အခန်း (၇၈၆)
Vol. 57 Ch. 786
“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၊ ခင်ဗျားက ငရဲကြီးဆယ်ရှစ်ထပ်ရဲ့ သခင်လုပ်ပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ နတ်ဘုရားခုံရုံးရဲ့သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါနဲ့ပတ်သတ်ပြီး ဘာမှမှားယွင်းနေတာ မရှိဘူး”
ဟန်မူယဲ့၏မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေသည်။ ဓားစံအိမ်သုံးခုသည် သူ့အသံနှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေကြသည်။
သူက ဓားစံအိမ်သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခွန်အားသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ရှေးခေတ်၏ မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သော စစ်သူကြီးရှောက်ယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သို့သော် စစ်သူကြီးရှောက်ယွမ်က နတ်အာရုံတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် စစ်သူကြီးရှောက်ယွမ်က အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာပြီး အပြီးတိုင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပေးခဲ့သည်။
ဓားစံအိမ်သုံးခုသည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့သည် မခန့်မှန်းနိုင်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူက အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရေးနိမ့်မနေတော့ပေ။
ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့သည် ဤလောက၏ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင်ရှိနေသော ဓားစံအိမ်သုံးခုကို ကြည့်လိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။
သိုးတစ်ကောင်နှင့်တူသော အဖြူရောင်သားမွေးနှင့် ဦးချိုတစ်ချောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုသားရဲ၏အကြည့်သည် သိမ်မွေ့နေသည်။
နတ်ဘုရားသားရဲ ပိုင်ကျီ ....
ထိုသားရဲသည် အတိတ်နှင့်အနာဂတ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ သိနိုင်သည်။
“ပိုင်ကျီ၊ ငါ့ကိုပြောစမ်းပါ။ ငါက သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် လောကကို လွှမ်းမိုးနိုင်မှာလား”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အသံသည် လေးနက်နေသည်။
ပိုင်ကျီ၏အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။
“မရဘူး”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က စိတ်ပျက်သွားပုံရပြီး ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင်ရှိသော ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို ကြည့်သည်။
သူက စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး လက်မြှောက်၍ ရေလှိုင်းများအားလုံးကို ပြန်သိမ်းသည်။
“မင်းကို အဲဒီဓားစံအိမ် ပေးလိုက်မယ်”
အကယ်၍ မပေးလိုက်လျှင်လည်း ကွာခြားမှုမရှိပေ။
ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူက ပြန်မယူနိုင်တော့ပေ။
ဟန်မူယဲ့က အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး အနက်ရောင်အလင်းစက်ကွင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်သည်။ သူက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသော ဓားစံအိမ်၏အလင်းရောင်ကို တားဆီးလိုက်သည်။
သူက ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အော်ပြောသည်။
“ပိုင်ကျီ၊ ငါက သူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ”
ပိုင်ကျီက ချီစွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ဦးချိုသည် ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။ သူက နာကျင်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက နီရဲလာခဲ့သည်။
“သစ္စာဖောက်ပြီး စွန့်ပစ်မှုအတွက် လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်က ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာက ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ကမ္ဘာတွေ ပျက်စီးရလိမ့်မယ်”
ပိုင်ကျီ၏စကားကြောင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားခဲ့သည်။
လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့လျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် တိုးတက်မှုမရှိဘဲ အဆုံးသတ်သွားရလိမ့်မည်။
အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများ ပျက်စီးမှုကြောင့် အဆုံးတွင် သူကလည်း သေဆုံးသွားရလိမ့်မည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က မလိုလားသောမျက်နှာထားဖြင့် အံတင်းတင်းကြိတ်ထားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်ရှိသော အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်အလင်းသည် တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ရှားနေသည်။
“ရှေးခေတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါက ဒီလောကကို တကယ်ပဲ မအုပ်ချုပ်နိုင်ဘူးလား”
“အင်မော်တယ်တွေက အမွေအနှစ်ကို ဘာဖြစ်လို့ ပြောင်းလဲနိုင်တာလဲ။ သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ အဆုံးမရှိတဲ့ကမ္ဘာတွေကို အုပ်ချုပ်နိုင်ရတာလဲ”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ပိုင်ကျီကို မေးခွန်းထုတ်နေပုံရသည်။ သို့မဟုတ် သူ့ကိုယ်သူ မေးခွန်းထုတ်နေခြင်းနှင့် ဟန်မူယဲ့ကို မေးမြန်းနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် သူ၏မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်မည့်လူမရှိပေ။
ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ဓားစံအိမ်သည် ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အရှိန်အဝါက ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
သူက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဟန်မူယဲ့ကို လေးနက်စွာကြည့်လိုက်သည်။
“ဟန်မူယဲ့၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကိုလာရှာတာလဲ”
သူ့လေသံသည် ဒေါသထွက်မနေတော့ဘဲ သူ့ခြေထောက်အောက်တွင်ရှိသော အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။
ထိုအရာသည် နတ်ဘုရားဘုရင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအချက် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အလိုဆန္ဒကို လျစ်လျူရှုထားပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းဖို့အတွက် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ဆီကနေ အကူအညီလာတောင်းတာပါ”
ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သုံးခုကို သိမ်းသည်။
သူ့မျက်နှာထားက ရိုးရှင်းနေပြီး ယခုလေးတင်ဖြစ်ခဲ့သော အသက်လုတိုက်ပွဲသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဟုသာ ထင်ရသည်။
တခြားအရာများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် ထိုအချက်တစ်ခုတည်းနှင့် သူက လောက၏ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရပ်တည်နိုင်သည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါလား”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
“မင်းက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားခုံရုံးရဲ့သခင် ဖြစ်လာတော့မှာလား”
အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါ၏ အကူအညီနှင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားခုံရုံး၏သခင် ဖြစ်လာရန် မခက်ပေ။
ဟန်မူယဲ့နှင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က အကြည့်ချင်းဆုံသွားကြသည်။ သို့သော် စကားမပြောခဲ့ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခွန်အားရှိခဲ့လျှင် ဆက်ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ပေ။
အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဟန်မူယဲ့က နတ်ဘုရားခုံရုံး၏သခင် မဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။
“လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အကူအညီအတွက် ငါက ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီ”
“အခု အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါအတွက် ဘာနဲ့ လဲလှယ်မှာလဲ”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အေးစက်စွာပြောသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျေးဇူးတရားများ မရှိတော့ပေ။ စီးပွားရေးသာ ရှိသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးတွင် အကျိုးအမြတ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ရှင်သန်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူကြီးများအတွက် အရာအားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့လက်ထဲတွင်ရှိသော အကျိုးအမြတ်နှင့် စွမ်းအားကသာ အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါ ....”
ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောသည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ကမ္ဘာတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောသည်။
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါက အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့်ကနေ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်။ အဲဒီဝင်္ကပါနဲ့ဆိုရင် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်တယ်”
အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
ထိုစကားကြောင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဖိနှိပ်ထားသောစွမ်းအားများသည် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်အလင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ပိုင်ကျီ၏မျက်လုံးများကပင် တောက်ပနေကြသည်။
“တကယ်လား”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။
သူက လက်မြှောက်ပြီး အလင်းဝင်္ကပါများကို ဖန်တီးသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစီးကြောင်းများသည် သွယ်ယှက်နေကြသည်။
အလင်းဝင်္ကပါသည် အရေအတွက် သုံးထောင်အထိ ရောက်သွားသောအခါတွင် ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ ဘန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
လုံလောက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အလင်းဝင်္ကပါ၏စွမ်းအားသည် အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါ၏စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကဲ့သို့ မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ အမြင်တွင် ထိုပြောင်းလဲမှုသည် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းများရှိနေပြီး ပိုင်ကျီကို ကြည့်သည်။
ပိုင်ကျီ၏ဦးချိုတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းသည် တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပနေပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါက သဘောတူတယ်”
ဤသဘောတူညီချက်သည် ဟန်မူယဲ့နှင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်အတွက် ပထမဆုံးမဟုတ်ပေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးဖြစ်သွားနိုင်သည်။
အဆုံးမဲ့ပင်လယ်မှ စွမ်းအားထုတ်ယူခြင်းသည် မရိုးရှင်းပေ။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင် ထွက်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
သူက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်သို့ ရောက်လာသောကြောင့် ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းကို တစ်ချက်သွားကြည့်သင့်သည်။
“အစ်ကိုဟန်”
ဟန်မူယဲ့က မိုင်တစ်သိန်းအကွာသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ပိုင်ကျီယုက သူ့ကို တားလိုက်သည်။
သူက ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ခဏတာစဉ်းစား၍ တီးတိုးပြောသည်။
“ဘိုးဘေးက အစ်ကိုဟန်နဲ့ တွေ့ချင်နေတယ်”
နတ်ဘုရားသားရဲ ပိုင်ကျီ ....
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။
ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်း၏ အမည်မသိကျွန်းတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။
မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်ထားသော တည်ငြိမ်သည့်မျက်နှာထားနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးတစ်ယောက်သည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။
သို့သော် ထိုလူအိုကြီး၏မျက်လုံးထဲတွင် အသိဉာဏ်ရင့်သန်မှုကို မြင်နေရသည်။
“အကြီးအကဲပိုင်ကျီက ဒီမျိုးဆက်သစ်ကို ဘာဖြစ်လို့ခေါ်လိုက်တာပါလဲ”
ဟန်မူယဲ့က ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော လူအိုကြီးသည် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော နတ်ဘုရားသားရဲပိုင်ကျီ ဖြစ်သည်။
“ငါက ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရဲ့အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့အနာဂတ်ကို မမြင်ရဘူး”
ပိုင်ကျီက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
သူက ဟန်မူယဲ့၏အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။
ဟန်မူယဲ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ငါက ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းနဲ့အနာဂတ်ကို မြင်ခဲ့တယ်”
ပိုင်ကျီက ခံစားချက်တချို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။
“အဲဒါကြောင့် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကို ထွက်ပြေးလာခဲ့တယ်”
ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်း ....
ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းကို စတေးခဲ့သောကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုစတေးခြင်းစွမ်းအားကို အင်မော်တယ်စင်မြင့်အား ချိပ်ပိတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် ပျက်စီးခြင်းတောရိုင်းသည် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။
ဟန်မူယဲ့က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။
“အဲဒါကြောင့် အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တာလား”
ဤနေရာသည် ပြန်ကျဲကြယ်ကျွန်းဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဤနေရာကို ထိန်းချုပ်မထားပေ။
ထို့ကြောင့် သူက သူတို့၏စကားဝိုင်းကို တိုက်ရိုက်စောင့်မကြည့်နိုင်ပေ။
သို့သော် ဟန်မူယဲ့ကိုလာရှာသော ပိုင်ကျီ၏လှုပ်ရှားမှုကိုတော့ သတိထားမိလိမ့်မည်။
“မင်းကို ကူညီတာလား”
ပိုင်ကျီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။
“ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ ကူညီနေရုံပါပဲ”
“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကို လိမ်ညာဖို့အတွက် မင်းကိုသတ်လိုက်ရင် ဖြစ်လာမယ့်အန္တရာယ်တွေကို ပြောပြခဲ့တာလို့ ထင်နေတာလား”
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ပိုင်ကျီ၏စကားကြောင့် ဟန်မူယဲ့နှင့် အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ရန် လက်လျော့ပြီး ပူးပေါင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ပိုင်ကျီ၏ တောက်ပနေသောမျက်လုံးများကို သတိထားမိခဲ့သည်။
“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ငါပြောလိုက်တဲ့စကားက အကောင်းဆုံးအနာဂတ်ပဲ”
ပိုင်ကျီက ဟန်မူယဲ့ကို လေးနက်စွာကြည့်သည်။
သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။
“ငါက မင်းရဲ့အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလုပ်သင့်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ခွဲခြားနိုင်တယ်”
အကယ်၍ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။
ဟန်မူယဲ့က မသိပေ။
သူက ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ရောက်နေသော မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက်အား အနိုင်ယူရန် ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။
သို့သော် သူက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်တွင် ကျဆုံးသွားမည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ပိုင်းတွင် သူက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး အင်အားစုအသီးသီးကို ထိန်းချုပ်၍ အရင်းအမြစ်များကို လုယူရန် စစ်ပွဲဆင်နွှဲလိမ့်မည်။
အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူက အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ရရှိပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းစက်ဝိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် ပိုမိုတိုးတက်လာလိမ့်မည်။
ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာခေါင်းခါပြီး ထိုအတွေးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လွယ်ကူစွာသေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ပေ။
အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် နှစ်ဖက်လုံးသည် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြုံရလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ပိုင်ကျီက အကောင်းဆုံးအနာဂတ်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒီလောကရဲ့ပျိုးထောင်မှုကို ခံယူထားတဲ့ သက်ရှိတစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် ဒီလောကနဲ့ပတ်သတ်ပြီး သံယောဇဉ်ရှိတယ်”
“သစ်သားနတ်ဘုရား၊ ရေသခင်နဲ့ တခြားပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက ဒီလောကကို မခင်တွယ်ကြဘူး”
“ဒီကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ပျိုးထောင်မှုကို ရရှိပြီး ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်မားလာတဲ့လူတွေ သိပ်မရှိကြဘူး။ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နဲ့ ဓားနတ်ဘုရားပဲ ရှိခဲ့တယ်”
ပိုင်ကျီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ကို ကြည့်သည်။
“မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာက ဝါးမြိုခံရပြီး ပျက်စီးသွားတာကို အကူအညီမပေးနိုင်ဘဲ ကြည့်နေရတဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ သိလား”
“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းစက်ဝိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ သူက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းဆီ ထိုးဆင်းသွားခဲ့တယ်။ သူက တကယ်သတ္တိရှိတယ်။ ငါကတော့ စစ်ပြေးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ် ....”