ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်မှာလဲ

"ကောင်းပြီ!"

ထိုလူငယ်သည် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် စကားပြောရန် လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့ကို ကူညီရန် လာကြောင်းကို လူတိုင်းသိသွားကြသည်။

ဝှစ်....ဝှစ်...

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေကို အလယ်မှာထားကာ လူငါးဦးသည် အနောက်မှ တစ်ပြိုင်တည်း ဝန်းရံ လိုက်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်ခဲ့သော်လည်း သားရဲကြီးသာ ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်နေသရွေ့ မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်တော့။

"ငါ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်ထားမယ်.... မင်းတို့က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးယူနေတာပဲ"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကိုမြင်တော့ လုရွှမ်က ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

ဒီလူအနည်းငယ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင်မှ ဦးခေါင်းကို ထိအောင်မတိုက်နိုင်ရင် သူတို့အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက ကြီးကြီးမားမား မရှိတော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သားရဲတွေရဲ့ တောထဲမှာ ရှင်သန်ဖို့အတွက် သားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရှင်သန်မှု စည်းမျဉ်းတွေရှိပြီး အရေးကြီးတဲ့အချက်တွေကို ထုတ်ပြောဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သူနဲ့ တခြားသူတွေ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် သူတို့မှာ လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိပေ၏။

ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် တိုက်ခိုက်မှုက မအောင်မြင်ဘဲ တစ်ဖက်သားရဲက ဒေါသတကြီး ရူးသွပ်သွားရင် ဒီလူအုပ် ဒီမှာပဲရှင်းပစ်ခံရနိင်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ကံဆိုးသွားလိမ့်မည်။

"စမယ်!"

သတိပေးသံနှင့်အတူ လုရွှမ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြောင့်ဖြောင့်ထားပြီး ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေဆီကို တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

လူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာချိန် လက်ဖဝါးကလည်း ရိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချလေ၏။

လေပြင်းလက်ဝါးတံဆိပ်!

ဝုန်း!

လက်ဖဝါးပုံရိပ်သည် ၄၀၀၀ ကျော်ရှိသော ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် သူ့ရှေ့ရှိ တောရိုင်းသားရဲဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဝူး.....

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်လေး၏ လက်ဖဝါးဖြင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့လို့ ဒေါသအမျက်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ယခုထက်ထိ အလျင်စလို မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့အစွယ်ကို ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းလိုက်သည်။

ဗုန်း!

ခွာခြေသည်းများနှင့် လေပြင်းလက်ဝါးတို့ တိုက်မိသွားရာ လုရွှမ်သည် ပြင်းထန်သော တွန်းအားကို ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် သူ့ရင်ဘတ်တင်းကျပ်လာကာ နောက်ပြန်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။

ခွန်အား ၈၀၀၀!

ဒီလူငါးယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ရှေ့က သားရဲကြီးကို မတားနိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ တကယ်တော့ သူ့မှာ ခွန်အား၈၀၀၀ရှိနေပြီး ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်က ခွန်အား၁၀၀၀၀နဲ့ သိပ်မကွာဘူးလေ။

သူ့ရဲ့ ခွန်အားထက် နှစ်ဆ နီးပါးရှိပြီး ခံစစ်နဲ့ တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းကလည်း လုံးဝမြင့်သည်။ သူက တိုက်ခိုက်ရမှာကို လုံးဝ မကြောက်ခေန။ သူ့ရဲ့ရှေ့က ဒီကောင်ကြီးကို အနိုင်ယူဖို့ ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လုရွှမ် ဇောက်ထိုး ခုန်ပျံသွားကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ငါးယောက်စလုံး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် ထူးကဲသော စွမ်းအားများ အသီးသီး ရှိကြပြီး အတုတံဆိပ်နယ်ပယ်တွင် အားကောင်းကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူတို့ရှေ့မှ သားရဲအပေါ် ကျရောက်သွားသည်။

သို့သော် ခွန်အားက အားကောင်းသော်လည်း ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ၏ ခုခံမှုသည် ပြင်းထန်လွန်းသည်။ ၎င်း၏ ခုခံမှုကို လုံးဝမဖြတ်ကျော်နိုင်ဘဲ အယားပြေအောင် ကုတ်သလိုမျိုးပင် ဖြစ်နေသည်။

"သူ့ဖင်ကို ထိုး! အဲဒါ သူ့အားနည်းချက်ပဲ.... ဓားနဲ့ထိုးသွင်းနိုင်ရင် သတ်နိုင်တယ်!"

လုရွှမ်က အော်လိုက်သည်။

"ဖင်ကို?"

ဒါကိုကြားတော့ အားလုံးက တခဏချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြ၏။

ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အမွေးတွေက အရမ်းထူသည်။ နည်းနည်းလေးတောင် ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖင်ကတော့ မတူဘူး။ ထိုနေရာကို ထိုးဖောက်နိုင်ရင် အတွင်းအင်္ဂါတွေကို သေချာပေါက် ထိုးဖောက်မိလိမ့်မယ်။

ဒါကိုတွေးလိုက်တိုင်း လူတိုင်းက ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ နောက်ကွယ်က လူကို စူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေကြတယ်။

သူသာလျှင် မီးဝံပုလွေနှင့် အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူတို့အားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုသူမှာ ငါးယောက်ထဲက တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေး ဟန်ရွှယ်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရွှယ်သည် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လုရွှမ်၏ အော်သံကို သူမ ကြားရသော်လည်း သူမလက်ကို မလှုပ်နိုင်ဘဲ မျက်နှာကလည်း ကြည့်ရဆိုးလာသည်။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်သမီးတော်ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါး၏ဖင်ကို ဘယ်လိုများ ဓားနှင့်ထိုးနိုင်မည်နည်း။ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေမယ့်လေ။

ထို့အပြင် သူမလက်ထဲတွင် ရှိသောဓားကို မိသားစုက တစ်စုံတစ်ဦးမှ အထူးသန့်စင်ထားပြီး သူမ တစ်ဖကိဖင်ကို ဓားဖြင့်ထိုးလိုက်လျှင် အနာဂတ်တွင် ၎င်းကို မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း။

"မြန်မြန်လုပ်လေ!"

ဒီအချိန်မှာ သူမတုံ့ဆိုင်းနေတာကို မြင်တော့ အရပ်ရှည်တဲ့ လူငယ်လေးက စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်၏။

ဖင်ကို ဓားမထိုးရင် အားလုံး ဒီမှာပဲ သေကုန်လိမ့်မယ်!

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ၏ အာရုံကို လုရွှမ်က ဆွဲဆောင်ထားသောကြောင့် သူဤမျှသောအခွင့်အရေးကောင်းကို ဖြုန်းတီးပစ်ပါက ၎င်းကိုလက်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"ကျွန်မ……"

ဟန်ရွှယ်၏ မျက်နှာသည် ပန်းနုရောင် သမ်းနေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲက အာရုံစူးစိုက်မှုကိုမြင်ရသောအခါ သူမသည် လုရွှမ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကြည့်လိုက်ကာ မှန်ကန်သော အနေအထားကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ရှေ့ကို ရုတ်တရက် ထိုးချလိုက်သည်။

လူငယ်လေးရဲ့ ဖင်ကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်ဆိုတဲ့ သတိပေးချက်က သူမကို အရှက်သည်းစေ၏။

ဒင်!

သူမသည် ဓားရှည်ကြီးကို ထုတ်ကာ ခွန်အားကို အကုန်အစင် အသုံးပြု၍ ထိုးခဲ့ရာ အရေးကြီးသော အချက်ကို ထိမိနိုင်သည်ဟု သူမထင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမလက်မောင်းက သားရဲပါးစပ်တွင်း ရောက်နေပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကိုပါ ခံစားခဲ့ရသည်။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေသည် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဘယ်အချိန်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲ မသိ သူမ၏ရှည်လျားသော ဓားရှည်ကို ၎င်း၏ထူထဲသော အစွယ်ဖြင့် ကိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမသာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ခဲ့ရင် လွတ်မြောက်နိုင်ပေမယ့် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ဓားရှည်က မကိုင်နိုင်တော့ဘဲ လွင့်သွားရလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ အဝေးက မြက်ခင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွား၏။

"အခွင့်ကောင်းပဲ!"

လုရွှမ်သည် ကောင်မလေး ကျရှုံးမည်ကို ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။ မျက်ခုံးပင့်ကာ ဆုတ်သွားသော အသွင်ဖြင့် လေထဲတွင် လှန်လိုက်ကာ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ပင်စည်ပေါ် ထောက်ကန်၍ ရှေ့သို့ ပြေးသွားလေသည်။

ဆုတ်ခွာမှုသည် အရှေ့သို့ ပြေးဝင်ခြင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန်မာသူတစ်ဦးအတွက် မတိုင်ခင်က ရိုက်ချက်သည် ဒဏ်ရာရပြီး သွေးအန်နိုင်ချေ ရှိသော်လည်း သူ့အတွက်မူ သက်ရောက်မှု လုံးဝမရှိပါ။

ဟူ!

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းကြီး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် မီးဝံပုလွေ၏ အာရုံကို သူ့နောက်မှ မိန်းကလေးက စွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လေထဲသို့ လွင့်ကျသွားခဲ့သော လုရွှမ်ပြန်လာမည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တည့်တည့် အဖမ်းခံလိုက်ကာ သူ့လည်ပင်းပေါ် တက်ခွခြင်း ခံလိုက်ရလေ၏။

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းကာ သူ့လည်ပင်းပေါ်ရှိ လူငယ်လေးကို ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာကော်နဲ့ ကပ်နေပုံဖြင့် သူ့လက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှစ်ထားကာ လုံးဝမလှုပ်ပေ။

"မင်းက သန်မာတယ် မဟုတ်ဘူးလား?? မင်းဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်!"

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းကို ပွေ့ဖက်ထားရာ လုရွှမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သောအကြည့်များ ပေါ်လာပြီး ညာလက်ကို လွှတ်လိုက်ကာ ထိုသားရဲ၏ ခေါင်းကို ထိုးချလိုက်လေသည်။

ဗုန်း!

ခွန်အား ၄၀၀၀ ကျော်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားသည် ဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်သွားကာ မူးဝေပြီး အလိုအလျောက် လှုပ်ယမ်းသွားစေသည်။

ဦးခေါင်းက မာကျောပြီး ခုခံမှုအားကောင်းပေမယ့် လူငယ်လေးရဲ့ ခွန်အားက ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် ဦးခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်မခံနိုင်ပါဘူး။

"ဝူး!"

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အသတ်ခံရတော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေက တဖန် ဟိန်းဟောက်ပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ဝန်းကျင် သစ်ပင်တွေဆီ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးဆောင့်ပစ်တော့သည်။

ကောင်လေးကို သေအောင်ညှစ်ပစ်ဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သစ်ပင်ပင်စည်ကို အသုံးပြုဖို့ ကြံရွယ်ထား၏။

တခြားသူတွေ၊ သန်မာတဲ့ ဆရာကြီးတောင်မှ သူ့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အင်အားနဲ့ ခံစစ်ပိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ ကွဲပြားပါသည်။

ဆင်သံချပ် ရွှေကိုယ်ထည်သည် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာ ခုခံအားသည် အမြင့်ဆုံးသော သာမန်စစ်သားတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်မှာ ကြာပါပြီ။

သစ်ပင်တစ်ပင် မပြောနှင့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ကို ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ပေ။

ဗုန်း! ဗုန်း! ဗုန်း!

ရွှေသံချပ် မီးဝံပုလွေ၏ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် သစ်ပင်ကြီးများသည် အပိုင်းပိုင်း ကျိုးသွားကာ ကျောက်တုံးများမှာလည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါတောင် လုရွှမ်က မလွှတ်သေးဘဲ လက်တစ်ဖက်က သားရဲလည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က မီးဝံပုလွေရဲ့ ဦးခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးဖောက်လိုက်ပြန်၏။

ဒုန်းဒုန်းဒုန်း!

လက်သီးတစ်ချက်စီသည် အသားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မီးဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်ပဲ ခံစစ်အား ကောင်းနေပါစေ တစ်နေရာတည်းမှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရရင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

"အရမ်းရက်စက်တာပဲ..."

"ဒါက တကယ်လူသားလား?"

"သားရဲတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

.......

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အရပ်ရှည်တဲ့ လူငယ်၊ ဟန်ရွှယ် နဲ့ တခြားသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ တံတွေးတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျိုချရင်း ရူးသွပ်သွားတော့မတတ် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤကဲ့သို့ ဝံပုလွေများ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပါက စောစောကတည်းက အသားတုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ မသေလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ဒဏ်ရာရသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရှေ့က ကောင်လေးက ဒီလိုမျိုး ဘာမှမဖြစ်ဘဲ သားရဲကို ဆက်တိုက်ခိုက်နေတယ်လေ သူဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ?

သူ...လူမဟုတ်ဘူး!

လူတွေက ဘယ်လိုလုပ် သူ့လိုမျိုး ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်မှာလဲ!