မျက်နှာသာပေးခြင်း

"ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီ.... ခင်ဗျားကျုပ်ကိုရှာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?"

လုရွှမ်သည် ဟောက်နေသော ပဉ္စမမြောက်မင်းသားကို လျစ်လျူရှုကာ ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်နေလေသည်။

"အတင့်ရဲချက်!! လုရွှမ်.... မင်းက မင်းကို ဘုရင်ရွှမ်လို့ ခေါ်တာနဲ့ မျက်နှာသာ ပေးခံရတယ်ထင်ပြီး အရှက်မရှိတော့ဘူးလား! ဒီဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အမြင့်ဆုံး မင်းသားက မင်းကို လူချင်းစကား ပြောနေတာကို မင်းက ပြန်မဖြေဘူး.... ဒီအဓိပတိနယ်ပယ် နှစ်ယောက်က မင်းကိုတကယ် ကာကွယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကာကွယ်ပေးတဲ့သူက ကနဦးအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်....မင်းက ဝူယန် တော်ဝင်မိသားစုကို လျစ်လျူရှုထားရဲလား!!"

မင်းသား၅ သည် အထပ်ထပ် လျစ်လျူရှုခံရသဖြင့် ဒေါသအလွန်ထွက်ကာ ဒေါသများ ခုန်ထွက်လုမတတ် ဟိန်းဟောက်လေသည်။

နောင်တွင် ထီးနန်းကို အမွေဆက်ခံမည့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သား။ ဝူယန်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည့်အပြင် သူသည် အဓိပတိနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ ဖြစ်ပြီး သူသွားလေရာရာ၌ လေးစားခံရသည်။ ယခု သူသည် အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးနှင့် စကားပြောနေသည်။

တစ်ဖက်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီးရင် ရှုနေလို့ အဆုတ်များ ပေါက်ကွဲတော့မည်ဟု ခံစားရစေသည်။

"လတ်စသတ်တော့ ငါ့ကိုအာဏာ ပြချင်နေတာပဲ!"

သူ့မျက်ခွံတွေကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း လုရွှမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဘဝနှစ်ခုနှင့် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် လူတို့၏စိတ်နှလုံးကို တွက်ချက်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နေထိုင်လာခဲ့သည့် မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာကို မမြင်နိုင်လျှင် ရှက်စရာ ဖြစ်သွားမည်။

ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီကို လျစ်လျူရှုပြီး ချင်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်ခြင်းသည် တော်ဝင်အာဏာအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့ဟာ အဓိပတိနယ်ပယ်က အစေခံနှစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီး ဘာမှ မလုပ်ဝံ့တဲ့အတွက် သူ့ကို ရှာပြီး ပဉ္စမမင်းသားကို စကားပြောခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ သူ့ကဒေါသထွက်လိုက်ရင် ကလေးက မသိလို့ဆိုပြီး ဆင်ခြေပေးမယ်။

နာခံမှုရှိပြီး တော်ဝင်မိသားစု အာဏာကို ကြောက်ရွံ့ပါက သဘာဝအတိုင်း ရိုင်းစိုင်းသောစကား မပြောဝံ့နိုင်ပေ။ သူ့အစေခံများကို အသုံးပြုနေသေးပါက ကလေးသည် အသိဉာဏ်မရှိဟု ဆိုနိုင်ပြီး သင်ခန်းစာတစ်ခုသာ ပေးနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခြေအနေသည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

လုရွှမ်က အဲဒါကို တိုက်ရိုက်မြင်ခဲ့ရတာ သနားစရာပဲ။

"မင်းကို အာဏာပြတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? အဓိပတိနယ်ပယ်ရဲ့ အစောဆုံးအဆင့်ပဲ ရှိတာလေ။ ငါတို့ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစု နောက်ခံက မင်းထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းဘူး! မင်းကို ကြောက်ဖို့ အကြံပေးတယ်.... မဟုတ်ရင် မင်းဘယ်လိုလုပ် သေသွားရမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး!"

ပဉ္စမမင်းသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါဒီနေ့ စိတ်ကောင်းဝင်နေတယ်... မင်းနဲ့ အငြင်းမပွားချင်ဘူး။ တိတ်တိတ်နေပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားလိုက်!! မင်းရဲ့ စိတ်ထားကို ငါ လျစ်လျူရှုပေးနိုင်တယ်!"

လုရွှမ်က သူ့မျက်တောင်တွေကို ပျင်းရိစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကြီးစိုးခြင်း၊ မာနကြီးခြင်း။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်?"

ပဉ္စမမြောက်မင်းသား၏ ဒေါသသည် သူ့မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏နဖူးတွင် သွေးပြန်ကြောများကလည်း ပေါက်ထွက်တော့မတတ်ပင်။

"တော်တော် သတ္တိကောင်းနေတာပဲ!! ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အမြင့်ကို တကယ်မသိဘူးပဲ!"

"ဘုရင်မင်းမြတ် မင်းကို ဘုရင်ရွှမ်ဘွဲ့ကို အပ်နှင်းတာ အရမ်းမျက်နှာသာ ပေးရာကျနေပြီ... ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်အသရေနဲ့ သိမ်ငယ်မှုကြားက ကွာခြားချက်ကို မင်း အာရုံစိုက်ရမယ်!"

"အဓိပတိနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်က လူလေးတွေပဲ....သူတို့ကိုယ်သူတို့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေလို့ ယူဆကြပုံပဲ.... နှစ်ရာနဲ့ချီပြီး ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့က ဘာမှကို မဟုတ်ဘူး!"

"ကိုယ့်နေရာကို မသိတဲ့ အရူးတွေပဲ..."

လုရွှမ်၏ စကားကိုကြားတော့ အနီးနားရှိ ဝန်ကြီးများသည် ဖြောင့်မှန်သော ဒေါသစိတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေစွာ မျက်ခုံးပင့်သွားကြသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တော်ဝင်မိသားစုမှာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျက်နှာထားရှိပါသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ယောက်က မင်းလိုဘုရင်ရွှမ်နဲ့ စကားပြောရင် လျစ်လျူရှုထားတာက ဝူယန်အင်ပါယာကို မျက်စိထဲ မထည့်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲ။

"ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီ.... ဒါ မင်းရဲ့သဘောထားလား?"

ဒေါသထွက်နေသော ပဉ္စမမြောက် မင်းသားကို အာရုံစိုက်ရန် ပျင်းလွန်းသဖြင့် လုရွှမ်သည် ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီကို ထပ်မံကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"ဘုရင်ရွှမ် ဘာပြောနေတာလဲ? ငါ့သားတော် မင်းသားက အမြဲတမ်း ရိုးဖြောင့်တယ်...ဒါကြောင့် စိတ်မဆိုးပါနဲ့... ဒါပေမဲ့ သူပြောတာက မှန်တယ်။ ဘုရင်နဲ့ ဝန်ကြီးတွေက နည်းလမ်းမှန်မှန်နဲ့ စကားပြောနေတာ အဲဒါကို ကျော်လွန်ဖို့ မကောင်းဘူး"

ဟန်ချီ ရယ်လျက် ဆိုသည်။

"အိုး? ဘုရင်နဲ့ သူ့ဝန်ကြီးတွေက နည်းလမ်းမှန်တယ်? ခင်ဗျားရဲ့သားက အတိုင်းအတာကို မသိတဲ့အတွက် ကျုပ်သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးလိုက်မယ်!"

လုရွှမ်က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"မုယန်ဖုန်း!"

"သခင်လေး!"

မုယန်ဖုန်းက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လာသည်။

"သူ့ပါးစပ်က မသန့်ဘူး... သူ့ပါးစပ်ကို ဖြဲလိုက် သွားတွေ အကုန်ချိုးပစ်!! သူ့ကို မသတ်နဲ့ ဒါက ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီအတွက် မျက်နှာသာ ပေးတာပဲ"

လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်!"

အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် မုယန်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ပဉ္စမမင်းသားထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ခွေးကောင်!! မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ? ငါ့ပါးစပ်ကို ဖြဲမယ်!! မင်းကတော်တော် သတ္တိကောင်းတဲ့ခွေးပဲ"

လုရွှမ်၏စကားကို ကြားသော် ပဉ္စမမြောက်မင်းသားသည် ဒေါသကြောင့် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အခြားသူများလည်း အံသြသွားကာ ရူးသွားတော့မည်။

ဒါက တကယ်ကြီးလား?

နန်းတော်ထဲတွင် မင်းသားလေး၏ ပါးစပ်ကို စုတ်ဖြဲမည်။ ဤသည်မှာ ဝူယန်အင်ပါယာကို ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်လေ။

ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီသည် အဓိပတိနယ်ပယိ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဤကလေးက မသိပါတကား။ အစောပိုင်းအဆင့်က လူနှစ်ဦးပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ဗုန်း!

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်မှုက မပြီးသေးခင် မုယန်ဖုန်းသည် လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။သူသည် သခင်လေးသာ မျက်လုံးထဲ ရှိသည်။ သခင်လေး အမိန့်ပေးလာပါက မဆိုင်းမတွ နာခံရမည်မှာ သေချာပါသည်။

ရှေ့ကို လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တဟုန်ထိုး တက်လာသော စွမ်းအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

အဓိပတိနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်ကာ ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော်ရှိပြီ။ မုယန်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဒြပ်စင်ငါးပါး ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ထညးပြီး သူ့ဘေးနားက နာမည်ကြီး သခင်လေး လုရွှမ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့အတူ သူ့စွမ်းအားသည် ချင်မိသားစုကို သုတ်သင်စဥ်ကထက် တိုးတက်လာလေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီသည် အလယ်အလတ် အဆင့်တွင် သူနှင့် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် အနိုင်ယူနိုင်ချေ ရှိရာ မကြာသေးခင်ကမှ အဆင့်တက်လာသော ပဉ္စမမြောက်မင်းသားကို စကားထဲ ထည့်ပြောစရာပင် မလိုချေ။

"မင်း"

ပဉ္စမမင်းသားလည်း ဒါကို သဘောပေါက်ပေမယ့် အချိန်နှောင်းသွားပြီ။ မုယန်ဖုန်းရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားက ဖိအားအောက်မှာ ရောက်လာပြီး အသက်ရှုကျပ်လာခဲ့သည်။

ဖြောင်းဖြောင်းဖြောင်း!

သူ မတုံ့ပြန်ခင်မှာ မုယန်ဖုန်းရဲ့ လက်ဖဝါးက သူ့မျက်နှာပေါ်ကို ရိုက်ချပြီးပြီ။ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ သွားတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်တွေလည်း ကွဲအက်ကာ သွေးတွေ စီးကျလာခဲ့သည်။

"လုရွှမ်! မင်းတော်တော် သတ္တိကောင်းနေတာပဲ!"

သားတော်အား ဤကဲ့သို့ မျက်စိရှေ့တွင် ရိုက်ပုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လျှင် ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီသည် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ ဘုရင်တစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ခန်းမဆောင်၏ နှစ်ဘက်စလုံးတွင် ရပ်နေသော ဝန်ကြီးများစွာကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း မတ်တတ်ထရပ်လာသည်။

ဤ၀န်ကြီးများသည် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်က လူများဖြစ်ကြသည်။ အဓိပတိနယ်ပယ်နှင့် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိသော်လည်း လူစုကြီးအဖြစ် ဝိုင်းရံထားသော အထူးဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ခန်းမအတွင်း ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

အလယ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီကို ပေါင်းထည့်ရင် ဝိုင်းရံထားပြီးမို့ လွတ်မြောက်နိုင်မလားဆိုတာ ပြောဖို့ခက်ပါသည်။

"သခင်လေး"

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ တစ်ဖက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ဟန်ရောင်ဟာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။

သူနှင့် မုယန်ဖုန်းတို့၏ အစွမ်းသတ္တိကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီကို ပူးပေါင်း ဖြေရှင်းရန် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအတွက် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ဤအခင်းအကျင်းမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါတွင် တည်ရှိနေသော ပဉ္စမမြောက်မင်းသား အဓိပတိနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်ကိုပင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အလွန်ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုများ ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင် တကယ့် တိုက်ပွဲတွေဖြစ်လာတဲ့အခါ သူတို့ ဒီနေ့ဒီမှာ ရှိနေဦးမလား ဆိုတာ တကယ်ရှင်းပြဖို့ လိုပါလိမ့်မည်။

တော်ဝင်မိသားစု ဖွဲ့စည်းပုံကို သူ့မျက်စိနဲ့ မြင်ထားပြီးပြီ။ အင်ပါယာ၇ခု ဝိုင်းရံမှုအစမှာ အဓိပတိနယ်ပယ် ဒါဇင်လောက်ကတောင် အဲဒါကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူနဲ့ မုယန်ဖုန်းက ဒီအခင်းအကျင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူးလေ။

"ဘာလဲ? ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီက ကျုပ်ကို သတ်ချင်နေတာလား?"

ဒီလိုအန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လုရွှမ်က ဒါကို လုံးဝ အလေးအနက် မထားချေ။ အဲဒီအစား သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြီး ရွှတ်နောက်နောက်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ပုလ္လင်ပေါ်မှာ တခြားသူတွေကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး! ဒီအမှန်တရားကို မင်းနားလည်ရမယ်။ အရင်က မင်း နှိမ့်ချစွာနဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အမိန့်ကို နာခံနိုင်ရင် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်ပါတယ်.... အခုမင်းက သေဖို့ရွေးပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့!!"

ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ တောက်ပလာသည်။

ဘုရင်မင်းမြတ် ဟန်ချီသည် သနားကြင်နာတတ်သူ မဟုတ်ပါ။ လုရွှမ်တွင် ထိပ်တန်း အခြွေအရံ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ချင်မိသားစုကို သူ့အမိန့်မပါဘဲ သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့အဓိကအချက်ကို ထိသွားခဲ့ပြီ။ အခု သူမျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ပါ့မလဲ။