အခန်း (၇၉၃)

ဟန်မူယဲ့က မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဓားမြှောက်၍ ရုပ်သေးရုပ်၏ဓားချက်ကို ခုခံလိုက်သည်။

သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အရင်ဆုံးမတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

“ခလွမ် ....”

ရုပ်သေးရုပ်၏ ထိုးသွင်းလိုက်သောဓားချက်သည် တားဆီးခံရပြန်သည်။

“ခလွမ် ....”

နောက်ထပ်ဓားချက်သည်လည်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့က နေရာတွင်ရပ်နေပြီး သူ၏ဓားသည် သုံးပေပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားသည်။

“ခလွမ် ....”

“ခလွမ် ....”

....

အဆုံးမရှိသောဓားမြည်သံကို ကြားနိုင်သည်။

လူတိုင်း၏အမြင်တွင် ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် လွတ်လပ်စွာကခုန်နေပြီး သုံးပေပတ်ဝန်းကျင်ကို တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် ဖန်တီးထားသည်။

“ရှေးခေတ်အချိန်မှာ မဟာဓားကျင့်ကြံသူကြီးတွေက သုံးပေပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်”

တာအိုဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးတစ်ယောက်သည် ဟန်မူယဲ့၏ သုံးပေပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသော အစိမ်းရောင်အလင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“အဲဒါက သုံးပေအတွင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ”

လူငယ်တစ်ယောက်က ဓားအလင်းများကို ထုတ်လွှတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဘိုးဘေးချီယုက ဟန်မူယဲ့၏ဓားအလင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့နောက်တွင်ရှိသော ဓားစံအိမ်သည် တုန်ခါလာခဲ့သည်။

သူက တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် စင်မြင့်အသစ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“ရွှပ် ....”

သူက တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သောအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ဓားကို လှုပ်ရှား၍ ရုပ်သေးရုပ်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း တောက်ပနေသော ဓားအလင်းများသည် ရစ်ဝဲလျက် ကျန်နေခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

တာအိုဘိုးဘေးချီယုက ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်သောအခါတွင် သုံးပေပတ်လည်ကို ကာကွယ်ထားသော ဟန်မူယဲ့၏ဓားအလင်းကို ထပ်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်နေသော ရုပ်သေးရုပ်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ဆယ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါတွင် တာအိုဘိုးဘေးချီယုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ရုပ်သေးရုပ်ကို ဓားချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပြီး ရှေ့ဆက်မသွားဘဲ တခြားကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာထားသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဓားစံအိမ်၏ မဟာအကြီးအကဲဖြစ်သော ဓားတာအို၏ နံပတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ တာအိုဘိုးဘေးချီယုသည် ဟန်မူယဲ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လက်လျော့ပြီး နံပတ်တစ်ဓားကျွမ်းကျင်သူဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် ဝါရင်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ကြီးသော လူသစ်ဖြစ်သူ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်၏ နံပတ်တစ်ဓားကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာမှုကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

“ရွှပ် ....”

ဓားရှည်သည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဟန်မူယဲ့က တစ်ဖက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းလှည့်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ တာအိုဘိုးဘေးချီယူကို အရိုအသေပေးသည်။

ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ဓားဆန္ဒနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွယ်ယှက်နေကြသည်။ မူလဝိညာဉ်ဓားသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး လေဟာနယ်ကို တုန်ခါစေသည်။ သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခြေချပြီး အကာအကွယ်ဝင်္ကပါကို တစ်ချက်တည်း ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာဟိန်းဟောက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားသည် အလွန်တောက်ပနေပြီး သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

တိုက် ....

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့၌ လူတစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင် ....

ဟန်မူယဲ့က ဓားတာအို၏ နံပတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာပြီး အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဥက္ကာခဲများပေါ်တွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများက အာရုံစိုက်ထားလိုက်ကြသည်။

ယနေ့တွင် သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ အသန်မာဆုံးကျွမ်းကျင်သူများ၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရနိုင်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် လောက၏ထက်မြိမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဤလောက၏ နံပတ်တစ်ဓားကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အဆုံးစွန်အထိ ထက်မြိမှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူက ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၃၂ခုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ ရုပ်သေးရုပ်များသည် သူ၏ ဓားတစ်ချက်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၃၂ခုကို ဆက်တိုက်ဖြတ်ကျော်ပြီးသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့၏ဓားချက်သည် ပေါ့ပါးသောလှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဓားချက်သည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးမခပင်များကဲ့သို့ ညင်သာစွာလှုပ်ရှားလျက် ကြာပွတ်တစ်ချောင်း၏ ရိုက်ချက်နှင့် တူညီနေသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ရုပ်သေးရုပ်တိုင်းသည် ထိုဓားအလင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားကြသည်။

“လေးလံတဲ့အရာကို ပေါ့ပါးအောင်ပြုလုပ်တယ်။ ငါက ပေါင်သန်းချီတဲ့အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားပေမဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခုလိုမျိုး ပေါ့ပါးနေတယ်”

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားကို ငုံ့ကြည့်သည်။

“အဲဒီဓားက ဘယ်လောက်လေးလဲမသိဘူး။ သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ဓားက သူနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်နေပြီ။ တကယ်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ”

အထက်ဘုံ၏ တာအိုဘိုးဘေးတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

သူက ခံစားချက်ပြင်းထန်နေပုံရပြီး လေးစားမှုများနှင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူတိုင်းသည် အဆင့်အတန်းမြင့်မားလာရန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်။

တခြားလူများ၏လေးစားခြင်းကို ခံယူနိုင်သောလူသည် ခွန်အားရှိရုံသာမက အကျင့်စရိုက်လည်း ကောင်းမွန်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခွန်အားကောင်းသည်။ သူက တာအိုဘိုးဘေးချီယုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သောအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားပြီး တာအိုဘိုးဘေးချီယုကို အလိုလျောက် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို ထုတ်ပြခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူ၏နှိမ့်ချခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတိုက်ပွဲများတွင် သူက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးပြီး လှုပ်ရှားနေသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ခွန်အားနှင့် တခြားလူများကို မောက်မာခြင်းမရှိဘဲ ဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့် သန့်စင်ပြီး မြင့်မြတ်သော စိတ်သဘောထားကို ဖော်ပြနေသည်။

ထိုလူမျိုးကသာ လောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က စင်မြင့်လေးရာသို့ ရောက်သွားသည်။

လူအများအပြားသည် ရှုပ်ထွေးနေသောအကြည့်များဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း”

တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ကျားဝူက ပြေးဝင်လာသောရုပ်သေးရုပ်ကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူက တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် သူ့နောက်သို့လိုက်လာသော ဟန်မူယဲ့ကို ပျော်ရွှင်စွာကြည့်သည်။

သူက ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မှုန်မှိုင်းသောအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအငွေ့အသက်များသည် အနက်ရောင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်နေစေသည်။

“ဘန်း”

တိုက်ပွဲစင်မြင့်၏ ရုပ်သေးရုပ်သည် နဂါးနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပြိုလဲသွားသည်။

ကျားဝူက လျင်မြန်စွာရှေ့တက်သွားသည်။ သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်များတွင် ရပ်တန့်နေရန်မလိုဘဲ အနက်ရောင်နဂါးဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

သူနှင့် ဟန်မူယဲ့၏ကြားတွင်ရှိသော အကွာအဝေးသည် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေကြောင့် အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများက အံ့အားသင့်မသွားဘဲ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှင်သန်လာသော အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဟန်မူယဲ့ကို သတိထားမိနေသည်။

သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားမိသည်။

ခြောက်နာရီအတွင်း၌ အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၁,၂၃၀ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ကြယ်တစ်စင်းအား ဖျက်ဆီးနိုင်သော ရုပ်သေးရုပ်များသည် သူ့ရှေ့တွင် တစ်ချက်ပင် တောင့်မခံနိုင်ကြပေ။

သို့သော် သူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်သောအခါတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၁,၂၀၀တွင် ရှိနေပြီး သူနှင့် စင်မြင့်သုံးဆယ်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် ဟန်မူယဲ့ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် အလေးချိန်၊ ပေါ့ပါးခြင်း၊ လွှဲခုတ်ခြင်းနှင့် ထိုးသွင်းခြင်းတို့ မဟုတ်တော့ပေ။

ဓားအလင်းသည် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေပြီး လှပစွာလည်ပတ်၍ ရုပ်သေးရုပ်၏နောက်တွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားသွားသည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်အသစ်ဆီသို့ ကူးသွားသည်။

“ဒါ .... ဒါက ငါတို့ ကမ်းပါးငါးခုဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းဓားနည်းစနစ် အစိတ်စိတ်ခွဲခြင်းပဲ”

အင်္ကျီချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင်မုတ်ဆိတ်များနှင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်သည် အနက်ရောင်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တီးတိုးပြောသည်။

“အဲဒီတော့ ဓားကွက်ရဲ့အဓိကအချက်က အဲဒီမှာ ရှိနေတာပေါ့”

သူက ပွင့်လာသောတံခါးတစ်ချပ်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးထဲတွင် နားလည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများက အားကျနေကြသည်။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့ကို အာရုံစိုက်ထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ်သုံးမည့် ဓားနည်းစနစ်သည် သူတို့ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းအဆင့်နည်းစနစ် ဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့် ရှစ်ရာမှစ၍ ဓားနည်းစနစ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သူ၏ဓားချက်တိုင်းသည် ဤနေရာတွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် နည်းစနစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် သူက ထိုနည်းစနစ်များကို ကိုယ်ပိုင်ဓားကွက်ထဲတွင် ပေါင်းမထည့်လျှင် ပိုမိုနက်နဲစွာ အသုံးချခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုဓားနည်းစနစ်များကို တခြားလူများက အသုံးချခဲ့ကြသော်လည်း စင်မြင့်တစ်ရာအတွင်း၌ ရှုံးနိမ့်သွားရသည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲတွင် ထိုနည်းစနစ်များသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ရှစ်ရာမှစ၍ လှပစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့၏ ဓားစွမ်းရည်က မလုံလောက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကသာ မလုံလောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားချက်သည် လူအများအပြား၏စိတ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

အလင်းရောင်ဆီသို့ နီးကပ်သွားသော ထိုခံစားချက်သည် ဝိညာဉ်ကောင်းချီပေးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်နေသောကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် လူအများအပြားသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး ကိုယ်ပိုင်ဓားနည်းစနစ်များကို သုံးသပ်နေကြလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၁,၁၀၀သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

မန္တန်ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားချက်ထုတ်လိုက်သောအခါတွင် မန္တန်စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူက ဓားကို အသုံးပြုနေသည်။

ဓားအလင်းသည် အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူထွက်သွားသောအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်သည် ရုပ်သေးရုပ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်ပြီး ချေမွပစ်လိုက်သည်။

“အဲဒါက ကွမ်းလင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မူပိုင်တာအိုနည်းစနစ် အလုံးစုံအသက်ပဲ”

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ ပြောသည်။

“တာအိုရောင်းရင်ချောင်ယွီ၊ အဲဒါက မင်းတို့ ကွမ်းလင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အလုံးစုံအသက်မန္တန်ပဲ။ အားကောင်းလိုက်တာ”

အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။

အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်သည် စင်မြင့် ၁,၁၀၀တွင် ရှိနေသော ရုပ်သေးရုပ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ထိုစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို လွှမ်းမိုးနိုင်လိမ့်မည်။

အစိမ်းရောင်တာအိုဝတ်စုံနှင့် ခရမ်းရွှေရောင်သရဖူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကွမ်းလင်တာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ချောင်ယွီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ဝန်းသောအင်္ကျီလက်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။ သူ့ပခုံးများက အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသောကြောင့် အင်္ကျီလက်စသည်လည်း တုန်ခါနေခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မျက်လုံးများက အလွန်တောက်ပနေကြသည်။

လူအများအပြားသည် သူ့ကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ခုနစ်ဆယ်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားသော ချောင်ယွီသည် ခမ်းနားပြီးအားကောင်းသော အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

“ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းစက်ဝိုင်း၊ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ကြီးထွားခြင်းစက်ဝိုင်းမှာ သဘာဝလမ်းစဉ်ရှိနေတယ်။ ငါက ကွမ်းလင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နားလည်သွားပြီ ....”

ချောင်ယွီ၏ တီးတိုးစကားသံကြောင့် လူများက မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

‘တာအိုနည်းစနစ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နားလည်သွားပြီတဲ့လား။ တကယ်ကို အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပဲ’

ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် တာအိုနည်းစနစ်များအား ထုတ်ဖော်‌နေသော သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံပေါ်သည်။

သူ၏ ဓားချက်တိုင်းသည် အလွန်အားကောင်းသော တာအိုနည်းစနစ်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

တချို့ဓားချက်များသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များအား ဖုံးကွယ်ထားသော အစိမ်းရောင်သစ်ရွက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တချို့ဓားချက်များသည် အားကောင်းသောလေစီးကြောင်းများကို ဆင့်ခေါ်၍ ပြိုင်ဘက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တချို့သည် မီးတောက်များကို ဖန်တီးပြီး မီးနဂါးများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

....

ရုပ်သေးရုပ်များသည် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားချက်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပုံမပေါ်ပေ။ သူတို့က ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ တစ်ချက်တည်း ပျက်စီးသွားကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများက မျှော်လင့်နေသော အကြည့်များဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူတို့က တခြားလူတစ်ယောက်၏ အောင်ပွဲကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့က အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်အား ကျော်ဖြတ်သွားမည့် ဟန်မူယဲ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့နှင့် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်၏ပြိုင်ပွဲကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ တိုက်ပွဲစင်မြင့်အသစ်တွင် ဟန်မူယဲ့ထုတ်သုံးမည့် နည်းစနစ်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။

၁,၅၆၀ခုမြောက် စင်မြင့်တွင် ဟန်မူယဲ့က ကျားဝူကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ကျားဝူသည် ရုပ်သေးရုပ်၏ တိုက်ကွက်ကြောင့် အေးခဲသွားပြီး ယာယီအားဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

“ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ငန်းတစ်‌သောင်းတို့အိမ်အပြန်”

သစ်သားနစ်မြုပ်စင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် အဆုံးမရှိသော ငန်းစိမ်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို လွှမ်းခြုံ၍ ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။ ဟန်မူယဲ့က နောက်ထပ်စင်မြင့်တွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။