ဝေ့ကမ္ဘာ

ဟန်ကျွယ်ဟာ ဝေ့လန်ရှန်မိကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဘာမှမပြောပါဘူး။ ဟန်ကျွယ်ဟာ ဝေ့လန်ရှန်မိနဲ့ ဘာအဆက်အဆံမှ မရှိချင်ပါဘူး။ ဝေ့လန်ရှန်မိနောက်မှာ တာအိုဖန်တီးရှင် ရှိနေတယ် မဟုတ်ပါလား။ ဝေ့လန်ရှန်မိက နယ်ရုပ်သက်သက်ပါ။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ဝေ့လန်ရှန်မိကို ထွက်သွားဖို့ အချက်ပြလိုက်ပါတယ်။ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဟန်ကျွယ်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုရဲ့ အကြည့်ကြောင့် ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ စကြဝဠာခန်းမထဲကနေ မထွက်ချင် ထွက်ချင်နဲ့ ထွက်သွားရပါတယ်။

နှစ်ယောက်တည်း ကျန်တဲ့အခါ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုက အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ် “အဲဒီ ဝေ့လန်ရှန်မိက လက်ရှိ ကောင်းကင်တာအိုမှာ အရည်အချင်း အရှိဆုံးပဲ၊ ကျွန်တော်တို့တွေ သူ့ကို ပဋိပက္ခအစည်းအဝေးမှာ နာမည်တစ်ခု ရယူနိုင်အောင် ပျိုးထောင်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်၊ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိက နောက်ထပ် တပည့်တစ်ယောက်များ လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိလား မသိဘူး”

ဟန်ကျွယ်ဟာ ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ် “ထားလိုက်ပါတော့... ငါ သူ့ကို ထပ်လက်ခံလိုက်ရင် ငါ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ ငါချည်းပဲ ပါရမီရှင်တွေကို သိမ်းယူနေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ကောင်းကင်တာအိုအတွက်လည်း ချန်ထားဦးမှ”

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ စကားအဖြစ်သာ ပြောတာပါ။ ဝေ့လန်ရှန်မိကို ဟန်ကျွယ်လက်ထဲ မအပ်ချင်ပါဘူး။

“ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိ... ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့လား”

“ကောင်းကင်တာအို နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခု ရင်ဆိုင်ရပြန်ပြီ”

“နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခု...” ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ လန့်သွားပါတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခါ ကပ်ဘေးက ရှေးပျက်သုန်းနယ်မြေကနေ လာတာ”

ဟန်ကျွယ်ဟာ သူသိသမျှကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ ဟန်ကျွယ်ဟာ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်က တွက်ချက်မိမှာကို မစိုးရိမ်ပါဘူး။ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်က သူ့တပည့်တွေကို ဖမ်းပြီး ကောင်းကင်တာအိုကို ချေမှုန်းချင်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဆွေးနွေးစရာအကြောင်း တစ်စက်မှာကို မရှိပါဘူး။

ဟန်ကျွယ်ရဲ့ စကားဆုံးတဲ့အခါ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ မျက်နှာပျက်သွားပါတယ်။ နတ်အာဏာရှင် စစ်သူကြီး နှစ်သိန်းကို သတ်နိုင်တယ်လို့ ပြောရဲတဲ့ တည်ရှိမှုက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းမှာပါ။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ဟန်ကျွယ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ် “ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်ဖို့အခွင့်အရေး ဘယ်လောက်ရှိလဲ”

ဟန်ကျွယ်ဟာ ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုရဲ့ နှလုံးသားဟာ ရေထဲ စုံးစုံးမြုပ်သွားပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်က ပြောလိုက်ပါတယ် “ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားတော့၊ ငါ့အထင် ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်က နတ်စိတ်ဝိညာဉ် ခေါင်းဆောင်နဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်၊ ဒါက ငါ့ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပါ၊ ငါပြောချင်တာက ကောင်းကင်တာအို ကိုယ့်ဘာသာပဲ အားကိုးရလိမ့်မယ်၊ ငါပြောတာ နားလည်လား...”

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

“ဒါနဲ့ တာအိုဘိုးဘေးက ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲ” ဟန်ကျွယ်က မေးလိုက်ပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ဟာ တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ အတိတ်က ရှုပ်ထွေးပွေလီနေတာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပါတယ်။ မဟာတာအို အထွတ်အထိပ် ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကိုတောင် ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုက မဟာတာအို နတ်စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ကြောက်လို့ ကောင်းကင်တာအိုကို ဖိနှိပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ယုတ္တိလုံးဝ မရှိပါဘူး။ ဒီကိစ္စက တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ရဲ့ အမြင်မှာ လောကဦး ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ တာအိုဖန်တီးရှင် ငါးပါးကတော့ ပဋိပက္ခထက် သာလွန်သွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပဋိပက္ခကို လုံးလုံး ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် တာအိုဘိုးဘေးအနေနဲ့ သူတို့ကို ကြောက်စရာအကြောင်း မရှိပါဘူး။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုက ပြန်ဖြေပါတယ် “ကျွန်တော်လည်း တာအိုဘိုးဘေးအကြောင်းကို ဂဃနဏ မသိဘူး၊ ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင်နန်းတော်မှာပဲ တာအိုနာကြားဖူးတာ၊ တာအိုဘိုးဘေး ပျောက်သွားကတည်းက ကျွန်တော် သူ့သွင်ပြင်ကို တဖြည်းဖြည်း မေ့သွားတယ်၊ သူ့စကားလုံးတွေကိုလည်း မမှတ်မိတော့ဘူး၊ သူ တည်ရှိခဲ့တာကိုပဲ သတိရတော့တယ်”

ဒီအကြောင်းပြောတဲ့အခါ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုရဲ့ မျက်နှာဟာ တော်တော်လေးကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ဟာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ် ‘တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ဖုံးကွယ်ပညာရပ်က ဒီလောက်ထိ စွမ်းတာလား... သက်ရှိအားလုံးဆီမှာရှိတဲ့ သူ့အကြောင်း မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်နိုင်တယ်...’

ဟန်ကျွယ်ဟာ ခေါင်းခါပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပါတယ် “ရန်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတော့၊ ရှေးပျက်သုန်းနယ်မြေက ဘယ်တော့ တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ မင်း ရှေးပျက်သုန်းနယ်မြေကို တပ်ကြိုဖြန့်ပြီး အချိန်မရွေး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေကို စောင့်ကြပ်ရလိမ့်မယ်” စကားဆုံးတာနဲ့ ဟန်ကျွယ်ဟာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ နေရာက မလှုပ်ရှားဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်နေပါတယ်။ အဲဒီနောက် ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ် ‘ဘာဖြစ်လို့ ဘေးဒုက္ခတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု လာနေရတာလဲ... အချိန်အကြာကြီး အေးချမ်းတော့မယ် ထင်ထားတာ’

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဒီပြဿနာတွေက တာအိုဘိုးဘေးနဲ့ ပထမမျိုးဆက် တာအိုပညာရှိတွေရဲ့ အမှားလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့တွေက ပျောက်ရင်ပျောက် မပျောက်ရင်လည်း တစ်ခါတည်း ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်လာကြပါတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပါတယ် ‘ဒီစီနီယာတွေက တော်တော်လေး သုံးစားမရတာပဲ’

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ခေါင်းခါပြီး မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ပါတယ် “ဝင်လာခဲ့ချည်”

စကြဝဠာခန်းမရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေတဲ့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ လေပြည်လိုမျိုး ချက်ချင်း ရောက်လာပါတယ်။

“ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိက ဘယ်မှာလဲ” ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဘေးဘီကို လိုက်ကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။

“ဘယ်မှာရှိရမှာလဲ၊ ပြန်သွားပြီ၊ မဟုတ်ရင် ငါက မင်းကို အထဲဝင်ခိုင်းမလား”

ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားပါတယ် “ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်လို့ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိကို မတွေ့နိုင်ရတာလဲ”

ဝေ့လန်ရှန်မိရဲ့ အရည်အချင်းကို ကောင်းကင်တာအို တစ်ခုလုံးက အသိအမှတ် ပြုထားပါတယ်။ တာအိုပညာရှိတွေရဲ့ တားဆီးမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ပဋိပက္ခဆီသွားပြီး ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ချေဖျက်နိုင်လောက်မှာပါ။ ဒါက ဝေ့လန်ရှန်မိရဲ့ အတွေးပါ။

“ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိက အလုပ်များတယ်၊ မင်းက ဘာမလို့ သူ့ကို တွေ့ခွင့်ရမှာလဲ၊ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက် ထက်မြက် အရည်အချင်းက အရည်အချင်းပဲ၊ ငါတောင် သူ့ကို တွေ့ချင်တိုင်း တွေ့လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုရဲ့ စကားကြောင့် ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။ ဒီစကားတွေက နည်းနည်း နာကျင်စရာကောင်းပေမဲ့ အမှန်တရားပါ။ တခြားလူသာဆိုရင် ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ လက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိဆိုရင်တော့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတာကြောင့် လက်ခံရမှာပါပဲ။

ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေကို ကြားပြီး ကြီးပြင်းလာခဲ့တာပါ။ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိကို ကြည်ညိုလေးစားခဲ့တာပါ။ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဒုတိယ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိ ဖြစ်လာဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ တာအိုပညာရှိ ဖြစ်လာပြီးနောက် ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိက ပဋိပက္ခမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အတွက် ပိုပြီးတော့တောင် ကြည်ညိုလေးစားသွားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လေးစားတာက လေးစားတာပါပဲ။ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ အမြဲတမ်း ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိထက် ကျော်လွန်ချင်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ ဒီစိန်ခေါ်မှုက သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲ မဟုတ်ပါဘူး။ စွမ်းအားသိရဖို့ လက်ရည်စမ်းရုံတင်ပါ။

“ကောင်းကင်အရှင်... ကျွန်တော် ပဋိပက္ခကို သွားဖို့ အချိန်ကျပြီလို့ ထင်တယ်၊ ကောင်းကင်တာအိုမှာ ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရှေ့ဆက်တက်ဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲနေပြီ” ဝေ့လန်ရှန်မိက အလေးအနက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ မျက်နှာမပြောင်းသွားပေမဲ့ တော်တော်လေး ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ဝေ့လန်ရှန်မိရဲ့ တည်ရှိမှုကို တခြားကမ္ဘာတွေက ရှာတွေ့သွားမှာ ကြောက်နေတာပါ။ အထူးသဖြင့် စန့်ချွမ်အဂ္ဂကမ္ဘာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ဟန်ကျွယ်ကို တွေးမိလိုက်ပါတယ်။

‘ဝေ့လန်ရှန်မိကို ကောင်းကင်တာအိုက တကယ်ပိုင်တာဆိုရင် တခြားလူတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စည်းရုံးလို့ရမှာလဲ... ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်တာအိုပညာရှိတောင် မစိုးရိမ်သေးတာ၊ ငါက ဘာလို့ စိုးရိမ်ရမှာလဲ... နောက်ပြီး ဒီကောင်ကို ဖိနှိပ်လေလေ တစ်ခုခုဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများလေလေပဲ’

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုက ပြောလိုက်ပါတယ် “ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ဒီခရီးစဉ်မှာ ဂရုစိုက်ရလိမ့်မယ်၊ ပြဿနာတက်ရင် အချိန်မရွေး ပြန်လာလို့ရတယ်၊ တစ်ဖက်လူမှာ စွမ်းအားကြီးနောက်ခံရှိရင်လည်း မကြောက်နဲ့၊ ကောင်းကင်တာအိုက မင်းကို ကာကွယ်နိုင်တယ်၊ လက်ရှိ ကေင်းကင်တာအိုက ပဋိပက္ခမှာရှိတဲ့ ဘယ်အင်အားစုကိုမှ မကြောက်တော့ဘူး”

ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ပြုံးလိုက်ပါတယ် “မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့ လူစား မဟုတ်ပါဘူး၊ နောက်ပြီး ကျွန်တော်က လောကမှာ အကြင်နာဆုံးပါ၊ အပြစ်မရှိတဲ့လူကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး”

“ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက တိုက်ခိုက်ရတာကို သဘောကျတယ်လေ၊ အဲဒါက တကယ့် ကပ်ဘေးပဲ”

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပြောင်းလဲလိုက်ပါ့မယ်” ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဆုံးမစကား နားထောင်ရတာကို အမုန်းဆုံးပါ။

ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုဟာ ဝေ့လန်ရှန်မိရဲ့ အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြီးတော့ သတိပေးပါတယ်။ လေးငါးနာရီ အကြာမှာတော့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ လွတ်လပ်သွားပါတယ်။ ဝေ့လန်ရှန်မိ မထွက်ခွာခင် ကောင်းကင်အရှင်ရွှမ်တုက ဝေ့လန်ရှန်မိကို အကောင်းစား ရတနာတစ်ပါး ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ရင်ထဲ တော်တော်လေး ထိသွားပါတယ်။

ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ တာအိုပညာရှိတွေက သူ ကောင်းကင်တာအိုကို သစ္စာဖောက်မှာ ကြောက်နေမှန်း နားလည်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကြောင့် တာအိုပညာရှိတွေက သူ့ကို ပဋိပက္ခထဲ သူ့ကို မလွှတ်တာလည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ မမုန်းပါဘူး။ အဲဒီအစား ရင်ထဲမှာ နွေးထွေးသွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝေ့လန်ရှန်မိဟာ ဘာမှ ထုတ်မပြောပါဘူး။

ဒီသဘောထားက သူ့အဆင့်အတန်နဲ့ ကောင်းကင်တာအိုမှာ သူ ဘယ်လောက် အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ပြပါတယ်။ ဒါက ဝေ့လန်ရှန်မိ အလိုချင်ဆုံးပါ။

တတိယ တာအိုစက်ကွင်း၊ တာအိုဘုံကျောင်း။

ဟန်ကျွယ်ဟာ ကျန်းကျွယ်ရှီနဲ့ ဟန်ဟွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စာစောင်တွေကို စစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်။ ဟန်ကျွယ်ဟာ တာအိုအရှင်သခင် မကြာခဏ နှိပ်စက်ခံရတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ဟာ ကြမ္မာဆိုးစာအုပ်ကို သုံးရကောင်းမလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ကြမ္မာဆိုးစာအုပ်က စွမ်းအားကြီးပေမဲ့ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကိုတောင် သေအောင် ကျိန်စာတိုက်နိုင်လောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တပ်လှန့်လိုက်သလိုတောင် ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ဟာ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်တောင် မပေးဘဲ တစ်ခါတည်း ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တာပါ။ ဒါကြောင့် ဟန်ကျွယ်ဟာ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အရင်ဆုံး ပုံတူကူးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

ဟန်ကျွယ်ဟာ ချက်ချင်းပဲ ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို အိပ်မက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အိပ်မက်နယ်မြေက ပဋိပက္ခ ဟင်းလင်းပြင်ပါ။

ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ လုံးဝ မည်းနက်ပြီး လူသားပုံစံ မသဲမကွဲ ရှိပါတယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေက နီရဲပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လိုပါပဲ။ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့ကို အိပ်မက်ထဲ အတင်း ဆွဲသွင်းနိုင်တယ်၊ မင်းနည်းလမ်းတွေက အထင်ကြီးဖို့တော့ ကောင်းသား”

“ငါက ဝေ့ကမ္ဘာ ချောင်ချောင်ပဲ၊ မင်း ငါ့တပည့်တွေကို ဖမ်းထားတယ်၊ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလို့ရမလား”

“ဝေ့ကမ္ဘာက ချောင်ချောင်...” ရှေးပျက်သုန်း နတ်စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ စိတ်ထဲကနေ တွက်ချက်လိုက်ပါတယ်။

မြန်မာပြည် ငြိမ်းချမ်းပါစေ။