အခန်း (၈၅၅)

“ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားမော့နည်းစနစ်ပဲ”

“အဲဒီဓားမော့ခုတ်ချက်က ကွမ်ယွဲ့မြို့ရဲ့ မူဝူရင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ခန့်မှန်းနေစရာမလိုဘူး။ ကွမ်ယွဲ့မြို့ရဲ့ မူဝူရင်နဲ့ ဓားမော့က တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနိုင်တယ်။ သူက လူသားအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေပေမဲ့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်”

“ကွမ်ယွဲ့မြို့က ပထမဆုံးတိုက်ပွဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို စေလွှတ်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းပြနေတယ်။ တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်က ဒီဓားချက်ကို မတားဆီးနိုင်ရင် ဂုဏ်သတင်းပျက်စီးပြီး ကွမ်ယွဲ့မြို့ကို စိန်ခေါ်နိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများက ဟန်မူယဲ့၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ကျဆင်းလာသော ဓားမော့ခုတ်ချက်ကိုကြည့်ပြီး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“တကယ်ကောင်းတဲ့ ဓားမော့နည်းစနစ်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောသည်။

ထို့နောက် လက်မြှောက်ပြီး နောက်ကျောတွင်ရှိသော အဆုံးမဲ့ညီညွတ်ခြင်းဓားအိမ်ထဲမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူသည်။

“ခလွမ် ....”

ဓားရှည်သည် ဥက္ကာခဲတစ်ခုသဖွယ် ဖျတ်ခနဲ ပျံသန်းသွားသည်။

ဓားရှည်က သူ့‌ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ဓားမော့ခုတ်ချက်ကို မတားဆီးဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုဓားချက်သည် အလွန်လျင်မြန်သည်။

ဓားက ပေါ်ထွက်လာသောအချိန်တွင် မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ချက်ချင်းရောက်သွားပြီး တောရိုင်းမြေတွင်ရှိသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

“ဘန်း”

သစ်ပင်က ပေါက်ကွဲသွားပြီး အထဲတွင်ပုန်းအောင်းနေသော သကလတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ကို ဖော်ပြသည်။

ထိုလူကြီးက အံ့အားသင့်နေပုံပေါ်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဓားတစ်လက်စိုက်ဝင်နေပြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သို့သော် သူက ခွန်အားမကျန်တော့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင်ရှိသော စွမ်းအားကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုတ်ကျလာသော ဓားမော့ကို ဖမ်းယူသည်။

“ဓားကောင်းတစ်လက်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

ကောင်းမွန်သော ဓားမော့နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး မိုင်တစ်ရာအကွာမှ ပြေးဝင်လာသော ကောင်းမွန်သည့် ဓားမော့တစ်လက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဓားမော့သည် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားရှည်ကဲ့သို့ မလျင်မြန်ခဲ့ပေ။ ဟန်မူယဲ့က တစ်ဖက်လူကို မိုင်တစ်ရာအကွာမှ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက ဓားကောင်းတစ်လက်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထိုစကားက အစစ်အမှန်ချီးကျူမှုလား၊ အတုအယောင်လား မသိနိုင်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်သွားသည်။ သူက သေဆုံးသွားသော မူဝူရင်ကို ကြည့်နေသည်။

သူက လက်မြှောက်လိုက်သည်။ ရွှေအလင်းက ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သစ်ပင်တွင် စာရေးလိုက်သည်။

“ယွင်လန်မြို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်က ဝမ်ယွဲ့မြို့ရဲ့ ဓားမော့နတ်ဘုရား မူဝူရင်ကို ဒီနေရာမှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်”

စာလုံးတိုင်းက ရှင်းလင်းပြီး အသက်ဝင်နေသည့်အပြင် ဓားဆန္ဒလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဓားမော့တာအို၏ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးသည် တစ်ချက်တည်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုဓားချက်အပြီးတွင် မိုင်တစ်ရာပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်က အစစ်အမှန် ဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မိုင်သုံးရာအကွာတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်တစ်ဦးက ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ထားပြီး လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

“ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်တဲ့လား။ မင်းက ဂုဏ်သတင်းနဲ့ မထိုက်တန်တဲ့ အရိုင်းအစိုင်းတစ်ယောက်ပဲ”

တာအိုတန်ခိုးရှင်က အေးစက်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို အသက်သွင်းသည်။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက ပေတစ်ရာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းများ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင်စစ်သည်များအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို လမ်းပိတ်ထားသည်။

“ရုပ်သေးနည်းစနစ်လား”

“အထင်ကြီးစရာမရှိပါဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“ဦးတည်ချက်မဲ့လေပြင်းတွေက ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေတယ်”

“ဘုန်း”

ပေတစ်ရာပတ်ဝန်းကျင်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရွှေရောင်ရုပ်သေးရုပ်များက တိုက်ရိုက်ပျက်စီးသွားကြပြီ ပေတစ်ရာရှိသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားက အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

“မင်းက အစွမ်းကုန်ထုတ်မသုံးဘူးဆိုရင် ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိသော တာအိုတန်ခိုးရှင်ကို ဓားဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“အဲဒါက ဝမ်ယွဲ့မြို့ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တာအိုတန်ခိုးရှင်ပဲ”

“အဲဒီတာအိုတန်ခိုးရှင်က အစွမ်းကုန်သုံးမထားဘူးလား”

စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများက နတ်အာရုံဖြင့် စကားပြောလိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ဓားဖြင့် ညွှန်ပြခံရသော တာအိုတန်ခိုးရှင်က မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဒီနေ့မှာ ငါက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ကိုယ်စား ရောက်လာရုံပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ အရမ်းကြမ်းတမ်းနေရတာလဲ”

ထိုသို့ဖြင့် သူက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။

မည်သူမှ မသေချင်ကြပေ။

ဥပမာအနေဖြင့် ထိုတာအိုတန်ခိုးရှင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် မူဝူရင်နှင့် တန်းတူလောက်သာဖြစ်သည်။

မူဝူရင်က တစ်ချက်တည်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူကလည်း သူ့ထက်သာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူထုတ်ပြလိုက်သော ရုပ်သေးရုပ်များသည် ပြပွဲတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်စွမ်းအားမပါပေ။

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို ဓားဖြင့်ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သောအခါတွင် သူက မတိုက်ခိုက်ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်.

“ဟမ့်၊ ငါက မင်းကို ထွက်သွားလို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့လား”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောသည်။ ဟန်မူယဲ့၏ အေးစက်သောစကားသံကြောင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ဓားသည် နောက်ကျောဘက်မှ တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့သွားသည်။

“အား ....”

ရုပ်သေးရုပ်တာအိုတန်ခိုးရှင်က နာကျင်စွာ‌အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သားရဲတစ်ကောင်၏ လက်တစ်ဖက်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။

ရောင်စုံမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီး မိစ္ဆာချီများထုတ်လွှတ်နေသည့် လူတစ်ယောက်က သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုလူက လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသည်။

“ဒီလိုလှည့်ကွက်လေးနဲ့ ငါ့ရှေ့ကို ရောက်လာရဲတယ်ပေါ့”

ဟန်မူယဲ့က လက်ပြတ်ဒဏ်ရာကို ကိုင်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါနေသော မိစ္ဆာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးသည်။

“ရွှပ် ....”

ဟန်မူယဲ့၏ဓားရှည်က ပြေးထွက်သွားသည်။ လက်ပြတ်သွားသောလူက မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ဓားချက်က ရောင်စုံမျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံး၏နောက်ကွယ်တွင် ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

“မျက်နှာမဲ့ဝံပုလွေမိစ္ဆာ”

“မျက်နှာမဲ့ဝံပုလွေမိစ္ဆာက လက်ခြောက်ဖက်ဝံပုလွေမိစ္ဆာနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နေရာအနှံ့မှာ သောင်းကျန်းခဲ့တဲ့ နာမည်ကြီးလူဆိုးတွေပဲ”

“သူက အစစ်အမှန်ပုံစံကို ဖုံးကွယ်ထားတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး”

“လက်ခြောက်ဖက်ဝံပုလွေမိစ္ဆာက အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်ကို ခုခံနိုင်လောက်တယ်”

မျက်နှာမဲ့ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို မှတ်မိသွားသော ကျင့်ကြံသူများက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ဖုံးကွယ်မှုပေါ်သွားသော မျက်နှာမဲ့ဝံပုလွေမိစ္ဆာက ထိတ်လန့်နေသည်။ သူက ထူးဆန်းစွာဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်ကျွမ်းပစ်၍ သုံးပေရှည်လျားသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် မြက်ပင်ရှည်များကြားသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က အေးစက်စွာနှာမှုတ်ပြီး နောက်ကျောတွင်ရှိသော ဓားအိမ်မှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူသည်။ မီးတောက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသော ဓားတစ်လက်က လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

“ဘန်း”

ဓားချက်ကျဆင်းလာသော ပေတစ်ရာပတ်ဝန်းကျင်သည် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် အသားနံ့ကို ရနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး မီးကျွမ်းသွားသော ကျောက်တုံးပေါ်တွင် စာသားများကို ရေးထွင်းလိုက်သည်။

“ယွင်လန်မြို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်က ကွမ်ယွဲ့မြို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် မျက်နှာမဲ့ဝံပုလွေမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်”

စကားလုံးတိုင်းသည် မီးတောက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် မီးတောက်နေသည်နှင့် ဆင်တူသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားနှစ်လက်ကို ပြန်သိမ်းပြီး ရှေ့ဆက်သွားသည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားကွက်ပဲ”

“သူက တကယ်ပြတ်သားတယ်။ ဓားအင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်”

ရုပ်သေးရုပ်တာအိုတန်ခိုးရှင်က လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ဟန်မူယဲ့ကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင် ဓားတစ်ချက်ကြောင့် အသက်ဆုံးသွားရသည်။

အသက်ရှင်သူ မချန်ရစ်ဘဲ ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်တတ်သော နည်းလမ်းမျိုးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဟန်မူယဲ့က နောက်ထပ် မိုင်သုံးထောင်အကွာသို့ ရောက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ့ကိုတားဆီးရဲသူ မရှိပေ။

မိုင် ၃,၅၀၀အကွာတွင် ကျားကွက်တစ်ခုနှင့် လမ်းဘေးတွင်ထိုင်နေသော လူအိုကြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။

“မိတ်ဆွေလေး၊ ငါက ကွမ်ယွဲ့မြို့သခင်ရဲ့ကိုယ်စား အချိန်ဆွဲဖို့ ‌ရောက်လာခဲ့တာပဲ”

လူအိုကြီးက ဟန်မူယဲ့ကို ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

ကျားကွက်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင်ကျားစေ့များသည် ဖရိုဖရဲ ရှိနေကြသည်။

“သူက နတ်ဘုရားဘုရင် လောချီပဲ။ သူက ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ”

လူတစ်ယောက်က ကျားကွက်၏နောက်တွင် ထိုင်နေသော လူအိုကြီးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါက ပျက်စီးခြင်းပါးပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ ငါက အရမ်းအားနည်းနေပြီ။ မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်ရင် ဓားတစ်ချက်ပဲ လိုလိမ့်မယ်”

နတ်ဘုရားဘုရင်လောချီက တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကျားစေ့တစ်စေ့ကို ကိုင်ထားသည်။

“မင်းက ဒီကစားပွဲကို အနိုင်ရမယ်ဆိုရင် ငါက ကျင့်ကြံခြင်းကို အသစ်စတင်ဖို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားမယ်။ ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကို မင်းရလိမ့်မယ်”

“ငါက ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေမှာ နှစ်ထောင်ချီကြာအောင် လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့တယ်။ ငါ့မှာ ရတနာတချို့ ရှိတယ်”

နတ်ဘုရားဘုရင်လောချီက ညင်သာစွာပြုံးလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော အနက်ရောင်ကျားစေ့ကို နေရာချသည်။

ဤကစားပွဲကို အနိုင်ရလျှင် ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ဝက်အဆင့်၏ ရတနာများအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

ထိုကစားပွဲသည် အလွန်ထိုက်တန်သည်။

လူတိုင်းက အားကျနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျားကွက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တချို့က ကျားကွက်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နည်းစနစ်ကို တွက်ချက်ကြည့်နေသည်။

“ခလွမ် ....”

နတ်ဘုရားဘုရင်လော့ချီ၏ အနက်ရောင်ကျားစေ့က ကျားကွက်နှင့် သုံးလက်မအကွာသို့ ရောက်သွားသောအချိန်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့၏ ဓားထုတ်လိုက်သောအသံကို ကြားရသည်။

ကြည်လင်တောက်ပနေသော ဓားအလင်းသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ကျားစေ့က ကျားကွက်ပေါ်သို့ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ဓားမှ အနီရောင်သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။

နတ်ဘုရားဘုရင်လော့ချီက ရုန်းကန်၍ ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။ သူ့မျက်နှာထားက စိတ်ပျက်ပြီး နာကျင်နေပုံရသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

တခြားလူများကလည်း ထိုမေးခွန်းကို မေးချင်ကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကျင့်ကြံသူများသည် တခြားလူများကို အန္တရာယ်သိပ်မပေးနိုင်ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ရေးသားမထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကျင့်ကြံသူများကို များသောအားဖြင့် မတိုက်ခိုက်ကြပေ။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဖီဆန်ခြင်းတာအိုကို မကျင့်ကြံဘဲ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင် ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

သို့သော် ရေးသားမထားသော စည်းမျဉ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထင်ပေါ်မှုမရှိပေ။ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကျင့်ကြံသူများက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး ပုန်းအောင်းနေကြလိမ့်မည်။

ယနေ့တွင် ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော နတ်ဘုရားဘုရင်လော့ချီက ကျားကွက်ခင်းထားပြီး နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် စုဆောင်းထားသော ရတနာများကို လောင်းကြေးအဖြစ် အသုံးချ၍ ဟန်မူယဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ဓားကို ရဲတင်းစွာ ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။

‘ဘာဖြစ်လို့လဲ’

“ငါက မင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲနုတ်သည်။ အနီရောင်သွေးစက်များသည် ဓားကိုယ်ထည်တွင် တောက်ပနေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဓားရှိနေသောကြောင့် ပြင်ပအရာများကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမည်နည်း။

“ပြီးတော့ ငါက ရတနာတွေကို လိုချင်ရင် ငါကိုယ်တိုင် ယူမှာပေါ့။ မင်းနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ကျားကွက်ကစားနေရမှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ဓားသိမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်လော့ချီကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်။