အခန်း (၇၈၇)
Vol. 57 Ch. 787
“အကြီးအကဲက အနာဂတ်မှာ ဘာကိုမြင်ခဲ့ရတာလဲ”
ဤလောကသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ အုပ်ချုပ်ခြင်းကို ခံယူခဲ့ရပြီး ပြင်ပအင်အားစုများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသည်။ နယ်မြေခံတစ်ယောက်ဖြစ်သော အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နာကျင်မှုကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။
အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က ဟန်မူယဲ့နှင့်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လက်လျော့ရန်အတွက် အလွန်အားထုတ်ခဲ့ရလိမ့်မည်။
ဟန်မူယဲ့ကိုသတ်ဖြတ်ပြီး ဤလောကကို ထိန်းချုပ်၍ ပြင်ပအင်အားစုများအားလုံးကို မောင်းထုတ်နိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။
“အနာဂတ်လား”
ပိုင်ကျီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
“အနာဂတ်မှာ ငါက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ငါမဟုတ်တော့ဘူး”
‘ငါက ငါမဟုတ်တော့ဘူးတဲ့လား’
ဟန်မူယဲ့က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားသည်။
ပိုင်ကျီက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“ငါက မင်းရဲ့အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ပေမဲ့ တချို့အရာတွေကိုတော့ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”
“မှတ်ထားပါ။ ပါ့ရှားရဲ့ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်”
ထိုသို့ဖြင့် ပိုင်ကျီက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဟန်မူယဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဟန်မူယဲ့က ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည်ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ပိုင်ကျီကို ပြန်တွေ့သောအခါ၌ ပိုင်ကျီမဟုတ်တော့ဘဲ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ကိုယ်ပွား ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
ယနေ့တွင် ပိုင်ကျီပြောခဲ့သောစကားသည် ဟန်မူယဲ့အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သော်လည်း အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်အတွက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ပိုင်ကျီက အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ပိုင်ကျီ၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဟန်မူယဲ့က နားမလည်ပေ။ သူ၏အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် သို့မဟုတ် တခြားအရာကို မြင်ခဲ့သောကြောင့် သို့မဟုတ် ပါ့ရှား၏သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
ဟန်မူယဲ့က နတ်ဘုရားသားရဲ၏စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ်လုယူခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရရှိလာခဲ့သည်။ သူက နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့၏သွေးမျိုးဆက်နှင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ပါ့ရှားစွမ်းအားကို နတ်ဘုရားသားရဲများက အသိအမှတ်ပြုထားကြသည်။
ချီလင်နှင့် တခြားနတ်ဘုရားသားရဲများသည် ဟန်မူယဲ့ကို နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် ပိုင်ကျီယုက ဟန်မူယဲ့ကို ဦးညွတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။
ပိုင်ကျီယုက ပိုင်ကျီ၏သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ပိုင်ကျီ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်မထားပေ။ သူက နတ်ဘုရားသားရဲပိုင်ကျီကဲ့သို့ အဝေးအထိ မမြင်နိုင်သေးပေ။
သို့သော် သူက မကောင်းဆိုးဝါးများကို ခြောက်လှန့်ပြီး ကပ်ဘေးအား ရှောင်တိမ်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူပြုလုပ်သော ရွေးချယ်မှုသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က ကျွန်းပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။
ပိုးစုန်းကြူးကျွန်းတွင် ဟန်မူယဲ့က မြို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ပြီး တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်သို့ မသွားခဲ့ပေ။
သူက ကမ်းခြေတွင် ရပ်နားလိုက်ပြီး ကျန့်တနျိုတို့နေထိုင်ခဲ့သော ရွာလေးဆီသို့ ရောက်လာသည်။
ထိုရွာလေးသည် နဂိုအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။ ဤနေရာတွင်ရှိသော ရွာသားများသည် မျိုးဆက်တစ်လျှောက် ဆက်လက်အသက်မွေးနေကြသည်။
ကျန့်တနျိုတို့မိသားစု၏ ထွက်ခွာမှုသည် တံငါရွာလေးအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုသိပ်မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် မိုင်ဆယ်ချီအကွာတွင်ရှိနေသော မြို့သည် သိသာစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျန့်တနျိုနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့သော ထောင်မိသားစုခေါင်းဆောင်သည် မြို့ကို ကောင်းမွန်စွာပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။ ယခုအချိန်တွင် အဆင့်မြင့်လက်နက်များအတွက် ဈေးဆိုင်နှစ်ခုအပြင် အဆောက်အအုံအသစ်များသည် မြို့ထဲတွင် ရှိနေကြသည်။
ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုနိုင်သော လက်နက်များသည် မြို့လေးကို နာမည်ကြီးလာစေခဲ့သည်။
ဆိုင်ထဲတွင် ပန်းပဲပညာရှင်ကျန့်တနျိုကိုယ်တိုင် သန့်စင်ထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်ဓားများကို ရရှိနိုင်သည်။
ထိုလက်နက်တစ်ခုချင်းစီသည် ထောင်မိသားစုအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထောင်ချီသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိစေသည်။
မြို့ထဲတွင် ကျောင်းတော်နှစ်ခုနှင့် ပန်းပဲဖိုခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့်လည်း ရှိနေသည်။
ထိုပန်းပဲဖိုများတွင် ဆရာကျန့်တနျိုဆီမှ ပညာလာသင်သော တပည့်များနှင့် ပြည့်နေကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ မြို့လေးထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ စွမ်းအားသည် သာမန်လူများကို အကောင်းဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။
မြို့လေးသည် ကျင့်ကြံသူများကို နွေးထွေးစွာကြိုဆိုသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း၏စွမ်းအားသည် အသွားနှစ်ဖက်ပါသောဓားနှင့် တူသည်။ သာမန်လူများအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သို့သော် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ညီညွတ်စွာနေထိုင်နိုင်လျှင် သာမန်လူများသည် အဆုံးမရှိသောအကျိုးအမြတ်များကို ရနိုင်သည်။
ဥပမာအနေဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် သာမန်အတိုင်း ထုတ်ပေးလိုက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် မိသားစုတစ်စုကို တစ်နှစ်စာအတွက် အစားအသောက်များ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။
“အဲဒီတော့ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကလည်း ရုန်းကန်နေရတာပဲ။ သူက ပြင်ပအင်အားစုတွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ မလုပ်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်”
“ပြင်ပအင်အားစုတွေက ကွဲပြားမှုမရှိဘဲ ဒီလောကနဲ့ ပေါင်းစပ်နေပြီဆိုတာကို သူလည်း နားလည်တယ်”
ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ၏စွမ်းအားသည် ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေသည်။
ဓားစံအိမ်သုံးခုသည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး စွမ်းအားများသည် ဆတိုးပွားလာသည်။
သူက ထိုစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ပိုမိုများပြားသောစွမ်းအားများကို ညီညွတ်စွာ အသုံးချရမည်။
သူက ဓားစံအိမ်၏စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် သူက အဖြေရသွားခဲ့သည်။
ရာချီသောကျင့်ကြံသူများသည် ဆိုင်ရှေ့တွင် စုဝေးနေကြသည်။
“ဒီနေ့ မှော်ရတနာတစ်ဝက်အဆင့်ကို ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီရတနာကို ဘယ်သူရသွားမလဲမသိဘူး”
“နန်းတော်သုံးခု၊ ခန်းဆောင်ခုနစ်ခုနဲ့ အင်အားစုဆယ်ငါးခုကလွဲပြီး ဘယ်သူက အဲဒီရတနာမျိုးကို ရနိုင်မှာလဲ”
“ဆရာကျန့်က တကယ်အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတာပဲ။ သူက ရတနာတွေကို သန့်စင်ပြီး ခဏခဏ လေလံပစ်နိုင်တယ်”
ဟန်မူယဲ့က လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ပြီး စကားသံများကို နားထောင်နေသည်။
ကျန့်တနျိုနှင့် ရှောက်ထျန်းရီက ဓားဆိုင်ကို လက်လွှဲယူခဲ့သည်။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့ချန်ထားခဲ့သော အဆက်အသွယ်များနှင့် ဓားဆိုင်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စီမံနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဓားဆိုင်တွင် ကျန့်တနျိုသန့်စင်ထားသော လက်နက်များအပြင် တခြားအင်အားစုများ၏ လက်နက်များကိုလည်း ပြသထားသည်။
တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်သည် အဆက်အသွယ်များကို အသုံးချ၍ ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းတွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။
ဓားဆိုင်ထဲတွင် ရှောက်ထျန်းရီနှင့် ကျန့်တနျိုတို့က အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
စာရင်းစာအုပ်ကို ကိုင်ထားသော ရှောက်ထျန်းရီက တစ်ခုခုကို ခံစားမိပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆိုင်ရှင် ....”
လမ်းမပေါ်တွင်ရပ်နေသော ဟန်မူယဲ့က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူက ဆိုင်ထဲသို့ မဝင်ခဲ့ပေ။
ယခုအချိန်မှစ၍ သူက ဤနေရာသို့ ပြန်လာတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သူတို့ကြားတွင်ရှိနေသော ကံကြမ္မာဆက်နွယ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်မသွားသော်လည်း အချိန်နှင့်အမျှ မှိန်ဖျော့လာလိမ့်မည်။
အချိန်သည် လောကတွင် ခွန်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က အထက်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သွမ်ချန်ကျီနှင့် တခြားလူများကို အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ သဘောတူညီချက်အကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် သူက အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မပြောခဲ့ပေ။ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်က အဆုံးမဲ့ပင်လယ်၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိမ့်မည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဟန်မူယဲ့က အဆုံးမဲ့ပင်လယ်တွင် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်၏စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဝင်္ကပါကို အနည်းငယ်ပြုပြင်ခဲ့သည်။
“ဝီ”
အလင်းစီးကြောင်းများနှင့် ရွှေရောင်ဓားစံအိမ်သည် ခန်းဆောင်၏အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါ၏ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းများသည် တောက်ပနေသောကြယ်များသဖွယ် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
“အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါက ကမ္ဘာဘယ်နှခုနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်သေးလဲ။ ကမ္ဘာဘယ်နှခုက အကောင်းအတိုင်း ရှိသေးလဲ။ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါတွေက ဘယ်နှခုလောက် သုံးနိုင်သေးလဲ။ ဒါတွေကို မသိရသေးဘူး”
ဟန်မူယဲ့က သွမ်ချန်ကျီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဝင်္ကပါကို စီစဉ်ပေးပါ”
သွမ်ချန်ကျီက လေးစားစွာ ဦးညွတ်သည်။
သူက ထိုအပိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။
ထိုတာဝန်သည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း မခက်ပေ။
ဟန်မူယဲ့က ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဟွမ်ကျစ်ဟူကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ကျစ်ဟူ၊ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အကြီးအကဲသွမ်ချန်ကျီရဲ့ စာရင်းအတိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မရှိတော့တဲ့ ကမ္ဘာတွေကို သိမ်းပိုက်ပါ”
“အဲဒီကမ္ဘာတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းခဲ့ပါ”
ကမ္ဘာအနည်းငယ်ကသာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။
ကျဆင်းနေသောကမ္ဘာများကို ပျက်စီးသွားရန် ပစ်ထားမည့်အစား တိုက်ရိုက်ဝင်ပါလိုက်လျှင် ပိုကောင်းသည်။
ဟန်မူယဲ့က ခွန်အားနှင့်ပတ်သတ်၍ မတူညီသောနားလည်မှုကို ရခဲ့သည်။
သူရရှိထားသော စွမ်းအားတိုင်းကို အဆုံးစွန်အထိ တိုးမြှင့်သင့်သည်။
သူ့လက်ထဲတွင်ရှိနေသော ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်များ၊ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အမွေအနှစ်များနှင့် လောကတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားများလည်း ပါဝင်နေသည်။
သူက အစွန်အဖျားတွင်ပြန့်ကျဲနေသော ကမ္ဘာများကို စတင်၍ ရှင်းလင်းမည်။
“ရှကျန်းဟူ၊ အကြီးအကဲသွမ်ချန်ကျီက ဝင်္ကပါကို ဘယ်တောင်ပံနန်းမြို့တော်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးတဲ့အခါမှာ နန်းမြို့တော်ရဲ့စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ကမ္ဘာအသီးသီးကို သွားပါ”
“တခြားကမ္ဘာတွေမှာ နတ်ဘုရားခုံရုံးရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ရင် အသုံးပြုလိုက်ပါ။ အသုံးမပြုနိုင်ရင်တော့ ....”
ဟန်မူယဲ့က ရှကျန်းဟူကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရှကျန်းဟူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။
“နားလည်ပါပြီ”
အကယ်၍ ထိုလူများကို အသုံးမပြုနိုင်လျှင် တည်ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သစ္စာဖောက်ပြီးသားလူများသည် ပြန်လည်သစ္စာရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ကမ္ဘာအများအပြားသည် နတ်ဘုရားခုံရုံး၏အကြောင်းကို မေ့ပျောက်သွားကြလိမ့်မည်။
ဟန်မူယဲ့က တာဝန်များပေးလိုက်ပြီး ခြံဝိုင်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ မူဝမ်က ဆေးလုံးတချို့ကို သန့်စင်ပြီးခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်က သွေးမျိုးဆက်ဆေးလုံးများကို လေ့လာကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စားသုံးလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် မူဝမ်က သီးသန့်ကျင့်ကြံရန် ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဟန်မူယဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းကို တည်ငြိမ်စေရန် တိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်။
ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သုံးခုသည် ပြင်ပအင်အား ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားတာအိုဉာဏ်အလင်းက အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျင့်ကြံပြီးသောအခါတွင် သူ၏ ဓားပညာရပ်သည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သောအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဟု ခံစားမိသည်။
ထိုအရာသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဓားတာအိုဉာဏ်အလင်းထက် ပိုမိုနက်နဲသည်။
အဆုံးမဲ့ပင်လယ်တွင် သူက ထိုနားလည်မှုကို အသုံးပြု၍ ရှေးခေတ်၏ ဓားတာအိုကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော စစ်သူကြီးရှောက်ယွမ်ကို ဓားနှစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
သူက ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ဓားတာအိုကျင့်ကြံခြင်းကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးချ၍ ကိုယ်ပိုင်မဟာတာအိုလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
သူက ထိုအဆင့်သို့ရောက်သွားလျှင် တာအိုဘိုးဘေး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဓားတာအို၏ တာအိုဘိုးဘေး ဖြစ်သည်။
ထိုအရာသည် သူရှာဖွေနေခဲ့သော မဟာတာအို ဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က သုံးနှစ်ကြာအောင် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်ပြီး ခွန်အားပိုကောင်းလေ ကျင့်ကြံရာတွင် အချိန်ပိုလိုလေ ဖြစ်သည်။
မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများသည် တစ်ကြိမ်ကျင့်ကြံရာတွင် နှစ်ရာချီ၊ နှစ်ထောင်ချီ၍ ကြာမြင့်တတ်သည်။