လုရွှမ် ထွက်ပြေးသွားပြီ

ဖန်းရှစ်ပိုင်ရှင် ယွမ်ဟုန်၏ ရွှင်လန်းသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဆေးများ စားသုံးခြင်းကိစ္စက ပြီးသွားပုံရသည်။

အခန်းထဲက ထွက်လာခါနီးမှာ အပြင်မှာ ပေါက်ကွဲသံတွေ တောက်လျှောက်ကြားရပြီး စူးရှတဲ့အသံ ထွက်လာသည်။

"ဦးလေးယွမ်ဟုန်....ဦးလေးယွမ်ဟုန်!"

အသံနှင့်အတူ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

လုရွှမ် သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို မှတ်မိသွားသည်။ အကြီးတန်း အဂ္ဂိရတ်ကြယ်ပွင့်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လင်ရှောင်းရှောင်း နဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မင်းသမီးလော့ရုံပါပဲ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အညိုရောင် မျက်ကွင်းများ ရှိပြီး ကောင်းကောင်းအနားယူခြင်း မရှိကြောင်း သိနိုင်သည်။

နန်းတော်ပင်လယ် နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသော လူတစ်ဦးသည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ဖြင့် အာဟာရ ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်ပြီး သူ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် တန်းလိနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသောလူနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အညိုရောင်ကွင်းလေးတွေ ပေါ်လာသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ဒီကို ရောက်နေတာလဲ..."

ဒီလူနှစ်ယောက်ကို မြင်တော့ ယွမ်ဟုန်က ကတိတွေကို သတိရသွားကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဦးလေးယွမ်ဟုန် သမီးကိုပြောပြပါ...သမီးဒီကိုလာတာ အကြိမ်ပေါင်း မနည်းတော့ဘူး"

မင်းသမီးလော့ရုံသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တစ်ဖန် ယွမ်ဟုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီ... ဒါ..."

ယွမ်ဟုန်ရဲ့ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ပြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက လုရွှမ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။

မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် လင်ရှောင်းရှောင်းတို့သည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် အခြားတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"လုရွှမ်? နင်ဘာလို့ဒီကို ရောက်နေတာလဲ?"

"နင်ဘယ်လိုလုပ် သခင်ဖန်းနဲ့ အတူရှိနေတာလဲ?"

ကောင်မလေးနှစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ယွမ်ဟုန်သည် ကျန်းဝူ အင်ပါယာရှိ နံပါတ်တစ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်ပြီး သူ့အဆင့်အတန်းမှာ လေးစားစရာ ကောင်းသည်။ လူနှစ်ယောက်၏ နောက်ခံသန်မာသောကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မေးခွန်းမေးဖို့ မပြောနှင့် မျက်နှာကိုပင် တွေ့ဖို့မဖြစ်နိုင်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နံပတ်တစ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သည် အလွန် အကြပ်တွေ့နေ၏။

ထိုအကြပ်တွေ့နေရခြင်းက တကယ်တော့ ဒီကလေးနဲ့အတူ ရှိနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းထဲက တစ်ချိန်တည်းမှာ ထွက်လာပုံ ရတာကြောင့် ဆရာကြီးယွမ်ဟုန်က သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ တွေးစရာပင်။

ဆရာကြီး ယွမ်ဟုန်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့အခန်းကို သူတို့လည်း သိကြပြီး လူအများစုက ဝင်ခွင့်မရှိကြဘူး။ သူတို့နောက်က လူတွေ ဝင်ချင်ရင်တောင် ကြိုပြီး နှုတ်ဆက်ရမှာပင်။

ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဒီကောင်လေးကို ဝင်ခွင့်ပြုတယ်လား?

ဒီကောင်လေးက ချန်ဖုန်းကို အနိုင်ယူခဲ့ရင်တောင် သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူ့အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျနေတုန်းပဲ။

"မဟုတ်မှ......"

လုရွှမ် ပါးစပ်မဖွင့်ခင်မှာ တစ်ဖက်က လင်ရှောင်းရှောင်းက တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ငြူစူမှုအပြည့်နဲ့

"ဆရာကြီးယွမ်က နင့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီလား? ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်ဖန်းက တပည့်တွေကို တစ်ခါမှ လက်မခံဖူးဘူး... သူ့ဆီက မျက်နှာသာပေးခံရတာ အရမ်းအကျိုးရှိလိမ့်မယ်"

ဆရာကြီးယွမ်ဟုန်က တပည့်တွေကို ဘယ်တော့မှ လက်မခံဘူး။ ဒါကို လူတိုင်းသိသည်။ လင်ရှောင်းရှောင်းလည်း သူ့ဆီ အထူးလာရောက် လည်ပတ်ခဲ့ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အငြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူမကို လျစ်လျူရှုတဲ့သူက သူတို့ရှေ့က လူငယ်ကို သူ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။ ရင်ထဲမှာ အနည်းငယ်တော့ ခံပြင်းမိသား။

"အဟမ်း!"

သူမ ငြူစူတာကို မမြင်လိုက်ဘဲ ဆရာကြီးယွမ်ဟုန်က လုရွှမ်ကို ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဒီမှာပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့ လုရွှမ်နဲ့ ငါက...."

အချိန် အတော်ကြာအောင် စဥ်းစားပြီးနောက်

"ဒါက မိတ်ဆွေ.... သူငယ်ချင်းကောင်းပါပဲ!"

သူ့ရှေ့က ဒီလူကို သတ္တိဆယ်ပါး ရှိရင်တောင် သူ့ရဲ့ တပည့်ပါလို့ မပြောဝံ့ပါဘူး။

"သူငယ်ချင်း?"

မင်းသမီးလော့ရုံနှင့် လင်ရှောင်းရှောင်းသည် မျက်လုံးလေး ဝိုင်းလျက်သား။

အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖန်းရှစ်ပိုင်ရှင် ယွမ်ဟုန်နဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နိုင်တယ်လား?

ကျန်းဝူအင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် စစ်သူကြီး ကျန့်ပေဟော်သည်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီပါ။

"ဟုတ်ပြီ ဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် ပြန်သွားကြတော့... ငါ လုရွှမ် နဲ့ တစ်ခုခု လုပ်စရာရှိတယ် မင်းတို့နဲ့ရှုပ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး!"

ယွမ်ဟုန် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။

"လုပ်စရာရှိတာ?.....လုရွှမ်နဲ့?"

သူငယ်ချင်းဖြစ်တာနဲ့တင် အံ့သြစရာ ကောင်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်နဲ့ တစ်ချို့အရာတွေ လုပ်စရာရှိသေးတယ်တဲ့။ ဒီအတိုင်းပြောရရင် ယွမ်ဟုန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဒီလူငယ်ရဲ့ အောက်ရောက်သွားပြီ မဟုတ်လား?

"အမြန် မသွားသေးဘူးလား?"

သူတို့နှစ်ဦး အံသြသွားပြီး မထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယွမ်ဟုန်က သူ့ရှေ့ကလူကို စော်ကားမှာကို ကြောက်ပြီး လုရွှမ်ဆရာက သူ့ကို သင်ကြားမပေးတော့ဘဲ ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်လာရာ သူ့မျက်နှာက မည်းမှောင်ကာ ထပ်အော်သည်။

"အာ……"

ထိတ်လန့်စွာ နိုးကြားလာကာ မင်းသမီးလော့ရုံသည် ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။

"ဦးလေးယွမ်ဟုန် မုရှန့်အစီအရင် အခန်း၁၀ကို ဖြတ်သွားတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ? သမီးကိုပြောပြ သိရရင် ချက်ချင်း ထွက်သွားမှာပါ...ဦးလေးကို ဒီမှာ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး!"

အခန်း၁၀ကို တစ်ယောက်ယောက် ဖြတ်သွားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းထွက်လာပြီးနောက် သူမစောင့်နေသူက အခန်း၁၀ကို ဖြတ်သွားခဲ့ပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

အရှေ့ပိုင်းမှာ ဘာအကျိုးမှ မရခဲ့တာကြောင့် ယွမ်ဟုန်ဆီ ပြေးလာရခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ဖန်းရှစိ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ယွမ်ဟုန်သိကို သိရမည်။ သူပြောနေသရွေ့တော့ စောင့်ရတာထက် ပိုကောင်းပါသည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူမအချိန်ရတိုင်း လင်ရှောင်းရှောင်းနှင့် အတူ ဤနေရာကို လာခဲ့ကြသော်လည်း ယွမ်ဟုန်သည် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို မပြောခဲ့ဘဲ အလွန်စိတ်ပျက်သွားစေသည်။

"အဲဒီလူက……"

သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီကိစ္စကို ဆက်မေးနေတာကို တွေ့တော့ ယွမ်ဟုန်လည်း သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို ညှိုးငယ်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအား ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် သတင်းပေါက်ကြားရန် မလုပ်ရဲချေ။

အပြင်မှာ ပေါက်ကြားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရှေ့က ဒီလူက အရမ်း တန်ခိုးကြီးတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြလိမ့်မည်။ သူ့သခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေချာပေါက် မှန်းဆပြီး အဲဒီအချိန်မှာ အားလုံးက သူ့ကို လိုက်ရှာကြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား?

အဲဲဒီအခါ သူ့မှာဘယ်လိုလုပ် အခွင့်အရေး ဘယ်ရှိတော့မလဲ?

ဖန်းရှစ်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် စီးပွားရေးအတွက် ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတွေအကြောင်း သိနိုင်သည်။

"လုရွှမ် သူဘယ်သူလဲဆိုတာ နင်သိလား?"

ဆရာကြီး ယွမ်ဟုန်၏ မျက်လုံးများသည် ထင်ရှားစွာ မသိသာသော်လည်း မင်းသမီးလော့ရုံသည် သူ့ကို မြင်ပြီး လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

"အခန်း၁၀ကို ဖြတ်သွားတဲ့လူကို ရှာပြီး မင်းတို့က ဘာလုပ်မလို့လဲ?"

တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုရှာချင်နေတာ တွေ့တော့ လုရွှမ်က ပြန်မဖြေသေးဘဲ သံသယနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဟမ့် အဲဒီကောင်က ငါတို့နှစ်ယောက်ကို တမင်လှည့်စားနေတာ... သူ့ကိုတွေ့ရင် သင်ခန်းစာကောင်းကောင်းပေးရမယ် သူ့အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင် ပြီးသွားမှာမဟုတ်ဘူး..."

မင်းသမီးလောရုံသည် သူမ၏ သွားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုက်ကာ ပြင်းထန်သော အကြည့်ကို ပြသရန် မော့ကြည့်လာသည်။

"ဟေး လုရွှမ်...မသွားနဲ့လေ နင်ဘာလို့ ပြေးနေတာလဲ ... ငါမေးချင်သေးတယ် အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင်သိလား..?”

"မသိဘူး!" လုရွှမ်က ခေါင်းပြန်မလှည့်ဘဲ

"ဆရာကြီးယွမ်ဟုန်လည်း မသိဘူး... မင်းဒီကိုလာပြီး မမေးသင့်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်..."

စကားပြောပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်တွေက ဘီးတပ်ထားသလို လူတိုင်းရှေ့မှာ အမြန်ပျောက်သွား၏။

"အာ?"

မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် လင်ရှောင်းရှောင်းတို့သည် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြရုံ သာမက ယွမ်ဟုန်ပင်လျှင် အံ့ဩသော အကြည့်ဖြင့် သူရှိနေသည့်နေရာ၌ ရပ်နေခဲ့သည်။

…………………………

"မေးမိလို့ တော်သေးတာပေါ့.. အန္တရာယ်များလိုက်တာ"

လုရွှမ်သည် "အန္တရာယ်ဇုန်" မှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူ့အရင်ဘဝက အရူးဧကရာဇ်ဟာ ရက်စက်တဲ့ပုံပေါက်ပေမယ့် တကယ်တော့ သူက မိန်းမတွေကို အကြောက်ဆုံးပဲ။

ဒုက္ခရောက်မှာကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့က ဒုက္ခဖြစ်နေတယ်လို့ ထင်တာကြောင့်ပင်။

ခုနကလိုပဲ သူက အခန်း၁၀ကို ဖြတ်သွားတဲ့သူလို့ ဝန်ခံလိုက်ရင် ရောထွေးပြီး မေးခွန်းတွေမေးပြီး အသက်ရှင်လျက်နဲ့ သေသူလို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"ပထမအဆင့် နန်းတော်ပင်လယ် နယ်ပယ်မှာ အားသာချက်နဲ့ အားနည်းချက်တွေ ရှိတယ်... နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရပါမယ်"

မကြာခင်မှာပဲ လုရွှမ်သည် စိတ်ရှုပ်စရာ အရာတွေကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ပထမအဆင့် နန်းတော်ပင်လယ်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်းကို စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြည့်လိုပါက ကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ လိုအပ်သည်။

ရောင်ဝါပါးလွှာတဲ့ ကျန်းဝူအင်ပါယာလိုမျိုး နေရာမှာ ဘယ်နှနှစ် ဘယ်နှလတွေ ကြာသွားမလဲ မသိ။

ဝိညာဥ်စွမ်းအင် စုဆောင်းခြင်း အမျိုးအစား တစ်ခုဖြစ်သည့် ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနိုင်ပြီး သေးငယ်သောဧရိယာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လုံလောက်အောင် ဖြည့်တင်းနိုင်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် စုစည်းမှု အခင်းအကျင်းကို ရှာတွေ့နိုင်လျှင် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်စုဆောင်းမှု အရှိန်ကို အရှိန်မြှင့်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု အရှိန်လည်း တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းဝူအင်ပါယာမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အခင်းအကျင်းက ဘယ်မှာလဲ?

ဘယ်နားမှာ သွားရှာရမလဲ?

သူသည် ရိုးရှင်းသော သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော ဝိညာဉ်စုစည်းမှု ပုံစံများကို စီစဉ်နိုင်သော်လည်း ဆန်မပါဘဲ ချက်ပြုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို ပစ္စည်းမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ကြည့်ရတာ လက်မှုပညာရှင် အဖွဲ့အစည်းကို သွားကြည့်ရမယ် ထင်တယ်"

လုရွှမ် မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အဂ္ဂိရတ်အဖွဲ့အစည်း ကဲ့သို့ပင် လက်မှုပညာရှင် အဖွဲ့အစည်းကလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး လက်မှုပညာရှင်များ ရှိပြီး တစ်ဦးချင်း လိုအပ်ချက်အလိုက် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်နိုင်သည်။

ယခု သူလိုအပ်သည်မှာ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံ သို့မဟုတ် ဝိညာဥ်စုဆောင်းမှု ပစ္စည်းကိုဝယ်ရန် ဖြစ်သည်။