အခန်း (၇၈၉)

ထိုတာအိုတန်ခိုးရှင်၏စကားကြောင့် လူအုပ်သည် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓမ္မစင်မြင့်ကို မရှာနိုင်ခဲ့လျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

လောကတွင်ရှိသော ဓားကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် သူ့ကို ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မုန်းတီးသွားကြလိမ့်မည်။

စားပွဲ၏ထိပ်ဆုံးတွင် ဝမ်ဟွေတာအိုဂိုဏ်းချုပ် ချန်ကျီယုက မည်းမှောင်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်သည်။

“အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံးက သူ့ကို ကူညီပြီး ဓမ္မစင်မြင့်ကို ရှာပေးရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

‘အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံးက ဟန်မူယဲ့ကို ကူညီပေးကြမှာလား’

ခန်းဆောင်ထဲတွင် အကြီးအကဲများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဟန်မူယဲ့က နတ်ဘုရားဘုရင်ရှင်းတိကို တာအိုပြိုင်ပွဲနယ်မြေမှာ သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့အတွက် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိထားတယ်”

မုတ်ဆိတ်ဖြူ လူအိုကြီးတစ်ယောက်က မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်း၏ ရန်ငြိုးသည် ပြေလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ခန်းဆောင်ထဲတွင်ရှိသော လူတိုင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာသွားကြသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် တာအိုအင်အားစု၏ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းက ရှေ့တွင် ရပ်နေမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က အခြေအနေကို အသုံးချ၍ အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေနိုင်မည်။

“ဝီ”

ရွှေရောင်အင်းကွက်တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

“ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သတင်းပို့အင်းကွက်ပဲ”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် မတ်တပ်ရပ်သည်။

“သူတို့က အင်အားစုတွေအားလုံးကို စုစည်းပြီး ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်ဆံရေးဖြတ်တောက်တော့မှာလား”

လူတစ်ယောက်က လက်သီးဆုပ်ထားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခန်းဆောင်ထဲတွင်ရှိသော လေထုသည် သွေးစွန်းတော့မည့်ပုံစံနှင့် ချက်ချင်းလေးနက်လာခဲ့သည်။

ချန်ကျီယုက ဝတ်စုံကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ရှေ့တက်သွားသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အင်းကွက်ကို လက်ခံသည်။

အင်းကွက်သည် ချီစွမ်းအင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အင်းကွက် ပျောက်ကွယ်သွားသောအချိန်တွင် ချန်ကျီယုက မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးပြူးနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်။

အကြီးအကဲများအားလုံးသည် လက်သီးဆုပ်ထားကြသည်။

‘ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကို စစ်ကြေညာလိုက်တာလား’

ချန်ကျီယုက ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းက လက်အောက်ခံဂိုဏ်းတွေအားလုံးကို ပြဿနာမရှာဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ထားဖို့ ပြောလိုက်တယ်”

“နတ်ဘုရားဘုရင်နှစ်ပါးက ဟန်မူယဲ့ရဲ့ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး ဓမ္မစင်မြင့်ကို ရှာဖွေဖို့ ကူညီပေးကြလိမ့်မယ်”

ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲနှစ်ယောက်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားဘုရင်ယုကျန်းနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်ယုကျစ်တို့သည် ဟန်မူယဲ့ထက် အဆင့်မြင့်သော လောက၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ခန်းဆောင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

....

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆည်၏ မဟာကျင့်ကြံသူများနှင့် ရှေးတိမ်တိုက်စကြဝဠာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဟန်မူယဲ့ဖော်ပြထားသောနေရာသို့ အပြေးရောက်လာကြသည်။

အာကာသထဲတွင် သတင်းများပျံ့နေပြီး အင်အားစုများသည် ထိတ်လန့်လျက် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

ယခုလိုအချိန်မျိုးတွင် သူတို့က မည်သို့ ဘက်ရွေးရမည်နည်း။

....

အာကာသ၏ သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသည် အလွန်မှောင်မည်းနေပြီး အလင်းရောင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုနေရာသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်ကြံသူများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်ပြီး မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကပင် လမ်းပျောက်သွားကြလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်၌ မိုင်တစ်သောင်းကျယ်ဝန်းသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုပေါ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားအိမ်လွယ်ထားသော ဟန်မူယဲ့က ကျားကွက်တစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်သားပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ကျားကွက်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်နှင့်အနက်ရောင်ကျားစေ့များသည် သတ်ဖြတ်မှုအရ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခွာနိုင်ပုံမပေါ်ဘဲ ရောယှက်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏နောက်တွင် ရပ်နေသော ရှုဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဘေးတွင်ရှိနေသော ဟွမ်ခြောက်က အံကြိတ်ထားသည်။

ကျားကွက်သည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး နားလည်ရန်ခက်ခဲပုံပေါ်သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ကစားသမားနှစ်ယောက်သည် ကျပန်းလှုပ်ရှားနေပြီး ကျားစေ့များသည် အစီအစဉ်တကျ မရှိကြပေ။

ဟန်မူယဲ့က မည်သည့်အရာကိုမှမတွေးဘဲ ကျားစေ့များကို ပစ်ချနေပြီး တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသောလူက အရူးကွက်နင်းနေသည်။ တစ်ခါတလေတွင် တစ်ဖက်လူက ကျားကွက်၏အပြင်ဘက်တွင် ကျားစေ့ကို ချထားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေပြီး ဝါရင့်ကစားသမားများကဲ့သို့ ကျားစေ့ချသောအခါတွင် အသက်ရှူအောင့်ပြီး အာရုံစိုက်ထားကြသည်။

“မင်းရဲ့အကွက်ချတဲ့စွမ်းအားက တကယ်အထင်ကြီးစရာပဲ”

တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသော လူအိုကြီးက တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ကျားစေ့ကို ထောင့်တစ်နေရာတွင် ချထားသည်။

ဟန်မူယဲ့က အဖြူရောင်ကျားစေ့ဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ကျားစေ့ကို တားဆီးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ခွန်အားက မလုံလောက်သေးဘူး။ အဲဒါကြောင့် အစီအစဉ်ချပြီး ခွန်အားငှားသုံးဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်”

နောက်တွင်ရှိနေသော ရှုဝေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသောကျားကွက်ကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ ခေါက်ယပ်တောင်ကိုဖွင့်၍ မျက်နှာကို ကာထားသည်။

“ခွန်အားမလုံလောက်ဘူးတဲ့လား”

တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသော လူအိုကြီးက ကျားစေ့ချလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“မင်းနဲ့ငါ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဒီလောကကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တယ်”

ထိုစကားများသည် အလွန်ရိုးရှင်းသောအရာတစ်ခုကို ပြောနေသည့်အလား သာမန်ဆန်လှသည်။

မျက်နှာကို ‌ခေါက်ယပ်တောင်ဖြင့်ကာထားသော ရှုဝေက တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားပြီး ယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်တွင်ထိုင်နေသော သာမန်ဆန်သည့်လူအိုကြီးကို ကြည့်သည်။

ဟွမ်ခြောက်က ဖိနှိပ်ထား‌သောစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်၍ ညင်သာစွာပြောသည်။

“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်”

“ဦးလေးကျား၊ လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်က အဆုံးသတ်မဟုတ်လောက်ဘူး။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာက အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးဦးတည်ချက်လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

ကျားဝူ ....

ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်းမှ တော်ဝင်ရှုခင်းဓားဆိုင်နှင့် အိမ်နီးချင်းဆိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားလည်း ဖြစ်သည်။

ကျားဝူက ကိုင်ထားသောကျားစေ့ကို နေရာချလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေ‌သောကျားကွက်ကိုကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

“မင်းက တကယ်ရဲတင်းတာကို ငါဝန်ခံရမယ်”

“ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုမျိုးပဲ ဖြစ်နေသင့်တယ်။ လောကရဲ့ အထွတ်အထိပ်တာအိုကို ရှာဖွေနေရမယ်”

ကျားဝူက ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“အဲဒီနေ့မှာ ငါတို့က ဒီလိုမျိုး ဆက်ကစားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”

တစ်နေ့ ....

အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ ....

ထိုအချိန်တွင် ရန်သူ သို့မဟုတ် မဟာမိတ် ဖြစ်နိုင်သည်။ အတိအကျ မသိနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ထိုအချိန်တွင် ကျားဝူသည် ကျားဝူမဟုတ်တော့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို တွက်ချက်ကြည့်ခဲ့သည်။ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားများသည် ဆက်သွယ်မှုရှိသော်လည်း အမှီအခိုကင်းမဲ့ကြသည်။

သို့သော် မူလခန္ဓာက လိုအပ်လာလျှင် ကိုယ်ပွားများသည် အမှီအခိုကင်းမဲ့သော ဝိညာဉ်အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ပေးအပ်ရမည်။

ထိုအရာသည် ဟန်မူယဲ့၏ကိုယ်ပွားနှင့် အပြည့်အဝကွာခြားနေသည်။

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မူလခန္ဓာက ကိုယ်ပွားကို သိမ်းပိုက်လိုက်လျှင် ကျားဝူသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မူလခန္ဓာသည် လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်အရ ငရဲကြီးဆယ်ရှစ်ထပ်မှ မထွက်ခွာနိုင်ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပွားများကသာ ငရဲမှ ထွက်ခွာနိုင်ကြသည်။

ထိုကိုယ်ပွားများထဲတွင် ပိုင်ကျီနှင့် ကျားဝူတို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

ကျားဝူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ချောက်နက်၏ရှုခင်းကို ခံစားရန် လမ်းလျှောက်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့၊ ဟွမ်ခြောက်နှင့် ရှုဝေက ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

“အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်လား”

ရှုဝေက ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျားကွက်ကိုချန်ထား၍ သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

ရှုဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျားကွက်ကို ကြည့်သည်။

“ဘုန်း”

ထိုအချိန်တွင် ကျားစေ့များသည် မြင့်မားသောတောင်တန်းနှင့် အဆုံးမရှိသောမြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အချိန်၊ တည်နေရာနှင့် အရာအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အသွားမရှိသလို အပြန်လည်းမရှိပေ။

“ထတော့”

ခပ်အုပ်အုပ်အော်သံကြောင့် ရှုဝေ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားသည်။ သူ့နဖူးတွင် ချွေးများစိုရွှဲနေသည်။

ဟွမ်ခြောက်က သူ့ကို ပခုံးပုတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျားကွက်မှ အကြည့်လွှဲသည်။

ရှုဝေက ကြောက်ရွံ့စိတ်လက်ကျန်များနှင့်အတူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဒါက မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ လောကလား ....”

....

အာကာသထဲတွင် သင်္ဘောပျံများသည် တစ်စီးပြီးတစ်စီး ရောက်လာကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးကို နာမည်ဖြင့် တုန်ခါသွားစေနိုင်သော မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများသည်လည်း သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြသည်။

ထိုလူများက ကျားကွက်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် တချို့က တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တချို့က မျက်လုံးပြူးနေကြသည်။ တချို့က ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

ဓားစံအိမ်၏ မဟာအကြီးအကဲ ချီယုနှင့် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲ ယုကျန်းတို့က ကျားကွက်၏ရှေ့တွင် မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အင်အားစုအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ရာခန့် စုစည်းလာကြသည်။

ဓားစံအိမ်နှင့် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများအပြင် အဆုံးမဲ့တာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုဘိုးဘေး ရွှေကျောက်တုံး၊ ဖရိုဖရဲကောင်းကင်တာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုဘိုးဘေး ယွမ်ချန်၊ အလင်းကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုဘိုးဘေး ဖူချန်နှင့် တခြားလူများလည်း ရောက်လာကြသည်။

ဆည်၏ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။ ချပ်ဝတ်စစ်သည်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ချုံးချီ၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် တိထင်တို့လည်း ရောက်လာကြသည်။ သူက ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ ဦးညွတ်သည်။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီးဟု နှုတ်မဆက်ခဲ့ပေ။

ရှေးတိမ်တိုက်စကြဝဠာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။ သူတို့က ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ မဟုတ်ကြသော်လည်း တာအိုဘိုးဘေးအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ကောင်းမွန်သောတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လူတိုင်းက ပခုံးချင်းယှဉ်၍ ရပ်နေသော ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျားဝူကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန် ....

သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သည်။

“တိထင်၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ”

ကျားဝူက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် တိထင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

“ပြောစမ်းပါအုံး။ မင်းက ဘယ်လိုအနာဂတ်ကို မြင်ရလဲ”

တိထင်သည် အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သည်။

တိထင်က ပိုင်ကျီကဲ့သို့ အန္တရာယ်များကိုမောင်းထုတ်ပြီး ကပ်ဘေးကိုရှောင်တိမ်းနိုင်သော မင်္ဂလာသားရဲ ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားဘုရင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို လူသားတွေက ပြုလုပ်ရတာပါ။ ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီးရှိနေတယ်။ နတ်ဘုရားဘုရင်လိုမျိုး မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်က ရှေ့ဖြစ်ဟောတာကို ယုံသေးတာလား”

တိထင်က အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

ကျားဝူက တိထင်ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး စိတ်ပါလက်ပါ ရယ်သည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာမှ မပြောပေ။

ဟန်မူယဲ့က ရောက်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဦးညွတ်သည်။ ထို့နောက် လက်ဟန်ပြသည်။

“ဘုန်း”

ကျားကွက်ပေါ်တွင် သွယ်ယှက်နေသော အဖြူရောင်နှင့်အနက်ရောင် ကျားစေ့များသည် ပျံသန်းလာပြီး သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်နှင့် ဝင်တိုက်လိုက်ကြသည်။

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် လွင့်မျောနေ‌သောစင်မြင့်များ ပေါ်လာကြသည်။

ထိုစင်မြင့်များသည် ပေတစ်ရာခန့်ကျယ်ဝန်းပြီး အလင်းအတားအဆီးတစ်ခုနှင့် လွှမ်းခြုံ၍ အာကာသထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။

“ဓမ္မစင်မြင့်”

လူတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက မရေမတွက်နိုင်သော လွင့်မျောစင်မြင့်များကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျားဝူ၏မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။ ဓမ္မစင်မြင့်ကို မြင်ဖူးသော ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေကြသည်။

“အားလုံးပဲ၊ ဓမ္မစင်မြင့်က ဒီနေရာမှာ ရှိနေတယ်။ ဒီစင်မြင့်တွေက ပြန်အသက်ဝင်လာတော့မယ် ....”

ဟန်မူယဲ့က ဓားဆန္ဒတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် မူလဝိညာဉ်ဓားသည် စုစည်းလာသည်။

“ဓမ္မစင်မြင့်ကို အသက်သွင်းချင်ရင် အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ရမယ်”