အချက်အလက် များ ရရှိသည် (၃)

သို့သော် လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်မှုနဲ့အတူ လန်ကွမ်းထင်သည် ယခုအချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရသည် မပြောင်းလဲဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ယွမ်မင် နှင့် အခြားသူများ အံ့သြသွားကြသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ?

သူတို့ ပဟေဠိဖြစ်နေချိန်မှာ လန်ကွမ်းထင်သည် သွေးရောင်နီရဲနေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ရုတ်တရက်ဖွင့်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းထဲက ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး”

"ဘာလို့ မဖြတ်ကျော်နိုင်ရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ”

ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်မှ လူတိုင်းသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

လန်ကွမ်းထင်သည် ကျင့်ကြံသူသခင်ထံသို့ အောင်မြင်စွာ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပုံရသည်။

ဒါဟာ အံ့ဩစရာကြီးတစ်ခုပင်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး.. ငါအကုန်စီစဉ်ပြီးပြီ.. ဒီသွေးဝိညာဉ်ဆေးပြားက ငါ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရမှာ ။ ငါဘာလို့မအောင်မြင်ရတာလဲ”

လန်ကွမ်းထင်သည် ပြောဆိုနေသေးသည်။ အရင်ကလို ငြိမ်သက်မနေတော့ပေ။

လင်းရှန််ကို ဆေးထုတ်လုပ်ရန် မအောင်မြင်တာက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လန်ရှင်းတည်ရှိနေမှုနှင့် ကျင့်ကြံသူသခင် ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းသိန်းနိုင်ပြီး လုံးဝ စိတ်ပျက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားတာကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။

လန်ကွမ်းထင်၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသော အခါ ယွမ်မင်နှင့် အခြားလူများက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အံ့သြသွားသော်လည်း သူတို့လည်း အလွန်စိတ်ရှုပ်သွားကြသည်။

လန်ကွမ်းထင်၏ အစီအအစဉ်အရ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးကိစ္စရပ်အတွက် အမှားအယွင်းမလုပ်လောက်ပေ။

သွေးဝိညာဉ်ဆေးပြားက ဖြတ်ကျော်နိုင်စေဖို့ သေချာတဲ့အတွက် ဘာမှ အမှားအယွင်းမရှိခဲ့သင့်ပေ။

ယုတ္တိဗေဒအရပြောရရင် ဒီလိုမဖြစ်သင့်ပေ။

ဒီအချိန်မှာ လူအုပ်ထဲက တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"... လန်ရှင်းက လန်ကွမ်းထင်ရဲ့ သားအရင်း မဟုတ်တာလား"

အားလုံးက ချက်ခြင်းငြိမ်သွားသည်။

သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လန်ကွမ်းထင်သည်ပင် အော်ဟစ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်နေ၏။

စဉ်းစားကြည့်ရင် အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံရသည်။

လန်ရှင်းသည် လန်ကွမ်းထင်၏သားအရင်းမဟုတ်ပါက အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တွေးကြည့်တော့ လန်ရှင်းက ဒီလောက် အရည်အချင်း မရှိပေ ။ သူသည် လန်ကွမ်းထင်နှင့် မသက်ဆိုင်ပါက ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် သူနှင့်အတူ သန့်စင်ထားသော သွေးဝိညာဉ်ဆေးပြားသည် တောက်ပသောဝင်ပေါက် နဝမအဆင့်အတွက် အလွန်အကန့်အသတ်ရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် လန်ကွမ်းထင်သည် သွေးဝိဥာဉ်ဆေးပြားကို သောက်ပြီးနောက် အတားအဆီးကို မချိုးဖျက်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ခွန်အားသည် သိသိသာသာ တိုးလာသည်။

ဤအချက်ကြောင့် လန်ရှင်းနှင့်လန်ကွမ်းထင်တို့သည် သွေးဖြင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

လန်ရှင်းသည် သူ၏သားအရင်းမဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သွေးသားအရင်းခံများဖြစ်သည်...

အဲဒါက အချက်အလက်အများကြီးလိုပင်။

ခဏလောက်ကြာတော့ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်မှ လူတိုင်းသည် လန်ကွမ်းထင်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေကြပြီး သနားစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လင်းရှန်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ အခုလို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အတင်းအဖျင်းစကားတွေကို သူ ဘယ်လိုတောင် ကြားလိုက်ရတာလဲ။

ခန်းမထဲမှာတော့

လူတိုင်း၏သနားစရာအကြည့်များကိုမြင်သောအခါ လန်ကွမ်းထင်၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံပျက်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ ပါးစပ်ထဲ သွေးတွေ ထွက်လာသည်။

"ခွေးကောင်”

ခန်းမတစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် ဒေါသတကြီး အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည် ။

ယွမ်မင်နှင့် အခြားလူများကလည်း ယခုအချိန်တွင် သတိထားမိလာသည်။ သူတို့သည် မျက်နှာပေါ်မှ သနားခြင်းအရိပ်အယောင်ကို ဖုံးကွယ်ကာ သူတို့၏ အမူအရာများ တင်းမာလာခဲ့သည်။

ရက်စက်တဲ့ကျားတောင်မှ သူ့ရဲ့သားပေါက်တွေကို မစားဘူး။ လန်ကွမ်းထင်က သူ့သားကို သတ်ခဲ့တာ။ ဒီလိုလူကို ဘာလို့ သနားရမှာလဲ။

ယွမ်မင်သည် ဂရုတစိုက် အာရုံစိုက်ရင်း လေထဲရှိ ဖိနှိပ်မှုက မှုန်ကုပ်ကုပ်လေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်၊

“ဝင်္ကပါ ပျောက်သွားပြီ။ တိုက်ခိုက်ကြ”

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လန်ကွမ်းထင်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

အခြားနှစ်ဦးသည် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးသွားကြသည်။

လန်ကွမ်းထင်သည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အရှုံးမပေးချင်ပေ။ သူက ချက်ချင်းပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နှစ်ဖက်စလုံး အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း

ခန်းမကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အဆုံးမဲ့ပေါက်ကွဲသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လန်ကွမ်းထင်နှင့် အထွေထွေ အလံအရာရှိ သုံးဦးတို့သည်သာ စစ်မှန်သော ရန်သူများဟု ယူဆနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော သူများဖြစ်သည်။

အခြားသူများအဖို့ ချဉ်းကပ်လိုလျှင်ပင် တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး ဘေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။

သုံးယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ပင် ။ ယေဘူယျအားဖြင့် အလံအရာရှိ သုံးဦးသည် အရေအတွက်အားဖြင့် သာလွန်ပုံပေါက်သော်လည်း တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့ အားသာချက်မရှိပေ။

သွေးဝိညာဉ်ဆေးပြားသည် လန်ကွမ်းထင်ကိုကျင့်ကြံသူသခင်အဖြစ် တက်ခွင့်မပေးသော်လည်း သူက ထိုနေရာကို ရောက်နေသည်။ သူ၏ ခွန်အားသည်

သာမန် တောက်ပသောဝင်ပေါက် နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် အဆမတန် တိုးလာသည်။

ဓမ္မရတနာ ဖြစ်သော မှင်ကျောက်နဲ့အတူ လန်ကွမ်းထင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အသာစီးရခဲ့သည်။

တခြားသူတွေက ဘေးကနေ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေပေမယ့် မကူညီနိုင်ကြပေ။

ရုတ်တရက် အလံအရာရှိတစ်ယောက်က နဖူးကို ပုတ်ပြီး သူ့ဘေးနားက လက်အောက်ငယ်သားကို “ဘာစောင့်နေတာလဲ။ မြန်မြန်သွားပြီး အကူအညီတောင်းဖို့ အချက်ပြပေးလေ”

လက်အောက်ငယ်သားသည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် ရှည်လျားသော ပုလဲတစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ပုလဲသည် ချွန်ထက်သော မြှားကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။ မျက်နှာကျက်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ မထင်မှတ်ပဲ ရပ်တန့်မသွားပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် ရေထဲသို့ကျသွားပြီး ဝင်းအပြင်ဘက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ နောက်တော့ ထိုအရာက ပေါက်ကွဲသွားသည်။

တခဏချင်းမှာပဲ ခြံဝင်းအထက် ကောင်းကင်ကြီးကို အနီရောင် ထီးဆောင်းသလို အရောင်ဆိုးသွားသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လန်ကွမ်းထင်က ထိတ်လန့်သွားသည်။ တခြားဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ယွမ်မင်နဲ့ တခြားနှစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း လန်ကွမ်းထင်သည် ယွမ်မင်ထံမှ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရပြီး မှင်

ကျောက်ကြောင့်လည်း အရာရှိတစ်ဦး လွှင့်သွားကာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် အခြားအရာရှိတစ်ဦးလည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ၎င်းတို့သုံးဦးအနက်မှ နှစ်ဦးမှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသဖြင့် ယွမ်မင်ရုန်းကန်နေခဲ့ရသည်။

သူတို့ သုံးယောက်သည် လန်ကွမ်းထင်၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ ။ အခု သူတစ်ယောက်တည်းကျန်နေတော့ ပိုခက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဝီစီသံနဲ့အတူ ယွမ်မင်သည် မှင်ကျောက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်တွင် လဲကျသွားပြီး အသံမထွက်နိုင်ပေ။

ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်မှလူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားကြပြီး လန်ကွမ်းထင်ကို ရန်သူကြီးနှင့်ရင်ဆိုင်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် သူကတော့ ၎င်းတို့ကို သေချာ မကြည့်ပေ။သူသည် ယွမ်မင် နဲ့ အခြားနှစ်

ယောက်ကို နောက်ဆုံးတစ်ခါတောင် မရိုက်ခဲ့ပေ ။ သူက အထက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော အော်သံများက အခန်းထဲကို လွှမ်းသွားသည်။ မှင်ကျောက်သည် မျက်နှာကျက် နှစ်လွှာကို ထိမှန်ပြီး ဝင်းအထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိစေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လန်ကွမ်းထင်သည် လေကိုစီးပြီး ဖြောင့်တန်းစွာ ပျံသန်းခဲ့သည်။ အနည်းငယ် ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်သို့ ပျံသန်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ညဘက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။