တံခါးကို ရိုက်ချိုးခြင်း

အဂ္ဂိရတ်ဆရာအသင်း၏ အဖွဲ့မှူးအနေဖြင့် ဆရာကြီးကူယသည် လူအများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး လူတိုင်းကသူ့ကို လေးစားကြသည်။ သူ၏အမည်ကို သိပြီးနောက်တောင် သူ့ရှေ့ရှိလူငယ်လေးသည် အလွန်အေးဆေး တည်ငြိမ်နေသည်။

ဒါကိုတွေးပြီးနောက် အစေခံတစ်ယောက်လို ကျယ်လောင်စွာ မအော်ဘဲ နှစ်သိမ့်တဲ့လေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"အနားယူနေပြီလား?" လုရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်.... အကြီးအကဲက ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်ထား ရှိတယ်။ နေ့ခင်းဘက် လာလည်ရင် သူ့ကို မတွေ့နိုင်ဘူး... ညဘက် တံခါးလာခေါက်ရင် သူ့ကို အလွယ်တကူ ရွံရှာစေလိမ့်မယ်...အခုလိုလုပ်တာ သူ့ကိုတွေ့ရဖို့ ပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်!"

ဆရာကြီးကူယက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ... အကြီးအကဲရဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်မြတ်ပြီး သူ့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာအောင် လုပ်တာက ဆုံးရှုံးမှုပဲ ရသွားလိမ့်မယ်"

သူက အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပဲ ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးရဲ့ စိတ်က ထူးဆန်းသည်။ လမ်းဘေးမှာ နေ့တိုင်း လာတွေ့ရင်တောင်မှ သူ့ကို မမြင်ရဘူး။ ညလယ်မှာ တံခါးလာခေါက်မှတော့ သေချာပေါက် အရိပ်တောင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ သူက တစ်ဖက်လူရဲ့ အထောက်အထားကို တမင်တကာ အရိပ်အမြွက် ပြခဲ့သည်။

သူ့လို အဆင့်၈ အဂ္ဂိတ်ရတ်ပညာရှင်ပင် ထူးဆန်းတဲ့ အဖိုးကြီးအပေါ် နှိမ့်ချဆက်ဆံ နေရသူမှာ မည်သို့ ရိုးရှင်းနိုင်မည်နည်း။ မင်းမှာ တကယ် ဘာလုပ်စရာရှိရှိ မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ပြီးမှ ဒီအကြောင်းပြောရအောင်လား။

"နေ့ခင်းဘက် လာတာတောင် တွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူး....အဲ့လိုဆိုမှတော့..."

သူ့ အရိပ်အမြွက်ကို မကြားသလိုပဲ လုရွှမ်က ခဏရပ်လိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ ကူယဟာ အခက်အခဲ တွေ့ကြုံလာရတဲ့အခါ တစ်ဖက်က နောက်ပြန်ဆုတ်မယ်လို့ တွေးပြီး လှည့်ထွက်သွားပြီး နေ့ခင်းဘက် ပြန်ထွက်လာမယ်လို့ ထင်လိုက်သော်လည်း သူနောက်ထပ်ပြောလာတဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ တုန်လှုပ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေ၏။

"...မုယန်ဖုန်း တံခါးကို ရိုက်ချိုးလိုက်!"

ကောင်လေးက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အလွန်ရိုးရှင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို လုပ်လိုက်သလိုပဲ အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး!"

မုယန်ဖုန်း သခင်လေး ထိုကဲ့သို့ပြောသည်အတိုင်း သဘာဝကျကျ လိုက်နာရမည် ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ကာ လက်သီးဆုပ်လျက် တံခါးကို ထုရိုက်လိုက်လေသည်။

ဗုန်း!

သူ့ရှေ့က တံခါးက သစ်သားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့အတွက် သူ့လက်သီးကို ဘယ်လိုတားဆီးနိုင်မလဲ တစ်ချက် ထိုးချလိုက်တာနဲ့ ခြံဝင်းထဲကို ပြိုကျသွားတယ်။

"ဒါ!"

ဒီပုံစံကိုမြင်တော့ တစ်ဖက်က အဂ္ဂိရတ်ဆရာကြီးမှာ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

သူဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အဆင့်အတန်းကို လေးစားတယ်လို့တောင် အရိပ်အမြွက် ပြောပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့လို့ ပြောပေမယ့် မင်းက တံခါးကိုပါ ဖျက်စီးပစ်လိုက်တယ်?

သူ့ကိုယ်သူပင် အသက်ရှု မဝတော့သလို ခံစားလာရသည်။

အံ့အားသင့်စရာ ဒီလူငယ်က ဘယ်ကများ ရောက်လာတာလဲ။

အစကတော့ သူလည်း ဒီထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ဖက်လူက လှည့်ကွက်တွေ ကစားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူကတော့ လူကိုယ်တိုင် လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ အဆင့်၈ အဂ္ဂိရတ်ဆရာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ လူကိုယ်တိုင် နှုတ်ဆက်သင့်တယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို တစ်ကြိမ်မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိုသူရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာက သူ့ထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးကြီးဟာ အဆင့်၉ အဂ္ဂိရတ်ဆရာ ဖြစ်နိုင်သလို ထိုထက်မြင့်တဲ့ အဆင့်လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အိမ်တွင် အထူးငှားရမ်းကာ နေ့တိုင်း သူ့ထံသွားလည်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်နေ့တွင် သူမျက်နှာသာရပြီး နည်းနည်းလောက် သင်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

အဲဒါကြောင့်လည်း ညနက်သန်းခေါင်မှာ တံခါးလာခေါက်တဲ့လူက တစ်ဖက်ကို အထင်ကြီးအောင်ဆိုပြီး သူ့ကို ဖျောင်းဖျဖို့ ပြေးထွက်လာခဲ့တာ။

သို့သော် ငြင်းခုန်ခြင်းသည် ငြင်းဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး ပြောသင့်တာကိုလည်း ပြောပြီးလေပြီ။ သို့သော် ထိုလူငယ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ တံခါးကို လက်သီးနဲ့ တစ်ချက်တည်း ထိုးချခိုင်းလိုက်တယ်လေ။

အခုတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အကြီးအကဲက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်နေလောက်ပြီ။

"ဒါဆို အဆင်ပြေသွားပြီ...အထဲ ဝင်ကြည့်ရအောင်!"

ရူးသွားတော့မယ့် ဆရာကြီးကူယကို လျစ်လျူရှုရင်း လုရွှမ်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ မုယန်ဖုန်းနဲ့အတူ အရင် ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။

ခြံဝင်းသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏ အငွေ့အသက်သည် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ထိုနေရာ၌ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု တစ်ခုရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။ အဆင့်မနိမ့်ပေ။ အဆင့်၈ အဆင့်ထက်ပင် မနိမ့်နိုင်ပေ။

ဤနေရာရှိ ဝိညာဥ်စွမ်းအင့သည် ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆများစွာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အခင်းအကျင်း အောက်တွင် ရှိနေသည်။

"မဆိုးဘူး!"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ လုရွှမ်ဟာ သူလိုချင်တဲ့ အပင် အနည်းဆုံး သုံးပင်ရှိနေတာကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက လင်းထိန်သွားတာတောင် မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် နေရာမှန်သို့ရောက်လာပုံရသည်။ သူလိုချင်သော ဆေးပင်ပစ္စည်းများကို ဤနေရာတွင် ရှာနိုင်သည်။

ဝုန်း!

ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေတုန်း ခြံတံခါးပွင့်လာပြီး ညစ်ပတ်တဲ့ပုံပေါက်တဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး လုရွှမ် နဲ့ တခြားသူတွေကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့သည်။

"မင်းကို ဘယ်သူက ဝင်ခွင့်ပြုလို့လဲ? မင်း တံခါးကို ဖျက်လိုက်တယ်ပေါ့ တော်တော် သတ္တိကောင်းနေပါလား!!"

အဘိုးကြီးမှာ အင်မတန် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေလေ၏။

အိမ်မှာနေတုန်း တခြားလူတွေက တံခါးကို ဖောက်ပြီး အပြေးအလွှား ဝင်ချလာတာကို ဘယ်သူမဆို စိတ်ဆိုးမှာပဲ မဟုတ်လား။

မင်း နည်းနည်းလောက် မာနကြီးနိုင်သေးလား။

"အကြီးအကဲ....သူ အတင်းဝင်လာမယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုမှ ဒေါသထွက်နေသည်ကို တွေ့ရသော် ကူယလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်လာကာ ရှင်းပြရန်အတွက် အမြန်သွားခဲ့သည်။

အချိန်အကြာကြီး ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ကောင်းမွန်တဲ့ ပုံရိပ်ကို မပျက်စီးစေချင်ပါဘူး။

"မင်းက အတင်းဝင်လာပြီး ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ? အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်း မပေးနိုင်ရင်တော့ မင်းဘာသာ ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ သားတော်ဖြစ်ဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ငါသတ်ပစ်မယ်"

အဘိုးအိုက လုရွှမ်ကိုကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကျုပ်က ဘာဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ သားမှမဟုတ်ဘူး.... မင်းကိုလည်း မသတ်စေချင်ဘူး!"

လုရွှမ်က သူ့ကို ဒေါသမထွက်သလို ပြုံးပြလိုက်ပြီး

"ကျုပ်သာ ခင်ဗျားနေရာမှာဆိုရင် နဂါးပွဲတော်မြက်နဲ့ ရေခဲဝိညာဥ်အပင်ကို အတင်းရောနှောဖို့ ဘယ်တော့မှ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ဘူး.... ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာကို ပြန်လည်မရရှိတဲ့ အခါမှာ ကျုပ်တို့ သေမျိုးအဆင့် ဆေးလုံးကို အတင်းအကျပ် သန့်စင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်၉ အဂ္ဂိရတ်ဆေးဟာ သေမျိုးအဆင့် ဆေးလုံးပဲ ဖြစ်သည်။ ဤအဂ္ဂိရတ်ဆေး အမျိုးအစားသည် သေမျိုးနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိပြီး ၎င်း၏ ထိရောက်မှုသည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်သည်။

"အာ? မင်း မင်း"

ဒေါသထွက်ချင်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုက ဒီစကားကြားတော့ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟထားရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက မယုံနိုင်စရာတွေ အပြည့်နဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

"နဂါးပွဲတော်မြက်နဲ့ ရေခဲဝိညာဥ် အပင်ကို ရောထားတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ? ပြီးတော့ ငါသေမျိုးအဆင့် ဆေးလုံးသန့်စင်နေတာရော မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ?"

ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးကြီးလည်း စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

သူသည် ဝူယန်အင်ပါယာတွင် နှစ်အတော်ကြာနေခဲ့ပြီး တံခါးကိုပိတ်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ အဂ္ဂိရတ်ဆရာ တစ်ယောက်တောင်မှ မမြင်နိုင်ပေ။ ၁၆နှစ် ၁၇နှစ်သာရှိသေးသော ကောင်လေးက မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။

သိရမည်မှာ နဂါးပွဲတော်မြက်နဲ့ ရေခဲဝိညာဥ်အပင်တို့ကို ဒီနေ့မှာ အတူတကွ သန့်စင်ခဲ့ပြီး အချို့သော ပဋိပက္ခတွေကြောင့် သူဟာ လက်စည်းတံဆိပ်အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒီလက်စည်းတံဆိပ်တွေဟာ အလွန်လျှို့ဝှက်ထားပြီး ပေါင်းစပ်မှု အပြီးမှာ ဆေးလုံးဟာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိသွားတာလဲ?

ထို့အပြင် ၎င်းသည် သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ဆေး သန့်စင်ရာ နေရာမှ မီတာဆယ်နှင့်ချီဝေးသော ခြံဝင်းထဲတွင် ရှိနေတုန်း မဟုတ်ပါလား။

"ဟဲဟဲ.... ဒါကို ကျုပ်သိရုံတင်မကဘူး....နဂါးပွဲတော်မြက်နဲ့ ရေခဲဝိညာဥ်အပင် ကြားက ဆန့်ကျင်နေတာတွေကို သက်သာစေဖို့အတွက် ခင်ဗျားက ကျဲ့လန်ရွက် ထည့်ခဲ့တာကိုလည်း ကျုပ်သိတယ်....ခန့်မှန်းကြည့်ရရင် ကျဲ့လန်ရွက်က ၁၅နှစ်သား မဟုတ်လား?"

လုရွှမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"အာ"

ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးကြီးလည်း ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ကျဲ့လန်အပင်များသည် အများအားဖြင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တန်ဖိုးမမီမှီ သက်တမ်း ၂၀ ကျော်မှသာ ခူးဆွတ်ရသည်။ ၁၅နှစ်သား အရွယ်များကို မခူးဆွတ်ရသေးပေ။ ၁၅ နှစ်သား ကျဲ့လန်အရွက်များကို နဂါးပွဲတော်မြက်နှင့် ရေခဲဝိညာဥ်တို့ကို ချေဖျက်ရာတွင် အသုံးပြုကြသည်။

ထို့အကြောင်း ရှေးစာအုပ်တစ်အုပ်တွင် တွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် သေမျိုးနယ်ပယ်ရှိ အဂ္ဂိရတ်ဆရာများ ဖြစ်လျှင်ပင် ၎င်းကို ဘယ်သောအခါမှ စမ်းကြည့်မည် မဟုတ်ပါ။

ဒီကောင်လေးက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောချလိုက်တာကို သူ ဘယ်လိုများ ယုံနိုင်ပါ့မလဲ။

အခုနက တုန်လှုပ်သွားတယ်လို့ ပြောရရင် အခုတော့ နည်းနည်း ကြောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"အခု ခင်ဗျားအခန်းထဲဝင်ပြီး ဒီကိစ္စအကြောင်း ဆွေးနွေးလို့ ရပြီလား"

သူ့အမူအရာကို မြင်တော့ လုရွှမ်လည်း သူ့ပန်းတိုင်ကို ရောက်ပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ပြုံးပြရင်း မေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို ဝင်ပါ!"

ထူးဆန်းသော အဖိုးအိုသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ....."

ကူယက လုရွှမ် ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိသလို သူ့ရှေ့က ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားလဲ မသိလေရာ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ စာလုံးကြီးကြီးနဲ့ "ရှုပ်ကုန်ပြီ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ရေးထားသလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။

"မြန်မြန် လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ခဲ့လေ.... မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

အဘိုးကြီးက ကြိမ်းမောင်းလေတော့၏။