← Chapters

အခန်း (၁၂၃၀)

Vol. 89 Ch. 1230

အခန်း (၁၂၃၀)

Vol. 89 Ch. 1230

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ချန်ယဲ့ပညာရပ်က ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တာအိုနည်းစနစ်ဖြင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။ ထိုအရာက သတ်ဖြတ်ရေးပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်၏ လက်ထဲတွင်မူ တာအိုကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပြီး ပိုမိုနက်နဲကာ ကျယ်ပြောလှသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက်မူ သူက ချန်ယဲ့ပညာရပ်၏ တာအို၏ ဇစ်မြစ်ကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားမိခြင်းမှ ချုပ်တည်းထားခဲ့ရသည်။ သူက ယခုမှ အစပြုခြင်း ဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ လုံလုံလောက်လောက် မနက်နဲသေးသလို များစွာအဓိပ္ပာယ်လည်း မရှိသေးပေ။ သို့သော်လည်း သတ်ဖြတ်ရေးပညာရပ်က မဆိုးလှပေ။

အကြောင်းအရင်းကမူ ဝမ်ပေါင်လဲ့သည် သူ့နတ်ဆိုးမျက်လုံး ပညာရပ်ကို သတ်ဖြတ်ရေး ပညာရပ်တို့ဖြင့် ချန်ယဲ့ပညာရပ်ထဲ ထည့်ပေါင်းထား၍ ဖြစ်သည်။ သူက ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သင်ယူခဲ့သည့် သတ်ဖြတ်ရေးပညာရပ်အားလုံးကို ချန်ယဲ့ပညာရပ်ထဲ ထည့်ပေါင်းထားခဲ့သည်။

ချန်ယဲ့ပညာရပ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်ထားခဲ့၏။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးက ယခုအခိုက်အတန့်တွင် မဲမှောင်မနေတော့သော်လည်း အားလုံး၏ အာရုံထဲ၌ ထိုအရာသည် မဖော်ပြနိုင်ဖွယ် အမှောင်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤသည်က အရုဏ်မတက်ခင် ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည့်သူများကပင် ခံစားမိခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဆုံးမဲ့မျိုးနွယ်တွင်ရှိနေသည့် နတ်ဧကရာဇ် ကျိကျား၊ ရှဲ့မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဝိညာဥ်ခုနှစ်ပါးတာအိုဂိုဏ်းမှ နတ်ဆိုးသားတော်၊ လမ်းစဥ်ကိုးသွယ်တာအိုဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသည့် အရည်အချင်း ပြည့်မှီသူအားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လဆုတ်ပညာရပ်က သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီဖြစ်ကာ လရိပ်ပညာရပ်ကမူ ပိုမိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာက ပိုမိုထိတ်လန့်ဖို့ ကောင်းလှသည်။ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည့်သူအားလုံးက စိတ်ထဲတွင် နားကွဲလုမတတ် အော်သံကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်လာလေ၏။

အန္တရာယ်၊ ကပ်ဘေးနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းက ဆင်းသက်လာတော့မလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

စိတ်ဝိညာဥ်မြှုပ်နှံရေးသစ်ပင်နှင့် အမှောင်သူတော်စင်တို့ကလည်း အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၏။ တိရှန်းဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည့် ကွမ်းမင်အတွက်မူ သူ့အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသည့် တိရှန်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

“ကွမ်းမင် … ဒါက ငါ့တိုက်ပွဲ” စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူအနေဖြင့် အစောပိုင်း အခြေအနေမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း တိရှန်းက မာနကြီးလေသည်။ သူသည် အဆုံးမဲ့မျိုးနွယ် သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် စကြဝဠာအဆင့်ကို တက်လှမ်းခဲ့သည့် အမြန်ဆန်ဆုံးသူ ဖြစ်၏။

သူက လွှမ်းမိုးတတ်သည့် အကျင့်စရိုက်ရှိပြီး တောင်တန်းတာအိုကို ကျင့်ကြံထားခဲ့သည်။ ထိုတာအိုက အင်မတန် အားကောင်းလှပြီး ဖိနှိပ်သည့် လမ်းစဥ် ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ တိုက်ကွက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ့အကျင့်စရိုက်၊ မာနနှင့် တာအိုတို့က တခြားလူဆီမှ အကူအညီတောင်းဖို့ ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ကြယ်နယ်မြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကများ …

တိရှန်းက တုန်လှုပ်သွားမိသော်လည်း သူ့မာနကမူ ခေါင်းငုံ့ဖို့ ခွင့်မပြုပေ။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ သူ့စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံဆင့်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မဲမှောင်နေသည့် ကောင်းကင်အထက် တောင်တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသည်က ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် နတ်တောင်တန်းသဖွယ် ဖြစ်၏။ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကပင် ထိုအရာ၏ ဆန္ဒကို ထောက်ပံ့မပေးနိုင်တော့ပေ။ တောင်က အင်မတန် ကြီးမားလှသည်။ ထိုအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် အားကောင်းသည့် ဖိနှိပ်စွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာကာ လူအားလုံးက သူတို့အပေါ် ဖိအားပြင်းပြင်း ကျဆင်းလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ပြိုလဲသွားပြီး အက်ကြောင်းများက အဖက်ဖက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ဤသည်က တိရှန်း၏ ဝှက်ဖဲ ဖြစ်၏။ ထိုအရာက တာအိုမှော်စွမ်းအား မဟုတ်သလို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လည်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ဓမ္မပုံရိပ် ဖြစ်ပေသည်။

သူ့ဓမ္မပုံရိပ်အတွင်း တိရှန်း၏ အမူအရာက အလေးအနက်ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဓမ္မပုံရိပ်၏ ဗဟိုချက်သဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ ဓမ္မအလယ်ထဲတွင် တိရှန်း၏ တာအိုခန္ဓာ ရှိနေသည်။ ဤသည်က သူ့ဘဝ၏ အုတ်မြစ် ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံဆင့် ပေါက်ထွက်လာသည့်အခါ အလယ်ပိုင်းအဆုံးမဲ့တာအိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးက လှုပ်ခတ်သွားကာ အမှောင်မြစ်ပင် လှိုင်းထသွားသည်။ လူမှုအဖွဲ့အစည်း မြောက်များစွာရှိသည့် ကြယ်စင်စုများအထိ လှုပ်ခတ်သွားလေ၏။

သို့သော်လည်း အလယ်ပိုင်းအဆုံးမဲ့တာအိုနယ်မြေ၏ စည်းမျဥ်းဥပဒေသများက ပြောင်းလဲသွားကာ တိရှန်း၏ ဓမ္မပုံရိပ်က ကောင်းကင်အထက် မြင့်တက်လာသည်။

ထိုစဥ် ဝမ်ပေါင်လဲ့ ရှိရာနေရာ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

အကယ်၍ ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ပင်လယ်သဖွယ်ဖြစ်ပါက ဤသည်က ပင်လယ်ပေါ် ဖြာကျလာသည့် ပထမဦးဆုံး အလင်းရောင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကြယ်တာရာကောင်းကင်က မိုးမြေသဖွယ်ဖြစ်ပါက ဤသည်က အရုဏ်တက်အလင်းရောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

အလင်းတန်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် အမှောင်ထုက ပြိုကွဲသွားပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားလေ၏။ အလင်းတန်းက အဖက်ဖက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ အမှောင်ထုက ပျောက်ကွယ်သွားဟန်ပေါ်၏။ ပြောရလျှင် မှောင်ပိန်းနေသည့် ကြယ်တာရာကောင်းကင်အထက် နေလုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာက ကြယ်စင်ထက် ကျော်လွန်သွားပြီး အလင်းတန်း မြောက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထိုအရာက နေလုံးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ပြီးပြည့်စုံသည့် အနီရောင် နေလုံး မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာက စကြဝဠာကြီး၏ အမှောင်ထုကို ပျက်ယွင်းသွားစေသည်။ အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း အမှောင်ထုက ပျောက်ကွယ်သွားရုံမှအပ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ တိရှန်း၏ ဓမ္မပုံရိပ်ကလည်း အလင်းရောင်အောက်တွင် ဆက်လက် မတည်ရှိနိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် နောက်အခိုက်အတန့်လေးတွင် မှောင်ပိန်းနေသည့် အမှောင်ထုက တဖြည်းဖြည်းနောက်ဆုတ်သွားကာ အလင်းတန်းက စကြဝဠာကြီးထဲ ဖြာကျလာခဲ့သည်။ တိရှန်း၏ ဓမ္မကိုယ်ပွားကလည်း အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ထိုအရာက အလင်းတန်း ဆင်းသက်ဖို့အတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်လာသလိုမျိုး ဖြစ်၏။ နေမင်းက ဆက်လက်ဖြာကျလာသည့်အခါ တောင်တန်းက ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာ၏။

အက်ကြောင်းတစ်ခုမှ ထောင်ချီအထိ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် တိရှန်း၏ မျက်ဝန်း၌ သွေးဆာမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက အော်ဟစ်ကာ ကျင့်ကြံဆင့်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူက တောင့်ခံထားလိုသော်လည်း အမှောင်ထုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး နေမင်းက အနီရောင်နေလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကံကြမ္မာဖန်လာပြီးသား ဖြစ်၏။

ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့် အနီရောင် နေလုံး အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ တိရှန်း၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကလည်း ပြိုလဲသွားတော့သည်။ ထိုအရာက အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်သွားပြီး တိရှန်း၏ တာအိုခန္ဓာကလည်း သွေးအန်လိုက်ရသည်။ သူက နောက်ဆုတ်လိုသော်လည်း နောက်ကျလွန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အနီရောင်နေလုံးဆီမှ အလင်းတန်းက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် သူ့တာအိုခန္ဓာကိုယ်က လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

“ပျက်သုဥ်းစေ” ဝမ်ပေါင်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ လေထုထဲ ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလယ်ပိုင်းအဆုံးမဲ့တာအိုနယ်မြေရှိ စည်းမျဥ်းဥပဒေသများက အတိမ်းအစောင်း ဖြစ်သွားကာ ပြိုလဲသွားကြသည်။ ဗလာနိတ္ထိမှ သက်ရှိအားလုံးက အော်ဟစ်နေသလိုမျိုးဖြစ်၏။ သူတို့က ကြယ်တာရာကောင်းကင်အထက် ထွက်ပေါ်နေကာ အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသည့် တိရှန်းက မည်မျှပင်ကြိုးစားစေကာမူ သူ့တာအိုခန္ဓာက သိသိသာသာ အရည်ပျော်ကျလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက မာနကြီးသည့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်၏။ အင်မတန် နာကျင်နေသည့်ကြားကပင် သူက အော်သံတစ်သံပင် မထွက်ပေ။ ထိုအစား သူက ဝမ်ပေါင်လဲ့ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။ သူ့မျက်ဝန်းအထက် ခါးသီးသည့် အရိပ်အယောင်မျိုး ရှိနေသည်။ သူက သူမသေခင် ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ သွင်ပြင်ကို သူ့ဝိညာဥ်ထဲအထိ မှတ်သားထားချင်သလိုမျိုး ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ကွမ်းမင်က မည်သို့ခွင့်ပြုမည်နည်း။ အရေးပါလှသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဆံပင်များက လေဟုန်ထဲတွင် မျောလွင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူကျင့်ကြံသည့် တာအိုက သူ့နာမည်အတိုင်း အလင်းရောင် ဖြစ်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကျင့်ကြံဆင့် ပေါက်ထွက်လာသည့်အခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖြတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တိရှန်းရှေ့မှောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ တိရှန်း၏ တာအိုခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူက သူ့ဝိညာဥ်ကို ဆွဲကာ အလျှင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို အဆုံးမဲ့မျိုးနွယ်ရှိ ဝေ့ယန်ကျစ်၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည့် နတ်ဧကရာဇ်ကျိကျားကလည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက စိတ်ဝိညာဥ်မြှုပ်နှံရေးသစ်ပင်နှင့် အမှောင်သူတော်စင်တို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုသူများ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်စေရန် တားဆီးလိုက်သည်။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အချိန် အသံကျယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဥ်မြှုပ်နှံရေးသစ်ပင်နှင့် အမှောင်သူတော်စင်တို့က ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွား၏။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကွမ်းမင်က တိရှန်းကို ဆွဲခေါ်လျက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ကျိကျားကလည်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ နှစ်ဦးသားက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားသည့်အခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

စိတ်ဝိညာဥ်မြှုပ်နှံရေးသစ်ပင်နှင့် အမှောင်သူတော်စင်တို့၏ မျက်ဝန်းအထက် အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူတို့က တိရှန်းနောက် လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက်မူ သူက နဂိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို ကြည့်နေလေသည်။ သူက ဆက်မတိုက်တော့ပေ။

သူက စကြဝဠာအဆင့် မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် ချန်ယဲ့ပညာရပ်ကို ထုတ်သုံးဖို့ မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့ကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်သုံးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကွမ်းမင်ကသာ မတားဆီးပါက သူသည် တိရှန်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိရလဒ်က ပိုမိုကောင်းမွန်လေ၏။ တိရှန်း၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းက အရေးမကြီးပေ။ သူ့ဓမ္မပုံရိပ်က ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူ့တာအိုခန္ဓာကလည်း အပြင်းအထန် ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ဝိညာဥ်ကသာ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေ၏။ သူ့ကျင့်ကြံဆင့်၏ ၈၀ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကာ ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်တော့ပေ။

သူက အဆုံးမဲ့မျိုးနွယ်နှင့် ဆက်နွယ်မှု မဖြတ်တောက်ခဲ့သေးပေ။ သူက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့လေသည်။ ဤသည်က သူ လိုအပ်နေသည့်အရာများ ရရှိဖို့အတွက် ပိုမိုသင့်တော်လိမ့်မည်။

သူက အစွန်းရောက်တာအိုရှစ်ပါးကို ပြီးပြည့်စုံဖို့အတွက် အချိန်တစ်ခု လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူက ကွမ်းမင် ထွက်သွားရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ အဘက်ဘက်သို့ အသံပို့ဆောင်လိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းတို့ကို ဟာသ မြင်စေမိပြီ” သူ့အသံက ကြယ်တာရာကောင်းကင်အထက် ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ ရှဲ့မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်ကြီးက အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေပြီးသည့်နောက်တွင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“တာအိုရောင်းရင်း တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ အချိန်ရတယ်ဆိုရင် ရှဲ့မျိုးနွယ်ဆီ လာပြီး စကားစမြည်ပြောလို့ရပါတယ်”

“တာအိုရောင်းရင်းတို့က ကြင်နာတတ်တာပဲ။ ဝိညာဥ်ခုနှစ်ပါးတာအိုဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ တာအိုရောင်းရင်းဘက်ကနေ ထောက်ခံပေးပါ့မယ်။ အဆုံးမဲ့မျိုးနွယ်က ဒီတစ်ခေါက် အကျိုးအကြောင်း မဆင်ခြင်ဘဲနဲ့ ပြည်ထောင်စုကြီးကို ကျူးကျော်ခဲ့တာဆိုတော့ ရှင်းပြချက်တော့ လိုလိမ့်မယ်။” နတ်ဆိုးသားတော်က မဟာဒိဋ္ဌိနယ်မြေမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်လျက်ရှိ၏။ သူက လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လေဟာနယ်ထဲ လျှောက်လှမ်းသွားကာ အလယ်ပိုင်းအဆုံးမဲ့နယ်မြေနှင့် မဟာလက်ဝဲတာအိုနယ်မြေကြားရှိ နယ်နိမိတ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက နောက်တစ်လှမ်းဖြင့် မဟာလက်ဝဲတာအိုနယ်မြေသို့ ပြန်သွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် နတ်ဘုရားအနေအထားသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

All Chapters