လူအိုသုံးယောက်နဲ့တိုက်ခြင်း (ဒုတိယပိုင်း)

"ငါ့ကို အနားမကပ်စေနဲ့?? မင်းတို့ မလုပ်နိုင်ပါဘူး!"

လုရွှမ်က ရယ်ရင်း ရပ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်က အခုနက အကြီးအကဲ သုံးယောက်ကို မဟုတ်ဘဲ ခန်းမအလယ်မှ ထူထဲတဲ့ ကျောက်စာတိုင်ကြီး တစ်ခုကိုပဲ ဖြစ်သည်။

ထိုကျောက်စာတိုင်သည် ဆယ်မီတာကျော်မြင့်ပြီး လူနှစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ထားနိုင်သည်အထိ ထူထပ်သည်။

"ဖျက်!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လုရွှမ် ၎င်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

ပြင်းထန်သော အင်အားအောက်တွင် ကျောက်စာတိုင်ကို ကျိုးသွားကာ ဘေးတိုက် လဲကျသွားခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်အစီးများနှင့် ကြွေပြားများ ကောင်းကင်မှ ပြိုကျလာကာ လူတိုင်းအား ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားကြသည်။

"သွား!"

ကျောက်စာတိုင်သည် မြေပေါ်သို့ မပြိုကျမီတွင် လုရွှမ်သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် ပြေးသွားပြီး နောက်လက်ဖဝါးဖြင့် ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။

ဤလက်ဖဝါး စွမ်းအားသည် ပြင်းထန်သော်လည်း ကျောက်စာတိုင်သည် မပြိုကွဲဘဲ ထိုအစား လက်ဖဝါး၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏အရှိန်ကို အရှိန်မြှင့်ကာ အကြီးအကဲ သုံးဦးအနက် အအားနည်းဆုံး ဖြစ်သော အကြီးအကဲဝမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

"ဘာ?"

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ အကြီးအကဲဝမ်က နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာကလည်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။

ဤကျောက်စာတိုင်သည် ထောင်သောင်းချီသော အလေးချိန်ရှိကာ တိုက်မိပြီးသည်နှင့် အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်မှ သန်မာသောသူများပင်လျှင် အမဲသားမုန့်လုံး အဖြစ်သို့ ကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

သူအစွမ်းထက်သော အရာသည် ရုပ်ခန္ဓာမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်၏ စွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။

"အရှိန်ထပ်ပေါင်း!"

လုရွှမ်က တစ်ဖန် ပြေးလာပြီး ကျောက်စာတိုင်ကို ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးဖြင့် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ရိုက်ပေးလိုက်တဲ့အခါ ဆယ်မီတာမျှသာရှိသော ကျောက်စာတိုင်မှ အကွာအဝေးသည် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလောက်သော အရှိန်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဖိစီးနေသော လေသည်လည်း စုတ်ပြဲသွားသကဲ့သို့ ဟိန်ဟောက်နေ၏။

"ဒါ...ဘယ်လို တိုက်ကွက်ကို ကစားနေတာလဲ"

ဒီမြင်ကွင်းကို သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မြင်လိုက်ရတော့ လော်ယန်ချင်း တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ဖျော့တော့သွား၏။

ရက်စက်လွန်းတယ်။

သူ၏ ခွန်အားနှင့်ပင် ဤကျောက်စာတိုင်ကို ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးမားသော ဒြပ်ထုကြီးသည် ပြီးပြည့်စုံသော အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်၏။

"ကောင်လေး မင်းလုပ်ရဲလား!"

အကြီးအကဲဝမ်ဆီသို့ ပြေးသွားသော ကျောက်စာတိုင်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းရွှင်း နှင့် အကြီးအကဲဝမ်တို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီးနှစ်ခုသည် လုရွှမ်ဆီသို့ တခဏချင်း ပျံသန်းသွားကြသည်။

"အရှိန်ထပ်ပေါင်း!"

လုရွှမ်သည် သူ့နောက်ကျောဖက်ရှိ လက်ဝါး အရိပ်မျယးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်စာတိုင်ဆီသို့ ပြေးကာ နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။

စတုတ္ထလက်ဝါး၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် ကျောက်စာတိုင်သည် ခိုင်ခံ့စွာ အသံထွက်ပြီး အကြီးအကဲဝမ်၏ ရှေ့တစ်မီတာလောက်သာ ကွာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရွှင်းနှင့် အကြီးအကဲယန်တို့၏ လက်ဖဝါးပုံရိပ် နှစ်ခုသည် မီတာဝက်ခန့်အကွာဖြင့် လုရွှမ်၏ ကျောရိုးနောက်ဘက်သို့ ရောက်လာသည်။

ကျောက်စာတိုင် အကြီးအကဲဝမ်ဆီ မရောက်ခင် ထိုလက်ဝါးချက်များ သူ့ဆီရောက်လာနိုင်သည်။

အင်အားအပြည့်ရှိတဲ့ အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် ပညာရှင်နှစ်ယောက်က ဖန်တီးထားတဲ့ လက်ဖဝါးပုံရိပ်တွေဟာ တစ်ခုလျှင် အင်အား ၃၀၀၀ စီရှိပါ၏။ ဆင်သံချပ် ရွှေကိုယ်ထည်က ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ပါချေ။

ကြွက်သားနှင့် အရိုးများ တိုက်ရိုက်ကျိုး၍ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူဟာ ထိုလက်ဖဝါးများကို ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို ထိခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ?

သူ့နောက်ကျောမှာ မျက်လုံးတွေ ရှိနေသလိုပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို တိုက်ရိုက် လှိမ့်သွားလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က ကျောက်စာတိုင်ဟာ လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေဆဲ။ သူဒီလိုကျုံ့သွားပြီး ချက်ချင်း လှိမ့်ဆင်းမသွားခင် ကျောက်စာတိုင်ကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ ကူညီပေးနေခဲ့၏။ အကွာအဝေးက အရမ်းနီးကပ်လာပြီး ကျန်းရွှင်းနဲ့ အကြီးအကဲယန်တို့ စွမ်းအားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းဖို့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။

ဗုန်း! ဗုန်း!

လက်ဖဝါးပုံရိပ် နှစ်ခုသည် ကျောက်စာတိုင်ပေါ် တစ်ပြိုင်နက် ဆင်းသက်လာသည်။

စွမ်းအား ၃၀၀၀ အနီးရှိ လက်ဝါးပုံရိပ် နှစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျောက်စာတိုင်၏ လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းသည် တစ်ဖန် အရှိန်မြှင့်သွားသည်။

ဗုန်း!

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲဝမ်သည် လွတ်မြောက်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ကျောက်စာတိုင်သည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွား၏။

ဝုန်း!

သွေးတွေ တဟုန်းဟုန်း ထွက်လာပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး လွင့်ထွက်သွားကာ နံရံကို ပြေးစောင့်မိရင်း အသားတုံးအဖြစ် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားသည်။

လုရွှမ်၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျောက်စာတိုင်သည် စွမ်းအားများစွာပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် အများဆုံး အကြီးအကဲဝမ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

သူ့ကိုသတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျန်းရွှင်းနှင့် အကြီးအကဲယန်တို့ရဲ့ လက်ဖဝါးပုံနှိပ်က ရောက်လာတာကြောင့် တိုင်ကို အရှိန်ထည့်ပြီး အရှိန်ပိုပြင်းလာစေသည်။

ကျန်းရွှင်း၊ အကြီးအကဲယန်နှင့် လုရွှမ်တို့သည် အကြီးအကဲဝမ်ကို တစ်ချိန်တည်းတွင် သတ်လိုက်သလိုပင် ဖြစ်သွား၏။

သူကိုယ်တိုင်က တခြားနှစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ် အားပျော့သူဖြစ်ပြီး သုံးယောက်သာ ပေါင်းစည်းခြင်း မရှိခဲ့ရင် တစ်ဖက်က ဘယ်လိုလုပ် ချက်ချင်း သေဆုံးနိုင်ပါ့မလဲ။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

အကြီးအကဲဝမ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်သည် လုံးဝမကျေနပ်သလို သူ့မျက်နှာသည် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေ၏။ ရှည်လျားသော ငြီးသံနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားသွားကာ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု၏ နောက်သို့ ထပ်ပြေးသွားပြန်သည်။

ဗုန်း!

လှည့်ကွက်ဟောင်းကိုပဲ နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုကာ နောက်ထပ် ကျောက်စာတိုင်က ဘေးတိုက် ပြေးထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်က အကြီးအကဲယန်ဆီကို ပြေးသွား၏။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ရိုက်လိုက်သည်။ ကျောက်စာတိုင်၏ အရှိန်သည် မြန်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ခုကြား မီတာဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးသာ ရှိတော့သည်။

"မင်း……"

သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မြင်ပြီး အခုလေးတင် သူအော်ပြောခဲ့တာကို သတိရသွားကာ ကျန်းရွှင်း ဒေါသတကြီး ထအော်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ထပ်လုပ်ချင်တာကို မတားနိုင်ခဲ့ချေ။

ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ပြိုင်ဘက်သည် ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူ၏လက်ဖဝါး အရိပ်သည် တစ်ဖက်လူကို ထိအောင်ရိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။

"ငါတို့သုံးယောက် အတူတူ လှုပ်ရှားခဲ့သင့်တာ..."

ဒါကို သိလိုက်ရတော့ ကျန်းရွှင်းဟာ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားသည်။

မူလက သူတို့ သုံးယောက်သည် တြိဂံတစ်ခုအသွင် ဖြန့်ခွဲထားပြီး ရန်သူကို မချဉ်းကပ်နိုင်စေရန် တားဆီးထားသည်။ ဤလူသည် သူတို့အား လှည့်ကွက်တစ်ခူ ကစားသွားမည်ဟု တစ်ခါမျှ အိပ်မက်မမက်ခဲ့။

ထူးဆန်းသော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခုကြောင့် သူတို့သည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်စာတိုင် နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတာကြောင့် တိုက်ခိုက်သူဟာ ဒဏ်ရာလုံးဝမရဘဲ ကျောက်စာတိုင် ဦးတည်နေရာဖက်က သူ့အဖော်ကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိမှာကို ကြောက်တာကြောင့် လုရွှမ်သတ်ပစ်ဖို့ မဝံ့မရဲပင် ဖြစ်လာသည်။

သူတို့သုံးယောက်သာ မတိုင်ခင်က အင်အားချင်း အတူတူပေါင်းလိုက်ရင် သူတို့က အရမ်း လှုပ်ရှားစရာ လိုမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ဖက်လူကို တားထားနိုင်မည့်အပြင် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်။

ဝုန်း!

သူ စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်မှာပဲ ဒုတိယအထူရှိတဲ့ ကျောက်စာတိုင်က အကြီးအကဲယန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထိသွားခဲ့ပြီး အရိုးတွေ ကွဲအက်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်မောင်းနဲ့ ရင်စေ့တွေ ကွဲအက်သွားပေမယ့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွား၏။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများသည် အချိန်တိုအတွင်း ကုသနိုင်စွမ်း မရှိသရွေ့ လုရွှမ်သည် ကျန်းရွှင်းကို သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"တိုက်ကွက်ကိုကြည့်!"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပြီးတာနဲ့ လုရွှမ်သည် ကျန်းရွှင်းဆီကို ရုတ်တရက် ပြေးသွားပြီး ကျောက်စာတိုင်နောက်ကို ပြေးသွားကာ လက်ဖဝါးကို မြှောက်ပြီး ထပ်ရိုက်လိုက်ပြန်၏။

"လာပြန်ပြီလား?"

ကျန်းရွှင်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဒီနည်းနဲ့ ကျောက်တိုင်တွေကိုများ စွဲနေတာလား။ ပင်မခန်းမတွင် တိုင်ခုနစ်လုံးမှ ရှစ်တိုင်သာရှိသည်။ ထပ်မံဖြိုချပါက ပင်မခန်းမတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်က ကျောက်စာတိုင်ကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုပါက ခုခံရန် ခက်ခဲမည်ကို သိသောကြောင့် အံကြိတ်ကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျောက်စာတိုင်ကို အရှိန်မြှင့်ရန်အတွက် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ အကွာအဝေးပိုတိုလေ အင်အားနည်းလေ ဖြစ်သည်။ အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်သရွေ့ ကောင်လေး၏ မရပ်တန့်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မည် မဟုတ်တော့။

"ခင်ဗျား လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ!"

သူ့ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ချလာသောအခါတွင် ကျောက်စာတိုင်နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေပြီး ဖြိုချလိုသော လုရွှမ်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အကြီးအကဲကျန်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

အစကတည်းက ကျောက်စာတိုင်ကို လုံးဝမတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘဲ အခန်းတွင်း ကြွေကျနေသော ကြွေပြားများကြား ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ကျော်တက်လာခဲ့သည်ဟု တွက်ဆမိလိုက်သည်။

"သွားပြီ!"

မျက်ခွံတွေ တွန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှပင် သူသည် လူငယ်လေး၏ ခွန်အားသည် အရူးလိုပဲ ဆိုတာကို သတိရသွား၏။ အနီးကပ် တိုက်ကွက်များတွင် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လျှင်ပင် ပြိုင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် နောက်ကျသွားလေပြီ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးသည် နှစ်မီတာအောက်သာရှိ၍ လက်ဖဝါးများကို အလောတကြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်ရသည်။

"နဂါးဆင်ရွှေလက်ဝါး အဆင့်၂!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လုရွှမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ထူထဲသော ဝိညာဥ်ချီသည် ဝိညာဥ်သွေးကြောတစ်လျှောက် သူ့လက်ဝါးထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

လက်ဝါးချင်း ရိုက်မိသွားသည်။

ဗုန်း!

နည်းနည်းလေးမှ ရပ်တန့်မနေဘဲ ကျန်းရွှင်းသည် ချက်ချင်းပင် လွင့်ပျံထွက်သွားကာ အဆုံးရှိနံရံကို ဦးခေါင်းနှင့် ပြေးတိုက်ပြီး အသက်ရှူရပ်သွားသည်။