သိုင်းကွက်သုံးကွက်ခံယူမည်

"ဒီညနေ ထွက်မှာလား?"

"ရက်အနည်းငယ်လောက်တောင် အနားမယူတော့ဘူးလား?"

"မြန်လိုက်တာ!"

လူအုပ်ကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

လူရွေးချယ်ပြီးနောက် ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို သွားကြရမယ်လို့ လူတိုင်းသိကြပေမယ့် ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး ဖြစ်လာမယ်လို့တော့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြ။

ဒီနေ့ညနေပဲ စထွက်မယ်တဲ့လေ။

"မှန်တယ်.... ငါတို့အမြန်ဆုံး သွားရမယ်! ကျောင်းက သုံးလလောက်ကြာမှ စမယ်လို့ သတင်းကြားလိုက်ရပေမယ့် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တစ်လစောပြီး ရွှေ့ခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိဘူး!"

ဆရာကြီးဟူယွင်က ပြောသည်။

"ကျောင်းက တစ်လစော ဖွင့်မှာလား?"

"ငါကဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရင်း ရှုခင်းတွေကို ခံစားနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်ပါတယ်!"

"တကယ်တော့ ငါတို့အတွက်က ကျောင်းစတက်တာ မြန်လေကောင်းလေပဲ... အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းတွေကို စောစောစီးစီး လေ့လာနိုင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြှင့်တင်နိုင်မှာပဲ"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တယ်!"

......…

ကျောင်းစဖွင့်တာ တစ်လစောကြောင်း ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတော့ လူတိုင်းမှာ စိတ်ကူးတွေ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ရထားလုံးနဲ့ တခြားအရာတွေကို ကျောင်းအုပ်ကြီးလော်က ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီးပြီ.... ညစာစားပြီးရင် အားလုံးပြန်သွားပြီး မင်းတို့မိသားစုကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါ....ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုဝယ်ချင်ရင် သွားဝယ်လိုက်.... ညနေခင်း ဟထွက်ရအောင်!"

ဆရာကြီးဟူယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်!"

အချိန်မရှိသည်ကို လူတိုင်းသိသောကြောင့် မချေပဝံ့ဘဲ တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မွန်းတည့်ချိန် ဘာလုပ်ကြမယ်လို့ အားလုံးက သဘောတူလိုက်ကြတဲ့ အချိန်မှာ ကွဲလွဲတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

လုရွှမ် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီးဟူယွင်.... ကျွန်တော် အကယ်ဒမီကို ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ငါတို့နဲ့ အတူမသွားဘူး?"

အဘိုးကြီးဟူယွင်က တချက် ကြည့်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်...ဝူယန်အင်ပါယာကို သွားစရာရှိသေးလို့ အတူ မလိုက်နိုင်ပါဘူး!"

လုရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဝူယန်အင်ပါယာ? အဲဒါက အရှေ့စူးစူးမှာပဲ!"

"ပေရွှီးက ယင်းယန်အကယ်ဒမီနဲ့က လမ်းမတူဘူး....အခုတောင် အချိန်မရှိပါဘူးဆို ဝူယန်အင်ပါယာကို သွားဦးမယ်....ကျောင်းမစခင်တောင် ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဒီကောင်ကို ငါမကြိုက်တာကြာပြီ....အကယ်ဒမီကနေ ထုတ်ပစ်နိုင်လည်း ကောင်းတာပဲ"

.......

လုရွှမ်၏ စကားကိုကြားတော့ လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ဒီကောင်လေးက ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိနေတာ များလား။ ယင်းယန်အကယ်ဒမီထက် အရေးကြီးတာ ဘာရှိဦးမှာလဲ?

"ကျောင်းသားတွေကို စုဆောင်းဖို့အတွက် ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ရွေးပြီး အကယ်ဒမီကို ပြန်ပို့ဖို့ ငါ့မှာတာဝန်ရှိတယ်... မင်း ငါတို့နဲ့ မပေါင်းရင် မင်းနေရာရမှာ မဟုတ်ဘူး!" ဆရာဟူယွင်က ခေါင်းခါသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီအချိန်မှာ လုပ်ရမှာလဲ"

သူ့မှာလည်း သံသယတွေ ရှိလာ၏။

ကျန်းဝူအင်ပါယာလို ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာက ကျင့်ကြံသူများအတွက် ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရခြင်းသည် တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှုများစွာအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ လက်လွတ်ခံချင်မည် မဟုတ်။ ဒီကောင်လေးက သူကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားတော့မယ်လို့ ဆိုတာတောင် သူ့မှာကိစ္စရှိသေးတယ်လို့ ဆိုနေ၏။

ယင်းယန် အကယ်ဒမီတက်ဖို့ထက် ဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးလို့လဲ။

"သွားမှရမှာ...." လုရွှမ်က ဆို၏။

"တကယ်လို့ ဆရာကြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ရင် ယင်းယန်အကယ်ဒမီက ကျွန်တော့်နေရာကို လက်လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်"

ရတနာနဲ့ ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် သူဘယ်လောက်ပဲ မိုက်မဲနေပါစေ သေချာပေါက် အရှေ့ကဟာကိုသာ ရွေးမှာဖြစ်သည်။

"နေရာကို လက်လွှတ်မယ်?"

လူတိုင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

ရူးသွားတာလား?

ဘာကိစ္စကများ ယင်းယန်အကယ်ဒမီရဲ့ တပည့်ဖြစ်ဖို့ထက် အရေးကြီးနေလို့လဲ?

သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ မင်းသမီးလော့ရုံလည်း အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူမရဲ့ ကျောက်စိမ်းသွားတွေကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ လှပတဲ့မျက်နှာက ဒေါသနဲ့ နီရဲလာပါတော့သည်။

"ရှင့်ရဲ့ငယ်ချစ်လေး ဆူးယာကို သွားရှာမလို့မလား?"

ဆူးယာသည် ဝူယန်အင်ပါယာရှိ သခင်ငယ်တစ်ဦး၏ လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကောင်လေး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကိုလည်း စုံစမ်းသိရှိခဲ့တာကြောင့် သူမကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဝူယန်အင်ပါယာကို သွားရမယ် ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ဆူးယာကြောင့်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မင်းသမီးလော့ရုံမှာ နားမလည်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေသည်။ အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ရုပ်ရည်၊ ခွန်အား ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ သူမနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။ သူမကို လက်တွဲဖို့ ကြင်နာစွာ ဖိတ်ခေါ်ပေမယ့် သူမကိုသဘောမတူဘဲ အေးစက်စက်နဲ့သာ တုံ့ပြန်နေ၏။

ဒီကောင်လေးက ဘာကို အရသာတွေ့နေလဲ တကယ်ကို နားမလည်တော့ဘူး။

"နေရာကို လက်လွှတ်မယ်?"

ဆရာကြီးဟူယွင်မှာ လူငယ်လေးက ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘဲ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးမယ်.... မင်း ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု သုံးကွက်ကို ခုခံနိုင်ပြီး ကျောင်းမစခင် ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို အရောက်လာမယ်လို့ ကတိပေးနိုင်ရင်.... ငါ မင်းကို လွှတ်ထားနိုင်ပြီး မင်းလိုရာကို သွားနိုင်တယ်!"

မနေ့ညက တိုက်ပွဲ အခြေအနေတွေကို တခြားသူတွေက မသိပေမယ့် သူက တစ်ခုခုတော့ သိနေသေးသည်။

ကျန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ အားကောင်းသော အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူ အကြီးအကဲများကို ဤကလေးက တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ဤမှတ်တမ်းသည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီသို့ တစ်နှစ်ကြာ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ကျောင်းသားတစ်ဦးပင် အပြီးသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အတွက်ကြောင့် ဤလုရွှမ်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်စိမ်းမျိုးကို သူလိုချင်သည်။

ဒါကြောင့် ပထမတော့ သူသဘောမတူပေ။

သို့သော် ကောင်လေးက ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသားဖြစ်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပဲ စိတ်ပြောင်းခဲ့ရသည်။

သူသည် ထက်မြက်သော သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်သည် အရည်အချင်းရှိပြီး သန်မာသော ခွန်အားရှိလျှင်ပင် သူ့ထံမှ သုံးကွက်ကို ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မခုခံနိုင်ရင်တော့ မျှမျှတတပဲ ဆွဲခေါ်သွားရမည်။

"ကောင်းပြီ သဘောတူတယ်!" လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်သည်။

ယင်းယန်အကယ်ဒမီသည် ကီလိုမီတာ တစ်သိန်းနှင့်ချီသော အချင်းဝက်အတွင်း အကြီးဆုံးဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကြောင့် သူ၏ အနာဂတ် လေ့ကျင့်မှုအတွက် များစွာ အကျိုးရှိမည်မှာ သေချာပါသည်။

သိုင်းပညာနှင့် ကိုယ်ခံပညာများ လေ့ကျင့်ရာတွင် ပြတ်တောက်မှု မရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားမရှိလျှင် တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ယင်းယန်အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခုသည် နောက်ဆုံး အားကိုးရာမို့ ဘယ်သူမှ လက်မလွှတ်ချင်ကြဘူး။

"သူက ဆရာကြီးဟူယွင်ဆီက သိုင်းကွက်၃ကွက်ကို ခုခံမယ်လို့ သဘောတူလိုက်တာလား?"

"ဒီကောင်လေး ခေါင်းထိသွားတာလား?"

"မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်ရဲ့ စွမ်းအားက ၁၀၀၀၀ ရှိတယ်တဲ့... လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ တောင်ကို ဖြိုချပစ်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... အဲဒီလိုလူဆီက သိုင်းကွက်၃ကွက်ကို ခုခံမယ်ဆိုရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ မလှုပ်နိုင်တော့မှာတောင် ကြောက်ရတယ်"

.......

"ဟားဟား သူ့ကိုယ်သူ အရူးလုပ်နေတာ ကြည့်စမ်း!"

"ကောင်းကင်အမြင့်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အနက်ကို မသိဘူးပဲ!"

မမျှော်လင့်ဘဲ လျိုကျိုက်မင်၏ စိန်ခေါ်မှုကိုပင် ရင်ဆိုင်ရမှာ ကြောက်လွန်းသော ကောင်လေးသည် ဆရာဟူယွင်ဆီက သိုင်းကွက်သုံးကွက်ကို လက်ခံမယ်လို့ သဘောတူလိုက်တဲ့အခါ လူတိုင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

လျိုကျိုက်မင်၏ ဓားသိုင်းပညာသည် တုနှိုင်းမယှဉ်နိုင်ဘဲ သူ၏အစွမ်းသတ္တိသည် အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဆရာကြီးဟူယွင်၏ တိုက်ကွက်ကို မခုခံနိုင်ကြောင်း သူသိထားသည်။

တစ်ချက်ပင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်။

ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်နဲ့ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် မဟုတ်တဲ့သူ။ နှစ်ယောက်ကြား ကွာခြားချက်က ကြီးလွန်းသည်။

"သဘောတူတယ်?"

မထင်မှတ်ပဲ လူငယ်က နည်းနည်းလေးမှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်ရာ ဆရာကြီးဟူယွင်လည်း ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး

"ဒီသုံးကွက်ကို ငါအားကုန် ထုတ်သုံးမှာ....မင်းသဘောတူတာ သေချာလား?"

"အင်း!" လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေကို သူရှင်းပြပေမယ့် တစ်ဖက်ကသဘောတူနေသေးရာ ဆရာဟူယွင်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး

"ဒီနေရာက ကျယ်တယ်.... မင်းက သဘောတူမှတော့ ဒီမှာပဲ လုပ်ရအောင်...."

လုရွှမ်ကို အလွန်သဘောကျသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသည်။

ပါရမီရှင်ကတော့ ပါရမီရှင်ပါပဲ။ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းအောင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အမြင့်များကို မသိပါက အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများသည် အကန့်အသတ် ရှိလာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် အစီအစဉ် ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို နောက်မှ သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးမည်။ သူနှင့် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်ကြား ကွာဟချက်ကို သိစေရမည်။

ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် ဝူယန်အင်ပါယာသို့ သွားခြင်းကို စွန့်လွှတ်နိုင်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ရော အခြားသူများပါ နာခံမှုရှိရှိဖြင့် ထွက်ခွာသွားနိုင်နည်။

"ကောင်းပြီ!"

တစ်ဖက်သား ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိဘဲ သူသဘောတူတာကို မြင်တော့ လုရွှမ်က သက်ပြင်းချပြီး ခန်းမအလယ်ကို ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လှမ်းလာ၏။

"ဒီကောင်...ဘာလို့အဲ့လောက်တောင် စွဲလမ်းနေရတာလဲ?"

မင်းသမီးလော့ရုံသည် ကောင်လေးကို ခဏလောက် ဆွဲတားပေမယ့် သူမကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတဲ့အခါ ဒေါသတကြီး ခြေထောက်ကို နင်းစောင့်လိုက်လေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ခေါင်းမာလိုက်တဲ့ ကောင်လဲ!

"ဘယ်လိုသေရမှန်း မသိတဲ့ကောင်... ခဏကြာရင် ဘယ်လိုမျက်နှာ ပျက်သွားမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

လျိုကျိုက်မင် နှင့် အခြားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။