အခန်း (၉၀၄)

ဆွေးနွေးမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ချန်ကျူးလုံနှင့် ချင်ကျောက်ယွမ်က ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။ သူတို့၏နောက်တွင်ရှိသော ခန်းဆောင်တံခါးက ပိတ်သွားသောအခါတွင် ချန်ကျူးလုံက စကားပြောလိုက်သည်။

“မင်းက တခြားမိုးကြိုးဓားပြတွေကို ကယ်တင်ဖို့တွေးနေတာလား”

ချင်ကျောက်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျွန်တော်တို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ။ စွန့်ပစ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး”

ချန်ကျူးလုံက စကားမပြောဘဲ ရှေ့ဆက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“မြို့သခင်က‌ရော လိုက်လာမှာလား”

ချင်ကျောက်ယွမ်က မဖြေပေ။

ဖြေနေရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်က တကယ်ထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ”

ချန်ကျူးလုံက ရေရွတ်လိုက်ပြီး မြို့သခင်ခြံဝိုင်းထဲမှ ထွက်သွားသည်။

ချင်ကျောက်ယွမ်ကလည်း ခန်းဆောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းက ဒီလူအိုကြီးကို ချန်ထားခဲ့တော့မှာလား”

အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော စားသောက်ဆိုင်တွင် လီယွင်ကန်းက နှာမှုတ်ပြီး သေရည်အိုးကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

“ဒီသေရည်အိုးကို ဖြည့်ထားလိုက်။ ငါက အပြင်သွားလိုက်အုံးမယ်”

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သေရည်အိုးကို ဖမ်းယူလိုက်သော ဆိုင်ရှင်က ဖျော့တော့စွာပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ဒီသေရည်အိုးကို ဖြည့်မယ်ဆိုရင် ယွင်လန်တစ်မြို့လုံးမှာရှိနေတဲ့ သေရည်တွေနဲ့ လောက်မှာမဟုတ်ဘူး”

....

တုံယွမ်မြို့၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော တုံယွမ်တောင်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားနှစ်လက်သယ်ထားသော ဟန်မူယဲ့က တဲအိမ်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ရှစ်မြှောင့်တာအိုဝတ်စုံနှင့် ကျောက်ချင်ကျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်က တကယ်ယုံကြည်ရတာပဲ”

ဟန်မူယဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့သွားကြမလဲ”

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ကျောက်ချင်ကျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“အလျင်မလိုပါဘူး။ ငါက တုံယွမ်တောင်ကို အရင်ဆုံး‌ရွှေ့လိုက်အုံးမယ်”

ကျောက်ချင်ကျန်းက လက်မြှောက်လိုက်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေအလင်းများ ကျဆင်းလာကြသည်။

တိမ်တိုက်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ကြည်လင်နေသည်။ အပြာရောင်မိုးကောင်းကင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တုံယွမ်မြို့၏ အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားသောတောင်ထွတ်ကို မြင်နိုင်သည်။

ကြမ်းတမ်းသောကျောက်တုံးများနှင့် မြင့်မားသောတောင်သည် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ အနီရောင်ပန်းပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တုံယွမ်တောင်က ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က တုံယွမ်မြို့တွင် စမ်းချောင်းသုံးခုဓားအင်မော်တယ် ဟွမ်းဟွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သောအချိန်၌ တုံယွမ်တောင်က ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် ဓားအင်မော်တယ်ဟွမ်းဟွမ်က ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို နားလည်ပြီ တုံယွမ်မြို့မှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် တုံယွမ်မြို့၏ နောက်ထပ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ထွက်သွားတော့မည်။

တုံယွမ်မြို့သခင်ခြံဝိုင်းတွင် စုကျီရှန့်က ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက ဤနေ့ကို ကြိုတွေးထားခဲ့သည်။

လောကတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရသည်။

ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို ရှာဖွေချင်လျှင် ထွက်သွားရမည်။

“ဘုန်း”

လောကသည် မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ တုန်ခါသွားပြီး မြင့်မားသော တုံယွမ်တောင်က တောင်ထိပ်သုံးခုရှိနေသော လက်ဝါးအရွယ်အစားခန့် အပြာရောင်ကျောက်တုံးတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျောက်ချင်ကျန်းက ထိုကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုကျောက်တုံးသည် အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ငါက တုံယွမ်မြို့မှာ အကြာကြီးနေခဲ့ပေမဲ့ မင်းကို ပေးစရာသိပ်မရှိဘူး”

ကျောက်ချင်ကျန်းက တုံယွမ်မြို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင်ရှိသော ကျောက်တုံးကို သုံးပိုင်းခွဲသည်။

သူက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ကျောက်တုံးတစ်ပိုင်းကို တုံယွမ်မြို့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်တုံးက ပေတစ်သောင်းမြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။

“ငါက အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို ပေးစရာသိပ်မရှိဘူး။ ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်က ဒုတိယညီလေးကို ဝင်္ကပါအမွေအနှစ်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် တုံယွမ်မြို့က ယွင်လန်မြို့နဲ့ ပေါင်းစပ်မယ်”

စုကျီရှန့်၏စကားကြောင့် ကျောက်ချင်ကျန်းက တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားသည်။

တုံယွမ်မြို့သည် စုကျီရှန့်၏ ဘဝတစ်သက်တာကြိုးစားမှု ဖြစ်သည်။

သူက ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

စုကျီရှန့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ထိပ်တန်းအဆင့်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ပုံစံနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြုလုပ်မှုက အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ယခင်က ဟန်မူယဲ့ကို တုံယွမ်မြို့သို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး ရတနာအများအပြားကို ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အကောင်းမြင်စိတ်ကို ရရှိသွားသည်။

ယနေ့တွင် သူက တုံယွမ်မြို့ကို လောင်းကြေးထပ်၍ ဟန်မူယဲ့၏ အကူအညီကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ဟွမ်းဟွမ်နှင့် ကျောက်ချင်ကျန်းတို့က တုံယွမ်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေရန် မလိုတော့ပေ။

“ဟားဟား၊ ငါထွက်သွားတော့မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သောအခါတွင် ကျောက်ချင်ကျန်းက ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး လေပြေလေညင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားပျံကိုစီးနင်းပြီး နောက်မှလိုက်လာသည်။

တုံယွမ်တောင်ခြေတွင်ရှိသော အဆောက်အအုံတွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်များက ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျောက်ချင်ကျန်း ထွက်သွားသောဘက်သို့ ဦးတည်၍ ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျောက်ချင်ကျန်းက အလွန်လျင်မြန်ကြသည်။

ကျောက်ချင်ကျန်းက ဝင်္ကပါပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါများကို နက်ရှိုင်းစွာနားလည်ထားသည်။

သူက တောရိုင်းမြေတွင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဝင်္ကပါတချို့ကို တည်ဆောက်ပြီး မြို့များကို ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဆယ်ရက်အတွင်း၌ တောရိုင်းမြေတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် သိပ်မဝေးသော ယွင်ထန့်တောရိုင်းမြေ၏အစပ်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပူပြင်းသောနေရောင်အောက်တွင် တောရိုင်းမြေသည် ပုံရိပ်ယောင်ဆန်နေသည်။

ဧရာမသားရဲကြီးများက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လဲလျောင်းနေကြပြီး အားကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်သည် သူတို့၏ ခွန်အားကို ညွှန်ပြနေသည်။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ်၊ ဒီနေရာက ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေနဲ့ ထိစပ်နေတာကြောင့် သားရဲတွေကိုမသတ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ”

ကျောက်ချင်ကျန်းက နေပူဆာလှုံနေသော သားရဲများကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“သူတို့က ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေ မွေးမြူထားတဲ့ သွေးအရင်းအမြစ်ပဲ”

သွေးအရင်းအမြစ်၊ အစားအစာ ....

မိစ္ဆာအများစုသည် တူညီသောသွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မိစ္ဆာများကို တိုက်ရိုက်ဝါးမြိုရန် မနှစ်သက်ကြပေ။ ထို့နောက် သန္ဓေပြောင်းသားရဲများကို မွေးမြူထားပြီး သန့်စင်သောသွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို ထုတ်ယူကြသည်။

“သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်းက ခါးသီးအင်မော်တယ်နယ်မြေရဲ့ နယ်စပ်မှာ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် မိစ္ဆာတွေကို အမဲလိုက်ကြတယ်”

ဟန်မူယဲ့က သိပ်မဝေးသောနေရာတွင်ရှိသည့် အရိုးတောင်တန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

မပုပ်သိုးသေးသော သားရဲအလောင်းများ၏ အပေါ်တွင် သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒကို ခံစားကြည့်နိုင်သည်။

“ဘုန်း”

အဝေးတစ်နေရာတွင် ပေါက်ကွဲသံပေါ်ထွက်လာသည်။

“ယွင်လန်ဓားအင်မော်တယ် ....”

ကျောက်ချင်ကျန်းက စကားမပြောနိုင်ခင် ဟန်မူယဲ့ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ခံစားမိပြီး ခါးသီးစွာပြုံး၍ ခေါင်းခါသည်။

“ငါမှားသွားတယ်။ ငါက ဝင်္ကပါပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ တိုက်ပွဲမှာ အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်တယ်”

“မင်းကတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် အရင်ဆုံး ပြေးထွက်သွားတယ်”

သူ့စကားကြောင့် ဟန်မူယဲ့က ပြုံးသည်။

“ဟားဟား၊ သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်းနဲ့ သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ တိုက်ခိုက်နေတာကို တွေ့ရတာရှားတယ်။ ခဏလောက် သွားကြည့်သင့်တယ်”

ဟန်မူယဲ့က စမ်းချောင်းသုံးခုဓားအင်မော်တယ် ဟွမ်းဟွမ်အပါအဝင် သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူတချို့ကို မြင်ဖူးသည်။

သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်းက တိုက်ပွဲတိုင်းကို အနိုင်ရချင်သည်။

သို့သော် သူက သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများကို မမြင်ဖူးပေ။

သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းက ဒေသခုနစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း နှိမ့်ချစွာနေထိုင်ပြီး တခြားဂိုဏ်းများနှင့် အဆက်အသွယ်သိပ်မရှိပေ။

သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်း၏ အဓိကအင်အားစုသည် ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးတောင်ကြားတွင် ရှိနေသည်။

ဖူယွီအင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ အန္တရာယ်နယ်မြေသုံးခုတွင် ဝိညာဉ််ဖျက်ဆီးတောင်ကြားကို သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းက အဓိကထိန်းချုပ်ထားသည်။

သင်္ချိုင်းအင်မော်တယ်မြို့တော်နှင့် သွေးစက်ကျချောက်ကမ်းပါးကို တခြားဂိုဏ်းများက ပူးပေါင်း၍ ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

ရွှေအင်မော်တယ်ရှုမင်ဆီမှ ရရှိလာသော ဓား၏မှတ်ဉာဏ်အရ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးတောင်ကြား၏ တစ်ဖက်တွင်ရှိသော အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသည် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်းကို ဦးစားပေးပြီး ခွန်အားကောင်းကြသည်။

တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဓားဂိုဏ်းတို့က သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်အားထုတ်ရသည်။ ရုပ်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံသော သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းကသာ သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။

သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းက အန္တရာယ်နယ်မြေတစ်ခုကို အဓိကတာဝန်ယူထားသောကြောင့် သာမန်အချိန်များတွင် တခြားဂိုဏ်းများက သူတို့နှင့် မတိုက်ခိုက်ကြပေ။

“ဘုန်း”

ကျယ်လောင်သောပဲ့တင်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်နှစ်ယောက်၏ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲမျိုးကို လေ့လာနိုင်လျှင် အဆင့်တူကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားတစ်လက်နှင့် ထွက်သွားသောအခါတွင် ကျောက်ချင်ကျန်းကလည်း စိတ်ဝင်စားလာသည်။ သူက လက်မြှောက်ပြီး တောင်တန်းတစ်ခုကို ခြေထောက်အောက်တွင်ထား၍ တခြားတစ်ခုကို ခေါင်းပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်လာသောအခါ တိတ်ဆိတ်စွာလွင့်မျောနေသော ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တောရိုင်းမြေတွင် တိုက်ခိုက်နေသော လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဆယ်ပေအရပ်မြင့်သော အစိမ်းရင့်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လူသန်ကြီးတစ်ယောက်က တောင်တန်းနှင့်မြစ်များအား တုန်ခါသွားစေနိုင်သော လက်သီးချက်ကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

တခြားဘက်တွင် သွေးရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူက လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

လက်သီးချက်နှင့်လှံချက်က ထိတွေ့သွားပြီး လေဟာနယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်လာစေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ ပေတစ်ထောင်ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပင့်ကူအိမ်နှင့် တူနေပြီး အချိန်မ‌ရွေး ပြိုကွဲသွားနိုင်သည်။

သူတို့က ပေတစ်‌သောင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို စွမ်းအားများဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသည်။ ထိုနေရာတွင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

“သတ်”

သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူက ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျောက်ချင်ကျန်းတို့ကို သတိထားမိသည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကိုမြှောက်၍ တစ်ဖက်လူကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။

လူသန်ကြီးက အနည်းငယ် ခါးကုန်းလိုက်ပြီး လက်သီးချက်ကို ထုတ်ဖော်သည်။

“ခလွမ် ....”

လူသန်ကြီး၏ လက်သီးချက်က သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်းဟူသော နာမည်နှင့် ထိုက်တန်ပြီး ကြွပ်ဆပ်သောအသံဖြင့် လှံရှည်ကို ထိတွေ့သွားသည်။

သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူက ပေတစ်ရာအကွာသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှံရှည်ဖြင့် လွှဲရိုက်ချသည်။

“ဘန်း”

ဘေးတွင်ရှိနေသော တောင်ကုန်းက ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ခရမ်းရင့်ရောင်ကျားသစ်တစ်ကောင်က တုန်ခါလျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လှံရှည်က အေးစက်သောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကြယ်အလင်းကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်ကျားသစ်ကို ထိုးနှက်သည်။

သံမဏိချပ်ဝတ်ဂိုဏ်း၏ လူသန်ကြီးက ‌ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်ကျားသစ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ လှံရှည်က သူ့နောက်ကျောကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးများပေါ်ထွက်လာသည်။

လူသန်ကြီးက ခပ်အုပ်အုပ်ညည်းညူလိုက်ပြီး ခုန်ထွက်ရန်ကြိုးစားနေသော ကျားသစ်ကို ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုကျားသစ်က ဒဏ်ရာရနေပြီး သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

“ဟမ့်၊ သနားစရာပဲ”

သွေးစစ်ပွဲဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို မြှောက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာရှိနေသော ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းက သွေးအလင်းခရမ်းကျားသစ် သန္ဓေသားကို လိုချင်တာလား”

သွေးအလင်းခရမ်းကျားသစ် သန္ဓေသား....

သွေးအလင်းခရမ်းကျားသစ် သန္ဓေသားသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အသုံးများသော ဝိညာဉ်ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသန္ဓေသားကို မိခင်၏အချင်းမှ ထုတ်ယူနိုင်ပြီး မွေးရာပါအင်မော်တယ်စွမ်းအင်တချို့ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် လူအများသည် အင်မော်တယ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အချင်းနှင့်အတူ သန္ဓေသားကို တစ်ခါတည်း မြိုချလေ့ရှိသည်။

ခရမ်း‌ရောင်ကျားသစ်က သွေးအလင်းခရမ်းကျားသစ်ကို လွယ်ထားရပုံပေါ်သည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ထိုအရာမျိုးကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူက ယွင်လန်မြို့သခင်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ရတနာများ လိုအပ်နေသည်ဟူ၍ မရှိပေ။

ထိုစကားသည် ရွှေအင်မော်တယ်များကိုပင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သော်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။