ဥပဒေအဖွဲ့ကလုပ်ခဲ့တာလား?

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

သူမကိုမြင်လိုက်ရတော့ မင်းသမီးလော့ရုံ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှေ့ကို အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

ရုပ်သေးကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ကတ်အပေါက်၏ ရှေ့တွင် အချိန်မည်မျှ သုံးစွဲပြီး ရွှေစမည်မျှ ကုန်သွားသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ရန် နံပါတ်တန်းတစ်ခု ပါရှိသည်။

လေ့ကျင့်ချိန်တိုင်း ၎င်းတွင် ပြသထားသော နံပါတ်သည် များသောအားဖြင့် ၁၀မိနစ် ဝန်းကျင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ နံပါတ်မှာ ၂၇မိနစ် ဖြစ်နေသည်။

"၂၇ မိနစ်? တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီမှာတောင့်ခံခဲ့တာ ၂၇ မိနစ်.... အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

မင်းသမီး လော့ရုံသည်လည်း လင်ရှောင်းရှောင်းနည်းတူ သူမ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် နီရဲလာပြီး မျက်လုံးများ ပေါက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

သူမမြင်လိုက်သော ကိန်းဂဏန်းများသည် အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ကို ယုံရခက်နေပါ၏။

မုရှန့်အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံသည် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခွင့် မပြုဘဲ ရုပ်သေးရုပ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

လင်ရှောင်းရှောင်းသည် နန်းတော်ပင်လယ်ဘုံ အလယ်အလတ် အဆင့်တွင် သန်မာသူဖြစ်ပြီး သူမသည် ဤနေရာတွင် ဆယ်မိနစ်မျှသာ နေနိုင်၏။

နန်းတော်ပင်လယ် နယ်ပယ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သန်မာသော မင်းသမီးလော့ရုံပင်လျှင် မိနစ်၂၀ထက် ပိုမနေနိုင်ပေ။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ၂၇ မိနစ်ကြာအောင် တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်? ဘယ်လိုလုပ် မတုန်လှုပ်ဘဲ နေပါ့မလဲ

သုံးမိနစ်ကြာအောင် နေနိုင်ရင်ပဲ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပြီ။ ၂၇ မိနစ်ကြာအောင် နေနိုင်တယ်? ဒါဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ?

"လူရော ဟုတ်ရဲ့လား?"

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လင်ရှောင်းရှောင်းက တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။ ဒါက ကျင့်ကြံတာမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်တာလေ။

သံမဏိလို စိတ်ဓာတ်မရှိဘဲနဲ့တော့ ရုပ်သေး ခုနစ်ကောင်ကြားတွင် မိနစ် ၂၀ ကျော်ကြာအောင် ရပ်တည်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါသူ့ကိုကျော်ရမယ်!"

လင်ရှောင်းရှောင်း အံကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။

ဆယ်မိနစ်လောက် ဆက်ထိန်းထားနိုင်ရင် ကျေနပ်မယ်လို့ တွေးဖူးခဲ့ပေမယ့် ဒီနံပါတ်ကို မြင်ပြီးမှ တခြားလူတွေထက် ကျော်လွန်ပြီး ကောင်းကင်ထက်မှာ ကောင်းကင်ကြီးရှိတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

အဲဒီလူနဲ့ ယှဥ်ရင် သူမက အရမ်းဝေးကွာနေသေးသည်။

"ကောင်းပြီ မင်းကို ငါကာကွယ်မယ်.... မင်းမထိန်းနိုင်ရင် ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ရပ်ခိုင်းထားလိုက်!"

မင်းသမီးလော့ရုံလည်း စိတ်တိုသွားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

"အင်း"

လင်ရှောင်းရှောင်း မာန်တင်းရင်း ရွှေကတ်ကို ထုတ်ကာ ထည့်လိုက်သည်။

ဝူ.......

အလင်းရောင်က တောက်ပလာပြီး ရုပ်သေးနဲ့ တိုက်ဖို့ ထွက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းနေချိန် အသံတစ်သံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ရုပ်သေးက အရမ်းပျက်စီးနေပြီး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းဖို့ လိုပါတယ်.... မနက်ဖြန်မှ လေ့ကျင့်ဖို့ ပြန်လာခဲ့ပါ"

"အရမ်း ပျက်စီးနေပြီ?"

လင်ရှောင်းရှောင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြန်သည်။

ဤရုပ်သေးများ အားလုံးသည် အထူးအရာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်သန်မာပြီး လက်နက်ဖြင့် ခုတ်လိုက်လျှင်ပင် အရာကျန်မည်မဟုတ်။

လူတစ်ဦးသည် ၂၇ မိနစ်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသလို ဤရုပ်သေးရုပ်များကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ကျန်းဝူအင်ပါယာမှာ ဒီလို သန်မာတဲ့ လူတစ်ယောက် တကယ်ရှိတယ်လား?

"ဘယ်သူလဲ စုံစမ်းကြည့်ရမယ် အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ....အရမ်း သန်မာတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တကယ်တွေ့ချင်လာပြီ..."

မင်းသမီးလော့ရုံ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာတော့သည်။

သူမသည် အမြဲတမ်း သန်မာပြီး အလွန်ထက်မြက်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ထင်ထားသည်။ မုရှန့်အစီအရင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မယ်လို့လည်း အမြဲ ခံစားခဲ့ရပါသည်။

ယခုအခါတွင် ဤအမည်မသိသော သန်မာသောလူနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည် ကြယ်တစ်ပွင့်ရဲ့ တစ်ဝက်ပင် မဟုတ်ပေ။

ထို့အတွက်ကြောင့် ၎င်းသည် သူမ၏ပြိုင်ဆိုင်မှုစိတ်ဓာတ်ကို နှိုးဆွခဲ့ပြီး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ဟူသည့် သိချင်စိတ်အား တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

"ကျောက်ချန်းလား? မော့ရှီး? ဒါမှမဟုတ် တုဖျင်? မဟုတ်သေးဘူး....သူတို့တွေကို ဒီမှာလေ့ကျင့်နေကြတဲ့ အချိန်တုန်းက ငါလည်းမြင်ဖူးတယ် သူတို့ကငါ့လိုပဲ အများဆုံး ၁၀မိနစ်လောက်ပဲ တောင့်ခံနိုင်တယ်...ရုပ်သေးရုပ်ကို ပျက်စီးအောင်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အတွေးထဲ ရှုပ်ထွေးလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများသည် မရေမရာ ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့သိသော အဆင့်မြင့်သ များထဲတွင် မည်သူက ဤအရည်အချင်း ရှိသနည်းဟု တွေးနေခဲ့ကြသော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံး သိသည့် အောက်တန်းက ကောင်လေးဖြစ်သည်ကို မတွေးမိခဲ့ကြပေ။

........

ထိုအချိန်တွင် ဤအောက်တန်းက ကောင်လေးသည် ကျောက်ကျင်းတစ်ခုထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ကျောက်ကျင်းအတွင်းရှိ ရေနွေးများသည် စိမ်းမြသော ရေများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ၎င်းသည် အထူးဆေးဖက်ဝင် အရည်တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

အကယ်ဒမီကျောင်းကို ပြန်ရောက်တော့ ပြဿနာ မဖြစ်အောင် လုရွှမ် အိပ်ဆောင်ကို မပြန်ဘဲ တောအုပ်ထဲမှာပဲ ရှိနေခဲ့ပြီး ကျောက်ကျင်းတွေကို လက်နဲ့ထုလုပ် ထားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့လက်ရှိ အင်အားနဲ့တော့ အများကြီး ဒုက္ခမရောက်ပေ။

"နောက်ဆုံးတော့… အဆင်ပြေသွားပြီ…"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး လုရွှမ်သည် သူ့အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ကျောက်ကျင်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဝင်ပြီးတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နက်နဲတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စိမ့်ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံလိုက်ရအောင်!"

အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ဘဲ လုရွှမ် ချက်ချင်း လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်များက သူ၏ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လောဘကြီးစွာ ဝါးမျိုသွားကာ သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လုရွှမ် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ စိမ်းမြနေတဲ့ ရေနွေးတွေက ဖောက်ထွင်းမြင်နေရပြီး ဆေးအရည်ရဲ့ စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီ။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများ၏ အသံနဲ့အတူ လုရွှမ် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုးထွက်လာသည်။

"အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရမ်းကောင်းပါတယ်... ဆေးအရည်တွေ ထပ်ဖြည့်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ခွန်အားက အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားပြီး တန်းလိနယ်ပယ်ရဲ့ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး!"

လုရွှမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်ပြီး ဆေးရည်ဖြင့် အာဟာရ ဖြည့်သွင်းပြီးနောက် သူ၏ခွန်အားသည် တန်းလိနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှ နှောင်းပိုင်းအဆင့်အထိ အဆင့်နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် တိုးလာခဲ့သည်။

စွမ်းအင်ငါးခုမှ ခုနစ်ခုအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆေးရည်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဒီလွန်ကဲတဲ့ အလေ့အကျင့်မျိုးက ပထမအကြိမ်မှာပဲ ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားလိမ့်မယ်"

လုရွှမ်သည် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ဤမျှလောက် တိုးတက် ကောင်းမွန်လာရခြင်း အတွက် စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်မို့ တိုးတက်လာသော်လည်း သူလေ့ကျင့်ချိန် များလေလေ ထိရောက်မှု နည်းလေ ဖြစ်သည်။

"မုရှန့်အစီအရင်ထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်လိုက်တော့မယ်"

ဒီလိုလေ့ကျင့်မှုမျိုးသည် ဇွဲလုံ့လရှိရန် လိုအပ်ပြီး သုံးရက်မျှ ငါးမဖမ်းဘဲ နှစ်ရက်ကြာ ပိုက်ကို အခြောက်ခံရန် လိုအပ်သလိုပင်။ အနည်းငယ်မျှ မတိုးတက်နိုင်ပါက ဂုဏ်ယူမိပေလိမ့်မည်။

သိမ်းဆည်းပြီး အိပ်ဆောင်ကို လျှောက်လာခဲ့သည်။

အရင်ပြန်သွားပြီး အဝတ်အစားလဲ တစ်ခုခုစားလိုက်မှ ဖြစ်မည်။ မဟုတ်ရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်က သံကိုယ်ထည် ဖြစ်နေရင်တောင် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်။

တောကြီးမျက်မည်းထဲက လမ်းလျှောက်ရင်း တစ်ညလုံး လေ့ကျင့်ခဲ့တာကို တွေးကြည့်လိုက်တော့ နေ့ခင်းတောင် ရောက်နေပြီ။ အိပ်ဆောင်ကို ပြန်ရောက်တော့ ယွမ်ချောင်နဲ့ ရန်းလင်တို့ ပြန်မလာသေးတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ခုခုစားပြီး ရေချိုး အဝတ်အစားလဲကာ ထွက်သွားခါနီးတော့ တံခါးဖွင့်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်စဥ် လုရွှမ်ရဲ့ အမူအရာက မည်းမှောင်သွား၏။

ယွမ်ချောင်နှင့် ရန်းလင်တို့သည် ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အဝတ်အစားများက သွေးများဖုံးလွှမ်းနေလျက် တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်တစ်ချက် ထောက်ကာ လျှောက်လာကြသည်။

"လုရွှမ် မင်းဒီမှာပဲ..."

လုရွှမ်ကိုကြည့်ရင်း နှစ်ယောက်သား ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းကုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဘာဖြစ်လာတာလဲ?" လုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အိုး.. ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး.. ငါတို့နှစ်ယောက် မတော်တဆ...ဒဏ်ရာရသွားတာ!"

ရန်းလင်က တစ်ခုခု ပြောချင်ပေမယ့် ယွမ်ချောင်ကိ ဆွဲထားရာ ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားပြီး တစ်ယောက်က ပြုံးပြလာ၏။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... စမ်းသပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ရတာ ဒါပေမယ့် အဆင်ပြေပါတယ်.... ခဏလောက် အနားယူပြီးရင် ပြန်ကောင်းလာမှာ"

ရန်းလင်က သတိဝင်လာပြီး နောက်ကနေ အမြန်လိုက်ပြောသည်။

"အစမ်းလေ့ကျင့်တယ်?"

"ဟုတ်တယ် လုရွှမ် ငါတို့သွားခဲ့တဲ့ အဲဒီ အစမ်းလေ့ကျင့်တဲ့ နေရာက အရမ်းထိရောက်တယ် မင်း သွားကြည့်လို့ရတယ် အဲဒါက လူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှု မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာအောင် လုပ်နိုင်တယ် အခုမှ ဖွင့်လိုက်တာ သွားဖို့အချိန်ရှိသေးတယ် မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်.."

ယွမ်ချောင်က ရယ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့အင်အားက မင်းထက်အဆမတန် ကွာနေတယ်ဆိုတာ မင်းသိပါတယ် အဲဒီကိုသွားရင် ရလဒ်က ကြီးမှာမဟုတ်ဘူး မင်းသွားရင် မတူဘူးလေ ငါတို့ထက်ပိုပြီး သွားနိုင်မှာ သေချာတယ် ဪ ဟုတ်သား....မင်းအတွက် အမည်စာရင်း ပေးထားပေးတယ်"

ရန်းလင်သည်လည်း နောက်မှ ဆက်ပြောလာ၏။

"အနောက်ဖက် တောင်ထဲက တောအုပ်ထဲမှာ.. ဒီကနေဆို မီတာ၃၀၀ လောက်ပဲဝေးတယ်"

သူစကားမဆုံးခင်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖြတ်ပြောလာခဲ့သည်။

"ဥပဒေအဖွဲ့က လုပ်ခဲ့တာလား?"

လုရွှမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ခန်းလုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် တုန်နေသည်။