အဘိုးအိုကို ကုသခြင်း

"သက်သာမယ်? တကယ် သက်သာလာနိုင်မှာလား"

သူ့အတည်ပြုချက်ကို ကြားတော့ ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုက မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩနေမိသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် သူငယ်ချင်းများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကုစားရန် နည်းလမ်းမရှိဟုသာ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၁၆နှစ်အရွယ် ယောက်ျားလေးတစ်ဦးသည် ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်သည်ဟု တိုက်ရိုက် ပြောလာသော် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော်လည်း မယုံနိုင်သေးပေ။

"ထိုင်လိုက်ပါ!"

အခြားသူအား ရှင်းပြရန် ပျင်းလွန်းသဖြင့် လုရွှမ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ သွင်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြား နေရာထဲကို စိတ်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်ကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း သေတ္တာအတွင်းမှ ရွှေဆေးအပ် ကိုးချောင်းသည် အလင်းရောင် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် တောက်ပြောင်နေ၏။

ဒီရွှေဆေးအပ် ကိုးချောင်းကို သူ မထွက်ခွာခင် ကျန်းဝူမြို့မှာ ဝယ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကောင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အစွမ်းထက်သော သမားတော် တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ မဟုတ်ပါက ရောဂါနှင့်အညီ ဆေးကို မည်သို့ သန့်စင်နိုင်မည်နည်း။ ပြီးတော့ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ အနေအထားမျိုး ရပါ့မလဲ။

လူသားဖြစ်သရွေ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရသူ မဖျားမနာသူ မရှိပေ။ ဒဏ်ရာရ နာမကျန်း ဖြစ်လာသောအခါတွင် အဂ္ဂိရတ်ဆရာကို ဒုက္ခပေးရမည် ဖြစ်ပြီး အခင်းအကျင်း ပညာရှင်တို့နှင့် ကွာခြားမှုတွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးသည်။

ဟူ!

လက်ညှိုးကို ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် အပ်တစ်ချောင်း အလင်းတဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပ်စိုက် အမှတ်နေရာဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားပြီး တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားသည်။

ရွှတ်

အပ်ချောင်းများ ထွက်လာပြီး ကျန်နေရာ ၈နေရာကို မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း ထူးဆန်းသော အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်နေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပိတ်ဆို့နေသော ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားသည်။

"တကယ်...တကယ် အသုံးဝင်တာလား"

ကုသမှုသည် အလွန်ဒုက္ခဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွှေအပ် အနည်းငယ်မျှဖြင့် လွင့်ပါးနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားရာ အဘိုးအိုသည် မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"

လုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး စကားမပြောဝံ့တော့ဘဲ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း လုရွှမ်သည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပထမရွှေအပ်ကို ထိလိုက်သည်။

ဝူ!

သူ့လက်ချောင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် ရွှေအပ်သည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ထူးဆန်းသော အဖိုးအိုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်ရုံမျှသာ ခံစားခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပင်အပ်ထိပ်တစ်လျှောက် တိုးဝင်လာသည်။

"ဒါ... ဝိညာဉ်စွမ်းအားလား?"

ထူးဆန်းသော အဖိုးအို၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ စကားမပြောဝံ့သော်လည်း ၀.၉၈ အထိ ရှိနေတဲ့ တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ ခွန်အားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရနိုင်သည်။

အသက် ၁၆နှစ် ၁၇နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၀.၉၈အထိ ရှိနေပြီတဲ့လား။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ အသက်ကို အတည်မပြုမိပါက အဘိုးအိုသည် လူငယ်လေးက ရုပ်ဖျက်ထားသလားဟု တွေးနေပေလိမ့်မည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာသည် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲသည်။ ၎င်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ စုဆောင်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ငယ်ရွယ်သော လူငယ်လေးက ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မည်ကဲ့သို့ စုဆောင်းနိုင်မည်နည်း။

သူ့ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုတွေက မပြီးသေးပါဘူး။ ဒါပြီးရင်တော့ လူငယ်ကို ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို မေးရမည်။

"[စိတ်ဝိညာဥ်ဆွဲငင်နည်း]? ဒါက... ဒါက... ဟိုးတုန်းက ဂိုဏ်းကြီး၆ဂိုဏ်းထဲက ဝမ့်ရှင်းဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လို့ ပြောကြတယ်မလား... ဘယ်လိုလုပ် ဘယ်လိုလုပ်...."

ထူးဆန်းသော အဖိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် အံ့ဩမှုများကြောင့် လှည့်ပတ်နေပြီး ကျွတ်ထွက်တော့မလို ဖြစ်နေသည်။

သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို အာရုံစူးစိုက်ကာ စိုက်ကြည့်နေစဥ် တစ်ဖက်က လက်ချောင်းတွေကို အထပ်ထပ်အခါခါ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကြားက ကြိုးပါးပါးလေးတွေနဲ့ ရွှေအပ်ကို ချိတ်ဆက်လိုက်သလိုပင်။

ကြိုးမဟုတ်မှန်း သူသိသော်လည်း စိတ်စွမ်းအားက ပိုးသားကြိုးအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆွဲငင်နည်း။

၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပါးလွှာသောချည်မျှင်များအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်ကာ အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်၍ နာတာရှည်ရောဂါ အမျိုးမျိုးကို ကုသပေးပြီး ဖြေရှင်းရခက်ခဲသော ဆေးပညာ စွမ်းအားများကိုပင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆေးများကို သန့်စင်သော အခါတွင် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သန့်စင်ထားသော အဂ္ဂိရတ်ဆေးများကို ပိုမိုသိမ်မွေ့ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ကိုပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထိုအချိန်က ဝမ့်ရှင်းဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဒဏ္ဍာရီအရ ဆိုထားသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းသမိုင်း၏ ရှည်လျားသော မြစ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧကရာဇ်ကျိုးရန်သည် ဂိုဏ်း၆ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်သောအခါ ထိုနည်းလမ်းသည်လည်း ဒဏ္ဍာရီသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ၁၆နှစ်အရွယ် ကောင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ?

အဘိုးအိုမှာ မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။

သို့သော် မယုံနိုင်စရာများက ထပ်ရှိလာပါသေးသည်။

"ဒါက ဆန်းကြယ်အဆိပ်ထုတ် လက်စည်းတံဆိပ်လား?"

"ဒါက... ဝိညာဉ်ရွှေအပ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း?"

"ဒါက ဘယ်လို လက်စည်းတံဆိပ် မျိုးလဲ? ငါဘာလို့ မကြားဖူးတာလဲ..."

.......

ပို၍ပို၍ ကြည့်ခြင်းဖြင့် လိုက်ပါသွားသော ထူးဆန်းသော အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် ပိုပြူးကျယ်လာကာ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

ထိုလုလင် အသုံးပြုခဲ့သော လက်စည်းတံဆိပ် ၁၀ခုထဲမှ တစ်ခုကို သူမသိသော်လည်း ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားသောအခါ မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော လက်စည်းတံဆိပ်များ ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် ယင်းအရာများကို အမှန်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ မှန်ကန်သည်သာမက တစ်စုံတစ်ဦးမှ ၎င်းကိုသုံးနိုင်သည်ဟု အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပေ။

ထူးခြားသည်မှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သော လူငယ်လေး ဖြစ်နေသည်။

လက်စည်းတံဆိပ်များစွာကို သိသလို ထိုကဲ့သို့သော ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိသဖြင့် တခြားအရာကို စဉ်းစားရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ့နောက်ကွယ်မှ ဆရာသခင်သည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ!"

ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေတုန်း ကောင်လေး၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ မော့ကြည့်လိုက်တော့ လူငယ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေအပ်ကိုးချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ စစ်မှန်သော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပိုးသတ်ပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စမ်းသုံးကြည့်ပါ!"

လုရွှမ်၏ အသံသည် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူးဆန်းသော အဖိုးအိုသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ့စိတ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်စေပြီး ဖြန့်ကျက်လိုက်တဲ့အခါ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဒီဟာ……"

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ဓာတ်ကျမှုတွေ ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ နေလာခဲ့ရပြီး ဒီဘဝမှာ ကုစားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလိုနေ့မျိုး ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်မြွေနီရဲ့ အဆိပ်ကို လုံး၀ မထုတ်ရသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားကတော့ ကျိုးပျက်သွားသလို မခံစားရတော့ပါဘူး။

"ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်ကို အာဟာရဖြစ်စေတဲ့ အဆင့်၈ အဂ္ဂိရတ်ဆေးပဲ... အဲဒါကို သန့်စင်ပြီး ဆယ်ရက်တိုင်း ဆေးတစ်လုံးကို သောက်ရမယ်...ဒါဆို မြွေဆိပ်ကို သုံးလအတွင်း လုံးလုံးချေဖျက်နိုင်ပြီး အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်"

လုရွှမ်က ဆေးစာရွက်ကိုပါ ပေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး!"

ဆေးသောက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရပြီး ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုသည် မဆိုင်းမတွ ဒူးထောက်လာပြန်သည်။

အရင်က ဒူးထောက်ဖို့ အနည်းငယ် ချီတုံချတုံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဆုံးရှုံးသွားတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ဒီအရာကို လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေပါပြီ။

ဝိညာဥ်မြွေနီ၏ အဆိပ်ကို ကုသပေးခြင်းဟာ သူ့မိဘများက ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး ဘဝအသစ်ကို ပေးဆောင်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

"မလိုပါဘူး ခင်ဗျား အပြင်ထွက်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ပါ.... ကျုပ်ချိန်ညှိလိုက်ဦးမယ်!"

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်!"

ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုက တစ်ဖက်လူရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဟာ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အများကြီး ကုန်သွားမယ်ဆိုတာ သိထားတာကြောင့် ပေါက်ကရ စကားမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အခန်းသည် လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာက အရမ်းနည်းနေသေးတယ်..."

ထူးဆန်းသော အဘိုးအို ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လုရွှမ်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖျော့တော့သွားသည်။

အစောက လုပ်ရပ်တွေဟာ ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိတဲ့ ပုံစံကို မြင်ရပေမယ့် တကယ်တော့ လုရွှမ်အတွက်လည်း သိပ်မသေချာခဲ့ချေ။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် မယုံတာမဟုတ်ပေမယ့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာက အရမ်းနည်းလွန်းတယ်လေ။ မြွေနီရဲ့အဆိပ်ကို အတင်းအကျပ် ဖြေနေတုန်း နည်းနည်းလေး သတိမထားမိရင် အလွယ်တကူ တုံ့ပြန်ပြီး တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေသွားစေနိုင်၏။

ကံကောင်းစွာနဲ့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအလှည့်အပြောင်း များသည်လည်း သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုံထိုင်းသွားစေကာ အချိန်မရွေး မေ့လဲသွားနိုင်သည်။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်လိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်၍ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး နောက်တွင်မှသာ ပိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားလာရလေသည်။

ကျန်းဝူအင်ပါယာတွင် ပထမဆုံး သန့်စင်ထားခဲ့သော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်အားဖြည့် ဆေးလုံးပင်။

ထိုအချိန်တွင် စုစုပေါင်းငါးလုံးကို သန့်စင်ထားခဲ့သည်။ တစ်လုံးစီကို ယွမ်ဟုန်၊ လော်ယန်ချင်း၊ လော့လင်တို့ကို ပေးခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ခုကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အားဖြည့်ဆေးသည် အဆင့်၅ အဂ္ဂိရတ်ဆေး တစ်မျိုးသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးလုံးလျားလျား ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာ ၀.၉၈ သို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေလေသည်။