မိုး၊ မြေနှင့် ယင်ယန်
Vol. 77 Ch. 1076
ထျဲ့ကန်က ပြင်းထန်သည့် မြူခိုးကြောင့် တပ်ဖွဲ့များအား ရပ်တန့်ခိုင်းခဲ့သည်။ အမြင်အာရုံ သို့မဟုတ် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့နေမှုကြောင့် သူ့ကို စိုးရိမ်လာစေ၏။ သူ့ရန်သူက သူတို့အတွက် စီစဉ်ထားမည့် ထောင်ချောက်များကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
“ဒီမြူခိုးကို ဖယ်ရှားသင့်လား” ထျဲ့ကန်က မေးလိုက်သည်။
“အဲလို လုပ်ဖို့ မျှော်လင့်နေလောက်တယ်” အောင်းရှန်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါဆိုတော့ မလှုပ်ရှားခင် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုလား”
“အနီးနားမှာ လူသားမြို့တစ်မြို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ပြောကာ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အဆုံးစွန်ထိ အသက်သွင်းခဲ့သည်။
“စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်”
ကျန့်ရှားနှင့် ကျောင်းချိုးအမည်ရှိ ပင်လယ်မျိုးနွယ် ထာဝရဦးသျှောင်တစ်ယောက်က နောက်မှာနေပြီး တပ်ဖွဲ့များကို ကာကွယ်ပေးထားစဉ် သုံးယောက်က သူတို့ဦးတည်ရာသို့ သွားကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ရွာအပြင်ဘက်ရောက်ရှိသည်နှင့် မူမမှန်မှုကို ခံစားမိခဲ့ကြ၏။ မြို့ထဲရှိ သေမျိုးအားလုံးက ထူးဆန်းနေကာ တချို့သောလူများသည် ငယ်ရွယ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အသက်ကြီးသည့်မျက်နှာမျိုး ရှိနေခြင်း၊ ငယ်ရွယ်သည့် မျက်နှာနှင့် အသက်ကြီးသည့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေခြင်း၊ သာမန်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကလေးလက်များ ရှိနေခြင်း၊ ငယ်ရွယ်သည့် အစိတ်အပိုင်းနှင့် အိုမင်းသည့် အစိတ်အပိုင်းတို့ ပူးတွဲကာ ရှိနေခြင်းအစရှိသည့် ပုံစံမျိုးစုံ ရှိနေသည်။
“အဲဒါက တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ အချိန်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့တွေ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲဆိုတာ တွက်ချက်ဖို့ လိုတယ်။ အဲဒါက တိုက်ပွဲရဲ့ အနေအထားကို ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်” အောင်းရှန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့မျက်လုံးက ဘာမှမမြင်ရဘူး။ ဒီနေရာက ဂမ္ဘီရတွက်ချက်တာကို နှောင့်ယှက်နေတယ်” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အဖြေထွက်ဖို့ ၂ နည်းပဲ ရှိတယ်။ ကမ္ဘာက အချိန်စွမ်းအားကို နမူနာယူပြီး ရှုရှစ် ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို စမ်းသပ်ခိုင်းဖို့ပဲ”
“ငါ လုပ်လိုက်မယ်” ထျဲ့ကန်က ပြောလိုက်သည်။
“မလိုဘူး” ဝမ်ဝေ့၏ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“နှစ်၇သောင်းခွဲ ကြာမြင့်သွားပြီ”
“အဲ့လောက်ဆိုရင် ကွဲပြားမှုဖြစ်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ” အောင်းရှန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အရှင် ကျုပ်တို့ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ”
“မြူခိုးကို ဖယ်ပြီး တကယ့် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ” ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်စဉ် ထာဝရဧကရာဇ်နှစ်ယောက်က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သူတို့က အနီးနားသွားကာ စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်။ ဟို့ဖုန်းဟွမ်က လမ်းတွင်ရှိသည့် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်သည့် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစဉ် အောင်းရှန်က မြူခိုးကို ဝါးမျိုပစ်သည့် ဝါးမျိုရေးစွမ်းအား ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်း ထူးထူးဆန်းဆန်း သက်ရှိတချို့က စိတ် သို့မဟုတ် အာရုံခံမှုအပေါ် သက်ရောက်နိုင်စွမ်းရှိဟန်ပေါ်သည်။ သို့သော် ထာဝရအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးဖြင့် သူတို့က ပြဿနာမရှိပေ။ သိပ်မကြာခင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက ရှင်းလင်းသွားပြီး အံ့ဖွယ်အသိစိတ်နှင့် တခြားသော အာရုံများကလည်း ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အားလုံးက ကမ္ဘာကို နှစ်ပိုင်းခွဲခြားထားသည့် ဧရာမ ဒိုင်းကာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်က မြူခိုးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေဆဲဖြစ်ကာ တခြားတစ်ဖက်ကမူ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာ၏ အနေအထားက အခြေခံကျပြီး ပြန့်ကျဲနေသည့် ကျွန်းများဖြင့်ဆက်တိုက်ရှိနေသည့် ဧရာမကုန်းမြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်းခြားမှုကို အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်လေ၏။
“ဒါက သူတို့ရဲ့ နည်းဗျူဟာကိုး” အောင်းရှန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက သူ့ဘက်ကို အကဲခတ်နေရင်း ဖျားနာသည့် သေမျိုးများသာ ရှိကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက တခြားဖက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီဖြစ်ကာ သူတို့မျိုးနွယ်၏ နေရာကိုပင် တခြားဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြသည်။
“ယင်ယန် အစီအရင်လား” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က တွေးလိုက်သည်။ သူမက သူတို့ဘက်ကြား ကွဲပြားမှုကို သတိထားမိခဲ့သည်။ ထိုအရာက ယင် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး သိုင်းပညာရှင်ဘက်ကမူ ယန်နှင့် ကောင်းသည့်အရာများကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။
ဒီအစီအရင်က ကမ္ဘာကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ဟာထက် ဘာလို့ ပိုပြီး အားကောင်းနေတယ်လို့ ထင်ရပါလိမ့်…
သူမက တွေးပြီးသည့်နောက်တွင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
ထျဲ့ကန်က အစီအရင်ဆရာများကို ချက်ချင်းခေါ်ကာ သုံးသပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ”
အကြီးအကဲတာအိုဘိုးဘေးက အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ဖြူအရှည်ကြီးရှိကာ သူ့မုတ်ဆိတ်ဖြူကို လက်ဖြင့်ပွတ်နေသည်။
“သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်တာအို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တာ နိမ့်ကျတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူတို့က ဒီလိုမျိုး ထူးချွန်တဲ့ အစီအရင်မျိုး ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီထဲမှာ တာအိုသဘောတရားတွေကို မြင်တွေ့နိုင်တယ်”
“အဲဒါကို ရှင်းပြလို့ရမလား” ထျဲ့ကန်က မေးလိုက်သည်။
“ဒီအစီအရင်က မိုးမြေနဲ့ ယင်ယန်တို့ကို ပေါင်းစည်းထားတာ” အစီအရင်ဆရာက ပြောလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာထဲ ဝင်ဖို့ ကျုပ်တို့ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့အရာက ကောင်းကင်။ ဒီဟာက မြေလေ။ ပြီးတော့ မြေကို ပိုအားဖြည့်ဖို့ ယင်ယန်ကို အသုံးပြုထားတာ။ ပြီးတော့ ဒုတိယအားဖြည့်မှုက သိုင်းပညာစိတ်ဆန္ဒဆီကပေါ့။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်တာအိုက သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်ကိုတောင် အသုံးပြုထားသေးတယ်”
ထျဲ့ကန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ပိုပြီးတော့ စိတ်တိုဖို့ ကောင်းလာတာပဲ။ ဒါကို ချိုးဖောက်နိုင်လား”
“ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ …”
“အချိန်တချို့တော့ ကြာနေလိမ့်မယ်။ အစီအရင်အဖျက်ကောင်ကရော”
“ယင်ယန်က ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုတယ်” အစီအရင်ဆရာက ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါက အစီအရင်အဖျက်ကောင်ရဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုဆိုတော့ အချိန်တစ်ခု ကြာမြင့်လိမ့်မယ်”
“အရှိန်မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းများ ရှိမလား”
“အထဲကနေ ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို စေလွှတ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် အရှင်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားတာမျိုးပေါ့”
ထျဲ့ကန်က လက်ဝှေ့လိုက်သည်။
“အကောင်းဆုံးလုပ်ထားပါ။ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်”
သူက နောက်အဆင့်အတွက် စစ်ပွဲခန်းမကို ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ သူက အရင်းအမြစ်များ၊ တပ်သားများနှင့် အရာများစွာများစွာ လိုအပ်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထျဲ့ကန်က သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဤအုပ်စိုးထားသည့် နယ်မြေအပေါ် မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်နေ၏။ စစ်ပွဲခန်းမက အချိန်လေဟာနယ်ဧကရီကို စေလွှတ်ကာ သေမျိုးများ၏ ဖျားနာမှုကို ကုစားပေးဖို့ သဘောတူခဲ့သည်။
“သတိထား။ ရန်သူ တိုက်ခိုက်လာပြီ”
ထျဲ့ကန်က အပြေးအလွှားသွားကာ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်က အမှောင်ပြောင်းသွားပြီး အစီအရင်ထဲမှ ရေတွက်လို့မရသည့် သတ္တဝါများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒိုင်းကာအနီးရှိ အစီအရင်ဆရာအများစုက အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
“ကျစ် ဒီလူတွေက သတိလက်လွတ် ဘာလို့ဖြစ်နေရတာလဲ” ထျဲ့ကန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက အကြောင်းအရင်းကို သိထားလေ၏။ စစ်ပွဲက ချောမွေ့နေသည့်အတွက် လူတချို့က သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဖို့အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
ထျဲ့ကန်က ရန်သူကို မြင်သည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့၏။
“ဒါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်လား”
သူက ထိုသတ္တဝါများသည် တောက်ပနေသည့် အနီရောင်မျက်လုံးများရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြက်သီးထဖွယ် အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့်အတွက် တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။ ထျဲ့ကန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်လာပြီး အပူချိန်က အေးခဲလုမတတ် ပြုတ်ကျသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
သူက ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အချိန် စိတ်တိုနေသည့် အောင်းရှန်ကို မြင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“တောက်” အောင်းရှန်က တောက်ခေါက်လိုက်စဉ် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။
“စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား။ မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးမိလိမ့်မယ်” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ပြောလိုက်၏။
အောင်းရှန်က မည်သို့ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားနိုင်မည်နည်း။ သူက ဤကမ္ဘာ၏ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အနေအထားကို ကောင်းကောင်းသိထားပြီး သူတို့ကို မြောက်ပိုင်းကုန်းမြေဆီ ခေါ်ဆောင်ဖို့ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူက ဤကမ္ဘာကို ရောက်ရှိလာစဉ်အခါက သူ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကံကြွေးအနည်းငယ် တင်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူ့အစီအစဉ်က ကျရှုံးသွားပြီး သူ့လူများက စိတ်လွတ်နေသည့် သတ်ဖြတ်ရေးစက်ယန္တရားများနှင့် အမြှောက်စာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။
အောင်းရှန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရ၏။
“သူတို့ကို ကယ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဆိုးစာသင်ကျောင်းအတွက် သူတို့ကို လိုသေးတာပဲလေ”
သူ့တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုက စစ်ပွဲခန်းမမှ သူ့အနေအထားကို မြင်တွေ့ကာ သဘောတူစေဖို့ ဖြစ်သည်။
“သူတို့ရဲ့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို ကယ်ဖို့ သက်ရောက်မှု မရှိဘူးဆိုတာကို နားလည်သင့်တယ်” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ပြောလိုက်၍ အောင်းရှန်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ရှင် သတိထားသင့်တယ်” ဟို့ဖုန်းဟွမ်က ထျဲ့ကန်ကို ပြောလိုက်၏။ “ဒီသတ္တဝါတွေက အဆိပ်၊ ကျိန်စာနဲ့ ရောဂါဘယတွေ ပါဝင်တယ်”
“ကျုပ် နားလည်ပြီ” ထျဲ့ကန်က ဆေးဝါးနှင့် အဆောင်တပ်ဖွဲ့ကို ဤတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အထောက်အပံ့အနေနဲ့ ထားရှိခဲ့ပြီး သေဆုံးမှုကို လျှော့ချဖို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုပြင်ဆင်မှုများထက်ပင် ဆုံးရှုံးမှုက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုနေခဲ့၏။ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ထျဲ့ကန်က အစီအရင်ဆရာများအား နောက်ထပ် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ အစီအရင်များ ခင်းကျင်းဖို့ ပြောခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဤသည်က ပထမလှိုင်းလုံးမျှသာ ဖြစ်၍ နောက်ထပ် ထပ်လာနိုင်ချေရှိကြောင်း သိထားလေသည်။
ထျဲ့ကန်က ကမ္ဘာ၏ အပြောင်းအလဲကို ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတိထားမိ၍ အဝေးတစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ခဲဖြူရောင်ဆံပင်ဖြင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မည်သည့်အရှိန်အဝါမှ ထုတ်လွှတ်နေခြင်းမရှိသလို တည်ရှိမှုကို သိရှိအောင် လုပ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့တည်ရှိမှုတိုင်းက ကမ္ဘာ၏ အခြေခံသဘောတရားကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ဒြပ်ထု၊ စွမ်းအင်၊ ကာလံဒေသံနှင့် ကံကြမ္မာပင် အပါအဝင် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် အကြည့်အားလုံးက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာလေ၏။
“အရှင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“စိတ်အေးအေးထားကြပါ။ ချင်းဟိန် ငါတို့စကားပြောရအောင်” ဝမ်ဝေ့က ဒိုင်းကာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
စက္ကန့်ပိုင်းကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် မြူခိုးများက ရှင်းလင်းသွားပြီး အနီရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်အထက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဝမ်ဝေ့” ချင်းဟိန်က အံကြိတ်ကာ အမုန်းတရားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤသည်က ပုံရိပ်ယောင်လား မသိရသော်လည်း ထိုသိုင်းပညာရှင်က သူ့စိတ်စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြုကာ အကြောက်တရားကြောင့် မတုန်ယင်အောင် တားဆီးထားရသည်။
သိုင်းပညာရှင်များက တခြားလမ်းစဉ်များထက် အသိစိတ်ပိုစူးရှသည့်အတွက် အကောင်းဆုံးထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချင်းဟိန်က ထိုစွမ်းရည်ကို ရရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရှေ့တွင်ရှိနေသည့်လူသည် မည်မျှကြောက်ဖို့ကောင်းကြောင်း သိထား၏။
ထိုသူသည် အသက်ရှူရုံမျှဖြင့် သူ့ကို သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ ကမ္ဘာ၏ လူမှုအဖွဲ့အစည်းနှင့် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ပြယုဂ်ဖြစ်သည့် ဤအစီအရင်ဖြင့်ပင် သူ့ကို ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။
အကြောက်တရားက ပြင်းထန်လှကာ ချင်းဟိန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်က ပြိုလဲလာနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။ သူက အရှက်ကွဲသလို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူက ဤအကြောက်တရားကို ခုခံဖို့ ဘာမဆို လုပ်ဆောင်နေရ၏။ သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်က သူ့စိတ်စွမ်းအားသည် ကြောက်ဖို့ကောင်းသည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် လေ့ကျင့်ပြီးသား ဖြစ်လာသည်။
ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ခုခံမှုက အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာကို အခု နားလည်သင့်ပြီ။ ဘာလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အချိန်ဖြုန်းနေဦးမှာလဲ”
ချင်းဟိန်၏ လည်ပင်းအထက် သွေးကြောများ ပေါ်ထွက်လာကာ တိုက်ပွဲက ထိုအမျိုးသားအတွက် ကစားပွဲတစ်ခုကလွဲ၍ ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသာ အလိုရှိပါက ဤနေရာကို သူတစ်ယောက်ထဲဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း လွှမ်းမိုးအုပ်စိုးနိုင်သည်။
ချင်းဟိန်က ထိုအမျိုးသားသည် သူ့မွေးရပ်မြေကို အလွယ်တကူ အုပ်စိုးနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ ပို၍ပင် မျှော်လင့်ချက်ကုန်ခမ်းသွားလေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ
“ကျုပ်တို့က ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ချင်းဟိန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အညံ့ခံရတာထက် သေရတာက ပိုကောင်းတယ်”