သွေးနဂါးနယ်မြေသို့ထွက်ခွာခြင်း
Vol. 1 Ch. 2
--------
တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ ထိပ်တွင် သေးငယ်လှသော မြေစာပုံလေးငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ အရှေတွင် သေရည်အိုး တစ်အိုးကိုကိုင်ကာ အထီးကျန်ဆန်သည်လူငယ်လေးတစ်ယောက်က အရှေကိုစူးစိုက်ကာကြည်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုပဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ ညကောင်းကင်ယံထက်က လမင်းကြီးကလဲ ထိုလူငယ် လေးရဲ့ အထီးကျန်ဆန်မူကို အဖော်ပြုပေးနေသည့်အလား ဒီကနေညက တစ်လောကလုံးကို အလှဆင်ပေးပြီးထွန်းလင်းပေး နေသော လပြည့်ညလည်းဖြစ်သည်။
သေရည်အိုးကို တစ်မော့မော့လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်လေးကလူပ်ရှားလာပြီး အမေ သားမနက်ဖြန် ဒီမြို့တော်ကနေ အပြီးထွက်သွားရတော့မယ် နောက်ရက်တွေ မှာ အမေကိုထပ်ပြီး အဖော်မပြု ပေးနိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်က ညံဖြင်းတော့အမေကို အမည်ကောင်းရအောင် မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူးတောင်းပန်ပါတယ် အမေ။
ကျွန်တော်ရဲ့ညံဖြင်းမူတေ ကြောင့် အမေကိုလုပ်ကြံသူကဘယ်သူလဲ သိတာတောင် ကျွန်တော် လက်စားချေဖို့အတွက်ကြိုးစားပြီးကျင့်ကြံနေတာ တောင် အခုထိ မအောင်မြင်ဘူး။
ကျွန်တော်ဘာလုပ်သင့်လည်း လူငယ်လေးက သေရည်အိုးကို တစ်မောထပ်မောလိုက်ပြီးဆုံးဖြတ်ချက်ချ ပြီးသွားဟန်ဖြင့် ဒီဘဝမှာ ကျွန်တော် အမေကိုလုပ်ကြံ ဆေးခပ်ခဲ့တဲ့ သူကို ရအောင်လက်စားချေမယ်။ကျွန်တော် ဘာတွေ ပဲ ပေးဆပ်နေရပါစေ။
"အချိန်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ပြီးစောင့်ပေးပါ အမေ "
ကျွန်တော်အမေကို ကျွန်တော် အောင်မြင်စွာနဲပြန်လာပြီးအမေကို ဒီနေရာက ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါမယ်။
လူငယ်လေးက သေရည်အိုးကို အကုန်မော့ချလိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် အိပ်ပျော်သွားခဲလေသည်။
ထိုလူငယ်လေးကတော့ လုံထန်သာ ဖြစ်တော့သည်။
---------
ဟေ့ " အကိုကြီး ကြားပြီးပြီလား ငါတိုရဲ့ အသူံးမကြတဲ့ညီလေးကို သွေးနဂါးနယ်မြေကို ခမည်းတော်က ကပိုလိုက်တယ်တဲ့။
အေး " ငါလဲကြားပြီးပြီ သူဟိုရောက်တာနဲ မကြာဘူးအသက်ခံရလေ့မယ်။ စိတ်မကောင်းစရာပဲ ။
------
အမတော် " ငါတိုရဲ့ မောင်တော်လေးကို ခမည်းတော်က သွေးနဂါးနယ်မြေကို ပိုလိုက်တယ်ကြားတယ်။
ကောင်းသားပဲ အဲဒီကောင်က အစေခံနဲရတဲ့ကလေး ပဲသူနဲအတူတူ ရှိနေတာ ငါတို့ကို သိက္ခာကျစေတယ်။
ဒါပေမဲ့ " ငါတိုမောင်တော်လေးပဲလေ "
"တော်စမ်းပါ "
.....................
နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် လုံထန်သည့် သူရဲ့အခန်းငယ်လေးထဲမှာ နေ၍ လိုအပ်သည်များကိုသိမ်းစည်းလိုက်ပြီးအထိန်းတော် ဖေးနဲ အတူတူ နန်းတော်ထဲမှနေ၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူတိုနှစ်ယောက်သား မြို့တော်အပြင်သို့ရောက်ချိန်တွင် နဂါးစစ်သည် တစ်သောင်းက မြို့တော်အရှေတွင် ရပ်၍စောင့်နေခဲသည်။
အသက်သုံးဆယ် အရွယ်နဲမှတ်ဆိတ်မွေးတေ နဲ အရပ်မောင်းက 3 မီတာ လောက်ရှိသည် လူသံကြီးက လုံထန်ကိုမြင်သည်နှင့် မင်းသား လေး ဒီလူက ဒီစစ်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီး လင်းယုပါ။
"စစ်သူကြီးလင်း ရှေလျောက်အားကိုးပါရစေ "
"မင်းသားလေးကို ကာကွယ်ရမှာက ဒီလူရဲ တာဝန်ပါ "
လုံထန်လဲ မြို့တော်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ခနလောက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက် အားလုံးပဲ ထွက်ခွာကြစို့ ။
ကြီးမားသော လှေသင်္ဘောကြီး ၁၀ စီးပေါ်သို့ အသီးသီး တက်ရောက်သွားကြာ မြို့တော်ကြီးကို ကျောခိုင်း၍ သွေးနဂါးနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာသွားကျတော့သည်။
မိုးပြာနဂါး ခန်းမကြီးထဲတွင် ထိုင်နေသော နဂါးဘုရင့်က သူဘေးက အရိပ်ထဲကို ကြည်ကာ လုံထန်ထွက်ခွာသွားပြီလား။
"ထွက်ခွာသွားပါပြီ အရှင် "
လုံထန်လဲ လှေပျံပေါ်ထွက် သူအခန်းတွင် အနားယူဖို့သွားပြီး သားရဲ့သခင်အဆင့်ကို တက်နိုင်အောင်ကြိုးစားကျင့်ကြံနေခဲသည်။
"ဒင် "
နဂါးနတ်ဘုရားစနစ်နဲ ဆက်နွယ်သူကိုတွေရှိပါသည်။
ပေါင်းစည်းမူကိုလက်ခံပါမည်လား။
လက်ခံမယ် ၊ မလက်ခံဘူး။
ရွှေးချယ်ပေးပါ ၁ မိနှစ်ပြည့်ရင်အလိုအလျောက် ပေါင်းစည်းသွားမှာပါ။
အသံသြသြရှရှနဲ့ အမျိုးသံကို လုံထန်တစ်ယောက်ကျင့်ကြံနေရင်းနဲ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဘယ်သူလဲ "။
ငါကိုဘယ်သူစကားပြောနေတာလဲ ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတစ်ယောက်ထဲမှ လွဲ၍ဘယ်သူမှ မရှိချေ။
လက်ခံမည်၊ လက်မခံဘူးလား၊ ဆိုတာရွှေးရှယ်ပေးပါ။
လုံထန်လဲ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ကြည့်လောက် သူဘဝကဒီထက်ဆိုးပြီး ဘာဖြစ်နိုင်အုန်းမှာ လဲ ။
"လက်ခံတယ် "
"ဒင်"
ပေါင်းစည်းနေချိန် နာကျင်မူကို ခံစားရနိုင်ပါသည် ။ခနတာသည်းခံပေးပါ။
လုံထန်ရဲ့ ခေါင်းကို ပေါက်ကွဲမတက်နာကျင်လာခဲသည်။ထိုဖြစ်ရပ်က မိနှစ်ပိုင်းလောက်သာ ကြာသောလဲ သူအတွေးတွင်တော့ တစ်သက်လောက်ကြာသွားသည်ဟုခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒင် "
ပေါင်းစပ်မူအောင်မြင်ပါတယ် လူသစ်လက်ဆောင် သုံးထုပ်ရရှိပါသည်။
"ထုပ်ယူပါမည်လား "
လုံထန်ရဲ့အရှေမျက်နှာအရှေတွင် သူတစ်ကိုယ်ထဲသာမြင်တေ နိုင်သော မှန်ဘောင်လေး ပေါ်လာခဲသည်။
အမည် ~~~ လုံထန်
မျိုးနွယ် ~~~နဂါး
စွမ်းအင်အဆင့်~~~ပထမဆင့်သားရဲ့
-{အဆင့် တစ်ဆယ်အထွဍ်ထိပ်}
ကျင့်စဉ်~~~ အဆင့်နိမ့် နဂါးအသက်ရှုနည်း ၊အဆင့်နိမ့် နဂါးလက်သည်း။
သွေးမျိုးဆက် ~~~ မနိုးထသေး