← Chapters

တစ်ခုခုကို မေ့သွားပုံရသည် (၂)

Vol. 12 Ch. 190

တစ်ခုခုကို မေ့သွားပုံရသည် (၂)

Vol. 12 Ch. 190

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လန်ကွမ်းထင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက တဖျပ်ဖျပ်တောက်လာပြီး ကွဲအက်သွားသည် ။

ဓား၏အရှိန်သည် လန်ကွမ်းထင်ကို ထိမှန်ခဲ့လေသည် ။

တခဏအတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရပုံပေါ် သည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး ပါးစပ်က သွေးတွေ ထွက်လာသည်။

လန်ကွမ်းထင်၏ ခံစစ်မှော် လက်နက်များသည် ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီပင်။ ယခုအခါတွင် သူသည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးနေရသည်။

အဆောင် ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် ဓားစွမ်းအင် လေးခု၏ စွမ်းအားသည် ထက်ဝက်ကျော် အားနည်းသွားသော်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုအရာကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အရာမဟုတ်သေးပေ။

တခဏအတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သော လန်ကွမ်းထင်သည် မူးမေ့လဲလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ့လျှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုက်ပြီး လဲမကျဖို့ ကြိုးစားရင်း နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံနေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူခြောက်ဦးသည် ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများထဲမှ လျှပ်စီးလျှပ်သလို ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လန်ကွမ်းထင်က ရက်စက်တဲ့အမူအရာနဲ့ အော်လိုက်သည်။ သူက မှင်

ကျောက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ထိုအရာက အိမ်တစ်လုံးအရွယ်အစားဖြစ်လာပြီး လွှမ်းခြုံတဲ့ အရောင်အဝါနဲ့ လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။

တခဏချင်းမှာပဲ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်အသံတွေထွက်လာသည်။တိုက်ခိုက်ဖို့လာသည့်

ရုပ်ပုံသုံးပုံသည် ဆယ်မီတာအကွာ အဆောက်အအုံ၏ အပြင်ဘက်နံရံသို့ ချက်

ခြင်းပင် လွင့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် မှင်ကျောက်တုံးသည် စတုတ္ထလူကို ရိုက်ချခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကျုံ့သွားကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် လန်ကွမ်းထင်၏ မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။

မှင်ကျောက်သည် အစပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာဆိုင်ရာ အနှစ်သာရများစွာကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီးသူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးအနှစ်သာရသည် ၁၀%အောက်အထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ထိုခဏတွင် သူသည် လျှပ်စီးလက်ဝါးကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်သုံးပြီး မှင်ကျောက်နဲ့ ကိုယ်ပွားသုံးကောင်ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကျန်ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရသည် ချက်ချင်း ခြောက်ခမ်းသွားကာ တရားဓမ္မရတနာကို ထိန်းချုပ်ရန် ခွန်အားမရှိတော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျန်သုံးကောင်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

လန်ကွမ်းထင်သည် အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူရန် အချိန်ရှိပြီး သူ့သွေးအနှစ်သာရကို အသက်သွင်းကာ ကိုယ်ပွါးနှစ်ယောက်ကို တွန်းလှန်ရန် လျှပ်စီးကြောင်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သူ့ရင်ဘတ်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ နေခြောက်စင်း အဆောင်ဓားတစ်လက်ဟာ သူ့ရင်ဘတ်ထဲကို နက်နက်နဲနဲ ထိုးဖောက်နေပြီဆိုတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော အားနည်းမှုတစ်ခုသည် ဒီရေကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာပြီး လန်ကွမ်းထင်၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်သည် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်။

သူ့ရှေ့က လင်းရှန်ကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်

လိုက်တော့ တခြား "လင်ရှန်း" အားလုံးကဖြည်းညှင်းစွာ ထလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ရဲ့မျက်နှာ ဒါမှမဟုတ် အရောင်အဝါတွေက သူ့ရှေ့ကလူနဲ့ အတူတူပင်။ သံသယနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများသည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြတ်တောက်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံးသည် မလိုလားအပ်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရွှမ်

လင်းရှန်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီးလန်ကွမ်းထင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူသေသည်ထက် ပိုသေကြောင်းအတည်ပြုပြီးနောက်

သူသည် လန်ကွမ်းထင်၏လက်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို အမြန်

ယူလိုက်ပြီး မှင်ကျောက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ကိုယ်

ပွါးများနဲ့အတူ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းရှန်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အလင်းတန်းလေးခုက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ပြီး ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ လမ်းအလယ်ကို ရောက်လာကြသည်။

အလင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး

ပေါ်လာသည် ။

သူတို့လေးယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းမဲ့ နေသော အလောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်တာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ကြသည်။

"ဒီအငွေ့အသက်က နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်”ချန်ရှန်၏မျက်နှာတွင် အံ့သြသွားသောအကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

ရှားမန်ရန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ အာရုံများမှ မြင်ကွင်းတွင် မတူညီသော အသွင်အပြင်နှစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။

လန်ကွမ်းထင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အရောင်အဝါသည် သူ့ကို သတ်ခဲ့သူထံမှ ထွက်လာသင့်သည်။

သို့သော် ထိုလူ၏နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရောင်အဝါသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏ အရောင်အဝါသည် ကျင့်ကြံသူသခင်၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

မတူညီသော အရောင်အဝါများတွင် မတူညီသော စွမ်းအားများရှိသည် ။ ထို့ကြောင့် "မီးတောက်" ၏ပြင်းထန်မှုမှာလည်း ကွဲပြားသည်။

အတွေ့အကြုံရှိသော ကျင့်ကြံသူသခင်များသည် တိုက်ပွဲ၏ အရေအတွက်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်စဉ်ကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သို့သော် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ကျန်ရှိနေသော အရောင်အဝါကို... သူတို့ ဘယ်လိုခန့်မှန်းရမလဲ။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ မတူညီသော အသွင်အပြင်နှစ်ခုထဲရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါက လူခြောက်ဦး သို့မဟုတ် ခုနစ်ဦးကြားမှ ရှုပ်ထွေးသောတိုက်ပွဲတစ်ခုဟု သူတို့ထင်မှတ်ကြပေမည်။

"ချန်”

ရှားမန်ရန်က ချန်ရှန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒါကို အရိပ်အမြွက်ယူကာ ကျန်ရှိနေသော အရောင်အဝါနောက်သို့ လိုက်ရန် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာအာရုံကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် ချန်ရှန်ပြန်ရောက်လာပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါရမ်းကာ ရှားမန်ရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“တခြားအဖွဲ့က အရမ်းပါးနပ်တယ်။ သူရဲ့ အရောင်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အဆောင် ဒါမှမဟုတ် ဓမ္မရတနာ ရတနာတစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်။ တိုက်ပွဲဖြစ်တာ ကြာပြီဆိုတော့ သူ့ ရဲ့ အရောင်အဝါကို လမ်းတစ်ဝက်မှာ ပျောက်သွားတယ်”

ရှားမန်ရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ချန်ရှန်ကို အပြစ်မတင်နိုင်ကြောင်း သူမသိသည်။ သူမသည် သွားများကိုသာ အံကြိတ်ရင်း ဒေါသကို ထိန်းထားခဲ့သည်။

ချန်ရှန်သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်ထင်တာမှန်ရင် အဲဒီလူက ငရဲပျားအုံတွေကို ကြိုးကိုင်ပြီး လန်ကွမ်းထင်ရဲ့အိမ်ဆီ ဆွဲဆောင်တဲ့သူဖြစ်နိုင်တယ်။ လန်ကွမ်းထင်နဲ့ ယွမ်မင်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လန်ကွမ်းထင်က ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားချိန်မှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ…” “အဲဒါကို ငါ့ကို ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား” ရှားမန်ရန်သည် ချန်ရှန်ကို စကားစဖြတ်လိုက်သည်။ “ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေး စံအိမ်ကိုလက်ကိုင်တုတ်အဖြစ် အသုံးပြုဝံ့တဲ့သူ ဘယ်သူမဆိုအလွတ်မပေးဘူး။ ။ သွားပြီး ရှာကြ။ မတွေ့ရင် မင်းတို့ကို အပြစ်တင်မယ်”

ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ညီညီညွတ်ညွတ် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

နဂါးမြို့တော်ကို လှည့်ပတ်ပြီးနောက် မည်သူမျှ သူ့နောက်မလိုက်ကြောင်း သေချာမှ လင်းရှန်သည် နိုင်ယန်းကျောင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သစ်သားအဆောက်အဦးကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လင်းရှန်သည် ကိစ္စအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ခဲ့သည်။

လန်ကွမ်းထင်သည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး လင်းရှန်နှင့်ပတ်သက်သည့် မည်သည့်

အချက်အလက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောကြားနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ လန်ကွမ်းထင်၏သေဆုံးမှုသည် သူနှင့်သက်ဆိုင်သည်ဟု အခြားသူများက ထင်မည်မဟုတ်ပေ။

တခြား ဟာကွက်တွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း အဲ့တာက ဗီလာက တိုက်ပွဲမှာပဲ ဖြစ်နိုင်သည်။

တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ကိုယ်ခံပညာတည်မြဲရေးစံအိမ်မှလူတိုင်းသည် မျက်စိမမြင်တာ သို့မဟုတ် နားပင်းတာမျိုး မရှိပါ ထိုအရာကို မတုံ့ပြန်တာမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှန်စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဤကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပြီး လန်ကွမ်းထင်ထံမှ ရရှိသော မှင်ကျောက်နှင့် သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရဖြင့် အသက်သွင်းမထားသော မှင်ကျောက်သည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားမျှသာဖြစ်သည်။ အဲ့တာက သာမန် မှင်ကျောက်တုံးလိုပင်။

All Chapters