ဆရာတင်ချင်ပါတယ်

"သူ့ကိုသာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ရင် အဲဒီကောင်လေး ငါးကြင်းလို နဂါးတံခါးကို ခုန်ပျံသွားမှာကို ကြောက်ရတယ်"

"မှန်တယ်....အကြီးအကဲဟွမ်ယဲ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ အထောက်အထားကို ကြည့်တာနဲ့ သူ့အတွက် နာမည်ကြီးဖို့ လွယ်တယ်!"

"အကြီးအကဲဟွမ်ယဲ့က အဂ္ဂိရတ်ပညာကို မလေ့ကျင့်တော့ပေမဲ့ သူ့မှာ နာမည်ကောင်းရှိတယ်....သူ့တပည့်ဖြစ်ဖို့ လူဘယ်နှစ်ယောက်တောင် အိပ်မက်မက်ခဲ့လဲ?"

......

ဟွမ်ယဲ့ ဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မနာလိုမှု အပြည့်ရှိနေသည်။

စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ခန့်မှန်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိတယ်။ အကြီးအကဲ ဟွမ်ယဲ့က ဒီလူငယ်လေးရဲ့ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလို့ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်သွားချင်နေတာပဲ ဖြစ်မယ်။

"သူ...ဘာလို့ဒီလောက် ကံကောင်းနေရတာလဲ!"

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်ရှောင်းရှောင်းက သူမရဲ့ ငွေရောင်သွားတွေကို တင်းတင်း စေ့ထားလိုက်ပြန်၏။

အကြီးအကဲဟွမ်ယဲ့ကို သူမဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်ခွင့်ရဖို့ နှစ်အတော်ကြာ အိပ်မက်မက်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက သူမဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အိမ်ရှေ့မှာ တစ်ရက်နဲ့တစ်ည ဒူးထောက်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တပည့်လက်မခံဘူး ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်။

တပည့် လက်မခံတော့ဘူး မလား? ဒီအချိန်မှာ ဘာလုပ်ဖို့ ပြေးဆင်းလာတာလဲ?

သူမရှေ့က ကောင်လေးလောက် သူမအရည်အချင်းက မကောင်းဘူးဆိုတာ သိသာတယ်။

"ငါ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုကို ခိုးပြီး ငါ့ဆရာကို ထပ်ခိုးနေပြန်ပြီ.."

လက်သီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားရင်း လင်ရှောင်းရှောင်းသည် ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း စိတ်တိုလာသည်။

......

"ဘာကိစ္စလဲ?"

လုရွှမ် ထိုလူကြီးသည် ပင်မထိုင်ခုံဆီသို့ အပြေးအလွှား ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

တခြားသူတွေလည်း တွေးနိုင်တာမို့ သူလည်း သဘာဝကျကျ တွေးနိုင်ပေမယ့် သူ့ဆရာအဖြစ် အဆင့်၄ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကို ကိုးကွယ်ရမယ်လား? ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ

သူ့အရင်ဘဝတုန်းက ကြမ်းပြင်ကို သုတ်တဲ့ တံခါးမှူးကတောင် ဒီအဆင့်ထက် ပိုမြင့်တယ်

"ဒါ……"

ဟွမ်ယဲ့၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး

"မင်းကို ငါ့ဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်ချင်ပါတယ်.... တကယ်လက်ခံမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!"

"အား?"

"အကြီးအကဲ ဟွမ်ယဲ့က သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံဘဲ... သူ့ကို ဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်ချင်တာလား?"

"ငါ မျက်စိကန်းသွားတာလား?"

"သေစမ်း....တကယ်ကြီးလားဟ??"

......

ဤမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲကို ကျရောက်သွားပြီး အားလုံးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်ယဲ့က တပည့်လက်ခံတော့မယ်လို့ လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းထားကြပေမယ့် ဒီလိုမြင်ကွင်း ဖြစ်လာမယ်လို့တော့ ဘယ်သူကမှ မထင်ထားကြပေ။ ယုံလည်း မယုံနိုင်ကြ။

လင်ရှောင်းရှောင်းနှင့် ရှောက်ချန်မှာလည်း မူးလဲလုနီးပါး ထိတ်လန့်သွားသည်။

အိပ်မက် မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်! အိပ်မက်မက်နေတာ

"ဟူး....."

အားလုံး အံ့အားသင့်နေစဥ် ပင်မထိုင်ခုံပေါ်မှ ကျိုးရှန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲကျိုးရှန်က အကြီးအကဲ ဟွမ်ယဲ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်နေပုံရတယ်!"

"ဟုတ်တယ်... နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ စတုတ္ထတန်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်က အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်... ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးကို သူ့ဆရာအဖြစ် ဘယ်လိုလုပ် ဂါဝရပြု နိုင်မှာလဲ!"

"အဲဒါက ယုတ္တိမရှိဘူး..."

.......

ကျိုးရှန်၏ သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ရာ အားလုံးက ဟွမ်ယဲ့၏ လုပ်ရပ်ကို ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့အားလုံးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ကြားခဲ့သော သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ကလေးကို ဒူးထောက်ထိုင်ချခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းကို အမှန်တကယ် နိမ့်ကျစေ၏။

"ဟူး.....!" ကျိုးရှန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဟွမ်ယဲ့ကို ကြည့်ကာ အားလုံးရဲ့အတွေးတွေကို လျစ်လျူရှု၍

"မင်းကို တစ်လှမ်းစောသွားမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး!"

လူတိုင်း တပြိုင်နက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဒီသက်ပြင်းချသံကို ကြားတော့ သူက ဟွမ်ယဲ့ကို မဆွဲထားမိလို့ သက်ပြင်းချမိတယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြပေမယ့် အဲ့မဟုတ်ဘဲ သူက ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားလို့ပဲ ဖြစ်နေ၏။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ဒီကောင်လေးက တကယ် အစွမ်းထက်တာလား?

"တောင်းပန်ပါတယ် တပည့်လက်မခံဘူး!"

လုရွှမ်သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဟွမ်ယဲ့ကို လျစ်လျူရှုကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ပထမအချက်မှာ သူသည် လေ့ကျင့်ရန် အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် သွားရမှာဖြစ်လို့ သူ့တပည့်များကို သင်ကြားရန် အချိန်မရှိပေ။ ဒုတိယအချက်မှာ ဒီဟွမ်ယဲ့က ဒီအသက်အရွယ် ရောက်နေတာတောင် အဆင့်၄ပဲ ရှိသေးတယ်။

သင်ကြားပေးရင်တောင် ဘယ်အဆင့်မှ တက်တော့မှာ မဟုတ်လို့ သူ့ဆီမှာ အချိန်ဖြုန်းမနေတာက ပိုကောင်းသည်။

"တပည့် လက်မခံဘူး?"

"အကြီးအကဲ ဟွမ်ယဲ့က သူ့ကိုဆရာတင်ချင်တာတောင် သူက လက်မခံဘူး....."

.......

လူတိုင်း လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီး ယနေ့၏အံ့သြမှုက သူတို့ဘဝ တစ်ခုလုံးထက်ပင် ပို၍ အံ့သြသွားစေသည်။

အခုနက ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိခဲ့တဲ့ လင်ရှောင်းရှောင်းဟာ နှင်းခဲအရိုက်ခံထားရတဲ့ ခရမ်းသီးလို လုံးဝကို ညှိုးနွမ်းနေပါပြီ။

သူမဟာ အကြီးအကဲ ဟွမ်ယဲ့ကို ဆရာတင်ချင်ခဲ့တာကို တစ်ဖက်က လက်မခံဘဲ မထင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဆရာတင်ချင်နေတယ်။ ရလဒ်ကတော့ တစ်ဖက်က ပြန်ငြင်းခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်း တစ်ပြေးတည်း မဟုတ်မှန်း သိသာတယ် မဟုတ်လား?

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ?

…………

တတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ် တံဆိပ်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားပြီး လုရွှမ်သည် စောနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ချောင်ကျသောနေရာကို ရှာလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ကျောက်စိမ်းတွင်းထဲသို့ တစ်ဖန်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထုံးရွှမ်နယ်ပယ်တွင် အမှတ်အများစုကို ချိတ်ဆက်နိုင်သော သွေးကြောများကို ဖွင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ယခု သူ့တွင် အားလပ်ချိန်ရှိသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ ရသည်။

"ကောင်လေး ငါ့သေရည် ဘယ်မှာလဲ?"

အာကာသ မှော်လက်နက်ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ ကျီးကန်းအော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟင်……"

လုရွှမ် နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။

သေစမ်း... မေ့သွားပြန်ပြီ!

"မင်း... မင်း... ကောင်လေးမင်း ဘာတွေဖြစ်နေတာတုန်း? ငါက အကြီးအကဲပါ... ငါ့စကားတွေကို မင်းခေါင်းထဲ မှတ်ထားရဲ့လား"

ကျီးကန်းသည် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

"နောက်တစ်ခါ မင်းအတွက် ဝယ်ခဲ့မယ်..." လုရွှမ် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။

"နောက်တစ်ခါ.... နောက်တစ်ခါနဲ့ ဘယ်နှစ်ခါပြောခဲ့လဲ? ငါက သိက္ခာရှိတဲ့ ရွှေကျီးကန်းပါ... ငါနိုးလာတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီ... သေရည် တစ်စက်တောင်မှ မသောက်ရသေးဘူး စိတ်ပျက်စရာပဲ စိတ်ပျက်စရာပဲ!!.... "

ကျီးကန်းသည် ဒေါသတကြီး ထအော်နေ၏။

တစ်ဖက်လူက ဒေါသူပုန်ထနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ လုရွှမ်က သူ့ကို ခဏလောက် မနှိုးဆွတာ ပိုကောင်းမှန်း သိလိုက်တာကြောင့် သူလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နားရွက်ကိုဆွဲကာ သူ့ရဲ့ အမှတ်၃၆မှတ်ရဲ့ အနေအထားတွေကို တွေးကာ လမ်းကြောင်းကို ပုံဖော်နေလိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ သွေးကြောတွေကိုလည်း စဥ်းစားထားလိုက်သည်။

"အရင်ဘဝတုန်းကတော့ အမှတ်၃၀ကိုဖွင့်ပြီး ဒန်တီယန်သွေးကြော ငါးခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ခဲ့တယ်... အဲဒါက အရမ်းအစွမ်းထက်ပေမယ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ချုံလူလောက်တော့ မကောင်းသေးဘူး!"

"အဲဒီနတ်ဆိုးဧကရာဇ်က သူတို့နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သွေးကြောဖွင့်နည်းကို သုံးခဲ့တာ...အမှတ်၃၂ခုကို သွေးကြော၃ခုတည်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ....အဲဒါကြောင့် သူ့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဥ်ချီပျံ့နှံ့နှုန်းက ငါ့ထက်ပိုမြန်တယ်... အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အန္တရာယ်ရှိတယ်... ငါသာလုံးဝ အစွမ်းကုန် ထုတ်မသုံးထားရင် သူငါ့ကိုနိုင်သွားပြီး ဘယ်သူသေပြီး ဘယ်သူရှင်မယ်ဆိုတာ ပြောရခက်သွားနိုင်တယ်"

ယခင်ဘဝက မြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရပြီး လုရွှမ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိသည်။

သူ၏ယခင်ဘဝတွင် သူသည် ကမ္ဘာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အမှတ် အချက်သုံးဆယ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ်နေရာသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့။

အကြောင်းမှာ သူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ချုံလူသည် အမှတ်စုစုပေါင်း ၃၂ချက်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

အမှတ် အများအပြား ဖွင့်လှစ်ထားပြီး အားလုံးကို အတူတကွ ချိတ်ဆက်လိုပါက ဝိညာဥ်သွေးကြော အများအပြား လိုအပ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်အဆင့်မြင့်သော နည်းလမ်းမရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားပါသည်။

အမှတ်၃၀ကို သွေးကြောလေးခုနဲ့သာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ချိတ်ဆက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထုံးရွှမ်နယ်ပယ်တွင် သွေးကြော အနည်းဆုံးကို အသုံးပြုပြီး အမှတ်အများစုကို ချိတ်ဆက်ပါက ခွန်အားက ပိုအားကောင်းလာလိမ့်မည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ယခုထုံးရွှမ် နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ချီတုံချတုံဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချဝံ့သေးပေ။

သွေးကြောအမှတ်များကို မှားယွင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ကန့်သတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီအချိန်က ဧကရာဇ်ကျိုးရန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ထက်တော်တော်လေး ညံ့တယ်... နှစ်တွေကြာလာပြီဆိုတော့ သူလည်း သန်မာလာမှာပဲ... ချုံလူထက်တောင် အဆပေါင်းများစွာ ဖမ်းဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်....အရင်ဘဝက နည်းလမ်းအတိုင်း သွေးကြော၅ခု ဖွင့်လို့ရတယ်... ဧကရာဇ်ချုံလူနဲ့ တူသွားအောင် ..သွေးကြော၃ခု ဆိုရင်တော့ အရမ်းခက်သွားပြီ"

သူ့အရင်ဘဝက အမုန်းတရားတွေကို တွေးတောရင်း လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲမှာ

"...ထုံးရွှမ်နယ်ပယ်မှာ သွေးကြော နှစ်ခုပဲ ဖွင့်ထားနိုင်ရင်!"

ထိုအချိန်က သွေးကြောသုံးခုကို ဖွင့်ခဲ့သော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ချုံလူကိုတော့ သူကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီး လက်ရှိ ဧကရာဇ်ကျိုးရန်သည် သူ့ယခင်ကထက် သန်မာနေလောက်ပြီ။

သူသာ ကျော်လွန်လိုပါက ထုံးရွှမ်နယ်ပယ်တွင် သွေးကြော သုံးခုထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အောင်မြင်မှုများ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

သုံးခုထက် ပိုမြင့်တာက နှစ်ခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုပဲရှိသည်။ ၃၆မှတ်ကို ဝိညာဥ်သွေးကြော ၂ခု သို့မဟုတ် ၁ခုတည်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ရမယ်။

တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါ့မလား?