ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်နဲ့တိုက်ပွဲ (ဒုတိယပိုင်း)
Vol. 10 Ch. 142
"ဆက်တောင့်ခံနိုင်သေးတယ်?"
"ဆရာကြီးဟူယွင်ဆီက လက်ဖဝါးအား ၅၀၀၀ကျော်ကို ခံထားရတာတောင် ဘယ်လိုလုပ် မတ်တပ်ရပ်နိုင်တာလဲ"
"ဒါက....."
"အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ..."
.......
လက်ရှိမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လူအားလုံး အံ့သြသွားပြီး ခန်းမကြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။
၎င်းသည် ကြီးမားသော သန်မာမှုခွန်အား ၅၀၀၀ ကျော်ပါရှိသော ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းချင်းဆိုင်၍ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သည့် ဤလူငယ်၏ ခွန်အားက အံ့မခန်းပင်။
ဤအခိုက်အတန့်အထိ လူတိုင်းက သူ၏အပြင်စည်းတပည့် တံဆိပ်ပြားသည် အနောက်တံခါးမှ ရလာသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမှာ ခွန်အား အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။
"သူ... သူဘယ်လိုလုပ်သွားတာလဲ" လျိုကျိုက်မင် ဖျော့တော့သွားသည်။
တစ်ဖက်သားကို နှိုးဆွဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေမယ့် တစ်ဖက်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလို့ ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့လူက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်မှာလဲဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။
"မဆိုးဘူး....ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကိုသုံးပြီး ငါ့ရဲ့အား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းထားနိုင်တာပဲ! အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်က လူသုံးယောက်ကို အချိန်တိုအတွင်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး!"
မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်ရင်း ဆရာဟူယွင်က မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ထုံးရွှမ်နယ်ပယ်မှ ကလေးတစ်ဦးသည် ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးနိုင်သည်ဟု တစ်စုံတစ်ဦးမှ မပြောလာပါက ၎င်းကို ဟာသအဖြစ် မြင်သွားပေလိမ့်မည်။
ယခု သူသည် ၎င်းကို သူ့ကိုယ်ပိုင် မျက်စိဖြင့် မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ဤလူတစ်မျိုးရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့သူ။
"အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်က လူသုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်? ဆရာကြီးဟူယွင်...ခင်ဗျားပြောတာ သူက အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်က လူသုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်ပေါ့?"
လူတိုင်း ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။
ဆရာဟူယွင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်တယ်ဆိုတာ သက်ညှာပေးထားလို့ပဲလို့ လူတိုင်း ထင်ခဲ့ကြသည်။ အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်က လူသုံးယောက်ကို သတ်နိုင်တယ် ဆိုတာကတော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။
အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် အားကြီးသော လူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အတုတံဆိပ်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော လျိုကျိုက်မင်ပင် တိုက်ခိုက်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
"အထင်ကြီးစရာပဲ!"
တခဏချင်းမှာ အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။
လျိုကျိုက်မင်၏ စိန်ခေါ်ခြင်း မပြုမီတွင် လူတိုင်းက လုရွှမ်ဟာ တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲသောကြောင့်ဟု ပြော၍ လူငယ်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ရယ်မောခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူရဲဘောကြောင်သူ မဟုတ်ကြောင်းကို ယခုမှ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် အားကောင်းသော သူများကိုပင် ခေါင်းဖြတ်နိုင်ပြီး အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့် သေးငယ်သော စိန်ခေါ်မှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုနိုင်သည်။
"သေစမ်း!"
လူတိုင်း၏ အဆက်မပြတ် အကြည့်များကို မြင်နေရသော လျိုကျိုက်မင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ မြေကြီး အက်ကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ပုန်းချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာ၏။
ကောင်လေးကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးပြီး အလှလေးရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာ ရယူကာ လူတိုင်းက အံ့သြချီးကျူးကြမည်ဟု တွေးထားခဲ့ပေမယ့် ဒီလိုရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။
"မင်းဟာ သန်မာတယ်ဆိုရင်တောင် မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ရုပ်ခန္ဓာကို အားကိုးနေရတုန်းပဲ... ငါလျိုကျိုက်မင်က ဓားပညာကို နားလည်တာကြောင့် သန်မာတယ်.... ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အဆင့်ကောင်းကို ရောက်တဲ့အခါ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အားကောင်းလာမှာ လက်နက်တွေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်.... ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းကို အားကိုးတာက သားရဲတွေရဲ့ အလုပ်ပဲ!"
ဒေါသထွက်နေပေမယ့် လျိုကျိုက်မင်ကတော့ ယုံကြည်မှု မပျက်သွားပေ။
သူ့အမြင်အရတော့ လုရွှမ်ဟာ ဆရာဟူယွင်ရဲ့ ဒုတိယတိုက်ကွက်ကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာခုခံမှု၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အသားအရည်နဲ့ အသားထူတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်။
သူဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်နေပါစေ မဆင်မခြင် ပြုမူတတ်တဲ့သူပဲ။
သူက ဓားရေးမှာ ထူးချွန်တယ်။ ဆရာကြီး ဟူယွင်ကိုယ်တိုင်ကတောင် သူဟာ အန်းဝူအကယ်ဒမီမှာ နှစ်၁၀၀မှာ တစ်ယောက်သာ မွေးဖွားနိုင်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်လို ချီးကျူးခဲ့တယ်။
အနာဂတ်မှာ ဓားပညာကို အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်နေသရွေ့ သန်မာကြံ့ခိုင်တဲ့ ဓားသမားအင်အား အားလုံးသည် တိမ်တိုက်များသာ ဖြစ်သွားကြလိမ့်မည်။
ရုပ်ခန္ဓာက သန်မာတာက ဓားကို တားနိုင်မှာလား။ ခွန်အား ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာနေပါစေ ဓားကိုနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!
"တတိယလအကွက်အတွက်...ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အင်အား 10,000 ထက်ကျော်လွန်တဲ့ အင်အား 70% ကိုသုံးမယ်....မင်းတောင့်ခံနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို ငါသဘောတူပေးမယ်....စာရင်းသွင်းချိန် မမှီရင်လည်း ငါမင်းအတွက် ကူပြောပေးထားမယ်...."
လူငယ်လေး၏ ပြတ်သားသောမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ ဆရာဟူယွင်၏ ယခင်က မကျေနပ်မှုသည် ချီးမွမ်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါပေါ့ မင်းတောင့်မခံနိုင်ရင်တော့ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ရမယ်"
"ဆက်လုပ်ပါ....."
မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပေမယ့် ကောင်လေးရဲ့ရုပ်သွင်က လှံတစ်စင်းလိုပင်။ နှင်းအေးတွေကြား ကြံ့ကြံ့ခံနေတဲ့ အစိမ်းရောင် ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ပင်။
"တတိယအကွက်မှာ....ငါလက်နက် သုံးချင်တယ်.... ဖြစ်နိုင်မလား!"
လက်မခံနိုင်ရင် လက်နက်သုံးမယ်လို့ ရှေ့မှာပြောခဲ့ပြီး တစ်ဖက်က သူ့ရဲ့လက်ဝါးနှစ်ချက်ကို ခုခံနိုင်သွားပြီ။ အခုနောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုဖြစ်လို့ မသုံးရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။
"မင်း ဘာလက်နက်သုံးချင်လဲ? ငါမင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးမယ်!"
ဆရာကြီးဟူယွင်ကက ခေါင်းညိတ်ရင်း ဆိုသည်။
"ဓား!"
"ကောင်းပြီ!"
ဆရာကြီးဟူယွင်က ကိုယ့်ကိုလှည့်၍ လက်တစ်ဖက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ထိုင်ခုံပေါ်တင်ထားသော ဓားတစ်ချောင်းသည် ပျံတက်သွားပြီး လုရွှမ်၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
"ဒီချင်းမင်(နက်နဲခြင်း) ဓားက ငါ့လက်နက်ပဲ.... ငါမင်းကို ခဏငှားမယ်!"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ လုရွှမ် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဓားကောင်း တစ်လတ်ဆိုတာ ၂ခါ ပြန်ကြည့်နေစရာတောင် မလိုချေ။
"သူက ဓားကို တကယ် သုံးတတ်လို့လား?"
မထင်မှတ်ပဲ လူငယ်က ဓားတစ်လက်ကို အသုံးပြုဖို့ ကြံစည်လာသဖြင့် အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။
ဓားသည် စစ်သည်တစ်ရာ၏ ခေါင်းဆောင်ဟု လူသိများပြီး ဓားအသုံးပြုသူသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှု ရှိရမည်။ လူတိုင်း အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ချေ။
အရင်က ဓားကို မသုံးဖူးဘဲ အရူးအမူးသုံးရင် ပိုပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို မထုတ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ခွန်အားကိုလည်း အားနည်းစေလိမ့်မည်။
"ဟမ့် ဓားက အရုပ်မဟုတ်ဘူး!! ဓားကိုသုံးချင်ရင် မင်းမှာ အဲဒီလို အရည်အချင်း ရှိမရှိပေါ် မူတည်တယ်!"
ဘေးက လျိုကျိုက်မင်က ပိုလို့တောင် လှောင်ပြောင်လာ၏။
သို့သော် ရယ်မောခြင်း မပြီးမီတွင် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ လုရွှမ်၏ အငွေ့အသက်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဓားရှည်ကြီးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်ရာ လူတစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်းပင် ကွေးမညွှတ်နိုင်သော တောင်ကြီး ဖြစ်သွားပုံရပြီး ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ခုန်တက်တော့မည့်နှယ် လူများကို ဦးမော့လာစေ၏။
"ဒီအရှိန်အဝါက..."
လျိုကျိုက်မင်ရဲ့ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားကာ သူ့ နှလုံးသားထဲတွင် ဆိုးရွားသော ကြိုတင်သတိပေးချက် တစ်ခုကို ခံစားမိလာ၏။ သူသည် ဤလူငယ်သည် ဓားတစ်ချောင်းကို မည်ကဲ့သို့ အသုံးပြုရမည်ကို အမှန်တကယ် သိနိုင်သည်ဟု ထင်လာသည်။
"စကြရအောင်!"
ဓားရှည်ကြီးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားပြီး လုရွှမ် သည် သူ့ယခင်ဘဝက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ချုံလူကို တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်သို့ပင် ပြန်သတိရသွားသည်။
လက်ရှိခွန်အားသည် ယခင်ဘဝထက် များစွာနောက်ကျနေသော်လည်း လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားရှည်ဖြင့် ပြောမပြနိုင်သော ယုံကြည်မှုတစ်ခု တိုးလာသည်။
ငါက ငါပဲ.... ငါက အရူးဧကရာဇ်ပဲ!
ဗုန်း!
စိတ်ဝိညာဉ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဓားရှည်သည် ဆရာကြီးဟူယွင်ထဲ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားသည်။
မတိုင်ခင်ကတော့ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ပဲ လှုပ်ရှားခဲ့၏။ လက်ထဲက ဓားရှည်ရှိတဲ့အခါ သူကအရင် လှုပ်ရှားသူ ဖြစ်လာ၏။
ဝှစ်
ဓားရှည်သည် ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတစ်ချောင်းကို လေထဲတွင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ကြည်လင်သောရေများကို ထိုးဖောက်နေသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးများကို ထွက်ပေါ်လာစေ၏။
"ဒါက… ဓားရဲ့ နှလုံးသားကို နားလည်မှ လူနဲ့ ဓားရဲ့ပေါင်းစပ်မှုက ဖြစ်လာမှမလား? ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဒီလိုဓားပညာမျိုးက ကျောင်းအုပ်ကြီးတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး..... ဓားကို မသုံးဖူးတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး......"
ဒီဓားစွမ်းအင်ကို မြင်လိုက်တဲ့ တခြားသူတွေက ဘာမှမမြင်ရဘဲ စူးစူးရဲရဲ အလင်းသာ တွေ့လိုက်ကြပေမယ့် ဓားသမား လျိုကျိုက်မင်ကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်ပေ၏။
ဤသည်မှာ သာမန်ဓား မဟုတ်ပေ။ ဓားနှလုံးသားကို နားလည်နိုင်မှ စွမ်းအင်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်မည့် သန်မာသော ဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။
ဒီလိုဓားသိုင်း နားလည်မှုမျိုးကို မရေမတွက်နိုင်သော သခင်များပင် မလုပ်နိုင်ပါ။
အဓိပတိနယ်ပယ်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ သူရဲကောင်းတွေထက် သာလွန်တဲ့ ဓားပညာရှိတွေပဲ သုံးနိုင်မှာကို ကြောက်ရ၏။
သူဆိုတာ သဘာဝကျကျ နောက်ကျနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။
လူနဲ့ဓားကို ပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို သူက ဓားမသုံးနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလား? သူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲလို စွမ်းအားတွေပဲ ရှိတယ်လို့ ခံစားမိသလို သူက ဓားပညာအကြောင်း ဘာမှ မသိပါဘူးလို့ပင် လှောင်ပြောင်ခဲ့မိတာလား?
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ မျက်နှာမှာ ပူလောင်တဲ့ ဝေဒနာကို ခံစားလာရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာ၏။
"လူနဲ့ဓား ပေါင်းစပ်ခြင်း?"
လုရွှမ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို လျိုကျိုက်မင် မြင်သလို ဆရာကြီးဟူယွင်လည်း မြင်တာကြောင့် သူ့မျက်နှာမှာ သဘောတွေ့ခြင်းများ ပေါ်လွင်လာသည်။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူတကယ် ရတနာတစ်ခုကို ကောက်ယူမိပြီ ဆိုတာကို သိနားလည်သွားသည်။
တကယ်ကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ!