မင်းငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်အကြွေးတင်သွားပြီ
Vol. 8 Ch. 107
သူ၏ လက်ရှိအင်အားသည် ဤဝေ့ချန်ကို မကြောက်တော့သော်လည်း လုရွှမ်သည် ပြဿနာ မရှာလိုသောကြောင့် သူလှည့်ကြည့်တာကို လန်ရော့ရှင်းနှင့် ဝေ့ချန်တို့သည် ခဏတာမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။
"ဟမ့်! ငါအခုမှသိသွားပြီ လုရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီကောင်က ငါတို့အားလုံးကို လှည့်စားသွားတာပဲ... ဝိညာဉ်ခုနစ်မျိုးမှိုက သေချာပေါက် သူ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိရမယ်...ရော့ရှင်း မင်းသာ ဒီအရာတွေကို ရနိုင်ရင် မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ဒီထက် သေချာပေါက် တိုးတက်သွားနိုင်တယ်...နန်းတော်ပင်လယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို တစ်လအတွင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာပဲ"
အစားအသောက်နဲ့ ဝိုင်တွေ မှာပြီးတဲ့အခါ ဝေ့ချန်က ဟစ်အော်လိုက်သည်။
ဝမ့်ဖုန်းချိုင့်ဝှမ်းက ကိစ္စမှာ မရှုပ်ထွေးပါ။ ထိုအချိန်တွင် လှည့်စားခံခဲ့ရပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အမိုက်မဲဆုံးလူက ကောင်းကင်ဘုံ၏ မာနကြီးသူ ဝေ့ချန်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
သေချာစဉ်းစားပြီးမှ လုရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့ လူက လှည့်စားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သူသိသွားခဲ့သည်။ အရင် အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး အမြတ်ထုတ်တဲ့လူ မဟုတ်ရင်တောင် သူ့မှာ လှည့်စားထားတာတွေ အများကြီးရှိရမယ်။
"သခင်လေးဝေ့....ကျွန်တော် လုရွှမ်အကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့တယ်... သူက အတန်းနိမ့်ကျောင်းသား ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက မနည်းဘူး.... ဥပဒေအဖွဲ့က ချိုဝမ့်ထျန်းတောင် အရိုက်ခံရတယ်လို့ ကြားတယ်"
လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်က ဆို၏။
"ချိုဝမ့်ထျန်း ဆိုတာ ဘာလဲ.... သူက သခင်လေးဝေ့နဲ့ ယှဉ်လို့ရမလား?" လက်အောက်ငယ်သား နောက်တစ်ယောက်က ဝင်ပြော၏။ ၎င်းကဆက်၍
"အဲဒီကလေးက တစ်ချိန်လုံး ပုန်းမနေဘူးဆိုရင် သခင်လေးဝေ့က သူ့ကိုရှာတွေ့မှာပဲ... ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စော်ကားနိုင်လဲဆိုတာ သေချာပေါက် ပြောမရဘူး!"
"ဒီလိုကလေးမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ သခင်လေးဝေက လုံးဝ လှုပ်ရှားစရာ မလိုပါဘူး.... ငါတို့ သူ့ကို ငိုပြီး နောင်တရအောင် လုပ်လိုက်လို့ရတာပဲ!"
......
ထိုကောင်လေး အကြောင်း ပြောသောအခါ ဝေ့ချန်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ တခြားတစ်ယောက်အတွက် မင်္ဂလာဝတ်စုံလေး ၀တျပေးခဲ့သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဒုကျောင်းအုပ်ချန်နဲ့ တိုက်ပွဲကို ကျောင်းအုပ်ကြီး လော်ယန်ချင်းက နှုတ်ပိတ်အမိန့် ထုတ်ခဲ့တာကြောင့် သူတို့တစ်ဖွဲ့လုံး ထိုတိုက်ပွဲအကြောင်းကို မသိကြသေးချေ။
လုရွှမ်က သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း သင်ပေးမယ့် လူတွေရဲ့ စကားတွေကို နားထောင်နေစဥ် စားသောက်ဆိုင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး လူငယ် အများအပြား ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤလူများသည် တူညီသော အဝတ်အစားများကို အပြစ်ကင်းစင်ကာ ထူးကဲသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ၀တျဆငျထားကွသညျ။
"သခင်လေးချန်....ဒီနေရာက အရမ်းညစ်ပတ်တယ်.... ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့ နေရာမှာ အဲဒီကောင်လေးတွေနဲ့ ယှဥ်ပြီးထိုင်မယ်ပေါ့... မင်း တကယ်နောက်နေတာလား?"
လူအုပ်ထဲက ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ် ငါနောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက လူတွေက အားနည်းပါတယ်... ရက်အနည်းငယ်လောက် ကစားတာက လုံလောက်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုပဲ ငါတို့ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်က ယင်းယန်အကယ်ဒမီ အကဲဖြတ်မှုပဲ"
"ဒါအမှန်ပဲ! အပျော်သက်သက်ပဲ.. ဒီနေရာက ဝေးလံခေါင်သီပေမယ့် အလှလေးတွေ အများကြီးရှိတယ်... ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေအတွက် ရက်အနည်းငယ်ပျော်ဖို့ မဆိုးပါဘူး!"
"သတိထားဦး...အပျော်လွန်မနေနဲ့....မိန်းမဗိုက်ထဲရောက်မှာ သေသွားဦးမယ်..."
.......
ထိုလူအုပ်စုသည် စားပွဲတစ်လုံးကို တွေ့ပြီး ထိုင်လိုက်ကြပြီး လူငယ်လေး တစ်ယောက်က လန်ရော့ရှင်းကို အရင်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွား၏။
လန်ရော့ရှင်းသည် ရှားရှားပါးပါး အလှတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အေးစက်စက် စိတ်ထားက အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် လွယ်ကူလေသည်။
"သခင်လေးချန်. ဟိုက ကောင်မလေးကို ဘယ်လိုမြင်လဲ?" ဟု ပိန်လှီသော လူငယ်က ရယ်လျက်ဆိုသည်။
"ကြည့်ကောင်းတယ်.... ဒါပေမဲ့ 'ကျင့်ကြံမှု' က ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး!" သခင်လေးချန် အမည်ရှိ လူငယ်လေးသည် သူ့မျက်လုံးများတွင် ညစ်ညမ်းစွာ တောက်ပနေသည်။
'ကျင့်ကြံမှု' ဟူသော စကားလုံးသည် လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ရယ်မောစေသည့် လေသံကို တမင်တကာ အလေးပေး ဖော်ပြနေသည်။ မည်မျှပင် တုံးအနေပါစေ "ကျင့်ကြံမှု" ဟူသော စကားလုံးသည် ခွန်အားကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူတို့သိသည်။
"သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို သိဖို့က မခက်ပါဘူး.... ဒီည နေရာကို ရှာပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပေါ့...တကယ်တမ်း ပြောရရင် 'ကျင့်ကြံမှု' က တော်တော်လေး ကောင်းလောက်တယ်....ချန်ရှောင်....မင်း အရမ်းသက်တောင့်သက်သာ ရှိစေမယ်လို့ အာမခံတယ်"
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးက ပြုံးပြီး သူ့ထိုင်ခုံကနေ ထရပ်လိုက်သည်။
"သခင်လေးချန်အတွက် ခေါ်လာခဲ့ပေးမယ်... ငါတို့ဆက်ဆံရေးကို အရင်ပျိုးထောင်ကြရအောင်!"
"ခေါ်လာခဲ့မယ်? သူမ မလုပ်ချင်ရော?"
"မလုပ်ချင်ရင်?? ဟားဟား.. သူမက သေးငယ်တဲ့ နေရာက မိန်းမလှလေးပါပဲ သခင်လေးချန်က တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံမှု အားကောင်းခဲ့တာ လူဘယ်နှယောက်တောင် သခင်လေးချန်ရှေ့မှာ မျက်နှာသာရဖို့ ကြိုးပမ်းနေကြသလဲ....ဒီလိုကံကောင်းမှုမျိုးကို သူကဘယ်လိုလုပ် ငြင်းဆန်ရဲမှာလဲ?"
ပိန်လှီသော လူငယ်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အမူအရာပြကာ ဝေ့ချန်နှင့် အခြားသူများထံ ခြေလှမ်းများဖြင့် ချီတက်ကာ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"မိန်းမလှလေး....ငါတို့သခင်လေးချန်က မင်းကိုမျက်စိကျသွားပြီ.... သွားပြီးတော့ မင်းသူ့ကို ကောင်းကောင်းပြုစုနိုင်ရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးရလိမ့်မယ်!"
"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်?"
လန်ရော့ရှင်း စကားမပြောမီ ဝေ့ချန်၏ အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
လူတိုင်းက သူသည် လန်ရော့ရှင်းကို လိုက်ပိုးပန်းနေမှန်း သိသော်လည်း သူ့ရှေ့ကလူက မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သလိုမျိုး ပြောချလိုက်သည်။
"ငါကဒီအလှလေးကို ငါတို့သခင်လေးချန်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ ပြောနေတာ... မင်းက ဘာလဲ? ဘေးထွက်နေစမ်း!"
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးသည် အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။
"သေချင်နေပြီပဲ!"
အခြားသူများ၏ လေးစားမှုကို အမြဲခံခဲ့ရသော ဝေ့ချန်၏ အတွင်းစည်းမှ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် တစ်ဖက်လူက အလွန်မထီမဲ့မြင် ပြုလာရာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာမည်းမှောင်ကာ လက်ဖဝါးကို လှည့်ကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖိရွှယ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်။
ဝုန်း!
တစ်ဖက်လူအပေါ် လက်ဖဝါးမပြုတ်ခင်မှာ ပြတ်သားတဲ့အသံနဲ့ အရိုက်ခံရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် လည်ထွက်သွားသည်။
"ကောင်စုတ်လေး....မင်းကငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့!?"
ပိန်လှီသောလူငယ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်တာလည်း သူပဲ ဖြစ်ပေ၏။
"ဖိရွှယ်နယ်ပယ် အထွက်အထိပ်?"
ဝေ့ချန်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ပြိုင်ဘက်၏ အင်အားကို နားလည်သွားပြီး မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
မမျှော်လင့်ဘဲ ဤသခင်လေးချန်၏ အခြွေအရံများသည် ဖိရွှယ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒီလောက် မာနကြီးရဲတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။
ဗုန်း!
နောက်ထပ် ကန်ချက်တစ်ချက် ထပ်ကျလာတော့ အခုနက စိတ်အားထက်သန်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့ ဝေ့ချန်သည် မြေပြင်ပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လဲကျသွားပြီး အေးစက်နေတဲ့ ချွေးတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မတ်တပ် မရပ်နိုင်တော့ပေ။
"သခင်လေးဝေ့..."
သူတို့၏ သခင်လေးသည် တစ်ချက်မျှပင် မဖမ်းနိုင်တော့ဘဲ ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့အခါ အားလုံးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
"ကောင်းပြီ အလှလေး.... ငါ အဲဒါကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မပြောချင်တော့ဘူး...နာနာခံခံနဲ့ သခင်လေးချန်ကို အဖော်ပြုပေးလိုက်... မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပစ်လိုက်မှာနော်...အဲဒီအခါကျရင် သိပ်ပြီး ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝေ့ချန်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လှမ်းကာရပ်လိုက်ပြီး ပိန်လှီသော လူငယ်လေးသည် လန်ရော့ရှင်းအား စူးစူးရဲရဲ မျက်လုံးနှင့် ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။
"နင်"
လန်ရော့ရှင်းသည် သူမ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
ဖိရွှယ်နယ်ပယ်တွင်ရှိသော ဝေ့ချန်သည်ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်တာ သူမသည်လည်း အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် သူမ၏လှပသော မျက်နှာသည် ဖျော့တော့သွားခဲ့သည်။
အကယ်ဒမီက ဆရာတချို့တောင် ဖိရွှယ်နယ်ပယ် အထွက်အထိပ် အဆင့်ကို မရောက်နိုင်သူတွေ ရှိတယ်... အားသန်လိုက်တာ!
"မိုးကောင်းကင်က ဘယ်လောက် အမြင့်ရှိလဲ မြေကြီးရဲ့ နက်နဲမှုကို မသိတဲ့ အရာတွေကို သတ္တိရှိရှိ လုပ်ရဲတော့လည်း ဒါနဲ့ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်!"
"အလှလေး ငါတို့သခင်လေးချန်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်.... မင်းသက်တောင့်သက်သာနဲ့ ခံစားရစေမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ်"
........
သခင်လေးချန်၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူငယ်အများအပြားသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် တပ်မက်မှုအပြည့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
လန်ရော့ရှင်းကိုယ်တိုင်က လှပပြီး ရုပ်ရည်ကောင်းလေရာ သခင်လေးချန် မပြောနှင့် တခြားလူတွေတောင်မှ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ ကိုယ်စီရှိနေကြသည်။
"ဘာလဲ? မယုံဘူးလား? မယုံရင် စမ်းကြည့်လို့ရတယ် မပြေးပါနဲ့... ဒီကိုလာ..."
ပိန်ပိန်လူငယ်က ပြုံးပြီး လန်ရော့ရှင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။
ဟူ.....
လန်ရော့ရှင်း အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ကျောသည် စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ထိမိသောအခါ ရပ်သွားခဲ့သည်။
သူမဘယ်လို ထွက်ပြေးရမလဲ ဆိုတာကို တွေးနေရင်းနဲ့ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရင်းနှီးတဲ့ပုံစံကို တွေ့လိုက်ရ၏။
"ရှင်ကိုး?"
တစ်ဖက်စားပွဲမှာ စားနေတဲ့ လုရွှမ်ပဲ ဖြစ်လေသည်။
"အဟမ်း မင်္ဂလာပါ!"
တစ်ဖက်က မှတ်မိသွားကို မြင်တော့ လုရွှမ် အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။
ထိုအချိန်က ဝမ့်ဖုန်းချိုင့်ဝှမ်းတွင် သူသည် တစ်ဖက်လူကို လှည့်စားပြီး အသားယူမိသွားခဲ့တာ အမှန်ပင် အနည်းငယ် ယုတ္တိမရှိပေ။
"ကျွန်မကို ကူညီပါ!"
လန်ရော့ရှင်းသည် သွားများကို အံကြိတ်ကာ အပေါ်ကို မော့ကြည့်လာသည်။
လူငယ်၏ တိကျသော ခွန်အားကို သူမ မသိသော်လည်း သူသည် ထူးဆန်းမှု များစွာကို ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း သူမ သိထားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော ယုံကြည်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။
"မင်းငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အကြွေးတင်သွားပြီ..."
"အင်း"
တကယ်တော့ လုရွှမ် ဒီကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ချင်ဘူး။
ခွန်အားသည်သာ၍ အရေးကြီးသော ကမ္ဘာတွင် လက်သီးကြီးများနှင့် သန်မာသော ခွန်အားကိုသာ အာမခံချက်ပေးသည်။
သို့သော်လည်း လန်ရော့ရှင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အဲဒီတုန်းက သူရှာတွေ့ခံရမှာ ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း ပြောရရင် သူက တစ်ဖက်လူအပေါ် ပြန်ဆပ်တာပဲ ဖြစ်ပေ၏။
"ကောင်းပါပြီ!"
သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း လုရွှမ်သည် သူ့ရှေ့က ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သွားစမ်း!"