မင်းအလုပ် မဟုတ်ဘူး (၁)

အထက်အိမ်တော် တပည့်သုံးယောက်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်တပည့်များအားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လင်းရှန်ရော အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

နဂါးချောက်နက်တောင်တန်းသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း သူ ဘာမှလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လင်းရှန်သည် တိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်ခြင်း စာချုပ်ကို မချိုးဖျက်ချင်တာကြောင့် အခြားတပည့်များကဲ့သို့ ထိုင်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကိုယ်ပွါးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လေ့ကျင့်နေသောကြောင့် အချိန်ဖြုန်းစရာမလိုခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ကြယ်ပွင့်ရွေ့လျားနည်းကို အထူးကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယခုမူ ထိုစောင့်ဆိုင်းမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးတော့မည်။

စေတီတော်က နဂါးချောက်နက်တောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းရာသို့ ရောက်လာသည်

နှင့်အမျှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိ တပည့်များသည် စင်ပေါ်တက်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ စေတီတော်ဟာ တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ မြေပုံပေါ်တွင် သက်ဆိုင်ရာ တောင်ထိပ်များ ပေါ်လာခဲ့လေ၏ ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အလင်းတန်း ၃၀၀ ထက်မနည်းရှိခဲ့ပြီး ယခင်တောင်များထက် ပိုမိုများပြားသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ ၆၀ % ခန့်က အနီရောင်တွေပင်။

အလင်းခုနစ်စက်မှ ရှစ်စက်အထိသည် သွေးနီရောင်ဖြစ်ပြီး ယင်းသည် တိုးတက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ထင်ရှားသောလက္ခဏာများဖြစ်သည်။

ရှဲ့ကျင့်ရှန်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် မြေပုံပေါ်ရှိ ပုံသည် တစ်ဖန်ပြောင်းသွားသည်။ တိမ်တွေကွဲသွားသလိုပင် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းကနေ တောင်တန်း၏ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မြင်ကွင်းက ပိုကျယ်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ရာနဲ့ချီတဲ့ မျက်လုံးဖြူ ဝိညာဉ်ကျားတွေ စုဝေးနေပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အခုကစပြီး ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေ စတော့မယ်။"

ရှဲ့ကျင့်ရှန်သည် နှစ်ဘက်စလုံးရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် တပည့်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ညီအကို မောင်နှမတွေ မင်းတို့ အလှည့်ရောက်ပြီ"

ထိုနေရာ၌ တိုးတက်ခြင်း ဝိညာဉ်သားရဲ ၂၀၀ ခန့်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိ တပည့်များသည် ၎င်းတို့ပြိုင်ဘက်အဆင့် မဟုတ်ပေ။ အတူတူ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

ကျန်တဲ့လူများသည် အားလုံး တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

မကြာမီတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာအဆင့် တပည့်အုပ်စုတစ်စုသည် တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ရှဲ့ကျင့်ရှန်၊ မူချွမ်ဟွာနဲ့ ကျန်းဟောင်တို့သည် ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကြသည်။

တိုးတက်ခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် မထိုက်တန်ပေ။

၎င်းတို့၏အလုပ်မှာ ဉာဏ်အလင်းရခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောဝိညာဉ်ရေးရာသားရဲများထံ မသွားမီ သူတို့မှာ အချိန်အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ အခုလုပ်ရမှာက သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းပြီးလာမယ့်စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ပင်။

အဝါရောင်အဆင့်နှင့် အနက်ရောင်အဆင့်တပည့်များအားလုံးက သက်ပြင်းချရင်း ရှုခင်းကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ တပည့် ၅၀ စလုံးသည် တောင်ထိပ်ကနေ မီတာ ၂၀ အကွာမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ တိမ်တွေက မြေပြင်ကိုမဆင်းသက်ခင်မှာဘဲ သူတို့ထဲက တော်တော်များများသည် ပျံသန်းခြင်းအဆောင်ကို သူတို့ကိုယ်ပေါ်တင်ပြီး ခုန်ချကာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ရှဲ့ကျင့်ရှန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံး စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်လို့ ကျွန်တော်မြင်တယ်”

"အဲဒါ ကောင်းတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလား?" မူချွမ်ဟွာက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီလိုနည်းနဲ့ ဉာဏ်အလင်းရခြင်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ပေါ်မလာခင်မှာ စွမ်းအင်အချို့ကို ကျွန်တော်တို့ ချွေတာလို့ရတယ်လေ”

ရှဲ့ကျင့်ရှန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျန်းဟောင်က ဘာမှ ပြန်မဖြေပေ။

တောင်ထိပ်မှ တိုက်ပွဲသည် မကြာမီပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တပည့်များအနက် အညံ့ဆုံးမှာ ကြာရှည်စွာ အသက်ရှုခြင်း သတ္တမအဆင့်တွင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ကျောင်းတွင် သုံးနှစ်ကျော် ကျင့်ကြံခဲ့တာကြောင့် မှော်လက်နက်နှင့် အဆောင်ပစ္စည်း အများအပြားရှိနေသည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးသည် တိုးတက်ခြင်းအလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်မှ လေးဦးအထိကို ၎င်းတို့ဘာသာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် တိုးတက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရေးရာသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲတွင် သေချာပေါက် အောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာသားရဲများသည် အရေအတွက်အားဖြင့် အားသာချက် ရှိသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် အားနည်းချက်ဖြစ်လာသည်။ တပည့်တွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွား ကြသည်။

ရွှမ်

ပြတ်သားပြီး တိုတောင်းသော အသံနှင့်အတူ လင်းရှန်သည် လက်ချောင်းများကို ကွေးကာ မျက်လုံးဖြူ ဝိညာဉ်ကျားတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သံကဲ့သို့ မာကျောသော ဦးခေါင်းခွံသည် လင်းရှန်း၏ လက်သည်းအောက်တွင် တို့ဟူးကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်ခံရပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် လက်ချောင်းငါးခု၏ အပေါက်နောက်တွင် သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။

မအော်နိုင်ခင်မှာ ကျားသည် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသေဆုံးသွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အားပေးသည့် စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပိုမိုထိရောက်စေရန်အတွက် လင်းရှန်သည် နေခြောက်စင်းအဆောင်ဓားကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို မရောက်သေးတဲ့ လက်ဖဝါးနည်းစနစ် နဲ့ လက်သည်းနည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူအသုံးပြုသည့် ရွေ့လျားမှု နည်းစနစ်များသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်

အနည်းငယ်က အစပြုသူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် နည်းစနစ်များဖြစ်သည်။

သူအသုံးပြုသည့် ကိုယ်ခံပညာတွေသည် ထင်သလောက် အစွမ်းမထက်ဘဲ အဆင့်နိမ့်သေးသော်လည်း ကြာရှည်စွာအသက်ရှုခြင်း သတ္တမအဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် လင်းရှန်ကို ဆယ်ကြိမ်ထက် ပိုခံနိုင်ရည်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

လေးမိနစ်မှ ငါးမိနစ်အတွင်း လင်းရှန်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ သားရဲ ဆယ်ကောင်ကျော်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

တပည့်တွေကြားမှာ ထူးထူးခြားခြား မဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အရမ်းလည်း မဆိုးပေ။

သို့သော် အချို့လူများ၏အမြင်တွင် လင်းရှန်၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် မကိုက်ညီပေ။

"ထူးဆန်းတယ်။ လင်းရှန်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာအောင်မြင်မှုတွေက အလွန်မြင့်မားတယ်လို့ ပြောကြတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလိုပုံမပေါ်ရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်။ အရင်တပည့်အဆင့်စိန်ခေါ်မှုတုန်းက လင်းရှန်က အထူးယန်စွမ်းအားဓားသွားနဲ့ နေခြောက်စင်းအဆောင်

ဓားကိုတောင် အသုံးပြုခဲ့တာပဲ။ အခုဘာလို့ လက်နက်မဲ့နေတာလဲ”

"ဒီကိုယ်ခံပညာက သံမဏိလက်သည်း ဖြစ်ပုံပဲ”

“ဒီကိုယ်ခံပညာက အရည်အသွေးအမှတ်သုံးခုပဲ တန်တာမလား ။လင်းရှန်က အရည်ပျော်ခြင်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တာမလား ။ သူဘာလို့ အဲ့တာကို မသုံးတာလဲ"

မျှော်စင်ရှိ တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ တော်တော်များများက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အများစုသည် တပည့်အဆင့်စိန်ခေါ်မှုတွင် လင်းရှန်၏ စွမ်းဆောင်မှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ထားကြသည်။ သူတို့ ဘယ်လိုပဲ မနာလိုဖြစ်နေပါစေ၊ လင်းရှန်၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်များသည် တူညီသော အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် လူအများက စိတ်ရှုပ်နေကြသည်။