အခန်း (၈၆၅)

ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော အင်မော်တယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ခွန်အားများဆုံးရှုံးပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သူက ကြည့်ရက်မည်နည်း။

“ငါက အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့အချိန်မှာ အမြဲတမ်းကြိုးစားပြီး ဒီနေ့အထိ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တိုးတက်လာခဲ့တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ငါက ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

“အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ငါက သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ထားလိုက်ပါတော့လေ ....”

ဖန်ကျန်းယောင်က ဓားရှည်ကို အထောက်အကူပြုထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ဆက်လျှောက်လာသည်။ သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်လုံးများက မှုန်ဝါးလာကြသည်။

တာအိုလမ်းစဉ်တွင် ပိုမိုများပြားသော ကျွမ်းကျင်သူများ အဘယ်ကြောင့် ရှိနေသနည်း။

တာအိုလမ်းစဉ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များသည် ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်ရန် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ဆက်တိုက်တိုးတက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူတို့၏ထက်မြိမှု ပျောက်ဆုံးသွားလျှင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သော လူများတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများထက် ဓားကျင့်ကြံသူများက ပိုနည်းသည်။

ဖန်ကျန်းယောင်၏ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လူအများက နောင်တများဖြင့်‌ ခေါင်းခါကြသည်။

သူ၏ လက်ရှိစိတ်အခြေအနေအရ ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်အခြေအနေ စွန်းထင်းသွားသောအခါတွင် ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဖန်ကျန်းယောင်၊ မင်းရဲ့ဓားက ဘယ်မှာလဲ”

ထိုအချိန်တွင် ယွင်လန်မြို့မှ ဟန်မူယဲ့၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

‘ဓားလား’

‘ငါ့လက်ထဲမှာလေ’

“ငါက အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်မှာ ဓားကိုင်ပြီး သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်ခဲ့တယ်။ ဓားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ဓားတာအိုကို လေ့လာခဲ့တယ်။ ဒီဓားက နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းသုံးသောင်းကြာအောင် ငါ့ကို အဖော်ပြုခဲ့ပြီး ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေတယ်”

ဖန်ကျန်းယောင်က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်သည်။

“အဲဒီဓားက တကယ်ပဲ မင်းဟာလား”

ဟန်မူယဲ့၏အသံက တည်ငြိမ်နေသည်။

ဓားကိုင်ထားသော ဖန်ကျန်းယောင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသောဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အိုမင်းနေသောမျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အသက်ဝင်လာပုံရသည်။

“ဒီဓားက ငါနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အတူရှိနေခဲ့တယ်။ ငါက ဒီဓားကို အမြဲတမ်း ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်။ အခုအချိန်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်နေပြီ။ ငါတို့က အမြဲ အတူတူရှိခဲ့ကြတယ် ....”

သူက စကားပြောလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားသည်။ သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်းဖြူဖျော့သွားသည်။

သူက ဓားနှင့် နှစ်ပေါင်းသုံးရာကျင့်ကြံခြင်းကို လောင်းကြေးထပ်၍ ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။

သူက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ဓားကိုလည်း ပေးအပ်ရမည်။

သူက လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားကို ကြည့်သည်။

သူက လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သောအချိန်တွင် အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူနိုင်သွားလျှင် ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တစ်ခါတည်း ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားလျှင် ဓားကို ပေးအပ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ရင်ဆိုင်ရမည်။

အစပိုင်းတွင် သူ့စိတ်ဓာတ်က ခိုင်မာပြီး ပြတ်သားခဲ့သည်။

သို့သော် ဓားပေးရမည့်အချိန်တွင် အလွန်တွန့်ဆုတ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“ဒီဓားရဲ့နာမည်က လော့ယွမ်ပါ။ မြို့သခင်က ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဖန်ကျန်းယောင်၏အသံက တွန့်ဆုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဓားကို လွှတ်ချသည်။

သူက ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။

ဓားက လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ ဖန်ကျန်းယောင်က မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ဓားကို မကြည့်ချင်ခဲ့ပေ။

ဓားက ညင်သာစွာ အသံပေးနေသည်။ တခြားဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ဓား၏အသံက ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။

“ဓားက ဘာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က လော့ယွမ်ဓားကို မယူဘဲ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဓားက မည်သည့်အရာနည်း။

ဓားသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းလက်နက် ဖြစ်သည်။

ဓားသည် တာအိုကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားက ထက်မြိသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများက ဓား၏အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ဓားကျင့်ကြံသူများက တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သူတို့က ဖန်ကျန်းယောင်ကို ကြည့်သည်။

ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်၏ စကားများသည် သူ့အတွက် ဖြစ်သည်။

ဓားကို လက်လွှတ်လိုက်ရသော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ထိုစကားမျိုးသည် အလွန်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

‘သူက အနိုင်ရပြီးသားမဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ ဆက်ပြီး လှောင်ပြောင်နေတာလဲ’

ဖန်ကျန်းယောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့သခင်၊ ကျွန်တော်က အရှုံးပေးလိုက်ပြီဆိုမှတော့ ဒီဓားက ခင်ဗျားရဲ့အပိုင်ပါပဲ။ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ....”

“ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ဓားက အသက်ပဲ”

ဟန်မူယဲ့၏ အေးစက်နေသောစကားသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဓားသည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ အသက် ဖြစ်သည်။

ရင်နာနေသော ဖန်ကျန်းယောင်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ပခုံးများတုန်ခါလျက် ရှေ့တွင်လွင့်မျောနေသော ဓားကို ကြည့်သည်။

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်မြှောက်ပြီး ဝမ်းနည်းစွာအသံပေးနေသော ဓားကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

“အဲဒီတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့အသက်ပေါ့”

“မဟုတ်သေးဘူး။ မင်းက ငါ့အသက်ထက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာပဲ”

“ငါက ဒီလိုရတနာမျိုးကို စွန့်ပစ်မိတော့မလို့ပဲ”

ဖန်ကျန်းယောင်က ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ယိုယွင်းနေသော အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တက်ကြွနေသော စိတ်ဝိညာဉ်က အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်၊ ဖန်ကျန်းယောင်ကို သင်ပြပေးပါ ....”

ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း ....

သူက ဓားကိုင်ထားသောကြောင့် မည်သို့ အရှုံးပေးနိုင်မည်နည်း။

ဖန်ကျန်းယောင်က ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ၏ ဓားအလင်းသည် တောက်ပပြီး ခမ်းနားနေသည်။

ထိုဓားချက်သည် မိုင်နှစ်သိန်းအကွာမှ ခွန်အားစုစည်းလာသော ဓားချက်ကဲ့သို့ အားကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပိုမိုနက်နဲသော ဓားဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဓားသမားတစ်ယောက်၏ ဆန္ဒဖြစ်သည်။

အရှုံးမပေးခြင်း ....

မယိုင်လဲနိုင်ခြင်း ....

သူက ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်။ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလိုဓားချက်မျိုးကို အသုံးပြုသင့်တယ်”

ဟန်မူယဲ့၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဖန်ကျန်းယောင်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ခလွမ် ....”

ဖန်ကျန်းယောင်က ပေသောင်းချီအကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။

သို့သော် ထိုဓားချက်က ဖန်ကျန်းယောင်ကို စိတ်ဓာတ်ကျမသွားစေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

“နောက်တစ်ခေါက်”

သူက ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆွဲပြီး ထက်မြိသောဓားအလင်းဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ထိုးချလိုက်သည်။

“ခလွမ်”

“နောက်တစ်ခေါက်”

....

ထိုအရာသည် သင်ခန်းစာတစ်ခုနှင့် တူညီသော ဓားပြိုင်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေ၏ နာမည်ကြီးဓားကျင့်ကြံသူ ဖန်ကျန်းယောင်က ယွင်လန်မြို့သခင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်၏ရှေ့တွင် အတွေ့အကြုံမရှိသော လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ သူ၏ ဓားချက်တိုင်းက တားဆီးခံလိုက်ရပြီး သူက နောက်ဆုတ်ပေးနေရသည်။

သို့သော် ဖန်ကျန်းယောင်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က မီးတောင်ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

သူ၏ဓားအလင်းသည် ကြယ်အလင်းကဲ့သို့ မိုင်တစ်ရာပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးနေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သည် မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး တခြားလူများက တိုက်ရိုက်ကြည့်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယိုယွင်းမှုများသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက သန်မာသော သွေးချီနှင့် ထက်မြိသောဓားဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးသော်လည်း ကျဆင်းလာသည့်ကပ်ဘေးကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

သူက ဓားတာအိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ဖိနှိပ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသည် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

လုံလောက်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် သာမန်လူသားတစ်ယောက်ကပင် လေးစားခံရလိမ့်မည်။

“ဒါက တကယ်ကို ဓားအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရဲ့ နည်းလမ်းပဲ ....”

သူတို့က ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ဆက်တိုက်ပြေးဝင်သွားသော ဖန်ကျန်းယောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေးစားလာကြသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲက ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

အစပိုင်းတွင် သူတို့က ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကို စိတ်ကူးထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုနှင့် ကွဲပြားနေသည်။

သူတို့က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားပြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ထင်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။

ယခုအခြေအနေသည် ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်သေးပေ။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဖန်ကျန်းယောင်က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်၏ ဓားနည်းစနစ်များက အလွန်သန်မာသည်။

သူတို့က အချင်းချင်းထိတွေ့နေသော ဓားအလင်းနှစ်ခုကို ကြည့်နေပြီး တခြားအရာများကို မတွေးနိုင်ကြတော့ပေ။

ထိုတိုက်ပွဲသည် ငါးရက်ကြာခဲ့သည်။

ဖန်ကျန်းယောင်က ကျယ်လောင်စွာရယ်မောပြီး ဓားရှည်ကိုသိမ်း၍ ဟန်မူယဲ့ကို ဦးညွတ်လိုက်သောအချိန်တွင် ပြိုင်ပွဲက အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဖန်ကျန်းယောင်က အရှုံးပေးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် ယွင်လန်မြို့တွင် အကြီးအကဲတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ပွဲက ဖန်ကျန်းယောင်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲသည် လူအများ၏အတွေးများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

‘ငါတို့က ဘာတာအိုကို ရှာဖွေနေတာလဲ’

‘ငါတို့က ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အချိန်မှာ ဖန်ကျန်းယောင်လိုမျိုး ကံကောင်းနိုင်မှာလား’

‘ဒါမှမဟုတ် ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်လိုမျိုး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိရင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာလား’

‘တကယ်လို့ ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်က လူသားအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ ပျက်စီးခြင်းငါးပါးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် လမ်းပြပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းနေတာမဟုတ်ဘူးလား´

ယွင်လန်မြို့၏ အတွင်းနှင့်အပြင်တွင် အတွေးအမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် စီစဉ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟန်မူယဲ့က ခုနစ်ရက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး စိန်ခေါ်စာတစ်စောင်ကို ထပ်ရလိုက်သည်။

“ချီယွမ်မြို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမဲ့ဓားအင်မော်တယ် ရှကျွင့်က ဝမ်ချွယ်ဓားကို ကိုင်ထားပြီး မိုင်ပေါင်းရှစ်သိန်းကို သုံးရက်အတွင်း ဖြတ်ကျော်လာလိမ့်မယ်”

ထိုသတင်းကို ရှဲ့ချောင်ယန်က သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုသတင်းအတွက် မိစ္ဆာလောကလန်သား သုံးယောက်က အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီး ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေမှ ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ဓားတာအို၏ အစစ်အမှန်ဆရာသခင်တစ်ဦး၊ နှစ်ပေါင်းသုံးသောင်းကြာသည်အထိ ရှုံးပွဲမရှိခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားမဲ့ဓားအင်မော်တယ် ရှကျွင့်၏အမည်သည် တောရိုင်းမြေမှ ဓားကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဘုရင်တစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်သည်။

ယွင်လန်မြို့၏ မြို့သခင်ခြံဝိုင်း ခန်းဆောင်တွင် လူတိုင်းက လွင့်မျောနေသော စိန်ခေါ်စာကို ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။