အခန်း (၈၇၄)

မိစ္ဆာလောကလန်က သူလျှိုလုပ်ငန်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အင်အားစုများတွင် ဝင်ရောက်ထားနိုင်သည်။

လော့ယန်က မိစ္ဆာလောကလန်၏ အကူအညီဖြင့် အရာရာတွင် အဆင်ပြေခဲ့သည်။

“အရှင်၊ မြန်မြန်ထွက်သွားပါတော့။ မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကျန်းယွမ်ဘုရားကျောင်း ရှိနေတယ်။ ကျန်းယွမ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ရွှေအင်မော်တယ်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေကနေ ထွက်သွားခဲ့ပေမဲ့ တာအိုတန်ခိုးရှင်လင်ယွမ် သေဆုံးသွားတာကြောင့် သေချာပေါက် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်”

“ဓားတာအိုကနေတစ်ဆင့် ရွှေအင်မော်တယ်ဖြစ်လာတဲ့ အဲဒီကျွမ်းကျင်သူက အရမ်းသန်မာတယ်”

လော့ယန်က ထိတ်လန့်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

ကောင်းကင်အင်မော်တယ်များက ရွှေအင်မော်တယ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

“ထွက်သွားရမှာလား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါသည်။

“ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးက ငါ့ကို လိုက်သတ်မယ်ဆိုရင် ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေကနေ ထွက်သွားလည်း အရေးမပါတော့ဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ‌ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ယန်ကို ကြည့်သည်။

“ပြန်သွားတော့”

သူက စကားအဆုံးတွင် အစိမ်းရောင်ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

မူလဝိညာဉ်ဓား ဖြစ်သည်။

ထိုဓားချက်ကြောင့် လော့ယန်၏တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ခါသွားသည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တခြားလူများက လိုချင်သောအရာကို သိနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်လင်ယွမ်ကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် လော့ယန်လည်း ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း မပြောနိုင်တော့ပေ။

လော့ယန်၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲနေပြီး ပေတစ်ထောင်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ အဆုံးတွင် သူက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ့အရှင်၏ နည်းလမ်းများသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်ပေ။

ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးကပင် ဝိညာဉ်ကို ထိုသို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားနိုင်သည်။

မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်များသည် သူ့ကို ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်အောင် ကူညီလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်းတွင် ပုန်းအောင်းပြီး သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း စုဆောင်းနိုင်သည်။

လော့ယန်ထွက်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်ကောင်းလာသော လေဟာနယ်အပျက်အစီးကို ကြည့်သည်။

မိုင်တစ်ထောင်ကမ္ဘာငယ်သည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ကမ္ဘာငယ်၏ စွမ်းအားအများစုကို ဖီးနစ်ငှက်က ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာကြသည်။ သို့သော် သူတို့က ဖြစ်ပျက်သွားသော အကြောင်းအရာများကို မစစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် စွမ်းအားအကြွင်းအကျန်ကြောင့် လူတိုင်း၏မျက်နှာထားများက လေးနက်သွားကြသည်။

သူတို့က ထိတ်လန့်နေကြသည်။

“မိုင်တစ်ထောင်ကမ္ဘာငယ်က အနည်းဆုံး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဘယ်မဟာကျင့်ကြံသူက သေဆုံးသွားတာလဲ”

လူတစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်သည်။

“လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်လား။ အနည်းဆုံး လေဟာနယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်မိတယ်။ တောရိုင်းမြေမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ”

လူတစ်ယောက်က မီးတောက်အကြွင်းအကျန်များကို ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော လေဟာနယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ....

ထိုကျွမ်းကျင်သူမျိုးသည် မသေဆုံးနိုင်ကြပေ။

‘ဒီလိုလူမျိုးက သေသွားတာလား’

‘ဘယ်သူက သတ်လိုက်တာလဲ’

နေ့တစ်ဝက်အကြာတွင် သတင်းပြန့်လာသည်။ အသတ်ခံလိုက်ရသောလူက မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကောင်းကင်အင်မော်တယ်လင်ယွမ် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အင်မော်တယ်လင်ယွမ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းဟန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူနှင့်အတူပါလာသော အကြီးအကဲလော့ယန်က ဝိညာဉ်ထိခိုက်သွားပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။

မိစ္ဆာအနှစ်သာရဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သေဆုံးသွားသည်။ သူ၏ အင်မော်တယ်ရတနာနှင့် ကမ္ဘာငယ်ကလည်း ပျက်စီးသွားသည်။

သူတို့က တိုက်ပွဲနေရာကို မမြင်ခဲ့လျှင် ထိုသတင်းကို ယုံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တောရိုင်းမြေကို နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် လွှမ်းမိုးခဲ့သော လေဟာနယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်အင်မော်တယ်က ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

တောရိုင်းမြေတစ်ခုလုံး ဆူပွက်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရန်အတွက် ယွင်လန်မြို့သို့ ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် ယွင်လန်မြို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားသော တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါသည် လုမင်မြို့တွင်သာ ရှိသည်။

လုမင်မြို့၏ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါသည် ဆယ်ရက်ကြာသည်အထိ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်၏အခြေအနေကို သိချင်နေကြသည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က လုမင်မြို့တွင် ရှိနေသည်။

“အသားစားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း စားပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အရမ်းချေးများနေတာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က စားသောက်ဆိုင်၏ သီးသန့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင်ရှိသော အရှုပ်အထွေးများကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် အင်မော်တယ်စွမ်းအင် ဟင်းပွဲများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ထိုဟင်းပွဲထဲတွင်ရှိနေသော အသားများအားလုံးကို စားသုံးပြီး ကျန်အရာများကို ဘေးတွင် ဖယ်ထားလိမ့်မည်။

လက်ဝါးအရွယ်ခန့်ရှိသော အနီရောင်ငှက်လေးတစ်ကောင်က ထိုသို့ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ဖီးနစ်ငှက်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု ဟန်မူယဲ့က ထင်မထားခဲ့ပေ။

ထိုငှက်သည် မီးအမျိုးအစား နတ်ဘုရားသားရဲ ဖီးနစ်ငှက် ဖြစ်သည်။

ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ အင်မော်တယ်မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးသည်လည်း ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဖီးနစ်ငှက်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်။

ရွှေမီးတောက်ဟု ဟန်မူယဲ့အမည်ပေးထားသော ဖီးနစ်ငှက်လေးက အလွန်စားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုငှက်ကို လုမင်မြို့တွင် ရက်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

ထိုငှက်က အသားကိုသာ စားသုံးသည်။

စိတ်ကျေနပ်စေရန် ခက်ခဲသည်။

သို့သော် ဖီးနစ်ငှက်ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါတွင် သည်းခံထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသော ဝန်ထမ်းက အထဲသို့ဝင်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ပြန်ထွက်သွားသည်။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်က တကယ့်ကို လွတ်လပ်တာပဲ။ လူတိုင်းက မင်းကိုရှာဖို့ ယွင်လန်မြို့ကို သွားနေတဲ့အချိန်မှာ မင်းက လုမင်မြို့ကနေ ထွက်မသွားဘဲ မီးငှက်လေးတစ်ကောင်ကို ကျွေးမွေးနေတယ်”

တံခါးပွင့်လာသောအခါတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်းဝင်လာသည်။

လူအိုကြီးက လက်ထဲတွင် ပန်းကန်ပြားတစ်ချပ်ကိုင်ထားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်သည်။

သူက ရွှေမီးတောက်ကို ထူးဆန်းသောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ မင်းက အသားမဲ့ဝါးတောအုပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါ့ရဲ့ အသားမဲ့ဝါးပင်ကို ယူသွားခဲ့တယ်။ ဒီငှက်လေးကို အသုံးပြုပြီး လျော်ကြေးပေးလိုက်လေ”

သူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ခေါင်းငုံ့လျက် အသားစားနေသော ရွှေမီးတောက်ကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားသည်။

“လုပ်ကြည့်လိုက်လေ”

ဟန်မူယဲ့က စားပွဲကို ညင်သာစွာဖိထားပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို‌စောင့်နေတာ အတော်ကြာပြီ”

ရွှေအင်မော်တယ် ရယ်မင် ....

ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေ၏ ထိပ်တန်းအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ၊ ရှားပါးသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ....

သူက ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်မလာခင် ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကို တစ်ယောက်တည်းတိုက်ခိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားစုများက သူ့ကို ကမ်းလှမ်းလာကြသည်။

တချို့အင်အားစုများက သူ့ကို အာဏာရှိသော အကြီးအကဲတစ်ယောက်အဖြစ် ရာထူးပေးမည်ဟု ပြောကြသည်။

သို့သော် ရယ်မင်က အားလုံးကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူက ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် နှစ်ထောင်ချီကြာအောင် ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာဘုရင်သုံးပါးက သူ့ကို လိုက်ဖမ်းခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူက ရွှေအင်မော်တယ်အဖြစ် အဆင့်တက်သွားပြီး မိစ္ဆာဘုရင်သုံးပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်လုံး အထိအခိုက်များဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေတွင် အခြေချခဲ့သည်။

သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမှ နားမလည်ကြပေ။

“ငါ့ကို‌စောင့်နေတာလား”

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က လက်ကိုပြန်ရုတ်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“လူငယ်လေး၊ မင်းနဲ့ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ကွာခြားချက်ကို နားလည်သင့်တယ်”

သူက ဟန်မူယဲ့၏ တည်ငြိမ်နေသောမျက်နှာထားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။

“မင်းက နားမလည်ဘူးပဲ”

“ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်တွေကတော့ လေးစားမှုမရှိတော့ဘူး”

ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ယောက်၏ အမှားကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ သူ့မျက်နှာထားက နာကျင်နေပုံပေါ်သည်။

အသားဟင်းပွဲများကို စားသုံးနေသော ရွှေမီးတောက်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်ကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တောင်ပံခတ်၍ ပျံသန်းလာသည်။

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ရွှေမီးတောက်ကြောင့် ရှုပ်ပွနေသော စားပွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေမှာ ခင်ဗျားလုပ်ခဲ့သလိုမျိုးလား”

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

သူက ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို မကြောက်ခဲ့ပေ။

ရယ်မင်က ကျေနပ်စွာရယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးက စိမ်းလန်းသောတောအုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တည်နေရာ ပြောင်းလဲခြင်း ....

ထိုနည်းလမ်းကို ရွှေအင်မော်တယ်များကသာ အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။ သူတို့က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်၏ တည်နေရာကို စိတ်ကြိုက်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

လောကတွင်ရှိသော အင်မော်တယ်စွမ်းအား၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိထားသော ရွှေအင်မော်တယ်များကသာ တည်နေရာကို ထိုသို့ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်နေသော လေဟာနယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကပင် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။

လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဆွဲသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် လေဟာနယ်ထဲသို့ နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

“ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ကမ္ဘာငယ်ကို စောင့်ကြပ်ပေးမယ့် ဓားအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တယ်”

ရယ်မင်က ဟန်မူယဲ့၏ ပခုံးပေါ်တွင်ရှိသော မီးငှက်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းလည်း ဒီမှာနေနိုင်တယ် ....”

သူ့စကားမဆုံးခင် ငှက်လေးက တောင်ပံခတ်ပြီး အသံပြုလျက် ဆန့်ကျင်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဒီနေရာမှာ အသားမရှိတဲ့အတွက် မနေချင်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်”

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က ရွှေမီးတောက်ကို စိုက်ကြည့်သည်။ ထို့ကြောင့် အစိမ်းရောင်ကြိုးတစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

“ငါက မင်းကို အရသာကောင်းမကောင်း သိရအောင် ကင်စားကြည့်လိုက်မယ်”

ရွှေမီးတောက်က ခုခံရန် ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ခပ်နိမ့်နိမ့် အသံပေးသည်။

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က ပြုံးလိုက်သောအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့၏အသံကို ကြားရသည်။

“သူ့ကို စိတ်ကြိုက်မီးကင်လို့ရတယ်လို့ ပြောနေတယ်။ မီးမကင်နိုင်ရင် အရှုံးသမားပဲတဲ့”

ရွှေမီးတောက်က ဟန်မူယဲ့ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်သည်။

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်၏အပြုံးက အေးခဲသွားသည်။

သူက လက်မြှောက်ပြီး ရွှေမီးတောက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်သည်။

“အရင်တုန်းက ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေမှာ မီးငှက်တစ်ကောင်ကို သန့်စင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီငှက်က နတ်ဘုရားသားရဲမဟုတ်ပေမဲ့ အဖိုးတန်သားရဲပဲ”

“မင်းက ဒီမီးတောက်ရဲ့စွမ်းအားကို သိချင်လား”

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က ရွှေမီးတောက်ကို မကြည့်ပဲ ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

“မင်းကိုအရင်သတ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြည့်တာပေါ့”

သူ့စကားအဆုံးတွင် ရွှေမီးတောက်က လှည့်ပတ်နေပြီး ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က နောက်ဆုတ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ကမ္ဘာငယ်ဖြစ်သည်။ သူက လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်မြှောက်သည်။

ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ခလွမ် ....”

ဓားအလင်းသည် မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့သွားပြီး ကြွပ်ဆပ်သောအသံကို ထုတ်ပေးသည်။

မီးတောက်သည် အစိမ်းရောင်ငှက်မွေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းရဲ့ဓားနဲ့ ငါ့ရဲ့မီးတောက်ကို တားဆီးနိုင်တဲ့အတွက် မောက်မာသင့်တယ်”

ရွှေအင်မော်တယ်ရယ်မင်က တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

သူက လက်မြှောက်လိုက်သောအခါ အစိမ်းရောင်ငှက်တောင်ငါးခုသည် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။