အခန်း (၇၉၇)

တာအိုတန်ခိုးရှင်ယွီလင်၏စကားကြောင့် သွမ်ချန်ကျီက မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေသည်။

“ငါက နတ်ဘုရားခုံရုံးခေတ်ကတည်းက အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်လာတာ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို စိတ်ဝင်စားမယ်ထင်နေတာလား”

သူက အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလျက် ပြောသည်။

“အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်မှာ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါဆယ်ခုကို တည်ဆောက်ရမယ်။ ကုန်ကြမ်းတွေအားလုံးနဲ့ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို မင်းတို့က ကျခံရမယ်”

ခန်းဆောင်ထဲတွင် လူတိုင်းက ပြုံးလိုက်ကြသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ယွီလင်က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

သွမ်ချန်ကျီက လှုပ်ရှားရန် ဆန္ဒရှိလျှင် ဈေးနှုန်းနှင့် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါ၏ အရေအတွက်ကို ညှိနှိုင်းနိုင်သည်။

မိုင်တစ်သန်း တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါကို မည်သူမှ မတည်ဆောက်နိုင်ကြတော့ပေ။ ထိုနည်းစနစ်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး မကြာခင်တွင် ဖွင့်လှစ်တော့မည့်အကြောင်းကို အပြင်လူများက မသိကြသေးပေ။

သူတို့က ထိုအခွင့်အရေးကိုဖမ်းဆုပ်ပြီး အကျိုးအမြတ်ရှာနိုင်သည်။

ထို့အပြင် အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါက ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမည်ဆိုလျှင်ပင် တည်ဆောက်ထားသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါများက အသုံးဝင်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းအများအပြားနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တခြားလူများအား ပေးမသိချင်ကြပေ။

ဓမ္မစင်မြင့်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းခြင်း ....

သိုးငါးကောင်စံအိမ်ကြောင့် ထိုသတင်းနှစ်ခုသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

သတင်းကို အရင်ဆုံးရလာသော အထက်ဘုံမှ အင်အားစုများသည် လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှား၍ အတွင်းသတင်းများကို စုဆောင်းနေကြသည်။

ဓမ္မစင်မြင့်ကို ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်သန်းတန်သော ရတနာတစ်ခုကို လိုအပ်သည်။

ထိုဈေးနှုန်းသည် အထက်ဘုံမှ ကောင်းကင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် နာကျင်စရာကောင်းသော်လည်း တတ်နိုင်သေးသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ထိုဈေးနှုန်းသည် အလွန်နိမ့်သည်ဟု လူအများအပြားက ခံစားနေရသည်။

ထိုအရာသည် ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူကြီးများသာ တက်ရောက်နိုင်သော ဓမ္မစင်မြင့်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်သန်းသည် အလွန်ဈေးချိုနေသည်။

ကန့်သတ်ထားသော ဝင်ရောက်ခွင့်သည် သဘာဝကျသည်။

ကြွယ်ဝသောလူများက အခွင့်အရေးတိုင်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်မထားနိုင်တော့ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပိုက်ဆံဖြင့် အရာရာတိုင်းကို မရရှိနိုင်ပေ။

ဓမ္မစင်မြင့်အပြင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါ၏ သတင်းသည်လည်း အထက်ဘုံမှ အင်အားစုကြီးများကို ဆွဲဆောင်ထားခဲ့သည်။

အင်အားစုကြီးများသည် ဂိုဏ်းငယ်များ၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူဘဲ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါ၏ အကြောင်းကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားကြသည်။

အင်အားစုကြီးတချို့သည် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါများကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

သို့သော် ထိုဝင်္ကပါများသည် အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကဲ့သို့ အဆင်ပြေလွယ်ကူမှု မရှိသလို မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်မထားကြပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်သွယ်နေသော လမ်းကြောင်း ၃၆၀ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဓမ္မစင်မြင့်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားလိမ့်မည်။

တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဂိုဏ်းများအားလုံးသည် ဝင်္ကပါအတွက် စွမ်းအင်အများအပြား လိုအပ်ကြောင်း သိထားကြသည်။

ထိုဝင်္ကပါများကို မကြာခဏ မသုံးနိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းမှ ဆယ်နှစ်သိန်းသည် အလွန်ဈေးချိုသည်။

သို့သော် ထိုဈေးနှုန်းကို သွမ်ချန်ကျီ၏ ဝင်္ကပါစွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုအပေါ်တွင် အခြေခံ၍ တာအိုတန်ခိုးရှင်ယွီလင်က တွက်ချက်ထားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဆယ်နှင့်မြှောက်ပြီး ၅၀%ထပ်တိုးထားသေးသည်။

ထိုဈေးနှုန်းကြောင့် ဝင်္ကပါတွင်ကျွမ်းကျင်ပြီး တွက်ချက်တတ်သော သွမ်ချန်ကျီသည် မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့ရသည်။

သူထိန်းချုပ်ထားသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါသည် ထိုသို့ အမြတ်ရလိမ့်မည်ဟု သူက ထင်မထားခဲ့ပေ။

အနန္တကမ္ဘာဝင်္ကပါကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဓမ္မစင်မြင့်ကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခြင်းတို့တွင် ဟန်မူယဲ့သည် ကိုယ်တိုင်ဝင်ပါရန် မလိုတော့ပေ။

သူက အရာအားလုံးကို စီမံပေးပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သုံးခုကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဓမ္မစင်မြင့်တွင် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူက ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို နားလည်ထားပြီး အရာအားလုံးသည် အလိုလျောက်ဖြစ်လာသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူက ကိုယ်ပိုင်မဟာတာအိုကို ဖန်တီးပြီး ဓားတာအို၏ တာအိုဘိုးဘေး ဖြစ်လာတော့မည်။

သူက ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းကို သုံးသပ်ကြည့်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် အင်အားစုများသည် အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့ပြန်ထွက်လာမည့်အချိန်ကိုတော့ သူတို့ မသိကြပေ။

....

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ ....

ဟန်မူယဲ့နှင့် မူဝမ်တို့သည် မူရှန်မြို့၏လမ်းဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ သူတို့က ရင်းနှီးသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မရင်းနှီးသောလူများကို ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

မူရှန်မြို့သည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ အာခီမီတော်ဝင်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ မူမိသားစုခေါင်းဆောင်၊ မူဝမ်နှင့် တခြားလူများက ဤနေရာမှ ထွက်သွားကြသော်လည်း အာခီမီပညာရှင်များ စုစည်းနေကြဆဲဖြစ်သည်။

အမျိုးမျိုးသော ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် မူရှန်မြို့တွင် စုစည်းနေပြီး အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ နေရာအနှံ့သို့ ရောင်းချကြသည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်မူဝမ်က လမ်းမဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ နေရာအသီးသီးမှ ရောက်လာကြသော ကျင့်ကြံသူများကို မြင်နိုင်သည်။

တောင်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ မိစ္ဆာများ၊ အရှေ့ပင်လယ်၏ ဓားကျင့်ကြံသူများ၊ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ ကျောင်းတော်သားဝတ်စုံနှင့် ခါးတွင်ဓားရှည်ကို ချိတ်ဆွဲထားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ကျင့်ကြံသူများနှင့် တခြားကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း မြင်နိုင်သည်။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေနှင့် တခြားကုန်းမြေများ၏ ကြားတွင်ရှိသော ကောင်းကင်အတားအဆီးသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ခုနှစ်များတွင် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာများ၏ တော်ဝင်နယ်မြေဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဤနေရာတွင် စုစည်းနေပြီး ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ထိုအရာသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် အားကောင်းသောအင်အားစုနှင့်သာ ဆက်သွယ်ချင်ကြသည်။ ထိုမှသာ လိမ့်ဆင်းလာသော နှင်းလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်လေ ကြီးထွားလေဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“ဒီနေရာက အတော်လေးပြောင်းလဲသွားတာပဲ ....”

မူဝမ်က ကျယ်ပြန့်နေသောဈေးတန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

ရင်းနှီးသောနေရာများသည် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

မူဝမ်က ဝိညာဉ်ကိုယ်ခွဲအဆင့်တွင်ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သူမက အလွန်အသက်ရှည်နိုင်ပြီး အတိတ်ကိုသတိရသော မျက်နှာထားဖြင့် လှုပ်ရှားနေသောဈေးတန်းကို ကြည့်နေသည်။

“မြန်မြန်လေး၊ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးခန်းဆောင်မှာ ဆေးလုံးတွေရှိနေတယ်”

လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသက်ဝင်နေသောဈေးတန်းသည် ချက်ချင်းဆူပွက်သွားသည်။

“အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးစံအိမ်ကို အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်ရဲ့ အာခီမီပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်က ထောက်ပံ့ပေးထားတယ်။ ဒီနေ့ ဘယ်လိုဆေးလုံးမျိုးကို ထုတ်ရောင်းမလဲမသိဘူး”

“မြန်မြန်လေး သွားကြည့်ကြမယ်။ ဆရာသခင်ကျန်းမင်နဲ့ နတ်မိမယ်ကျင်းယွမ်တို့ရဲ့သား ကျန်းယုချန်ကလည်း အဲဒီမှာရှိနေတယ်တဲ့”

ပတ်ဝန်းကျင်၏ စကားသံများသည် ဟန်မူယဲ့နှင့် မူဝမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းတူအစ်မကျင်းယွမ်နဲ့ အစ်ကိုကျန်းမင်က အခု ကလေးရနေပြီလား”

မူဝမ်က ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခါးသီးသောအပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ခေါင်းခါသည်။

တာအိုပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် သူက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ ကိစ္စရပ်များကို သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ကျန်းမင်က သူ့နောက်သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လိုက်ပါခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အမီမလိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူနှင့်မူဝမ်သည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါကို အသုံးပြု၍ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့က မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် တွေ့ချင်ကြသည်။

မသိလိုက်ပါဘဲ သူတို့က အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့က လူအုပ်၏နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့က လမ်းတချို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခမ်းနားသောခြံဝိုင်းဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးစံအိမ် ....

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ရာခန့်တွင် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၌ ထိုသို့ ကြီးမားသောဆေးစံအိမ်တစ်ခု မရှိခဲ့ပေ။

ဆေးလုံးများကို အထူးရောင်းချသော ဆေးစံအိမ်များသည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ နန်းမြို့တော်တွင်သာ ရှိခဲ့ကြသည်။

သုံးထပ်စံအိမ်သည် တံခါးဖွင့်ထားပြီး စံအိမ်၏ရှေ့တွင် ဆယ်ပေမြင့်မားသော ကြေးမီးဖိုတစ်ခုသည် ဆေးလုံးချီများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အပြာရောင်ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရင်ပြင်တစ်ခုသည် စံအိမ်၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်၏ အတွင်းစည်းတပည့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူများသည် လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့က ငယ်ရွယ်ပြီး မရင့်ကျက်ကြသေးပေ။

“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေ့မှာ ငါတို့ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးစံအိမ်က ဆေးလုံးတချို့ကို သန့်စင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီဆေးလုံးတွေကို သခင်လေးကျန်းယုချန်နဲ့ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်ရဲ့ ဆေးခန်းဆောင်က တပည့်တချို့ ပူးပေါင်းပြီး ပြုလုပ်ထားတယ်”

ပိုးသားဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အော်ပြောသည်။

ထို့နောက် သူက ရင်ပြင်ထက်တွင်ရပ်နေသော တပည့်ငယ်များကို ညွှန်ပြသည်။

“အဲဒါက ဂိုဏ်းတူအစ်မကျင်းယွမ်ရဲ့သားလား”

မူဝမ်က ကျင်းယွမ်၊ ကျန်းမင်တို့နှင့် ဆင်တူသော အလယ်တွင်ရှိနေသည့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထိုလူငယ်၏ကျင့်ကြံဆင့်ကို သိလိုက်သည်။

သူက အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိနေပြီး ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်နိုးထခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေသည်။ ဆေးလုံးချီများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး အာခီမီဆရာအဆင့်နှင့် သိပ်မဝေးတော့ပေ။

ကျန်းမင်နှင့် ကျင်းယွမ်တို့သည် ထိုကလေးကို အာရုံစိုက်ထားပုံပေါ်သည်။

သို့သော် ကျန်းယုချန်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ မီးတောက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။

ခေါင်းဆောင်တောက်ရင်၏လက်ချက် ဖြစ်ပုံရသည်။

ကျွမ်းကျင်သူများသည် အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားကြသော်လည်း ဂိုဏ်းကို လွမ်းဆွတ်နေသော ခေါင်းဆောင်တောက်ရင်နှင့် တခြားလူများက အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားခဲ့ချင်ကြသည်။

“ဝီ”

မီးပြင်းဖိုသည် တုန်ခါသွားပြီး သိုလှောင်ထားသောဆေးလုံးများ ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးစံအိမ်၏ ဆိုင်ရှင်က ဆေးလုံးများကို ရောင်းချနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆေးလုံးများကို ကောင်းမွန်စွာသန့်စင်ထားပြီး ဆေးစွမ်းအားမျှတသည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်၏ အာခီမီအမွေအနှစ်က ကောင်းမွန်ပုံရသည်။

သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးများဖြစ်သော အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးလုံးဆယ်လုံးတို့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်းခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသည် ကြွယ်ဝနေသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်းသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်များသည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့် မူဝမ်က အားကျနေသောအသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

တချို့လူများက အာခီမီပညာရှင် ဖြစ်မလာသည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေကြသည်။

ကျန်းယုချန်နှင့် တခြားလူများက ရောင်းထွက်သွားသော ဆေးလုံးများကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အားလုံးကိုနှုတ်ဆက်၍ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဆေးစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျန်းယုချန်၊ အာခီမီတိုက်ပွဲကို မေ့သွားပြီလား။ နင်ကြောက်နေတာလား”

အသံထွက်လာသောနေရာတွင် ဒေါသထွက်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပန်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများကလည်း ဒေါသထွက်နေကြပုံပေါ်သည်။

“နင်က ငါ့ရဲ့မူရှန်မြို့ကို ကြွားဝါဖို့ပဲ ရောက်လာခဲ့တာလား။ ငါ မူကျင်းကျီက နင့်ကို မျက်နှာသာပေးရမှာလား”

မိန်းကလေးသည် ကျောက်သားရင်ပြင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး လက်မြှောက်၍ ချီစွမ်းအင်အလင်းတစ်ခုကို အနီရောင်တောက်နေသော မီးပြင်းဖိုဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ကျန်းယုချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်၍ မိန်းကလေး၏ ချီစွမ်းအင်အလင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

“မူကျင်းကျီ၊ ငါတို့ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ မူရှန်မြို့က ကံကြမ္မာကြောင့် ဆက်သွယ်နေတာလို့ ပြောနိုင်တယ်။ အာခီမီတိုက်ပွဲအကြောင်းကို ထပ်မပြောကြရအောင်”

ကျန်းယုချန်က ပြောသည်။

ကျန်းယုချန်က တည်ငြိမ်သောကိုယ်ဟန်ဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။