အခန်း (၇၅၉)

ကွမ်းရှန့်မြို့အရှေ့ဘက်ဂိတ်ရှိလူအုပ်ကြီး

၏နောက်ဘက်တွင် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်အားဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်ကတန်းစီရပ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်များကငွေရောင်အရောင်အဝါတို့ကိုထုတ်လွှတ်နေ၏။

ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်အားလုံးက လေးနက်တည်ကြည်သောမျက်နှာထားများ

ရှိပြီး၎င်းတို့၏ကိုယ်များမှသတ်ဖြတ်ခြင်းအော်ရာတို့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ၎င်းတို့က လက်ရွေးစင်စစ်သည်များအား စီတန်းထားခြင်းဖြစ်သည်ကိုပြောနိုင်

သည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့မှလမ်းရှင်းသော သက်လက်ပိုင်းအရွယ် စစ်သည်နှစ်ဘောက်က ဂိတ်ရှေ့ရှိလူအုပ်ထံသို့ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်ပြောဆိုနေ၏။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်စစ်သည်နှစ်ဦး၏ ဒေါသတကြီးအော်သံအောက်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာဘေးသို့စတင်ရွေ့လျားပြီး ဤစစ်တပ်၏လမ်းကြောင်းအား ပိတ်ပင်ထားရဲခြင်းမရှိကြပေ။

ဤငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်တပ်မှာ ကွမ်းရှန့်မြို့အတွင်းရှိစွမ်းအားအကြီးဆုံးလူများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်ဖြစ်သည်ကို ကွမ်းရှန့်မြို့ရှိအားလုံးသိကြသည်ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်မည်သူတစ်ဦး

တစ်ယောက်မဆို ကွမ်းရှန့်မြို့အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိကြသည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်

များသာ ဒေါသထွက်ခဲ့လျှင် သူတို့လက်အတွင်းရှိအသွားနှစ်ဖက်ဓား

တို့ကိုထုတ်ကာ မြို့သူမြို့သားများကိုသတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ယင်းကသူတို့၏အသက်များကိုအလဟဿဖြုန်းတီးခြင်းတစ်ခုသာဖြစ်၏။

ငွေရောက်ချပ်ဝတ်စစ်သည်များ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသောလူအုပ်ကြီးက ဘေးသို့ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။ ရပ်နေဆဲဖြစ်သောရှစ်ဖုန့်ပင်လျှင်လူ

အုပ်ကြောင့်ဘေးသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။

မြို့ဂိတ်၌ မြို့၏အလယ်ဗဟိုလမ်းကြောင်းမှာရုတ်ခြည်း ရှင်းလင်းသွားသည်။ ကွမ်းရှန့်မြို့အတွင်း၌ ဤငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်တို့အားမည်သူကမျှတားဆီးပိတ်ပင်ရဲခြင်းမရှိပေ။

အကယ်၍၎င်းတို့ထဲကတစ်ဦးသာ

ဒေါသထွက်သွားလျှင် လူတစ်ယောက်တည်းသာမကမိသားစုတစ်ခုလုံး သို့မဟုတ်၎င်း၏မျိုးဆက် ကိုးခုလုံးသတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

လမ်းကြောင်းရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် ဤငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်အတန်းမှာ မြို့တွင်းသို့ခမ်းနားသောဟန်ပန်ဖြင့် စတင်ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။

ငွေရောင်ချပ်ဝတ်များမှထုတ်လွှတ်သောမျက်စိကျိန်းလောက်စရာ ငွေရောင်အလင်းကလမ်းဘေးနှစ်ဖက်လုံးရှိမြို့

သူမြို့သားများ၏ မျက်စိကိုကျိန်းသွားစေသည်။

“ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေ.. ဂုဏ်ယူလောက်စရကောင်းတဲ့အဆင့်အတန်း..

အကယ်၍ငါသာ သူတို့ထဲကတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒါကဘယ်လောက်တောင်အံ့အားသင့်ဖို့

ကောင်းလိုက်မလဲ”

လူအုပ်အတွင်းတွင် မြို့အတွင်းသို့ခမ်းနားသောအသွင်

အပြင်ဖြင့်ဝင်ရောက်သွားသည့် ငွေရောက်ချပ်ဝတ်စစ်သည်တို့ကိုရှစ်ဖုန့်

ကကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ဘေးမှ

လူငယ်၏အသံကို သူကြားလိုက်ရသည်။

ရှစ်ဖုန့်က သူ၏ ခေါင်းအားလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူ့အားဤနေရာအကြောင်းကိုပြောပြခဲ့

သည့်လူငယ်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်ကလည်းသူ၏ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီးရှစ်ဖုန့်နှင့် မျက်လုံးခြင်းဆုံသွားသည်။ ရှစ်ဖုန့်ကအခြားမြို့တစ်ခုမှဖြစ်ကြောင်းကိုသူပြန်အမှတ်ရလိုက်သောအခါတွင် သူက ၎င်းတို့အားရှစ်ဖုန့်နှင့်မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်တပ်ဆိုတာ

ကွမ်းရှန့်မြို့ရဲ့အကြွင်းမဲ့ဂုဏ်ကျတ်သရေပဲ”

“စစ်သည်တိုင်းက တိုက်ပွဲရာပေါင်းများစွာမှာ အသက်ရှင်သန်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့ကြတဲ့ ဝါရင့်သမ္ဘာရင့်တွေကြီးပဲ.. ဒီငွေရောင်ချပ်ဝတ်ကိုဝတ်ဆင်နိုင်ဖို့ဆို သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကအနည်းဆုံးအင်ပါယာနယ်ပယ်မှာရှိနေဖို့လိုတယ်”

“နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာက နတ်ဆိုးသားရဲပေါင်းတစ်သောင်းလောက် ကွမ်းရှန့်မြို့ကိုဝိုင်းလာခဲ့တယ်.. အဲ့အချိန်မှာ ဒီငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေကသူတို့လက်ထဲကလက်နက်တွေကိုအသုံးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ရဲစွမ်းသတ္တိ..သူတို့ရဲ့ခွန်အားစွမ်းပကားတွေနဲ့ ကြမ်းကြုတ်တဲ့နတ်ဆိုးသားရဲတွေကိုမောင်းထုတ်ကာ.. ဒီနေ့ကွမ်းရှန်းမြို့ရဲ့တည်ငြိမ်အေးချမ်း

မှုကိုပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်”

ခမ်းနားသောအသွင်အပြင်ဖြင့်မြို့အတွင်း

သို့ဝင်ရောက်သွားသောငွေရာင်ချပ်ဝတ်စစ်တပ်ထံသို့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့၌ အားကျမှု၊ယုံကြည်ကိုးစားမှုနှင့် လိုချင်တောင့်တမှုတို့ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ဤလူငယ်က၎င်းတို့ထဲကတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်နေသည်မှာ သိသာသည်ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်တပ်က မြို့အတွင်းသို့ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်သန်မာပြီးခန့်ညားသောပုံစံရှိ

သည့်ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးက စစ်တပ်၏အလယ်ဗဟိုတွင်ပေါ်လာသည်။ သူက ရွှေရောင်မီးတောက်နွားထီးတစ်ကောင်ကိုစီးထားသည်။

ထို့နောက်လူငယ်က ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူအားထိုးညွှန်ပြပြီး ရှစ်ဖုန့်ကိုပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်လိုက်.. အဲ့လူက ငါတို့ကွမ်းရှန့်မြို့ရဲ့မြို့အရှင်သခင်အသစ်ပဲ”

“မြို့အရှင်သခင်အသစ်လား”

ရှစ်ဖုန့်ကတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“အိုး”

ရှစ်ဖုန့်ဘေးရှိလူငယ်ကရှစ်ဖုန့်၏တီးတိုးရေရွတ်မှုအားကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သူကရုတ်တရက်သဘောပေါက်သည်ဟူသောပုံစံကိုပြသပြီးပြောလိုက်သည်။

“ငါမေ့တော့မလို့.. မင်းကအခြားနေရာကဆိုတာကို ငါတို့တွေလောလောဆယ်ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကိုမင်းမသိသေးဘူးပဲ”

ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက်လူငယ်ကပြောလိုက်သည်။

“ လွန်ခဲ့တဲ့ခုနှစ်နှစ်တုံးက .. ကွမ်းရှန့်မြို့ရဲ့ အရင်အရှင်သခင်က ဘာမှန်းမသိရတဲ့အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့်နဲ့ ရုတ်ခြည်းပျောက်ကွယ်သွားတယ်..

အဲ့နောက်နောက်သုံးနှစ်နေတော့ နောက်ထပ် မြို့အရှင်သခင်တစ်ဦးလည်း ရုတ်ခြည်းပျောက်သွားပြန်တယ်.. အရင်မြို့အရှင်သခင်ကလည်းလွန်ခဲ့တဲ့

ဆယ်ရက်လောက်ကတင်ရုတ်ခြည်းအမည်မသိအကြောင်းပြအချို့ကြောင့် ပျောက်သွားပြန်တယ်”

“လွန်ခဲ့တဲ့ခုနှစ်နှစ်က မြို့အရှင်က ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားတယ်”

ရှစ်ဖုန့်မှာဤစကားအားကြားလိုက်ရသောအခါတွင် တုန်လှုပ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ၏တတိယ တပည့်ဖြစ်သူ မြောက်ပိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိထျန်းဟွမ်မြို့အရှင်သခင်ဖြစ်သူ လန်အောင်းယွဲ့မှာလည်းလွန်ခဲ့သောခုနှစ်နှစ်ခန့်ကပျောက်ဆုံးသွားသည်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စများကဆက်နွယ်များရှိနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်လော။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက မည်ကဲ့သို့အရမ်းတိုက်ဆိုင်နေပါမည်နည်း။

“အရင်အရှင်သခင်တွေပျောက်တာ

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာနေပြီ. သူတို့နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့သဲလွန်စတစ်ခုတစ်လေ

ကိုများတစ်ယောက်ယောက်ကရထားသေးလား”

ရှစ်ဖုန့်က လူငယ်ကိုမေးလိုက်သည်။

“အင်း. ငါတို့လိုသာမန်လူတွေကဒါကိုဘယ်သိနိုင်မှာလဲ”

လူငယ်ကသူ၏ခေါင်းကိုခါယမ်း

ပြီးပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏မျက်လုံးက အရောင်လက်သွားပြီး စစ်သည်တန်းအဆုံးရှိ ဦးချိုတစ်ချောင်းငွေရောင်မြင်းကိုစီးနင်းထားသော လူထံသို့ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်ကထိုလူကိုထိုးညွှန်ပြပြီးပြောလိုက်၏။

“ သူက လီရှင်း. ကွမ်းရှန့်မြို့ ရဲ့တပ်မှူးကြီးပဲ.. သူက တပ်မှူးကြီးဖြစ်နေတာ ဆယ့်တစ်နှစ်ရှိပြီ.. မြို့အရှင်တွေပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ပက်သက်ပြီး သဲလွန်စတစ်ခုခုရှိနေရင် သူသိလိမ့်မယ်”

ထို့နောက်လူငယ်က သူ၏ခေါင်းကိုထပ်မံခါယမ်းပြီးပြုံး

ကာပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား ကြည့်ရတာငါတို့တွေကိစ္စတွေအများကြီးကို စိတ်ဝင်စားနေမိတဲ့ပုံပဲ. ဒီလိုအရာမျိုးတွေက ငါတို့လိုသာမန်လူတန်းစားတွေနဲ့ဘာမှဆိုင်တဲ့အရာမျိုးမဟုတ်ဘူး”

“မြို့အရှင်သခင်သုံးဦးကတော့ပျောက်ဆုံးနေပြီး ငါတို့သာမန်လူတန်းစားတွေကတော့

စားလိုက်သောက်လိုက်လေပေါလိုက်ပဲ. မင်းရောအဲ့လိုမထင်ဘူးလား”

“အမ်.. သူဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”

လူငယ်ကသူ၏ခေါင်းကိုခါယမ်း၍ပြောလိုက်သည်။သူ့ဘေးရှိလူငယ်အားကြည့်လိုက်သောအခါတွင် သူ့ဘေးရှိလူငယ်နေရာ၌အားကောင်း

မောင်းသန်သက်လက်ပိုင်းလူတစ်ဦး နေရာဝင်ယူနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

အစောပိုင်းကသူ့ကိုပြောနေသော

လူငယ်ကယခုရုတ်ခြည်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူငယ်ကခေါင်းကိုဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း အဖြူရောင်ပုံရိပ်အားသူရှာမတွေ့သေးပေ။ သူကတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ထူးဆန်းတယ်.. သူဘယ်ရောက်သွားတာလဲ. ထားလိုက်ပါလေ.ငါဂရုမစိုက်တော့ဘူး. သူက နောက်ကိုတွန်းထုတ်ခံလိုက်ရတာပဲနေမှာ”

ထို့နောက် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သည်များကမြို့

အတွင်းသို့ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို

ဂိတ်၏လမ်းဘေးနှစ်ဖက်လုံးရှိလူအုပ်ကြီးကလည်း မြို့အတွင်းသို့ဦးတည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ရှစ်ဖုန့်ကငွေရောင်စစ်မြင်းထက်ရှိ လူအားလူငယ်မိတ်ဆက်ပေးသည်ကိုနားထောင်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်က ဖျက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ကွမ်းရှန့်မြို့အတွင်းသို့တိတ်တဆိတ်

ဖျက်ခနဲဝင်ရောက်သွားသည်။

မူလက ရှစ်ဖုန့်အနေဖြင့်ကံကြမ္မာတောင်သို့သွားရန်အတွက် နေရာကူးပြောင်းအစီရင်ကိုတိုက်ရိုက်သုံးလိုခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သောခုနှစ်နှစ်ခန့်က ကွမ်းရှန့်မြို့အရှင်သခင်က ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု လူငယ်ပြောသည်ကိုသူကြားခဲ့ရ၏။

လွန်ခဲ့သောခုနှစ်နှစ်ခန့်က သူ၏တပည့်ဖြစ်သူ လန်အောင်းယွဲ့မှာလည်း ကွမ်းရှန့်မြို့အရှင်သခင်နှင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောခုနှစ်နှစ်က ကွမ်းရှန့်မြို့အရှင်သခင်ဘယ်ရောက်သွားသည်ကိုဆိုသည်ကို မဖြစ်မနေ မေးမြန်းသင့်သည်ဟုရှစ်ဖုန့်ခံစားရ၏။

လူငယ်ပြောသလိုဆိုလျှင် လီရှင်းမှာ လွန်ခဲ့သောဆယ့်တစ်နှစ်ခန့်ကတည်းက ကွမ်းရှန့်မြို့၏တပ်မှူးကြီးဖြစ်သည်။

ထို့နောက်ရှစ်ဖုန့်ကလူအုပ်အတွင်း မှငွေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်တပ်နောက်သို့တိတ်တဆိတ်လိုက်ပါလိုက်သည်။

ဆန့်စေ့တစ်စေ့စာအရွယ်အစားရှိသော ဖြူဖျော့သည့်အလင်းတစ်ခုက ရှစ်ဖုန့်၏လက်ချောင်းထိပ်မှထွက်သွားသည်။ ၎င်းကလေကိုထိုးခွင်းသွားပြီး လေထဲ၌အဖြူရောင် စက်ဝန်းပြက်တစ်ခုကိုတိတ်တ

ဆိတ်ရေးဆွဲလိုက်၏။ ထို့နောက်အသံလုံးဝထွက်ခြင်း

မရှိဘဲတပ်မှူးကြီးလီရှင်း၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ပေါ်သို့ကျရောက်သွားသည်။

“ဘာ”

အုပ်စုနောက်မှလိုက်ပါလာသည့် ငွေရောင်စစ်မြင်းအားစီးနင်းနေသော လီရှင်းမှာ ရုတ်တရက်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက အေးစက်သောလေတိုက်ခတ်သကဲ့သို့ သူ၏လည်ပင်းထံမှ အနည်းငယ်ရှင်းလင်းသော အထိအတွေ့အာရုံတစ်ခုကိုသူခံစားလိုက်ရ၏။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ တပ်မှူးကြီး”

လီရှင်း၏ ဘေး၌ရှိနေသောငွေရောင်ချပ်

ဝတ်စစ်သည်တစ်ဦးက လီရှင်း၏တွတ်ထိုးသံအားကြားလိုက်ရသောအခါတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့်ခေါင်း

ကိုမော့လိုက်ပြီး လီရှင်းကိုမေးလိုက်သည်။