သေစမ်း (၂)
Vol. 10 Ch. 151
တောင်ပေါ်ရှိ ကြာရှည်စွာအသက်ရှုခြင်းအဆင့် တပည့်အုပ်စုတစ်စုသည် တောင်တစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဆိုးများနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
ဝိညာဉ်သားရဲများဖြင့် ပြည့်နေသော တောင်သုံးလုံးရှိသည်။ လင်းရှန်သည် ဝိညာဉ်သားရဲအများဆုံးတောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူဆင်းသက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏လက်များကိုဆန့်တန်းကာ
တိုးတက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲသုံးကောင်၏ ဦးခေါင်းများကို ရိုက်ချပြီး ၎င်းတို့အနားမှ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဥ်သားရဲသုံးကောင်ကတော့ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်နေသည်။ ထို့နောက် ဆယ်မီတာကျော်လောက် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာကာရွေ့လျားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သေနေပြီပင်
လင်းရှန်သည် သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသော ကျားတစ်ကောင်လိုပင် ဝိညာဉ်သားရဲအုပ်စုဆီသို့ ပြေးသွားပြီး သွေးမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။
တားမြစ်ထားသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ယန်စွမ်းအားဝတ်ရုံကြောင့် လင်းရှန်သည် ကြောက်ရွံ့မှု လျော့နည်းနေသည်။
အခြားတပည့်များသည် သုံးယောက် သို့မဟုတ် လေးယောက် အုပ်စုဖွဲ့ ပြီး
တိုက်လေ့ရှိပြီး နောက်ကွယ်မှ တိုက်ခိုက်ခံရမည့် အခြေအနေသို့ မတော်တဆ ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အချင်းချင်း ကျောခိုင်းကာ ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။
သို့သော်လည်း လင်းရှန်ကတော့ လုံးဝမကြောက်ခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်သားရဲ၏ ချွန်ထက်သောခြေသည်းများနှင့် အစွယ်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မည်မျှပင်ကျရောက်နေ ပါစေ ၊ သားရေအပိုင်းအစကို ထိမိသွားသကဲ့သို့ သာ အသံထွက်လာသည်။ သူ့၏ ဆံချည်မျှင်တစ်ချောင်းတောင် မထိခိုက်နိုင်ပေ။ အဲဒီအစား လင်းရှန်က လှည့်ပြီး သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။
လေးငါးစက္ကန့်အတွင်း နတ်ဆိုးကောင်များ၏ အလောင်းသည် လင်းရှန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စုပြုံနေပြီဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းဆောင်မှုသည် တပည့်များစွာ၏ အာရုံကို ချက်ခြင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များသည် လင်းရှန်၏ ခွန်အားကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြောဆိုနေကြရင်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သားရဲများကို အော်ဟစ်၍ တိုက်ခိုက်ကြလေ၏
လင်းရှန်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အဲဒီအစား သူက တိုက်ပွဲထဲမှာ လုံး၀ နှစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်သားရဲအရေအတွက်သည် ကျောင်းမှာ ရှိတဲ့ တပည့်အရေအတွက်ထက် များစွာကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ကျောင်း၏တပည့် တစ်ဦးစီသည် ဝိညာဉ်သားရဲခုနစ်ကောင်မှ ရှစ်ကောင်နှင့်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
လင်းရှန်၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် သူ့အား ဝိုင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲများကို ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။
စက္ကန့်တိုင်းလိုလို သူသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ သားရဲ လေးကောင်မှ ငါးကောင်အထိ ဝိုင်းရံခံထားရသည်။
ဝိညာဉ်ရေးရာသားရဲတစ်ကောင် လဲကျတိုင်း နောက် တစ်ကောင်က ရောက်လာသည်။
သို့သော် လင်းရှန်က လုံးဝမထိတ်လန့်ပေ။ အဲဒီအစား သူကြံ့ကြံ့ခံဖို့သာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။
ဆယ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ကြာတိုင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အားပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူခံစားခဲ့ရသည်။
အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော နေရာတွင် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် တိုးလာသည်။
တိမ်တိုက်နဂါး စည်းချက် (အစပြုသူအဆင့် ၃၂% )… တိမ်တိုက်နဂါး စည်းချက် ( အစပြုသူအဆင့် ၄၄%)… တိမ်တိုက်နဂါး စည်းချက် ( အစပြုသူအဆင့် ၅၈ %)…
ထူးဆန်းသောလက်များ (အစပြုသူအဆင့် ၄၅ % )- ထူးဆန်းသောလက်များ (အစပြုသူ အဆင့် ၇၀%)… ထူးဆန်းသောလက်များ (အစပြုသူ အဆင့် ၉၃ %)-
ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ထူးဆန်းသောလက်များနှင့် တိမ်တိုက်နဂါး စည်းချက်နှစ်ခုစလုံးသည် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။
ကိုယ်ခံပညာရပ်များတွင် ဖြတ်ကျော်နိုင်မှုသည် ဝိညာဉ်သားရဲများကို သတ်ရာတွင် လင်းရှန်၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပိုမိုတိုးတက်စေသည်။
ခွန်အားတိုးလာတဲ့ ခံစားချက်က လင်းရှန်းအား လန်းဆန်းစေသည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး ဟိနိးဟောက်ချင်လာသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် တဟုန်ထိုးထွက်နေသော ခံစားချက်များကို ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများကိုပဲပို၍ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ရေးရာသားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ ကနဦးရက်စက်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။ သူတို့ ဒုက္ခကို စတင် ခံစားလာကြရသည်။
သူတို့သာ လူ့ဘာသာစကားကို ပြောနိုင်ရင် ဟိုးအရင်ကတည်းက စပြီး ကျိန်ဆဲကြမည်ပင်။
သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ပို၍ ပြင်းထန်လာသော လူသား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။
ပိုအရေးကြီးတာက သူသည် သံနက်ထက်တောင် ပိုမာကျောလေ၏ ။ သူတို့ရဲ့ ခြေသည်းတွေက သူ့အသားကို မကိုက်ဖြတ်နိုင်သလို သူတို့ရဲ့ သွားတွေကလည်း ကိုက်လို့မရပေ။ ဘယ်လိုပဲ တိုက်ခိုက်ကြပါစေ၊ သူကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။
အဲဒီလို ရန်သူကို ဘယ်လို တိုက်ကြမလဲ။
လင်းရှန်သည် သူ၏ ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ တိုးလာခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်နေချိန်တွင် ကျန်းဟောင်သည် ဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
မူလက အနက်ရောင်ပြောက်ကျားနတ်ဆိုးကို သတ်ပစ်သည့်အရှိန်ကြောင့် သူသည် ဒုတိယရန်သူကို တစ်ချက်တည်း အမြန်သတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။
သူစတင်တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရန်သူသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ အားကောင်းလာကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
"လူမိုက်၊ ငါက အနက်ရောင် သူငယ်ချင်းလို အမှိုက်လို့ ထင်နေတာလား။"
ပိုင်ထန်က သူ့လက်ထဲက သံမဏိခက်ရင်းကို မြှောက်ထားရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည် ကွေးညွတ်သွားပြီး ချွန်ထက်သော သွားများ ပေါ်လာသည်။
"ငါ့မှာ မျက်လုံးဖြူကျားရဲ့ သွေးသားရှိတယ်။ အနက်ရောင်သူငယ်ချင်းလို အမှိုက်နတ်ဆိုးတွေက ငါနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
ကျန်းဟောင်၏ အမူအရာမှာ နက်မှောင်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။ သူက သံမဏိခက်ရင်းကို ရှောင်ပြီး လှဲချလိုက်သည်။
မျက်လုံးဖြူသွေးသားသည် ကျားမျိုးနွယ်၏ တော်ဝင်မိသားစုဖြစ်သည်။
မျက်လုံးဖြူသွေးသားပါသော ကျားအမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲများသည် တူညီသောအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများထက် အားကောင်းကြသည်။
ထို့အပြင် သွေးသား ဖြူစင်လေလေ၊ သန်မာလေလေ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဤမျက်လုံးဖြူ ကျားနတ်ဆိုးအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဉာဏ်အလင်းရခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာရှိသော်လည်း သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်သည်။ ကျန်းဟောင်
သည် မှော်လက်နက်တစ်ခု၏ အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူသည်
ရှိသမျှအားနဲ့ ကျားကို တွန်းလှန်နိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြုံခဲ့ရသည်။ အောင်မြင်စွာ အောင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး သုံးစွဲခဲ့ရသည်။
ယခု သူသည် မျက်လုံးဖြူ ကျားနတ်ဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့က သူ့အတွက် ပိုခက်ခဲနေ၏ ။
ပိုင်ထန်သည် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ အလွန်ကောင်းသည်။ကျန်းဟောင်၏ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုများသည် လုံလောက်စွာ မပြင်းထန်ကြောင်း မကြာမီ သူသတိပြုမိခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ တွန်းလှန်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲက သံမဏိခက်ရင်းက ချက်ချင်းပဲ ဆိုးဝါးတဲ့လေအလွှာနဲ့ ထုပ်ပိုးပြီး ကျန်းဟောင်ကို ထိုးချလိုက်သည်။
တခဏချင်းမှာပဲ ကျန်းဟောင်သည် စေတီတော်ထဲကို ပြန်လုနီးပါး အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွါသွားခဲ့ရသည်။
အမှန်တော့ ကျန်းဟောင်သည် စေတီသို့ ဆုတ်ခွာပြီး ခေတ္တအနားယူရန်သာ လိုအပ်သည်။
သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း အလွန်မာနကြီးသူဖြစ်သည်။ ရိုင်းစိုင်းယုတ်မာသော နတ်ဆိုးများ၏လက်မှ မည်သို့ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။ သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲက ဓားရှည်သည် တောက်ပလာသည်။ သူသည် နေကိုးစင်း နတ်ဘုရားဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြန်သည်။
တောက်လောင်နေသော နေသုံးစင်းသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ကျန်းဟောင်၏ ဓားရှည်ကို ထိုးလိုကသောအခါ ၎င်းတို့သည် ပိုင်ထန်ဆီသို့ ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ ကျရောက်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ပိုင်ထန်သည် မီးတောက်တွေကြောင့် နစ်မွန်းသွားခဲ့သည်။
ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများသည် ဟာရီကိန်းကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပေါက်ကွဲမှုများသည် ဘယ်တော့မှ မပြီးဆုံးနိုင်ပေ။
ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့ ကျန်းဟောင်က လေးလံတဲ့ဝန်ကို သူ့ပခုံးကနေ လျှော့ချလိုက်
ရသလိုမျိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ဝမ်းသာသွားလေ၏
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချွန်ထက်သောလက်သည်းသည် ရုတ်တရက် လေလှိုင်းများကိုဖြတ်၍ လျှပ်စီးလက်သလို လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကျန်းဟောင်၏ ရှေ့ကိုရောက်လာပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားသည်။
ကျန်းဟောင်သည် ထိုသို့သောပြောင်းလဲမှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို ချွန်ထက်သော လက်သည်းများက ထိုးဖောက်သွားသည် ။
တခဏအတွင်းမှာပဲ နေရာအနှံ့ သွေးတွေ ယိုစီးကျလာသည်။ သနားစရာ ကောင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကျန်းဟောင်သည် အမြောက်ကျည်တစ်လုံးကဲ့သို့ စေတီတော်ထဲသို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီးနဲ့အတူမြေပြင်ပေါ်မှာ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းက ဘေးသို့ စောင်းကျကာ သတိလစ်သွားသည်။
လေလှိုင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပိုင်ထန်ပေါ်လာသည်။
သူလည်း စိတ်မကောင်းစရာ အခြေအနေတွင်ရှိနေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အမွေးများ လောင်ကျွမ်းသွားကာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ကျန်ခဲ့သည်။
ကျားနတ်ဆိုးများသည် အသားအရည်ထူပြီး ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု နာမည်ကြီးသော်လည်း ထိုဒဏ်ရာများကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့က ၎င်းတို့အတွက် မလွယ်ကူသေးပေ။
စေတီတော်ရှိ ကျန်းဟောင်ကိုကြည့်ရင်း ပိုင်ထန့်က ဒေါသထွက်နေသည်။
အနက်ရောင်သူငယ်ချင်း၏ ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးမှုသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်းဟောင်၏ နေခြောက်စင်း နတ်ဘုရားဓားကို သူမသိဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ ။ တန်ပြန်အရေးယူဖို့ သူစဉ်းစားထားပြီးသားပင်။
ပိုင်ထန်သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိခဲ့တဲ့ကြားက ကျန်းဟောင်၏ နေခြောက်စင်း နတ်ဘုရားဓား အသုံးပြုသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ၎င်း၏ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်တည်း ထိုးသတ်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။
တောက်ပသော ဝင်ပေါက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ လျှို့ဝှက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် မဟုတ်ပါက ကျန်းဟောင်၏ နှလုံးသားကို သေချာပေါက် ထုတ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ဒီလူယုတ်မာကျင့်ကြံသူတွေက သဘောထားကြီးသလို လုပ်ကြတယ်။ တပည့်တွေ ထက်မြက်ဖို့ ငါတို့ကို မဏ္ဍိုင်တိုင်အဖြစ် သဘောထားကြတယ်။ တစ်နေ့ ဒီကောင်တွေကို သတ်ပစ်မယ်”
ပိုင်ထန်က ကျိန်ဆဲပြီး တံတွေးနဲ့ ထွေးလိုက်သည်။
ဒါတောင်မှ တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့အတွက် မဟုတ်ရင် စေတီရဲ့ ပထမထပ်က တောက်ပသော ဝင်ပေါက်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်က ဟိုးရှေးရှေးကတည်းက ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသည်။
သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် ကျင့်ကြံမှုကြောင့် သူတို့သာ တိုက်ခိုက်လျှင် ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးများ မရှင်သန်နိုင်ပေ။
တစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိသေးသည်။
ပိုင်ထန်က လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးယူရမလား ဒါမှမဟုတ် သူ့အဖော်တွေကို ကူညီရမလား တွေးနေသည်။
သို့သော် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ နောက်တစက္ကန့်မှာ သူ့အဖေကိုသတ်ခဲ့တဲ့ ရန်သူကို မြင်လိုက်ရသလိုပင် ရုတ်တရက် ဒေါသတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ကျန်းဟောင် ရှုံးနိမ့်သွားသောအခါ ရှဲ့ကျင့်ရှန်နဲ့ မူချွမ်ဟွာတို့က ချက်ချင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။
သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ခုန်ပေါက်သွားသည်။
ကျားလေးကောင်ကို သုံးယောက်က တိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက မျှတနေသည်။
ရှဲ့ကျင့်ရှန်က သူ့ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်နေသရွေ့ မူချွမ်ဟွာနဲ့ ကျန်းဟောင်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။
ရှဲ့ကျင့်ရှန်နဲ့ မူချွမ်ဟွာနှစ်ဦးစလုံးကလည်း ဤကိစ္စကို ယုံကြည်မှု ရှိကြသည်။
ကျန်းဟောင် ဒီလောက်မြန်မြန်ကျရှုံးမယ်လို့ ဘယ်သူကထင်မှာလဲ။
ကျန်းဟောင် ရှုံးသည်နှင့် ရှဲ့ကျင့်ရှန်နဲ့ မုချွမ်ဟွာတို့သည် ဉာဏ်အလင်းရခြင်း ကျားတစ်ကောင်ကို ပိုတိုက်ခိုက်ရတော့ မည်ဖြစ်သည်။ ပြောစရာမလိုအောင်ဘဲ ဒါက ဟန်ချက်ပျက်သွားစေတာပင်။
အကယ်၍များ မှားယွင်းသွားပါက ရှဲ့ကျင့်ရှန်နဲ့ မူချွမ်ဟွာ တို့သည် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မည်ပင် ။
သို့သော်လည်း ရှဲ့ကျင့်ရှန်နဲ့ မူချွမ်ဟွာတို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြစဉ်တွင် မျက်လုံးဖြူဝိညာဉ်ကျားက သူတို့ကို ကြည့်မနေကြောင်း မျက်လုံးထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်။ ယင်းအစား သူ့မျက်လုံးများကသွေးများဆူပွက်လာပြီး
ဒေါသတကြီးဖြင့် အောက်ဘက် တောင်တန်းတစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
ပြေးရင်း ဟိန်းဟောက်နေသည်။
"ဒီ လူကောင်…မင်းသေပြီသာမှတ်”