နောက်ဆုံးအမိန့်ရွှေစာလွှာ

ယွမ်ဟုန်သည် အကြံကောင်းရှိ၏။ ဤဆေးအဆင့်သည် ဆေး၏ အစွမ်းထက် မြင့်ပြီး အာနိသင် ပိုကောင်းစေရန်အတွက် အထူးကျောက်စိမ်းပုလင်း လိုအပ်သည်။

သို့သော် ပထမအချက် ဤကျောက်စိမ်းပုလင်း၏ စျေးနှုန်းသည် မနိမ့်ချေ။ ဒုတိယအချက်မှာ လုရွှမ်၏ အမြင်အရ ၎င်းတို့သုံးဦးသည် ဆေးကို ချက်ချင်း သုံးသင့်စေချင်ပြီး အချိန်တွေကို မဖြုန်းတီးစေချင်ပေ။

ဟုတ်ပါတယ် အရေးကြီးဆုံး အချက်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒီဝိညာဥ်အားဖြည့် ဆေးလုံးက ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာကြောင့် အဲဒါကို အလေးအနက် မထားတာပဲ။

သို့သော် ဤလျစ်လျူရှုသော အမူအရာသည် ယွမ်ဟုန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် ပို၍သတိရှိလာသည်။

"ကြည့်ရတာ...ဒီလုရွှမ် ဆရာသခင်ရဲ့ နောက်ကိုလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် ဆေးတွေကို မြင်ခဲ့ဖူးပုံပဲ..."

"အဆင့်မြင့်ဆေးတွေကို သန့်စင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အဲဒီဆရာသခင်ကြီးက အနည်းဆုံး အဆင့်၆ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ပင်လယ်ပြင်မှာ ရေကြည်တစ်စက်အတွက် ခက်ခဲသလိုပဲ အဆင့်မြင့် ဆေးတွေကို မြင်ဖူးသူတွေသာ ဒီလို သဘောထားရှိနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ ယွမ်ဟုန်နဲ့ လော်ယန်ချင်းသည် လုရွှမ်ကိုယ်တိုင် ဒီဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်ထားတယ် ဆိုတာကို ယုံကြည်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။

သူပြောနိုင်တာက အဆင့်မြင့်တဲ့ သူ့ဆရာက ဒီဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်ပေးလိုက်ပြီး သူက ယူလာပေးတယ် ဆိုတာပဲ ဖြစ်သည်။

မှော်ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက် ယွမ်ဟုန်၊ လော်ယန်ချင်းနှင့် လုံဟိုင်တို့သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရာမှ အားအင်ပြန်လည် ပြည့်ဝလာကြသည်။

ဒါကို ခံစားလိုက်ရတော့ သူတို့ သုံးယောက်လုံး ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကျင့်ကြံခြင်းထက် ဖြတ်ကျော်ရန် ပို၍ခက်ခဲသည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် လက်ရှိအသက်ရှင်လာတာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ။

အခုမှသာ ဒီခံစားချက်တွေကို ခံစားရတော့သည်။ လူငယ်က ၎င်းတို့အား ပေးထားသည့် ကတိအတိုင်း ပြန်ရောက်လာပြီး ရွှေစသန်းပေါင်းများစွာ တန်တဲ့ ဆေးလုံးကို ယူလာပေး၏။

"ငှက်က ဖီးနစ်နဲ့ ဝေးရာကို ပျံသွားသလိုပဲ... ဒီလူငယ်နဲ့ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိရမယ် ထင်တယ်!"

တခဏချင်းမှာပဲ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

"သခင်ဖန်း ယွမ်ဟုန်.... ဒါက ကျွန်တော့်ဆရာပေးတဲ့ အဆင့်၅ အဂ္ဂိရတ်ပညာရဲ့ ဆေးနည်းတွေပါ.... ခင်ဗျားကြည့်ကြည့်ပြီး လေ့ကျင့်ကြည့်ပေါ့ နောက်မှ နားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော့်ကို စာပေးလိုက်ပါ !"

သူ့ကို သုံးလအတွင်း အဆင့်၅ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့အတွက် သူ့ကတိကို သဘာဝအတိုင်း မချိုးဖောက်နိုင်တဲ့ လုရွှမ်က အရိုးရှင်းဆုံး အဆင့်၅ အဂ္ဂိရတ်ဆေးကျမ်းကို ရွေးချယ်ပြီး လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ဤဆေးကျမ်းမျိုးသည် ဤနေရာတွင် အဖိုးတန်သည်ဟု ယူဆသော်လည်း နေရာကြီးတစ်ခုတွင် ၎င်းကို တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပြီး မှတ်တမ်းထဲတွင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ဆေးကျမ်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဖန်းရှစ်ပိုင်ရှင် ယွမ်ဟုန်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

"အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမှတ်ကိုဖွင့်ထားပြီး ယခု နဂါးဆင်ရွှေလက်ဝါးကို ဒုတိယအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားနိုင်ရင် နောက်ထပ် အမှတ်တွေကို ဖွင့်နိုင်ပြီး အချိန်ကြန့်ကြာမှု မရှိတော့ပေ။

အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် လုရွှမ်သည် ဆေးပင် အများအပြားကို ထပ်ဝယ်ခဲ့သေးသည်။ ဒီတစ်ခါ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်အောင် သန့်စင်မှာ မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ရှီးဆေးကို သန့်စင်မလို့ ဖြစ်လေ၏။

အဓိက ဆေးပင်ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ရှီးဆေးပင် ရှိတာကြောင့် ကျန်ရှိနေသော အဖိုးတန်အပင်များကို အချိန်တိုအတွင်း စုဆောင်းနိုင်သည်။ လူမရှိသော နေရာကိုရှာပြီး ဆေးလုံး သန့်စင်ခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

မကြာခင်မှာပဲ ကျင့်ရှီးဆေးတစ်လုံးကို သန့်စင်လိုက်မိုင်သည်။

ကျင့်ရှီးဆေးသည် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း သောက်ပြီးနောက်တွင် လူတစ်ကိုယ်လုံး၏ အမြင်အာရုံများ ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်သွားပြီး အပြင်လူများက သူ၏ စွမ်းအားသည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိနိုင်ကြတော့ပေ။

ဤဆေး၏အစွမ်းဖြင့်ပင် သူသည် အခြားသော ကျင့်ကြံမှု အခြေခံများကို အလိုအလျောက် အတုယူနိုင်ပြီး အခြားမည်သူမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

သူ့ထက် အဆင့်နိမ့် သူတွေဆီကနေသာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အဆင့်မြင့် သူများထံကတော့ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။

"ကျောင်းကိုပဲ ပြန်တာပေါ့!"

ကျင့်ရှီးဆေး သောက်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အကယ်ဒမီဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

အိပ်ဆောင်တွင်။

"ဒါ အရမ်းဆိုးတာပဲ.... ဥပဒေအဖွဲ့က သူတို့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ကလဲ့စားချေမှုကို လူသိရှင်ကြားနည်းနဲ့ လက်စားချေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး....သူတို့က နောက်ဆုံးအမိန့် ရွှေစာလွှာကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြီး ရွှေစတစ်သန်း ဆုကြေးတောင် ထုတ်လိုက်သေးတယ်!"

"နောက်ဆုံးအမိန့် ရွှေစာလွှာက ဥပဒေအဖွဲ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အမိန့်ပဲ...ကျန်းဝူအကယ်ဒမီကို တည်ထောင်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာမှာ ဒီရွှေစာလွှာကို ၂ကြိမ်ပဲ သုံးရသေးတယ်လို့ ပြောတယ်"

"ပထမအကြိမ် မတရားပြုကျင့်ခံရတာ... အကယ်ဒမီမှာ အတန်းနိမ့် ကျောင်းသားတွေကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး မိန်းကလေးပေါင်း တစ်ရာနီးပါးကို မုဒိမ်းကျင့်ခဲ့လို့ အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အချိန်ကတဲ့... လူတိုင်းက ကျန်းဝူအကယ်ဒမီနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆိုးဝါးတဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေ ပေးပြီး အတင်းအကြပ် အရေးယူခိုင်းလို့ အဲဒီညက ဖမ်းမိသွားတယ်... အတွင်းစည်းက ကျောင်းသား တစ်ယောက်ပဲ.... ပြန်ခုခံလို့ အသတ်မရခင် ၃ရက်လောက် ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရတယ်တဲ့...."

"ဒုတိယအကြိမ် သုံးတာက လူသတ်သမားကို ကိုင်တွယ်ဖို့ပဲ.... ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဒေါသနည်းနည်းကြောင့် သူ့အတန်းဖော်တွေနဲ့ သူ့မိသားစု ၁၃၄ ယောက်ကို တိုက်ရိုက်သတ်ခဲ့ပြီး အတန်းဖော် ၄၀ ကျော်ကို ဆက်တိုက်သတ်ခဲ့လို့ ဥပဒေအဖွဲ့က အားသုံးပြီး အရှင်လတ်လတ် ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့တာ"

"လုရွှမ်အတွက် တတိယအကြိမ်သုံးဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး!"

"နောက်ဆုံးရွှေအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီဆိုတော့ အကယ်ဒမီဝင်းအတွင်းက တပည့်တွေ... ကျန်းဝူ အကယ်ဒမီရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်နေသရွေ့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပဲ! နေရာတိုင်းမှာ ရန်သူတွေရှိတာနဲ့ တူသွားပြီပေါ့....လုရွှမ်တော့ ဒုက္ခရောက်ပါပြီ! “

"ဟုတ်တယ်! ငါတို့ သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးရမယ်... မဟုတ်ရင် သူ အကယ်ဒမီကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ သေချာပေါက် အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်!"

......

ယွမ်ချောင်နှင့် ရန်းလင်တို့သည် အခန်းထဲတွင် စူးစူးရဲရဲ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုင်နေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် အဆင့်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝူအဆင့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သားရဲသွေးဆေးလုံနှင့် ချိုဝမ့်ထျန်းထံမှ ရရှိသော ရွှေစများသည် အလွန် ထိရောက်လေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ? စိတ်ပျက်နေကြတဲ့ပုံနဲ့!"

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရွှမ် ဝင်လာသည်။

"အာ? လုရွှမ်? မင်းဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ? အကယ်ဒမီက မြန်မြန် ထွက်သွားတော့.... မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေနဲ့ဆို မင်းဘယ်နေရာမှာမဆို ကောင်းကောင်းနေနိုင်တယ်...ကျန်းဝူ အကယ်ဒမီမှာ မနေနဲ့တော့"

"ဟုတ်တယ် မြန်မြန် ထွက်သွားတော့"

ဒေါသပြေအောင် ကူညီပေးခဲ့သော ညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှစ်ယောက်သား စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ကမန်းကတန်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

သူဒီလို ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်ကြီး ရောက်ချလာတာက သေချာပေါက် တခြားသူတွေ မြင်ကြမှာပဲ။ အခုမြန်မြန် ထွက်မသွားရင် အတွင်းစည်း ကျောင်းသားတွေ၊ အဆင့်မြင့် အတန်းက ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဆရာတွေ မကြာခင် ဝိုင်းရံလာကြမှာ ကြောက်ရ၏။

ယွမ်ချောင်က အနည်းငယ်စိုးရိမ်သွားသည်။

"ဥပဒေအဖွဲ့က မင်းအတွက် ရွှေအမိန့်စာ ထုတ်ပြန်ထားတယ်....မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုနဲ့ ချိုဝမ့်ထျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်ပေမဲ့ ရွှေအမိန့်အရ လူတိုင်းက စစ်သည်ပဲ... အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးက ဘယ်သူမဆို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်... အတွင်းစည်းက ကျောင်းသားတွေ အများကြီး အပါအဝင် ဆရာတွေ အများကြီးရောပဲ... မင်း ပြေးမှဖြစ်မယ် အတွင်းစည်းထဲက ကျောင်းသားတွေ အကုန်လုံးက ဖိရွှယ်နယ်ပယ်မှာ အားကောင်းနေတော့ သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"အခု သွားရင် အချိန်မှီသေးတယ်....ခဏနေမှဆိုရင် အဆင့်မြင့်သူတွေ ရောက်လာမှာ မင်းပြေးချင်ရင်တောင် ပြေးလို့ မလွတ်တော့ဘူး"

ရန်းလင်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး ရွှေအမိန့်စာ? အဲဒါက ဘာလဲ?"

လုရွှမ်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါ..." ရန်းလင်က အကြောင်းစုံအား သူ့ကို အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး!" လုရွှမ် နားလည်သွားသည်။

စည်းမျဥ်းများကို နားမလည်သော ဥပဒေအဖွဲ့၏ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူက လူသတ်သမားဆိုတဲ့ အရာနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖို့ ဒီလိုထုတ်သုံးလာခဲ့သည်။

"သွားရမယ်? ဘာလို့ သွားရမှာလဲ!" လုရွှမ်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးအမိန့် ရွှေစာလွှာမှာ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေ မရှိဘူး... မင်း တိုက်ရိုက် သတ်လို့ရတယ်။ တကယ်လို့ ဝင်လာတဲ့သူက အတွင်းစည်းက ကျောင်းသားဖြစ်နေရင်....မင်းက တန်းလိနယ်ပယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပေမယ့် ပြိုင်ဘက်နဲ့ ယှဉ်ရင် မင်း နောက်ကျ ကျန်နေသေးတယ်...ဒီက အမြန်ထွက်သွားတော့ တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ချောင်းတွေ ရှိနေသရွေ့ မင်းပြန်လာပြီး လက်စားချေလို့ ရတယ်...အခု စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လို့မရဘူး!"

ဤအချိန်တွင် ဤညီအစ်ကိုကောင်းသည် ခေါင်းမာဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လျှင် ယွမ်ချောင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ မင်းမှာ အခွင့်ကောင်း တစ်ခုရရင် မင်းသုံးနှစ်အတွင်း ဖိရွှယ်နယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်တယ်.... အဲဒီအခါကျမှ လက်စားချေဖို့ ပြန်လာနိုင်တယ်...အခု အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက မင်းလွတ်မြောက်ဖို့ပဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လို့ မဖြစ်ဘူး.."

ရန်းလင်က ပြောသည်။

"ဟားဟား ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့...နောက်ကျသွားပြီ"

ရန်းလင် စကားမဆုံးခင် အခန်းအပြင်ဘက်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့သည်။