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး မျိုးဆက်တစ်လျှောက် ဆက်လက်တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို သိပ်မလိုပေ။ သူက သွေးမျိုးဆက်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်မည့် ဆေးပင်တချို့နှင့် ဓားစွမ်းအင်အား ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်မည့် ဆေးပင်တချို့ကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်လာသောကြောင့် ဆေးတောင်ကြား၏ လူတစ်ယောက်က ဟန်မူယဲ့နှင့် မူဝမ်ကို လာရောက်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
ဆေးတောင်ကြားတွင် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သန်းအပြင် မူဝမ်၏နောက်သို့ လိုက်လာသော မဟာမိစ္ဆာများလည်း ရှိနေကြသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော မဟာမိစ္ဆာများလည်း မနည်းလှပေ။
ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က ဆေးတောင်ကြား၏ အဓိကခန်းဆောင်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့ပဲ”
ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိနေသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။
တစ်ဖက်တွင် မူဝမ်က စိတ်ရှုပ်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ကြည့်သည်။
“ဟန်မူယဲ့၊ သစ်သားနတ်ဘုရားက မင်းအပေါ်မှာ မကောင်းစိတ်မရှိဘူးဆိုတာကို သိသင့်တယ်”
အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော လူသန်ကြီးတစ်ယောက်က ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။
သစ်သားနတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် ရှိနေခဲ့သော ရှေးခေတ်၏ကျွမ်းကျင်သူသည် အထက်ဘုံတွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အစ်ကိုဟန်၊ သူမက ဘယ်သူလဲ”
မူဝမ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ဘေးတွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက သစ်သားနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း မူရွှယ် ဖြစ်သည်။
“ငါက သစ်သားနတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ မူရွှယ်ပါ”
ဟန်မူယဲ့မပြောခင် မူရွှယ်က ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။
သူမက မူဝမ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။
“နင်က ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိပါတယ်”
“နင်က မြက်ရိတ်တံကို ထိန်းချုပ်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားတယ်။ နင်က အရာအားလုံးကို သိနေလိမ့်မယ်”
မူရွှယ်၏ နဖူးပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့နေသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို မြင်ရသည်။
သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိသော မူဝမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် မူဝမ်၏ပန်းပွင့်သည် ပိုမိုအသက်ဝင်ပြီး တောက်ပနေသည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာထားက လေးနက်လာသည်။
“ညီမ၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားသစ်သားကလန်က နင့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့တယ်”
“နင်က ကောင်းကင်သစ်စေ့ကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ပန်းပွင့်ပဲ”
မူရွှယ်က ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားပြီး အလိုလျောက် နောက်ဆုတ်မိသည်။
သူမ၏ရှေ့တွင် ဟန်မူယဲ့က သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်ဖော်နေသည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး မူရွှယ်၏ရှေ့တွင် ရပ်၍ ဟန်မူယဲ့ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးသည်။
“ဘုန်း”
ရွှေရောင်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဓားသည် ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိသော မူရွှယ်ကလည်း ခန်းဆောင်ထဲတွင် လဲကျသွားသည်။
“ဝီ”
ဓားရှည်သည် ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။
အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။
“ညီမမူက ငါ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ပဲ”
ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဓား၏ အေးစက်သောအငွေ့အသက်ကြောင့် ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် မူရွှယ်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကြသည်။
ထိုအရာသည် သေဆုံးခြင်း၏ရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဓားသမား၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူတို့က သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှစ်တစ်လျှောက်တွင် ထိုအကြောက်တရားမျိုးကို လက်ချိုးရေတွက်ကြည့်နိုင်သည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဟန်မူယဲ့ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။
“ဟန်မူယဲ့၊ နင်က နားလည်မှုလွဲနေပြီထင်တယ်။ ဒါက ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုပဲ”
မူရွှယ်က နှုတ်ခမ်းတစ်လျှောက်တွင် သွေးစွန်းနေပြီး ဟန်မူယဲ့ကို မော့ကြည့်သည်။ ထို့နောက် မူဝမ်ကို ကြည့်သည်။
“နင့်ရဲ့သွေးမျိုးဆက်တွေက ကောင်းကင်သစ်ပင်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်”
“အဲဒါက လောကမှာရှိတဲ့ သစ်သားသွေးမျိုးဆက်တွေထဲမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးပဲ”
လောက၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သစ်သားသွေးမျိုးဆက် ....
အဓိကခန်းဆောင်ထဲတွင် လီချင်းရှစ်နှင့် အာခီမီပညာရှင်များက မူဝမ်၏နဖူးတွင် ရှိနေသော ပန်းပွင့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားကြသည်။
သူမက တော်ဝင်ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ မိစ္ဆာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်စရာ မကောင်းတော့ပေ။
သူမ၏ အာခီမီပါရမီက ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသည့်အတွက် အံ့အားသင့်ရန် မလိုတော့ပေ။
“အမြင့်မြတ်ဆုံး သစ်သားသွေးမျိုးဆက်တဲ့လား”
ဟန်မူယဲ့က အထင်သေးသောမျက်နှာထားဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။
“အဲဒါဆိုရင် ညီမမူက သက်တမ်းနဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ဘာဖြစ်လို့အသုံးချပေးရမှာလဲ”
မူရွှယ်၏မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားသည်။ မူဝမ်က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါနေပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုဟန်က သိနေတာလား ....”
ဟန်မူယဲ့က မူဝမ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ညီမမူ၊ ဒီလိုမျိုး သွေးမျိုးဆက်အတွက် ဒုက္ခခံနေရမယ်ဆိုရင်တော့ မေ့ပစ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ”
သူ့စကားကြောင့် မူဝမ်က မျက်ရည်ဝဲလာသည်။
“အစ်ကိုဟန် .... ကျွန်မလည်း ....”
ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခိုင်မာသောလေသံဖြင့် ပြောသည်။
“ဒါက ကောင်းကင်သစ်ပင်နဲ့ အမွေအနှစ်လေးတစ်ခုပါပဲ။ လောကမှာ အမှန်တကယ်အားကောင်းတဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့”
သူက မူဝမ်ကို ဖက်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
“နောက်ကျရင် အဲဒီလိုမျိုးတွေ မတွေးနဲ့”
မူဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့နှင့်အတူ ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားသည်။
ခန်းဆောင်ထဲတွင် လီချင်းရှစ်နှင့် တခြားလူများ၏မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။
မူရွှယ်နှင့် ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ကျွန်မက ဆေးတောင်ကြားမှာ ကျင့်ကြံချင်တယ်။ ရှင်တို့တွေ မငြင်းဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ်”
မူရွှယ်က လီချင်းရှစ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
လီချင်းရှစ်က ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် မူရွှယ်၏ခွန်အားကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် သူတို့နှင့် မူဝမ်၏ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူက ဆုံးဖြတ်ချက်ချမပေးနိုင်ပေ။
“မင်းတို့ မသေချင်ရင် အထက်ဘုံကနေ ထွက်သွားစမ်း”
ဟန်မူယဲ့၏ အေးစက်နေသောအသံသည် ခန်းဆောင်၏အပြင်ဘက်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။
မူရွှယ်၏မျက်လုံးများက မှေးကျဉ်းသွားသည်။ ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူမ၏လက်ကို ဆွဲယူပြီး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူတို့က မိုင်သန်းချီအကွာသို့ ရောက်သွားသောအချိန်တွင် ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ကြောက်ရွံ့နေသောမျက်လုံးများဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။
“ငါတို့ ခဏလောက်ဆက်နေမိရင် သူက ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်”
မူရွှယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
သူမကလည်း ခံစားမိသည်။
“ညီမလေးက အားကောင်းတဲ့ကာကွယ်သူကို ရထားတဲ့အထိ ကံကောင်းနေတာပဲ”
သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။
“သူမက ကံကြမ္မာချည်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား”
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
“သွားကြစို့။ ချုံးချီက ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတွေကို စုစည်းပြီး ဒီလောကကို အုပ်စိုးဖို့ ကြံစည်နေတယ်”
“ငါတို့ သူ့ဆီကို အရင်သွားသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က နေစရာမရှိဘဲ နေလိမ့်မယ်”
မူရွှယ်က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။
ရွှေဝံပုလွေမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ရွှေရောင်လေဝဲတစ်ခုအဖြစ် နောက်မှလိုက်လာသည်။