အခန်း (၈၁၀)

ဓားစံအိမ်သည် ဓားသခင်တစ်ယောက်ကို အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မွေးထုတ်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် အင်အားစုအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ဓားစံအိမ်၏ အမိန့်အာဏာကို ခွဲယူထားကြသည်။

အရေးအကြီးဆုံး အကြောင်းပြချက်သည် ဓားစံအိမ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး ရှေးခေတ်အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိမနေခြင်း ဖြစ်သည်။

‘သူက တကယ်ပဲ ရွေးချယ်ခံလား’

သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဓားစံအိမ်၏ အမွေအနှစ်အမျိုးမျိုးနှင့် သမိုင်းကြောင်းကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ တာအိုဘိုးဘေးချီယုက သူတို့ကို ရှေးကျသော ခန်းဆောင်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

စစ်ဆေးခြင်းခန်းဆောင် ....

ရှေးဆန်ပြီး တက်ကြွသောစာလုံးများကို ဓားချက်ဖြင့် ထွင်းထုထားပုံပေါ်သည်။

ထိုစာလုံးများသည် လူတစ်ယောက်၏နှလုံးသားကို တစ်ပိုင်းတစ်စစီ ဖြတ်တောက်နေပုံပေါ်သည်။

‘ဒီဘဝမှာ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများလဲ’

“ကျေးဇူးပြုပြီ”

ချီယုက လက်မြှောက်၍ ဟန်မူယဲ့ကို ကျောက်သားလှေကားပေါ်သို့ တက်စေသည်။

တာအိုဘိုးဘေးချီယု၏နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဓားစံအိမ်၏ အကြီးအကဲနှင့် တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ စိုးရိမ်မှုများကို ခံစားနေရသည်။

စစ်ဆေးခြင်းခန်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ ၉၀%သည် ဓားစံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသော ၁၀%သည် ဓားလမ်းစဉ်ပျက်စီးပြီး ဝိညာဉ်ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။

‘ဟန်မူယဲ့က စစ်ဆေးခြင်းခန်းဆောင်ကို ဝင်ရောက်ပြီးတဲ့အခါမှာ ဓားစံအိမ်ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆ ဖြစ်သွားမှာလား’

ဟွမ်ကျစ်ဟူနှင့် တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျောက်သားလှေကားပေါ်သို့ မတက်ခဲ့ပေ။

စစ်ဆေးခြင်းခန်းဆောင်သည် ဓားစံအိမ်၏ အမြုတေဖြစ်ပြီး ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသောလူများ သိပ်မရှိကြပေ။

တာအိုဘိုးဘေးချီယုနှင့် တခြားအကြီးအကဲများကပင် တစ်သက်မှာတစ်ကြိမ်သာ ဝင်ရောက်ကြလိမ့်မည်။

“ဓားစံအိမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေအားလုံးက ဒီခန်းဆောင်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဓားဘိုးဘေးမူယဲ့၊ ဂရုစိုက်ပါ”

ချီယုက လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ ရိုသေစွာပြောသည်။

ဟန်မူယဲ့က နောက်လှည့်မကြည့်ပေ။ သူက လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ ပေတစ်ရာမြင့်မားသောကြေးတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ခန်းဆောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူတိုင်းက လှေကားထစ်ကိုးခု၏ရှေ့တွင် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါတွင် အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းပင်လယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ရွှပ် ....”

ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ဓားရှည်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သူ့လည်ပင်းကို ခုတ်ချသည်။

ဟန်မူယဲ့က ရပ်တန့်မသွားဘဲ ရှေ့ဆက်လျှောက်သည်။

“ခလွမ် ....”

အဆုံးမဲ့ညီညွတ်ခြင်းဓားအိမ်သည် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ထိုဓားကို တားဆီးသည်။

ဓားနှစ်လက်သည် ထိတွေ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ဓားအလင်းများကို ခါထုတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုဓားချက်သည် မီးစတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းများသည် စုစည်းသွားပြီး လေးနက်သော အလင်းစီးကြောင်းများကို ထုတ်လွှတ်၍ ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဓားတစ်လက်ချင်းစီသည် ဓားဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူတော်စင်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

‘စစ်ဆေးခြင်းခန်းဆောင်က ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား’

ဟန်မူယဲ့၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာကြသည်။

“ဝီ”

အဆုံးမဲ့ညီညွတ်ခြင်းဓားအိမ်သည် ဓားရှည်နှင့် ဓားတိုနှစ်လက်ကို ထုတ်ပေးသည်။ ဓားရှည်သည် ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်နေပြီး ဓားတိုက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသည်။

သူက ဓားအလင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရပြီး ရှေ့ဆက်တိုးလာသည်။

“ခလွမ် ....”

ဓားရှည်သည် ဓားတစ်လက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး နောက်တွင်ရှိသောဓားများကို ဖယ်ရှား၍ လမ်းဖောက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားဖြင့် ရေပြင်ညီအတိုင်း ခုတ်ချ၍ ဘယ်ဘက်မှ တိုးဝင်လာသော ဓားကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ တိုးလာသည်။ ဓားများသည် သူနှင့် သုံးပေအကွာသို့ မရောက်နိုင်ကြပေ။

ဓားတိုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားပြီး နောက်ကျောဘက်မှ တိုးဝင်လာသော ဓားများအားလုံးကို ဖယ်ရှားသည်။

ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်း ....

ခြေလှမ်းတစ်ရာ ....

ခြေလှမ်းတစ်ထောင် ....

ခြေလှမ်းတစ်သောင်း ....

သူက ခြေလှမ်းတစ်သောင်းသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ဓားရှည်များအားလုံးကို ရိုက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဓားရှည်သည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။ ခရမ်းရောင်ဓားတိုသည် အဆုံးမရှိ လှည့်ပတ်နေသည်။

လေထုထဲတွင် ဓားရှည်များသည် စုစည်းမနေတော့ဘဲ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

သို့သော် ဖျတ်ခနဲပေါ်ထွက်လာသော ဓားရှည်များသည် တည်နေရာစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ထူးခြားသောထောင့်များမှတစ်ဆင့် တိုးဝင်လာကြသည်။

တစ်ခါတလေတွင် ဓားတစ်လက်သည် ပေတစ်သောင်းအကွာမှ ဟန်မူယဲ့၏နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်းရောက်လာသည်။

တစ်ခါတလေတွင် ဓားတစ်လက်သည် ထက်မြိစွာဆင်းသက်လာပြီး ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်၍ ခြေထောက်အောက်မှ ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ဦးတည်ချက်ကို မှန်းဆမရနိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်ဆန်သည့်ဓားများလည်း ရှိနေကြသည်။

ထိုဓားများသည် တာအိုဘိုးဘေးအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေကြသည်။

အကယ်၍ တာအိုဘိုးဘေးချီယုက ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် ဓားချက်များကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားရလိမ့်မည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူသည် ဟန်မူယဲ့တစ်ယောက်သာ ရှိလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားနှစ်လက်သည် တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပါးသည်။

သုံးပေအတွင်းသို့ နီးကပ်လာသော ဓားများအားလုံးသည် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဓားများသည် သုံးပေအတွင်းသို့ ဝင်မလာနိုင်ကြပေ။

သူက သုံးပေပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။

“ဘုန်း”

ဓားရှည်တစ်လက်သည် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ဟန်မူယဲ့က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးသည်။ ထို့နောက် ပေတစ်ရာအမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

သူက လေထုထဲတွင် ရှိနေပြီး အဆုံးမဲ့ညီညွတ်ခြင်းဓားအိမ်သည် ပွင့်လာသည်။ ထောင်ချီသော ဓားအလင်းများသည် ကျဆင်းလာကြသည်။

ဓားရှည်များအားလုံးသည် နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လေဟာနယ်ကို တိုက်ခိုက်သည်။

“ခလွမ် ....”

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်တစ်ခုသည် ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဓားစံအိမ် ....

ကိုးထပ်ဓားစံအိမ် ....

ထိုဓားစံအိမ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ဟန်မူယဲ့ထင်ထားသော ကိုးထပ်ဓားစံအိမ် ဖြစ်သည်။

ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သည် ဓားစံအိမ်ဂိုဏ်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် ဓားစံအိမ်ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန်ဝှက်ဖဲ ဖြစ်သည်။

လောကတွင် ဓားစံအိမ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရဲသော အင်အားစုများသည် ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်၏ရှေ့တွင် သွေးထွက်သွားကြလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်နှင့် ထိတွေ့သွားသော နဂါးဓားအလင်းကို ကြည့်သည်။

ဓားစံအိမ်သည် ဓားအလင်းများကို စုစည်းလိုက်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။

အပြင်လူများ၏အမြင်တွင် ဓားများက တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

သို့သော် အစစ်အမှန် ဓားကျွမ်းကျင်သူများ၏ အမြင်တွင် ဓားတစ်လက်ချင်းစီသည် ဓားနည်းစနစ်တစ်ခုနှင့် ဓားဆန္ဒတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။

ဓားတစ်သောင်းနှင့် ဓားတစ်သောင်း၊ ဓားနည်းစနစ်တစ်သောင်းနှင့် ဓားနည်းစနစ်တစ်သောင်း ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်။

ဓားစံအိမ်ဂိုဏ်း၏ ဓားတာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်သည် အလွန်သန်မာသည်။

“ဘန်း”

ဓားအလင်းနဂါးနှစ်ကောင်သည် ထိတွေ့သွားသည်။ ဟန်မူယဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားများအားလုံးကို ပြန်သိမ်းသည်။

ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်သည် ဓားများကို ထပ်မံစုစည်းနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားစံအိမ်၏ရှေ့တွင်ရှိသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုဓားကျင့်ကြံသူက တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို မော့ကြည့်သည်။

“မင်းပဲ”

ဓားကျင့်ကြံသူက အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ညင်သာစွာ ဦးညွတ်သည်။

သူက ထိုလူကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

သူက ပြန့်ကျဲကြယ်ကျွန်း၏ ခြောက်ထပ်ဓားစံအိမ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သောအချိန်၌ ခြောက်ထပ်ဓားစံအိမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ပုံရိပ်များထဲတွင် ထိုလူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

“ဒီလောကမှာ မင်းလိုမျိုး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ မင်းက အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ ငါတောင်နားမလည်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ”

ဓားကျင့်ကြံသူက ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူက ရုတ်တရက် မေးသည်။

“မင်းက မူရုံကျန်းရဲ့ အမွေဆက်ခံသူမဟုတ်လား”

နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မူရုံကျန်း ....

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူက နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အခွင့်အရေးအများစုသည် နတ်ဘုရားခုံရုံးမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ရတနာအမျိုးမျိုးနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် နတ်ဘုရားခုံရုံး၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်ကြသည်။

“မူရုံကျန်းက အရှုံးမပေးသေးဘူးပဲ”

ဓားကျင့်ကြံသူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“မင်းမှာ အခွင့်အရေးတချို့ရှိတယ်လို့ ငါပြောရမယ်”

“ငါက အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကွမ်တုံယွင်ပဲ။ ငါက အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကင်းလှည့်ခန်းဆောင်ကို တာဝန်ယူထားပြီး လောကလန်ရဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အမဲလိုက်ဖို့ အမိန့်ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီလောကမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်”

“ငါ့စမ်းသပ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် မင်းက ကိုးထပ်ဓားစံအိမ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိလိမ့်မယ်”

ဓားကျင့်ကြံသူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပျောက်ကွယ်သွားသောအချိန်တွင် ပုံရိပ်များသည် ဟန်မူယဲ့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်လာကြသည်။

အစိမ်းရောင်ပုံရိပ်သည် အင်မော်တယ်ချီ၏ ထူးခြားသောဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအရာသည် ချီစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အရိပ်အယောင်တချို့ ရှိနေလျှင်ပင် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို အကူအညီမဲ့သွားစေနိုင်သည်။

အင်မော်တယ်ချီကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်များသည် ဟန်မူယဲ့၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။

‘ဝီ”

ဓားချက်များသည် ဟန်မူယဲ့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာကြသည်။

ထိုဓားအလင်းများသည် အဆုံးစွန်အထိ လျင်မြန်ကြသည်။

ဓားအလင်းသည် လေဟာနယ်နှင့်အတူ ဟန်မူယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးခွဲသွားသည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းပြန်ကောင်းလာသည်။

“ဒါက အသိစိတ်ရှိတာလား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားသည်။

လှုပ်ရှားနေသော အင်မော်တယ်ချီနှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ထိုးဖောက်သွားသော ဓားချက်များကို သူက ဂရုမစိုက်ပေ။

ပျက်စီးသွားသော သူ့ပုံရိပ်သည် ဆက်တိုက်ပြန်ကောင်းလာသည်။

“ဘန်း”

ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာတွင် အစိမ်းရောင်ပုံရိပ်များအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး စားပွဲရှည်ပေါ်တွင်ရှိသော ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။