အခြေအနေပြောင်းလဲမှုများ၊ မှော်ဆေးအောင်မြင်ခြင်း

ပေထင်းဟွမ်သည် လက်မြှောက်ကာ ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်းအမြစ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထုတ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း အတန်ကြာအောင်လုပ်ဆောင်နေရ သည်။ အကြောထဲတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ခုန်ပေါက်ကစားနေတတ်သော ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်းအမြစ်သည် ယခုအခါ ထိုနေရာတွင်လှဲပြီး သေချင်ယောင်ဆောင်နေသည်။

ဒါ ငရဲကျနေတာပဲ။

ယန်ယဲ့သည် ၎င်းထွက်ရန်ငြင်းဆန်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ဘာမှလုပ် မပေးနိုင်ပေ။ သူမသည် နာခံတတ်သူမဟုတ်သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူမကို ကာထားရသည်။

အကြောသည် လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနေကာ ယန်ယဲ့သည် ကစဥ့်ကလျား နတ်အရင်းအမြစ်ကို သန့်စင်ရန် မီးတောက်ကိုအသုံးပြုရန်ကြိုးစားလေသည်။ သူသည် ကြီးမားသောမီးတောက်ကို လှုံ့ဆော်ကာ ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်း အမြစ်ကို အနည်းငယ်အာရုံစိုက်ထားကာ ကစဥ့်ကလျားနတ်အရင်းအား နည်းနည်းချင်းစီ သန့်စင်လေသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အလွန်ရှည်လျား သည်။ ကံကောင်းစွာပင် ယန်ယဲ့၏ခွန်အားသည် သာလွန်ကာ သူတို့၏ မဆုတ်မနစ်ကြိုးစားမှုသည် တစ်ရက်နှင့်တစ်ညကြာသည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် အစပိုင်းတွင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း နောက်တော့ မြေပေါ်တွင် ထိုင်ကျကာ မေ့မြောနေခဲ့သည်။

သူမ မည်မျှကြာအောင် အိပ်မိသည်မသိပေ။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါး နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူမကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ပွေ့ဖက်ထားကာ သူမ သည်လည်း ထိုအမျိုးသား၏လည်ပင်းကို လက်ဖြင့်သိုင်းဖက်ထားသည်။ ဤကဲ့သို့အရာမျိုးသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာဖြစ်ဖူးသည်နှင့်တူသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲမှ ရင်းနှီးသောခံစားချက်ရနေသည်။ သူမ၏နှာခေါင်း ထဲသို့ အဆိပ်ကင်းသော ကြာပန်းရနံ့ရလာသည်။ သူမ၏နှလုံးသားအတွင်းပိုင်း မှာ အလွန်အေးချမ်းနေသည်။ သူမသည် အရုဏ်တက်သည်အထိအိပ်ပြီးမှ နိုးလာသည်။ တကယ်တော့ လူတစ်ဦး၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ချုပ်မိနေခြင်းသာ။

သူမ မျက်လုံးများဖွင့်လာချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာနှင့်တွေ့ဆုံကာ ဓားပုံ သဏ္ဍာန်ထက်ရှသောမျက်ခုံးအစုံသည် တွန့်ကွေးသွားကာ မျက်လုံးများကို ပင့်မြောက်သွားစေသည်။ ခရမ်းရောင်ပြေးနေသော မျက်လုံးများသည် သူမ၏ နားထင်နားတွင်ပူးကပ်နေသည်။ အလွှာများထပ်နေသည်မှာ အလွန်ဆွဲဆောင် မှုရှိကာ မျက်လုံးများမဖယ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။ သူ၏နှာခေါင်းမှာ မြင့်မားပြီး ၄ လပိုင်း ခြံဝင်းတံတိုင်းတွင် ပွင့်လာသည့် သစ်တော်သီးပန်းကိုင်း ကဲ့သို့၊ ပလွေမှုတ်သမားလေး၏ နှုတ်ခမ်းမှထွက်လာသည့် ပလွေသံကဲ့သို့၊ ဖြူစင်သည့် ကလေးကဲ့သို့ပင်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းများလှပပုံမှာလည်း ဂရုမမူသည့်အချိန်မှာပင် ပေထင်းဟွမ် ကို စဉ်းစားမိစေသည်။ ဤအချိန်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိလေဟနယ်ထဲတွင် ချယ်ရီပန်း များသည် သစ်ပင်အပြည့်ဖြစ်နေကာ နူးညံ့ပြီး ပန်းနီရောင်များပြည့်နေသည်။ ထိုအရာများကြောင့် ပေထင်းဟွမ်သည် မသိလိုက်ခင်မှာပင် ပါးစပ်အပြည့် တံတွေးမျိုချမိလေသည်။

သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနေခြင်းဖြစ်မည်။ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေသည်။ သူ၏လက်တစ်ဖက်သည် ပေထင်းဟွမ်၏ဦးခေါင်းအောက်ရောက်နေကာ ကျန် တစ်ဖက်သည် သူမ၏ခါးပေါ်တွင်ရှိနေသည်။

ပေထင်းဟါမ်သည် သူ့လက်မောင်းကို ညင်သာစွာဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ ယန်ယဲ့သည် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည့် အလား မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ပြီးဆက်အိပ်လေသည်။

သူတို့သည် လေဟာနယ်ထဲတွင်ရှိသေးကာ တစ်ညလုံး အိပ်ခန်းထဲတွင် ဖက်အိပ်နေခဲ့သည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် ဆေးသန့်စင်ခန်းသို့ပြန်ကာ အခန်းထဲ ရှိ မရဏဘုံ၏ အမှောင်စွမ်းအားကြောင့် ပျက်စီးနေသောဆေးများကိုကြည့်ပြီး ရင်နာကာ စုပ်သပ်မိသည်။

“ကြည့်ရတာ ငါ့ဘာသာပဲ လေ့ကျင့်ရတော့မယ်ထင်တယ် အဲလူကို မှီခို နေလို့မရဘူး” ပေထင်းဟွမ်သည် မတော်တဆမှုကြောင့်ဖြစ်လာသော စိတ်ပျက်မှုကို မပြောတော့ဘဲ သက်ပြင်းချမိသည်။

ပေထင်းဟွမ်သည် ယန်ယဲ့လောက် ခြယ်လှယ်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ယန်ယဲ့ နတ်အဆင့်ခွဲဆေးသန့်စင်သည်ကိုမြင်ချိန်က သူမသည် အာရုံထွေပြား ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တစ်ခုချင်းစီလုပ်သွားရာ ဒယ်စောက်နှင့် သူမ၏ စိတ်တို့ဆက်သွယ်ချက်ရှိသဖြင့် ဆေးသန့်စင်ပြီးသောအခါ ကစဥ့်ကလျား နတ်အရင်းအမြစ်သည် ထွက်သွားကာ ဆေးပေါ်သို့သက်ရောက်သွားပုံပင်။ ကိုးရောင်မီးတောက်သည် ညင်သာစွာပိတ်ပင်ခံလိုက်ရကာ ကစဥ့်ကလျား နတ် အရင်းအမြစ်သည် ၎င်းထဲတွင် စုစည်းသွားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် လေဟာ နယ်ထဲတွင် ကြီးမားသောစွမ်းအား အတက်အကျရှိကာ အခြေနေသည် ရုတ်တရက် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

အခြေအနေပြောင်းလဲသွားကာ မှော်ဆေးလုံးထွက်လာသည်။

ပေထင်းဟွမ်သည် စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်လာသော အာရုံကိုခံစားမိကာ သတိလက်မလွှတ်ရဲပေ။ နတ်အဆင့်ဆေးများသည် အခြေခံဝိညာဉ်အသိစိတ်ရှိ သည်ကို ယန်ယဲ့ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူမ မှတ်မိသည်။ ဆေးသောက်ရာတွင် အာရုံမစိုက်မိလျှင် လွတ်သွားနိုင်သည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် စိတ်စွမ်းအားကိုသုံး ကာ ဆေး ၅ လုံးကို ဒယ်စောက်ထဲတွင် ပိတ်ထားသည်။ သူတို့ကို အဆုံးထိ ပြေးခွင့်မပေးပေ။ မဟုတ်လျှင် အလဟဿဖြစ်သွားနိုင်သည်။