အခန်း (၈၁၅)
Vol. 59 Ch. 815
အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက ဟန်မူယဲ့နှင့်ကျားဝူတို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသာအယာ ဦးညွတ်သည်။
“ရွှေလင်က မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်၏ ဘုရင်မသည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အနည်းဆုံး အင်မော်တယ်ရတနာဖြစ်သော ကြာပန်းသုံးပွင့်နှင့်ပုလဲလုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ထိုစွမ်းအားမျိုးသည် လောက၏ နယ်မြေတစ်ခုကို လွှမ်းမိုးပြီး ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်၏ ကံကောင်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်။
“ရွှေလင်၊ နာမည်ကောင်းပဲ”
ကျားဝူက ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင်ရှိနေသော ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
သူက ဟန်မူယဲ့၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် ဟန်မူယဲ့၏ အစီအစဉ်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။
သူက လိုအပ်မှသာ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်။
သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ရွှေလင်၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ခွန်အားသည် မဆိုးပေ။ သူမက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏အဆင့်အတန်းကို နားလည်ပြီး တာအိုရောင်းရင်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ထိုအရာသည် ဖြစ်သင့်သည်။ အကယ်၍ သူမက ကောင်းမွန်သောစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်မထားလျှင် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်၏ ဘုရင်မ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
“ငါက မင်းတို့ ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်နဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုလုပ်ဖို့ ရောက်လာတာပဲ”
ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။
“သဘောတူညီချက်လား”
ကျားဝူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရွှေလင်က ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် စကားပြောလိုက်သောလူက အဆင့်နိမ့်ပုံရသော ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် သူမ၏မျက်နှာထားက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဟန်မူယဲ့က ဓားကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသည်။
“ဘုန်း”
ပေတစ်ထောင်အတွင်း၌ရှိသော လေဟာနယ်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်လာသည်။
ရွှေလင်၏ခြေထောက်အောက်တွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်ကြာပန်းသုံးပွင့်သည် ပျံသန်းထွက်လာပြီး အလင်းလွှာသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သို့သော် အင်မော်တယ်ရတနာ၏ အလင်းလွှာများသည် ဟန်မူယဲ့၏ဓားအလင်းကို တစ်စက္ကန့်ပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
အလင်းလွှာသုံးခုက ချက်ချင်းပျက်စီးသွားသည်။
ရွှေလင်၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်တော့မည့်အချိန်တွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်လှည့်ကြည့်သောအခါတွင် သူမ၏လည်ပင်းနှင့် သုံးလက်မအကွာတွင် လွင့်မျောနေသော ဓားတစ်လက်ကို မြင်ရသည်။
တိတ်ဆိတ်စွာချဉ်းကပ်လာသော ဓားရှည်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာ မဟုတ်ပေ။
အင်မော်တယ်ကြာပွင့်များ၏ အလင်းလွှာသုံးခုကို ဖျက်ဆီးသွားသော ဓားအလင်းသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး မဟုတ်သေးပေ။
သူမ၏ အကာအကွယ်ရတနာဖြစ်သော အစိမ်းရောင်ဝိညာဉ်ပုလဲကို ကျော်ဖြတ်လာနိုင်ခြင်းသည် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
ထိုပုလဲလုံးသည် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်သော ထိပ်တန်းအဆင့် အင်မော်တယ်ရတနာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဓားရှည်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါတွင် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။
“ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားနည်းစနစ်ပဲ”
သူမ၏မျက်လုံးများက အရောင်ခုနစ်မျိုးဖြင့် တောက်ပလာပြီး ပါးပြင်များက နီရဲသွားကြသည်။
ထိုဓားကို အတင်းအကျပ်ကြည့်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ သွေး၊ ချီနှင့် စွမ်းအားများက လှိုင်းထသွားကြသည်။
“လူသားလောကမှာ အချိန်စွမ်းအားကို ဒီလိုမျိုးအဆင့်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့လူ ရှိနေသေးတာပဲ။ တကယ်အထင်ကြီးမိတယ်”
ဓားသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော အသက်ရှူကြိမ်သုံးခါအကြာတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။
သူမ၏အကာအကွယ်ရတနာသည် ရန်သူများကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း အတိတ်မှရန်သူကို မတားဆီးနိုင်ပေ။
လွန်ခဲ့သော အသက်ရှူကြိမ်သုံးခါ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။
ဓားတစ်လက်သည် တည်နေရာကို ထိုးခွဲခဲ့သည်။
နောက်ထပ် ဓားတစ်လက်သည် အချိန်မြစ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး အသက်ရှူကြိမ်သုံးခါအကြာမှ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
‘ဒီလိုဓားနည်းစနစ်မျိုးက လူသားလောကမှာ ရှိနေသေးတာလား’
‘အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာဆိုရင်တောင် ဒီလိုနည်းစနစ်မျိုးကို ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေကပဲ ပိုင်ဆိုင်တာမဟုတ်လား’
ရွှေလင်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
သူက သဘောတူညီချက်လုပ်ချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ဓားနည်းစနစ်ဖြင့် သူမကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။
“မိတ်ဆွေလေး၊ ကျွန်မတို့က ဒီအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းဆွေးနွေးလို့ရမလား”
‘ဒီသဘောတူညီချက်က မျှတမှုရော ရှိသေးရဲ့လား’
‘ဓားတစ်လက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆွေးနွေးနိုင်မှာလဲ’
ဟန်မူယဲ့၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေသည်။ ဓားက ဓားအိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပြန်ရောက်လာသည်။ ပျက်စီးသွားသောလေဟာနယ်သည် အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။
သူက ဓားကို အမှန်တကယ် မသုံးခဲ့ပေ။
ရွှေလင်က မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
ကျားဝူနှင့် ဘိုးဘေးပိုင်ကျီတို့က ကြောက်ရွံ့စိတ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က အစမှအဆုံးအထိ ဓားမသုံးခဲ့ပေ။
သူက အားကောင်းသောဓားဆန္ဒကို အသုံးပြု၍ လေဟာနယ်ပျက်စီးခြင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အချိန်မြစ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ရွှေလင်၏ ပေတစ်ထောင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ရွှေလင်၏ အတွေ့အကြုံသည် အချိန်မြစ်၏ ပုံရိပ်ယောင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ သူမက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် အချိန်မြစ်ထဲသို့ ဆွဲချခံရပြီး တစ်သက်လုံး ပြန်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုအရာသည် အချိန်နှင့်တည်နေရာစွမ်းအား၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ခွန်အား ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းလင်းစွာမသိနိုင်ပေ။
“မင်းရဲ့ကလန်က ငါထိန်းချုပ်ထားတဲ့လောကကို ဝင်ရောက်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က တခြားသက်ရှိတွေရဲ့နယ်မြေကို မကျူးကျော်ရဘူး”
ဟန်မူယဲ့က ရွှေလင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ရွှေလင်က ပြုံးသည်။ သူမက အစိမ်းရောင်ကြာပွင့်များကို ညင်သာစွာခါထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်ပုလဲလုံးကို ဆုပ်ကိုင်သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း၊ ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောခဲ့တာက ရှင်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး”
“ရှင်က ဘယ်လိုဈေးနှုန်းမျိုးကို ပေးမှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုမျိုး ကမ်းလှမ်းမှာလဲ”
ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်သည် ဓားသွေးကျောက်အဖြစ် အသုံးပြုရန် အလွန်သင့်တော်သည်။
သူတို့ကလန်သည် ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို မွေးထုတ်မပေးနိုင်သောကြောင့် တခြားကမ္ဘာများကို အမှန်တကယ် မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် ကမ္ဘာအသီးသီး၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာကလန်ကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ရောက်လာကြသည်။
ရွှေလင်က အတွေ့အကြုံရှိသည်။ ဟန်မူယဲ့၏ အချိန်နှင့်တည်နေရာစွမ်းအားသည် သူမကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန် မလုံလောက်ပေ။
စီးပွားရေးသည် စီးပွားရေးပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းအတွက် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ရှိတယ်”
“ပထမတစ်ခုက အင်မော်တယ်ရတနာပဲ”
ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောသည်။
အင်မော်တယ်ရတနာ ....
‘ဒီသဘောတူညီချက်က မဆိုးဘူးပဲ’
ရွှေလင်က အင်မော်တယ်ရတနာနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ပိုများလျှင် ပိုကောင်းသည်။
ဟန်မူယဲ့က အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခုကို ချက်ချင်းကမ်းလှမ်းလိုက်သောကြောင့် သူမက စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
သို့သော် သူမက ချက်ချင်းသဘောမတူဘဲ ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဒါမှမဟုတ် ငါတို့က ကမ္ဘာတစ်ခုကို သွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းက အတူတူလိုက်လာနိုင်တယ်”
ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ သွားမည်။
‘ဒါပဲလား’
ရွှေလင်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျားဝူကို ဆက်ကြည့်သည်။
“ကျွန်မက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို မလေ့လာခဲ့ရင် ပထမတစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိမ့်မယ်”
သူမက မျှော်လင့်နေသောမျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ညင်သာစွာပြုံးသည်။
“ရှင့်လိုမျိုး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့်ကို ဝင်ရောက်ပြီး အင်မော်တယ်အသွင်ပြောင်းရေကန်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် အချိန်ကုန်ခံမှာမဟုတ်ဘူး”
“အဲဒါကြောင့် ရှင်က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို တိုက်ရိုက်သွားလိမ့်မယ်”
သူမက လေးနက်ဆန်းကြယ်သောအရှိန်အဝါကို မထုတ်ဖော်ဘဲ အလိုဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကျွန်မကို ခေါ်သွားပါ”
ကျင့်ကြံဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသော ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာ သန်းရှစ်ဆယ်သည် ဟန်မူယဲ့၏ကမ္ဘာသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည်။
သူတို့က ထိုကမ္ဘာတွင် ရွှေယွဲ့အာနှင့် ပိုင်ကျီယု၏အမိန့်ကို နာခံရန်လိုအပ်သည်။
ထိုဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာ သန်းရှစ်ဆယ်သည် စိတ်ကြိုက်သတ်ဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းလောကအတွက် ဓားသွေးကျောက်များသာ ဖြစ်ပေးရမည်။
ရွှေလင်က ကိုယ်ပိုင်သွေးမျိုးဆက်ပါဝင်သော တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ဝိညာဉ်သံချပ်ကာမိစ္ဆာသန်းရှစ်ဆယ်အား ဦးဆောင်ထားသည့် အကြီးအကဲဆီသို့ ပေးလိုက်သည်။ ထိုအကြီးအကဲက တံဆိပ်ပြားကို ရွှေယွဲ့အာဆီသို့ ပြန်ပေးလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့၊ ကျားဝူ၊ ဘိုးဘေးပိုင်ကျီနှင့် ရွှေလင်တို့က တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လာကြသည်။
ဤကမ္ဘာသည် ကမ္ဘာအများအပြားနှင့် ဆက်သွယ်နေသည်။ သူတို့က အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်လိုက်လျှင် တခြားကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်နိုင်ကြသည်။
သူတို့လေးယောက်က ကမ္ဘာပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်ကို ဖြတ်သန်းပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သုံးနှစ်အကြာတွင် သူတို့က ဗလာဖြစ်နေသော စကြဝဠာ၌ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်အလင်းကိုထုတ်ဖော်၍ ကြယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။
ထိုကြယ်များသည် ကြယ်ကမ္ဘာတစ်ခု၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ကြယ်နှလုံးသားများပင် ဖြစ်ကြသည်။
လူသားကမ္ဘာမှ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်များပြားသောစွမ်းအင်ကို လိုအပ်သည်။
ဟန်မူယဲ့က ကြယ်နှလုံးသား ၃၆ခုကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးချပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူသည်။
ရွှေလင်က အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။
‘သူ့နောက်ခံက ဘာများလဲ’
“ဝီ”
ချီစွမ်းအင်အလင်းများသည် ပေတစ်သိန်းကျယ်ဝန်းသော ဝင်္ကပါတွင် သွယ်ယှက်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝင်္ကပါတစ်ခုလုံးက တောက်ပနေပြီး တည်နေရာသည် ထိုးခွဲခံလိုက်ရသည်။
အနက်ရောင်နှင့် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော လေဟာနယ်တစ်ခုကို မြင်ရသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဒီလေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးရင် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာ အကြာကြီးနေမှာမဟုတ်ဘူး”
ဟန်မူယဲ့က ကျားဝူကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။
“အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာ တစ်နှစ်က လူသားကမ္ဘာမှာ နှစ်တစ်ရာပဲ”
“အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့်က နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ကြာရင် ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ပဲ အချိန်ရမယ်”
“အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့် ပွင့်လာတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်က ပြန်သွားလိမ့်မယ်”
ဟန်မူယဲ့က ကျွမ်းကျင်သူများကို မွေးထုတ်ရန်အတွက် အလွန်အားစိုက်ထားခဲ့သည်။ သူက သူတို့ကို အသုံးမပြုဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။
သူက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ မသွားနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် မူဝမ်နှင့် တခြားလူများ ရှိနေသောကြောင့် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျေနပ်စွာမနေနိုင်ပေ။
သို့သော် သူက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို တစ်ချက်ကြည့်ချင်မိသည်။
“ကောင်လေး၊ မင်းက အရမ်းစိုးရိမ်နေတာပဲ”
“အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့်ကို ဝင်ရောက်လာလည်း ကောင်းပါတယ်”
ကျားဝူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။
အင်မော်တယ်တက်လှမ်းစင်မြင့်၏ အင်မော်တယ်အသွင်ပြောင်းရေကန်သည် နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း၌ လူသားလောက၏ နှောင်ဖွဲ့မှုများကို ဖြေဖျောက်နိုင်သည်။ ဟန်မူယဲ့အတွက် ကောင်းမွန်သည်။
“သွားကြစို့”
ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် ဝင်္ကပါ၏ ချီစွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျားဝူနှင့် ဘိုးဘေးပိုင်ကျီတို့က စိတ်လှုပ်ရှားနေသောမျက်နှာထားဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်လာသည်။
ရွှေလင်၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားကြသည်။
“အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၊ ငါလာပြီ ....”
“ဘုန်း”
ဟန်မူယဲ့က လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါတွင် မိုးကြိုးတစ်စင်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ချိန်းကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“လူသားလောကရဲ့ ကျူးကျော်သူတွေက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာရဲ့ ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေမှာ နှစ်တစ်သောင်းတိတိ မိုင်းတူးရမယ်”
ကျယ်လောင်သောအော်သံနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်အင်မော်တယ်အလင်းသည် လျှပ်စီးချိန်းကြိုးများဖြင့် သွယ်ယှက်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
သူက ရင်တုန်သွားပြီး ချိန်းကြိုးကို ချည်နှောင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
သူ့နောက်တွင် ကျားဝူနှင့် ဘိုးဘေးပိုင်ကျီတို့က မတူညီသောအရပ်မျက်နှာများသို့ ချက်ချင်းထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်အလင်းသည် အစိမ်းရောင်အင်မော်တယ်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“ကောင်လေးဟန်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ”
ကျားဝူ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း လူကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။ သူက ဟန်မူယဲ့ကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
ထို့အပြင် ဟန်မူယဲ့က လွယ်ကူစွာ အဖမ်းခံရမည်ဟု သူမယုံပေ။