အခန်း (၇၉၄)

ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် အစိမ်းရောင်အလင်းစီးကြောင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မြွေစိမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ မြေစိမ်းသည် ရုပ်သေးရုပ်၏ခါးကို ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ရစ်ပတ်၍ ပျက်စီးသွားစေသည်။

“အဲဒါက အလုံးစုံအသက်နည်းစနစ်ရဲ့ မူကွဲတစ်ခုပဲ”

“မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက အလုံးစုံအသက်နည်းစနစ်နဲ့ ထောင်ချီသတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတာ”

“မင်းတို့အားလုံး မှားနေပြီ။ အဲဒါက အလုံးစုံအသက်နည်းစနစ်ကို ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ”

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံသူများသည် အသည်းအသန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ထိုနည်းစနစ်နှင့် ရင်းနှီးသော ကျင့်ကြံသူများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသောဓားအလင်းကို ကြည့်နေကြသည်။

ထိုဓားချက်သည် သူတို့အားလုံး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် သူတို့က ထိုဓားချက်ကို နားလည်နိုင်လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်အား ကျော်ဖြတ်သွားသော ဟန်မူယဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့ထုတ်ပြမည့် ထူးခြားသောနည်းစနစ်များကိုသာ သိချင်ကြသည်။

“ဒါက အစစ်အမှန်စင်မြင့်ပဲ”

အဖြူရောင်မုတ်ဆိတ်နှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချသည်။

အစစ်အမှန်စင်မြင့် ဖြစ်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် လူများသည် အပြင်လူများအား အထင်ကြီးသွားစေနိုင်သော နည်းစနစ်များကို ချန်ထားခဲ့ရမည်။

ယနေ့တွင် ဟန်မူယဲ့၏လုပ်ဆောင်ချက်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို အကျိုးဖြစ်စေသော ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ သရုပ်ပြခြင်းနှင့် တူညီသည်။

မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများသည် အမွေအနှစ်များကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် တိုးတက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ဆူညံမှုများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကိုယ်ပိုင်ဓားစွမ်းရည်နှင့် တာအိုနည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း မည်သူကမှ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးမျိုးသည် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

“ဘုန်း”

အစိမ်းရောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရုပ်သေးရုပ်ကို ကိုက်ဖြဲလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့်နှစ်ထောင်တွင် ရပ်နေပြီး တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၁,၈၀၀တွင်ရှိနေသော ကျားဝူကို လှမ်းကြည့်သည်။

သူက စင်မြင့်တွင် မည်သူ့ကိုမှ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။

တခြားလူများအတွက် စင်မြင့်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သုံးသပ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့အတွက် စင်မြင့်သည် ထိန်းချုပ်ရမည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူက ဓားတစ်လက်ကိုင်ထားပြီး ရှေ့တက်လာခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၂,၄၀၀တွင် ဟန်မူယဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက ဥက္ကာခဲတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် သူထွက်လာသောအချိန်သည် ပထမဆုံးကျင့်ကြံသူ ရှုံးနိမ့်သွားသော တစ်ရက်ပြည့်သည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အပြင်သို့ထွက်လာသောအချိန်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူက မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအချက်ကို မည်သူမှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ အလိုလျောက်ပြန်ထွက်လာသော်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းမဟုတ်ပေ။ အနားယူပြီး ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လေးနက်သောအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်နေသော ပုံရိပ်များကို အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံသူများက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် နည်းစနစ်များကို ထုတ်ပြချင်နေကြသည်။

ထိုအခြေအနေသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်။

သူတို့က တစ်နေ့တွင် တခြားလူတစ်ယောက်အတွက် ကိုယ်ပိုင်နည်းစနစ်များကို သရုပ်ပြမိလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူသည် သူတို့ကို ဉာဏ်အလင်းပေးနိုင်သည်။

ထိုအရာသည် လူသားများကြားတွင်ရှိသော ကွာခြားမှု ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က စင်မြင့်မှ ထွက်လာသောအခါတွင် ဟွမ်ခြောက်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားသည်။

သူက ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူ့နောက်တွင် မိစ္ဆာနဂါးသည် ဟိန်းဟောက်နေသည်။

သူက ပထမဆုံး တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ရာကို ဟန်မူယဲ့နှင့်တူညီလုနီးပါး ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

သို့သော် သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၁၃၀တွင် တိုက်ရိုက်ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ရုပ်သေးရုပ်သည် သူ၏ အကာအကွယ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပြီး ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ခြောက်က စိတ်ပျက်မသွားဘဲ ပျော်ရွှင်နေသည်။

အကယ်၍ သူက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပြန်တက်သွားနိုင်လျှင် လှုပ်ရှားပြီးသား ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်က မြင့်မားသော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်သည် တည်ငြိမ်မှုမရှိပေ။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ခွန်အားသည် တိုက်ပွဲများကြောင့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအုတ်မြစ်သည် အပေါ်ယံသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ထိုအခွင့်အရေးမျိုးသည် ရှေးခေတ်အချိန်တွင် ဖိတ်ကြားမှုရရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

ထို့အပြင် ထိုလူများသည် အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ရှိကြသည်။ ယခုအခြေအနေကဲ့သို့ ဆက်တိုက် စိန်မခေါ်နိုင်ကြပေ။

ယခုအချိန်သည် အစစ်အမှန်အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်သည် ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဟန်မူယဲ့က တစ်ရက်တာအနားယူပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူအသုံးပြုနေသော ဓားချက်နှင့် တာအိုနည်းစနစ်များသည် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် လူတချို့သည် တိုက်ခိုက်မှုကို လက်လျော့လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်လာကြသည်။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်စိန်ခေါ်မှုကို အရှုံးပေးခဲ့ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က သူတို့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားကွက်နှင့် တာအိုနည်းစနစ်များတွင် သူတို့၏ နည်းစနစ်များလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြားသည် ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ချင်မိကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဟန်မူယဲ့ အနားယူနေသောအချိန်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးနေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာသောအခါတွင် အားလုံးနီးပါးသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ထွက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေသော ကျားဝူကပင် ဟန်မူယဲ့၏နည်းလမ်းများကို လေ့လာရန်အတွက် မကြာခဏ အနားယူခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အချိန်၏ကုန်ဆုံးမှုသည် အရေးမပါပေ။

ဆယ်နှစ်သည် ချက်ချင်းကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းနီးပါးသည် စင်မြင့်တစ်ထောင်သို့ ရောက်နေကြသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းတည်ငြိမ်မှုနှင့် နည်းစနစ်များ၏စွမ်းအားသည် လွန်ခဲ့‌သောဆယ်နှစ်ကထက် အဆပေါင်းတစ်ရာ၊ တစ်ထောင်ခန့် တိုးလာခဲ့သည်။

သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးလူများသည် စင်မြင့် ၃,၅၀၀သို့ ရောက်နေကြသည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် စင်မြင့်သုံးထောင်ကျော်သို့ ရောက်နေသောလူများသည် ယွီလင်တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဓားစံအိမ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသာ မဟုတ်ကြတော့ပေ။

အင်အားစုအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ရာခန့်သည် စင်မြင့်သုံးထောင်ကျော်တွင် ရှိနေကြသည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခြင်းသည် ခွန်အားတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ တိုက်ပွဲစင်မြင့်သည် ဉာဏ်အလင်းနှင့် အမွေအနှစ်ကိုလည်း စစ်ဆေးသည်။

သို့သော် ထိုလူများအားလုံးသည် အဆုံးမရှိသောအလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု သိနိုင်သည်။

အာကာသထဲတွင် ခေါင်းလောင်းမြည်သံကို ကြားရသည်။

စင်မြင့်တွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အပြင်ထွက်လာကြသည်။

မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက်သည် အစီအရင်ကို အသုံးချ၍ ခေါင်းလောင်းသံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဟန်မူယဲ့က စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာလျှင် ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားရလိမ့်မည်။

ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် စင်မြင့်ထက်တွင် လူတစ်ယောက်သာ ရှိနေတော့သည်။

ဟန်မူယဲ့ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ဟန်မူယဲ့က ဓမ္မစင်မြင့်၏ အဆုံးသတ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားရှည်သည် တောက်ပသော အလင်းစက်ကွင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဓမ္မစင်မြင့်၏ အဆုံးသတ် ....

အဆုံးမဲ့နတ်ဘုရားဘုရင်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်သောင်းခန့်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ သူက တိုက်ပွဲတစ်ခုချင်းစီကို ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ပြီး ရှေ့တက်နေရသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်ခန့်တွင် ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်စွာရှေ့ဆက်သွားခဲ့သည်။ သူက နေ့တိုင်း တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ရာခန့်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူဖြတ်ကျော်ခဲ့သော တိုက်ပွဲစင်မြင့်များ၏ အ‌ရေအတွက်ကို မည်သူမှ မသိကြတော့ပေ။

ထိုအချက်ကို တွက်ချက်ကြည့်နိုင်သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။

ယနေ့တွင် ဟန်မူယဲ့က တိုက်ပွဲစင်မြင့်၏အဆုံးသတ်တွင် ရပ်နေကြောင်း လူတိုင်းက သိထားကြသည်။

သူက ထိုစင်မြင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားလျှင် လက်ရှိခေတ်တွင် ဓမ္မစင်မြင့်ကို ကျော်လွှားနိုင်သော ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာပြီး အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းရန် အဆင့်မီလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားရှည်ဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် အနက်ရောင်ရုပ်သေး ၁၃ရုပ်သည် တစ်ပြိုင်နက် ပြေးဝင်လာကြသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဓားအလင်းသည် နေတစ်စင်းကဲ့သို့ အလွန်တောက်ပနေသည်။

“ဘုန်း”

စင်မြင့်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဟန်မူယဲ့က လွင့်ထွက်လာသည်။

‘အမတ်ချုပ်ကြီးဟန်က စင်မြင့်ကနေ လွင့်ထွက်လာတာလား’

‘မဟုတ်ဘူး’

ထိုအတွေးသည် ချက်ချင်းငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်တွင်ရှိသော တိုက်ပွဲစင်မြင့်များအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေသန်းချီကျယ်ဝန်းသော ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုနှင့်တူသည် စင်မြင့်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပုံရိပ်များသည် ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာကြသည်။

ဟန်မူယဲ့ ....

ထိုပုံရိပ်များအားလုံးသည် ဟန်မူယဲ့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

ထိုပုံရိပ်တိုင်းသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်များတွင် သူအသုံးပြုခဲ့သော ဓားကွက်နှင့် တာအိုနည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

‘ဓမ္မစင်မြင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးစင်မြင့်မှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပွားတွေအားလုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာလား”

‘ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ’

သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူတိုင်းသည် ကြောင်အသွားကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်နေသော ကျားဝူကပင် ငေးမောသွားသည်။

‘ရှေးခေတ်ရဲ့ မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတွေက ဒီဓမ္မစင်မြင့်ကို တကယ်ပဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြတာလား’

“ခလွမ် ....”

ကြွပ်ဆပ်သောအသံကို ကြားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ အဆုံးမဲ့ညီညွတ်ခြင်းဓားအိမ်သည် ဓားရှည်များကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ဓားစံအိမ်လည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဓားစံအိမ်ပေါ်လာသောအခါ သစ်သားနစ်မြုပ်ချောက်နက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပင့်သက်ရှိုက်သံဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဥက္ကာခဲပေါ်တွင်ရပ်နေသော တာအိုဘိုးဘေးချီယုက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိနေသော ဓားစံအိမ်၏ မဟာကျင့်ကြံသူကြီးများက မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများ နီရဲလာကြသည်။

ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သည် တောက်ပသောအလင်းကို ထုတ်ပေးနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားတစ်လက်ကိုင်ထားပြီး ဓားအလင်းကို စုစည်းလိုက်သည်။ ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သည် သူ့နောက်တွင် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားတစ်လက်၊ ဓားစံအိမ်တစ်ခုဖြင့် သောင်းချီသောပုံရိပ်များကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

“ဝီ”

ဓားအလင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားမြည်သံကို ကြားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် တုန်ခါနေသည်။ ပုံရိပ်ယောင်များ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားရှည်များသည်လည်း တုန်ခါနေကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းများသည် မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ကြယ်တစ်စင်းပေါက်ကွဲလာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဧရာမစင်မြင့်၏အလယ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ရွှေရောင်ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သည် သူ့ခေါင်းထက်တွင် လည်ပတ်နေပြီး ဓားအလင်းများသည် နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

သူက ဓားကိုင်ထားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော ဓားအလင်းစီးကြောင်းကို ထုတ်ဖော်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်းထိုင်ချပြီး ဓားကို လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားသည် သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသည်။

သူက မျက်လုံးမှိတ်ထားသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဓားရှည်များအားလုံးသည် ပုံရိပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဓားတစ်လက်ချင်းစီသည် ဓားနည်းစနစ်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုပြီး တာအိုကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့သည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ဓားရှည်တစ်သောင်းကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဓားနည်းစနစ်နှင့် တာအိုနည်းစနစ်တစ်သောင်းကို အသုံးပြုနေသည်။