ရတနာသိုက်
Vol. 78 Ch. 1084
ချင်းဟိန်က မျက်လုံးကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ သူက ဤအစည်းအဝေးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် လက်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မှားယွင်းသွားခဲ့၏။ သူက ဘဝငြိမ်းချမ်းရေးနန်းဆောင်ကို မယုံခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက သူ လုပ်ပေးသင့်သလောက် ထိုသူတို့ကို မယုံပေးခဲ့သည့်အတွက် လူများစွာက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်ပင် လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ နယ်ခြားများအပေါ် သူ့မယုံကြည်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးအကြောင်းသင့်စွာ စဉ်းစားပြီး သူ့လူများအား ဘဝငြိမ်းချမ်းရေးနန်းဆောင်နှင့် ပတ်သက်သည့်ကိစ္စများကို စစ်ပွဲအပြီးမှ ဖြေရှင်းဖို့ ပြောဆိုခဲ့ပါက ကိစ္စများစွာသည် ကွဲပြားသွားနိုင်သည်။
“အရှင် ကျုပ်တို့ဆီမှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်”
ဝမ်ဝေ့က တာအိုဆရာ တည်ငြိမ်ခြင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ပြောပါ”
“ကျုပ်တို့တွေ အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာကို နေရာရွှေ့ပြောင်းချင်ပါတယ်”
သူက ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အခန်းအတွင်းရှိ လေထုက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရန်ငြိုးကြီးနေသည့် သိုင်းပညာရှင်များကလည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် နောင်တကို ခံစားမိလာ၏။ ယခု သူတို့က ဘဝငြိမ်းချမ်းရေးနန်းဆောင်သည် အပြစ်ကင်းမှန်း သိသွားပြီဖြစ်ကာ မဟာဧကရာဇ်ငါးယောက်ရှိထားသည့် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်တစ်ခု မဆုံးရှုံးလိုပေ။ အနောက်ပိုင်းကောင်းချီးဂိုဏ်း ကိုယ်စားလှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်စဉ် ထိုက်ယီနက်နဲမုခ်နှင့် တခြားသော တာအိုဂိုဏ်းများက အကြည့်များ တောက်ပလာကြသည်။
“တကယ်ပြောတာလား” ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့က ပြောင်းရွှေ့ဖို့ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပါပြီ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ နယ်ခံဇစ်မြစ်ကို ပြောင်းလဲပြီးတော့ ကျင့်ကြံရေးစနစ်ကိုလည်း ပြောင်းလဲပါ့မယ်။ ကျုပ်တို့ တောင်းဆိုချင်တာက တာအိုဘာသာရဲ့ ရိုးရာထုံးတမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပါပဲ”
ချင်းဟိန်က တစ်စုံတစ်ခု ပြောနေသော်လည်း မျက်နှာပူလွန်းနေမိသည်။ အထူးသဖြင့် ဆရာသခင် ငြိမ်းချမ်းရေးအပေါ်ကို ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူက ပါးစပ်ပိတ်ကာ နေလိုက်သည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ” ဝမ်ဝေ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါက မင်းတို့ကို လွဲမှားအပြစ်တင်ပြီးတော့ ဒီလိုဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေတာကို အပြစ်မတင်ဘူးလား”
“စစ်ပွဲမှာ အရာအားလုံးက မျှတပါတယ်” တာအိုဆရာတည်ငြိမ်ခြင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ ခွင့်ပြုတယ်” ဝမ်ဝေ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤသို့အားကောင်းသည့် ဂိုဏ်းက သူ့ကမ္ဘာဆီ ရွှေ့ပြောင်းလိုပြီး အမွေအနှစ်ကို တိုးမြှင့်လိုလေရာ သူက အဘယ်ကြောင့် တားရမည်နည်း။ သူက ထောင့်တစ်နေရာရှိ တာအိုဆရာအမြဲစိမ်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကူညီပေးပြီး ငါတို့လူတွေလိုပဲ ဆက်ဆံပေးပါ။ ပြီးတော့ တခြားအားကောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေကိုလည်း ငါတို့ကမ္ဘာဆီ မျှားခေါ်နိုင်မလားဆိုတာ သိရအောင် နယ်ခြားရေးရာဌာနနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်လိုက်”
“အရှင် အဲဒါက ကောင်းမွန်ရဲ့လား” ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်း ပိုများလာတာက ယှဉ်ပြိုင်မှုများလာတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲလေ။ အဲဒါက ယုံကြည်မှု ပြဿနာကို ထည့်မပြောရသေးဘူး”
“မင်းတို့ အားလုံးလည်း အခုကစပြီး ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒတိုက်ပွဲတွေက ယှဉ်ပြိုင်မှုအနေအထားအသစ်တစ်ခု ရောက်သွားပြီဆိုတာကို နားလည်ထားသင့်တယ်” ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်း ပြောတာဟုတ်တယ်။ ငါတို့တွေက ကမ္ဘာကို စိတ်ကြိုက်ဝင်ထွက်ခွင့်တော့ မပေးနိုင်ဘူး။ တာအိုဆရာအမြဲစိမ်း ခင်ဗျားက ရွေးချယ်ဖို့ကို လိုအပ်ချက်တွေ တင်းကြပ်ထားသင့်တယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
“နောက်ထပ် မေးစရာရှိသေးလား”
မည်သူကမှ ဘာမှမပြော၍ အစည်းအဝေးကို ဆက်လက်ကျင်းပလိုက်သည်။ သူတို့က လူများအား ကွဲပြားသည့်ရာထူးများကို ချထားပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြ၏။ ဝမ်ဝေ့က အသေးစိတ်ပြန်လည်ဆွေးနွေးပြီးသည့်နောက်တွင် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။
လူတချို့က ဤကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ကာ ပြန်လည်အားဖြည့်ဖို့ ကူညီပေးနေကြပြီး တချို့ကမူ စစ်ပွဲဆုလာဘ်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ အင်အားကို တိုးမြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်ကို ရယူခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ တချို့ကမူ အိမ်ပြန်သွားပြီး ကျန်လူများကို အလွှာနိမ့်ချဲ့ထွင်မှုကို စတင်ကြ၏။
ဝမ်ဝေ့က အခန်းအတွင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိနေစဉ် စစ်ပွဲအကြောင်း တွေးနေမိသည်။ သူက လေ့ကျင့်မှုနှင့် သရုပ်ဖော်လှုံ့ဆော်မှုအတွက် သတင်းအချက်အလက် စုစည်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း မလုံလောက်သေးပေ။ သိုင်းပညာအုပ်စိုးသူကမ္ဘာက တစ်ဖက်ပိတ်အခြေအနေတွင်ရှိနေသည့်အတွက် သူတို့ကလည်း တခြားကမ္ဘာ့အသိုက်အဝန်းများဖြင့် ဆက်သွယ်မှု မရှိသလောက် နည်းပါးလာသည်။ သူတို့က အလွှာနိမ့်ကိုပင် ပိုင်းခြားထား၏။
အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာ၏ နောက်ပြိုင်ဘက်များက ဤသို့ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က နယ်ခြားအကူအညီ သို့မဟုတ် အလွှာနိမ့်မှ တပ်ကူများပင် ရရှိလာနိုင်သည်။
“သွားရမဲ့လမ်းက ရှည်သေးတယ်” ဝမ်ဝေ့က အဝေးတစ်နေရာကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူမှ လာမကူညီတာတော့ နှမြောစရာပဲ”
သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ လီကျွင်းနှင့် သွားသောက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတိထားမိ၍ သူ့ဆီ သွားလိုက်သည်။
ချိုက်စုန့်က ကမ္ဘာ၏ ပျက်စီးနေမှု၊ ဒဏ်ရာရသေမျိုးများနှင့် ကျင့်ကြံသူများ၊ ထိခိုက်မှုများ၊ နာကျင်စွာ အော်ညည်းနေမှုနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချသံများနှင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် သွေးသံရဲရဲ လေထုကို ကြည့်နေလေသည်။
“ဘာလုပ်နေတာလဲ”
“ဂိုဏ်းချုပ် လန့်သွားတာပဲ”
“ငါက ဒီမှာရောက်နေတာ စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ရှိပြီ။ မင်းက သတိမထားမိလောက်အောင်ကို အာရုံများနေတာပဲ”
“အော် ဟုတ်ပါရဲ့။ ကျွန်မက အတွေးနက်နေလို့ပါ”
“ဘာ့အတွက်လဲ”
“ကျွန်မက စစ်ပွဲနဲ့ သတ်ဖြတ်ရေးအတွက် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖန်တီးနေတာ”
“ဒီစစ်ပွဲကနေ လှုံ့ဆော်မှုရထားတာလား”
“ဟုတ်တယ်”
“မင်း လီကျွင်းနဲ့ ဆွေးနွေးသင့်တယ်”
“ကျွန်မ ဆွေးနွေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်း ဖွံ့ဖြိုးမှုအခြေအနေမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်”
“အကူအညီလိုရင် ဂိုဏ်းဆီ မေးဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့”
“ကျွန်မ သိပါတယ်”
ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“တစ်ခုခုများဖြစ်လို့လား”
“မင်း စိတ်ဝင်စားနိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို တွေးမိသွားလို့ပါ”
“ဘယ်နေရာများလဲ”
“မဟာချင် ရတနာသိုက်” ဝမ်ဝေ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက ထိုကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားသည်မှာ ခေတ္တကြာသွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ယခုအခါ ဖွင့်ရတော့မည်အချိန် ကျရောက်လာလေပြီ။
“မဟာချင်လား။ မြေနီစစ်သည်တော်အကြောင်း ပြောတာလား” ချိုက်စုန့်က ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုဖူးပြီး မဟာချင်နှင့် သမိုင်းကြောင်းအကြောင်း သင်ယူခဲ့ရသည်။
“ကျွန်မကိုရော ခေါ်သွားလို့ ရမလား”
“မရသေးဘူး။ ဒါက အန္တရာယ်များနိုင်တယ်” ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဖွင့်ပြီးတော့ အထဲက အရာတွေ ယူပြီးတော့မှ မင်း ကြိုက်သလောက် လေ့လာလေ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ဝမ်ဝေ့က သူနှင့် စကားစမြည်ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် လီကျွင်းနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူက ချက်ချင်း ပြန်မသွားသေးဘဲ ချင်းဟိန်ကို သုတ်သင်ပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သူက အပြီးတိုင်သေဆုံးသွားကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ကမ္ဘာကြီးက သူတို့၏ ပထမဦးဆုံး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်နှင့် ထိပ်သီးလက်ဝါးဂိုဏ်းမှ ထာဝရဧကရာဇ်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း မေ့လျော့သွားကြသည်။
ချင်းဟိန်၏ ဆရာက သူ့တပည့်ဖြစ်သူ သုတ်သင်ခံရမှုကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် ချက်ချင်း သတ်သေခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် သူသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးသွားသည်မှာ ကံကောင်းသွားသည်။ မဟုတ်ပါက ထိုသူကို မေ့လျော့သွားနိုင်၏။
ဝမ်ဝေ့က သူခုံရုံးဆီ ပြန်လာလိုက်သည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ လူသားကံကြမ္မာဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူက လျှို့ဝှက်ဒိုင်မေးရှင်းတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့၏။ သူက အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ဖြင့် ကံကြမ္မာတာအိုတို့ကို တွက်ချက်ကာ အန္တရာယ်ကို ခံစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှမတွေ့ရပေ။
ထို့ကြောင့် သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ လူသားဧကရာဇ်က ဓားရွေးချယ်ထားသည့် မည်သူအတွက်မဆို စစ်ဆေးမှု ချန်ထားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့အတွက်မူ ကိစ္စမရှိပေ။ သူက စမ်းသပ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်ရမည်လား သို့မဟုတ် ဒီအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားရမည်လား တွေးခဲ့သည်။
သူ့တုံ့ဆိုင်းနေမှုက သူ့အပြုအမူသည် အထဲတွင်ရှိ သည့်အရာကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေ၍အတွက်ကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူက သူ့လက်ရှိအင်အားနှင့် စွမ်းအားကို ဖန်တီးစဉ်အခါက အင်အားကြားက ကွာဟမှုသည် သိပ်ကြီးမားမည် မဟုတ်ပေ။
သူ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာက လူသားဧကရာဇ်သည် သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ပုံရိပ်ယောင် စေလွှတ်လာမည်ကို ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူက ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်ဖို့ရာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားဧကရာဇ်က ပထမချင်ဧကရာဇ်နှင့် ကမ္ဘာမြေမှ ဖြစ်ကြောင်း သိပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ဝေ့က စံပြ ဖြစ်လာပြီးသည့်နောက်မှသာ သူ့ကို တွေ့ဆုံလိုမိသည်။
စက္ကန့်ပိုင်းကြာ ရေရွတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် စမ်းသပ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဗဟိုချက်ဆီ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ရုပ်သေးရုပ်များစွာနှင့် အစီအရင်များစွာက သူ့ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။ သူက ဗဟိုချက်ဆီ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် အခန်းလေးခန်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ပထမအခန်းတွင် သေချာထိန်းသိမ်းထားသည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့်အတူ ဧရာမဥယျာဉ် တစ်ခုပါရှိပြီး အများစုက ယခုအခါ မျိုးတုန်းသွားပြီ ဖြစ်၏။
ဝမ်ဝေ့က မဟာတာအိုအရင်းအမြစ် စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်၏။
“ဒီဆေးပင်တွေက ထိပ်တန်းဧကရာဇ်အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာနိုင်လောက်အောင် ကြာကြာအားဖြည့်ထားတာပဲ” သူက အကြည့်များတောက်ပလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက လက်ဝှေ့လိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဤဥယျာဉ်ထဲရှိ အရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီး နောက်တစ်ခန်းဆီ ဦးတည်လိုက်၏။
ဒုတိယအခန်းတွင် လက်နက်များစွာ ပါဝင်နေပြီး ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင်များလည်း ပါဝင်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်က ဤမျှကြာရှည်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည့် တာအိုဆန္ဒအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း နှစ်ခု ဖြစ်၏။ သူက ထိုအရာကို လေ့လာပြီးသည့်နောက်တွင် ဤလက်နက်များကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အသုံးပြုသည့် အစီအရင်က ထူးကဲကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။
အထွေထွေသောင်းပြောင်းကတော့ ဒီအစီအရင်ကို သဘောကျနေတော့မှာပဲ…
ဝမ်ဝေ့က ထိုအရာကို သိမ်းဆည်းပြီးသည့်နောက် တွေးလိုက်သည်။ တတိယအခန်းကမူ ချိုက်စုန့်၏ ကောင်းကင်ဘုံတမျှ အခန်း ဖြစ်၏။ ရုပ်သေးရုပ်သန်းရာချီက ဝမ်ဝေ့ရှေ့တွင် ရှိနေလေသည်။ ဝမ်ဝေ့က အင်မော်တယ်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်များဖြစ်သည့် မြေနီစစ်သည်တော်များကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။
“ဟမ်” ဝမ်ဝေ့က စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့၏။ ဤသည်က ထာဝရတန်းစားအဆင့် ရုပ်သေးရုပ်များ မဟုတ်ပေ။ သူက မီးခိုးရောင်ဘောလုံးကို ကောက်ကာ သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက ချိုက်စုန့်အတွက် သင့်တော်တယ်”
ထိုမီးခိုးရောင်ဘောလုံးက ရုပ်သေးရုပ် သန္ဓေသားလောင်းဖြစ်ပြီး သန့်စင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပိုင်ရှင်က သူနှင့်အတူ ကြီးထွားလာမည့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။ သူ တွက်ချက်ထားမှုအရ ဝမ်ဝေ့သည် ထိုပိုင်ရှင်က တာအိုသက်သေပြပြီးသည့်နောက်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
လူသားဧကရာဇ်က ရုပ်သေးရုပ်တာအိုကို ကျင့်ကြံခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် သူ့အဖွဲ့ထဲက တခြားတစ်ယောက်က ဒီလိုအောင်မြင်မှုမျိုးကို ရခဲ့တာလား…
ဝမ်ဝေ့က တွေးပြီးသည့်နောက်တွင် စတုတ္ထမြောက်အခန်းဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။ ထိုအခန်းက ကျမ်းများ ထိန်းသိမ်းထားသည့် အခန်း ဖြစ်၏။ ကျမ်းများစွာရှိသော်လည်း နှစ်ခုကမူ ဝမ်ဝေ့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။
ပထမတစ်ခုက မပြီးပြည့်စုံသေးသည့် ရုပ်သေးရုပ်ကျမ်း ဖြစ်ကာ၊ ဒုတိယတစ်ခုကမူ လူသားဧကရာဇ်၏ အသင်္ချေဧကရာဇ်တာအိုကျမ်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဝေ့က ကျမ်းကို လှန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
ဒီကျမ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်…
သူက ထိုသို့ခံစားမိသော်လည်း မှားယွင်းသည့် အရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သူက အလိုလိုသိစိတ်ကို ယုံကြည်ထားပြီး ထိုကျင့်စဉ်က ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်ချေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဂိုဏ်းထံ ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူက အရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးသည့်နောက်တွင် နောက်ဆုံးအခန်းဆီ ဦးတည်လိုက်၏။
သူက ထိုနေရာတွင် အလယ်၌ အပြာရောင်ကျောက်တုံး တစ်ခုကလွဲ၍ ဘာမှရှိမနေပေ။ ဝမ်ဝေ့က ချဉ်းကပ်လာပြီး ထိုအရာကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ သူ့စိတ်ထဲ သတင်းစကားတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
“ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားလမ်းစဉ်က မင်းအတွက် ပွင့်သွားပြီ”