ပေရွှီးမြို့တော်

ဒါဟာ အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ကံကောင်းခြင်းရဲ့ ချိန်ခွင်လျှာဟာ သူ့ဘက်မှာ ရှိနေတာကြောင့် မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ဦးဟာ အလောင်းတွေ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် နောက်ကွယ်က ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို လုံးလုံးလျားလျား ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်လို့ တစ်ဖက်သားက သူ့ကို ပြဿနာလာရှာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

တစ်ခုတည်းသော သနားစရာကောင်းတာက ဒီလူဟာ သဲလွန်စမကျန်ဘဲ မီးလောင်ပြာကျသွားပြီး သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ရှာတွေ့ဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ကိစ္စမရှိပါ။ သူက အရင်တိုက်ပွဲမှာ သူ့ရဲ့လှည့်ကွက်တွေကို ပြသထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ်မှာ တူညီတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ကြုံသရွေ့ တခြားသူကို ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

အချိန်အတော်ကြာအောင် အသက်ရှုသွင်းပြီးနောက်တွင် မုယန်ဖုန်းသည်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ သူတို့နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဟန်ရောင်သည် မျိုးနွယ်စု နှင့် အကယ်ဒမီ၏ အရေးကိစ္စ အားလုံးကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့ သုံးယောက်သည် ခေတ္တမျှ အနားမယူတော့ဘဲ လင်းယုန်နီ ပေါ်တက်သာ ပေရွှီးအင်ပါယာသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းလာ၏။

အထက်တန်းစား နိုင်ငံဖြစ်သည့် ပေရွှီးအင်ပါယာသည် ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေရှိပြီး ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ပေရွှီးမြို့တော်သည် အချမ်းသာဆုံးနှင့် အစည်ကားဆုံးမြို့ ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်အလတ် နိုင်ငံများသည် ကုန်သွယ်မှုအတွက် အပြိုင်အဆိုင် လာရောက်ကြသည်။

မြန်မြန်သွားချင်လို့ လင်းယုန်နီ သားရဲကို ယူလာခဲ့ပေမယ့် ပေရွှီးအင်ပါယာကို ရောက်ရှိလာဖို့ ရက် ၂၀ ကျော် ကြာပါသေးသည်။

"သခင်လေး...ကျုပ် အခု ဆရာ့ကို သွားရှာလိုက်ပါမယ်"

ပေရွှီးမြို့တော်သို့ ရောက်သောအခါ ဟန်ရောင်သည် လုရွှမ်အား နှုတ်ဆက်စကား ပြောလာသည်။

"ဆရာနဲ့ ကျုပ် မတွေ့ရတာ အနှစ် ၂၀ ကျော်ပြီ။ အဲဒီတုန်းက သဘောတူထားတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းက အသုံးဝင်သေးလား မသိဘူး။ ဘေးကင်းဖို့... ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း သွားပြီးတော့ ဆရာ့ကိုတွေ့ရင် သခင်လေးကို လာတွေ့ပါ့မယ်...."

"သတိထားပါ...သူ့ကိုတွေ့ရင် ကျုပ်ကိုရှာဖို့ ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို လာတွေ့ပါ..."

ပေရွှီးမြို့တော်သည် အထက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မြို့ ဖြစ်ပြီး ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးများ၊ ကျားများရှိသလို တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ သခင်များ ရှိနေပြီး အဓိပတိနယ်ပယ်သည် ဝူယန်အင်ပါယာတွင် အကောင်းဆုံးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပေရွှီးအင်ပါယာမှာတော့ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ဟန်ရောင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူနှင့် မုယန်ဖုန်းသည် တစ်ယောက်ယောက်ကို လမ်းပြခိုင်းပြီး ယင်းယန်အကယ်ဒမီဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

အစတုန်းကတော့ ဆရာကြီးဟူယွင် နဲ့ နှစ်လလောက် ချိန်းထားပေမယ့် အခုဆို တစ်လလောက် ကျော်သွားပြီ။

ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူက ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို စမ်းသပ်ခံ တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်ထားပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လက်မခံဘူးဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေပါ၏။

ပေရွှီးမြို့တော်သည် ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးရှိသော အချမ်းသာဆုံးမြို့အဖြစ် ထိုက်တန်ပါသည်။ တစ္ဆေအဆင့် လက်နက်များနှင့် လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းများကို ရောင်းချသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလွန်းပါသည်။

"လတ်တလော ကျင့်ကြံတာ ဘယ်လိုနေလဲ?"

ခဏကြာ လမ်းလျှောက်လာပြီးနောက် လုရွှမ်သည် နေရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ကာ သူ့နောက်မှ မုယန်ဖုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မုယန်ဖုန်းက သူ့ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး

"သခင်လေးဆီ တင်ပြပါတယ်... သခင်လေး သင်ပေးတဲ့ နည်းအတိုင်း လေ့ကျင့်တဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက် နှစ်ဆယ်လောက်က ကျုပ်ရဲ့ကျင့်ကြံမှု အများကြီး တိုးတက်လာတယ်။ ကျုပ်အခု အဓိပတိနယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ!"

ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ပျံသန်းရင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အဘိုးအို၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာများ သက်သာလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း အစောပိုင်းအဆင့်မှ အလယ်အလတ် အဆင့်အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အဓိပတိနယ်ပယ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှု အရှိန်သည် နှေးကွေးလာကာ နှစ်လမပြည့်မီ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"မင်း အဓိပတိနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်ကို နှစ်ဝက်အတွင်း ရောက်ချင်လား?"

လုရွှမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"နှစ်ဝက်အတွင်း? သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်?"

မုယန်ဖုန်း လန့်သွားသည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် မပြောနှင့် အဓိပတိနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို တက်ဖို့ကပင် ပိုခက်နေပြီ။ အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ အလယ်အလတ် အဆင့်ကို နှစ်လလောက်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။

ဒီအရှိန်နဲ့တောင်မှ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို သုံးနှစ်လောက် ကြာမယ်လို့ မှန်းဆခဲ့သည်။ တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိရန်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သခင်လေးက ဘယ်တော့မှ စကားကို လက်လွှတ်စပယ် မပြောတတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။

"ကျုပ်နဲ့အတူလိုက်ခဲ့!"

လုရွှမ် လှည့်၍ မြင့်မားသော အဆောက်အဦးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ရတနာတစ်ရာ အဆောက်အဦး။

လက်နက် ပစ္စည်းများရောင်းသည့် နေရာပင်။

မြို့ကြီးတွေက မလွယ်ဘူးဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ လူပင်လယ်ကြီးကြောင့် ခြေချစရာ နေရာမရှိသလောက်ပင်။

"သခင်လေး.. ကျုပ်တို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်မှာလဲ"

သူ့ကျင့်ကြံမှုကို နှစ်ဝက်အတွင်း တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဆေးဝယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အဖွဲ့ကို သွားသင့်တယ်လေ။ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

ရတနာတစ်ရာအဆောက်အဦးသည် ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသော်လည်း မုယန်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အားလုံးနီးပါးသည် သံမဏိ၊ ရှားပါးမြေကြီး၊ အသီးအနှံများနှင့် အခြားအရာများ ဖြစ်ကြပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်းသာ တွေ့နေရသည်။

"သေချာပေါက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ဖို့ တစ်ခုခု ရှာဖို့လေ"

လုရွှမ်လည်း သိပ်မရှင်းပြတော့ဘဲ

"ကျုပ်နောက်သာ လိုက်ခဲ့!"

လူပင်လယ်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း လုရွှမ်ဟာ ငါးတစ်ကောင်လို အေးအေးလူလူ ကူးခတ်နေသည်။ ပြည့်ကြပ်နေသော လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို နည်းနည်းလေးမှ မတားနိုင်ခဲ့။ သိပ်မကြာလိုက် တစ်နေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... ဒီမှာ အနောက်တိုင်းက မြေမှုန့်ရှိလား"

အခန်းထဲမှာ ရှားပါးမြေတွေ အများကြီး ပြန့်ကျဲနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ်က ဆိုင်ရှင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှိတယ်! ညီလေး ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ"

စီးပွားရေးကိစ္စ ဆိုတော့ သူဌေးက အမြန်ပြေးလာသည်။

"ကျွန်တော့်ကိုပြပါ!"

လုရွှမ် နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွားသည်။

"ခဏစောင့်ပေးပါ!"

သူတို့နှစ်ယောက်ကို အခန်းထဲမှာ ထိုင်ဖို့ စီစဉ်ပေးပြီး သူဌေးက ပြန်ထွက်သွားသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာရှည် တစ်လုံးကို ယူလာခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ကွဲပြားစွာ ခွဲခြားထားပြီး မြေဆီလွှာ အမျိုးမျိုး ပါ၀င်ပြီး အရောင်ရင့်မှ အနုရောင်အထိ အရောင်အမျိုးမျိုး ရှိသောကြောင့် ကောင်းလား မကောင်းလား မပြောနိုင်ပေ။

"ဒါက အနောက်တိုင်းက ရှီးယောင်မြေမှုန့်ပါ... အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ဆိုင်ကို ရောက်လာတာ ကံကောင်းတာပဲ ရတနာတစ်ရာအဆောက်အဦ တစ်ခုလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ အနောက်တောင်က ရှီးယောင် မြေမှုန့်က အစစ်အမှန်ပဲ။ အဲဒါတွေအားလုံးက အနောက်တောင်ဘက်က တူးဖော်တာလေ။ မြေဓာတ်ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက် အလွန်အားကောင်းတဲ့ အာနိသင်ရှိတယ်”

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို စားပွဲပေါ်တင်ပြီး သူဌေးက ပါးနပ်စွာ မိတ်ဆက်ပေးသည်။

မြေမှုန့်များထဲ အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ရှီးယောင်မြေမှုန့်က အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

မုယန်ဖုန်းမှာ ရှီးယောင်မြေမှုန့်ကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာဖြစ်ပြီး ဒီအကြောင်းကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရတဲ့အတွက် မင်သက်အံ့သြနေလေသည်။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲရှိ မြေမှုန့်သည် သာမာန်မြေနှင့် ကွဲပြားသည်။ သေးငယ်ပြီး စပါးမှည့်စေ့များကဲ့သို့ အဝိုင်းနှင့် ချောမွေ့သည်။ အရောင်သည် မီးခိုးပြာဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်သည် အလင်းပြန်နေ၏။

"ကောင်းပြီ.... အပိုစကား မပြောနဲ့...ငါလိုချင်တာက ရှီးမန်တောင်ပေါ်က စစ်မှန်တဲ့ ရှီးယောင်မြေမှုန့်ပဲ"

သူဌေးက စကားကောင်းနေသေးတာကို တွေ့သော်လည်း လုရွှမ်သူ့ကို တားလိုက်သည်။

အနောက်တောင်ဘက်တွင် မြေမှုန့်များ ပေါကြွယ်ဝသော်လည်း အကျော်ကြားဆုံးမှာ ရှီးမန်တောင်၏ ရှီးယောင်မြေမှုန့် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မြေဆီလွှာတွင် ကြွယ်ဝသော မြေဓာတ်စွမ်းအင်များ ပါရှိသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအရာက ရှီးမန်တောင်က လာတဲ့ တကယ့်ရှီးယောင်မြေမှုန့် အစစ်ပါ!"

သူဌေးက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလှည့်ကွက်နဲ့ မင်း တခြားသူတွေကို လှည့်စားတာ အဆင်ပြေနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ မလုံလောက်ဘူး!" လုရွှမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"မင်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲက မြေမှုန့်က ရှီးမန်တောင်က ရှီးယောင်မြေမှုန့်နဲ့ လုံးဝ အရောင်တူပေမယ့် လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားရတဲ့ ခံစားချက်က မတူဘူး။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ဒီဟာက နစ်မြုပ်ပင်လယ်မြေမှုန့်ပဲ... ဒီလိုမြေမျိုးက ကုသပြီးရင် အပြင်မှာ ဘာကိုမှ မမြင်ရပေမယ့် လက်တွေ့အသုံးချပြီးတာနဲ့ အညစ်အကြေးတွေ များလွန်းတာကို မင်းတွေ့ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ခွန်အားမြှင့်တင်ရေးကိုလည်း ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်"

နစ်မြုပ်ပင်လယ်မြေမှုန့်ကို သမုဒ္ဒရာ၏ နက်နဲသောနေရာမှ တူးဖော်ပြီး အထူးစီမံဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ရှီးမန်တောင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ရှီးယောင် မြေဆီလွှာနှင့် အတိအကျ တူသော်လည်း အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပို၍ဆိုးရွားပါသည်။

အခြားသူများက ဤခြားနားချက်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း လုရွှမ်သည် ရတနာများကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည့် အထူးစွမ်းရည်ရှိသည့် အတွက်ကြောင့် သူသည် ဤအရာနှင့် ပြဿနာများကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြင်နိုင်သည်။

"အိုး ...ဒီကသခင်လေး ငါ့ရဲ့ဒီမြေမှုန့်ကို နစ်မြုပ်ပင်လယ် မြေမှုန့်လို့ ပြောနေတာ နည်းနည်း ချဲ့ကားရာမကျဘူးလား?"

သူဌေးက ဝန်မခံချင်သေးပေ။

"မုယန်ဖုန်း... မြေမှုန့်ကို ကြိတ်ချေပြီး သူဌေးကိုပြသဖို့ မီးတောက်နဲ့ မီးရှို့လိုက်... တကယ့် ရှီးယောင်မြေမှုန့် ဆိုရင် မီးတောက်လောင်တဲ့အခါ မီးတောက်တွေက အပိုင်းပိုင်း ပြန့်ကျဲနေလိမ့်မယ်....နစ်မြုပ်ပင်လယ်မြေမှုန့်က ပင်လယ်ထဲမှာ ရေနဲ့အကြာကြီး ထိတွေ့နေခဲ့လို့ မီးမလောင်ရုံသာမက အငွေ့လည်း ပျံမှာမဟုတ်ဘူး..."

လုရွှမ်၏ ပါးစပ်ထောင့်များက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်လေးက တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!"

သူပြောတာကို ကြားတော့ သူဌေးရဲ့မျက်နှာက နီရဲလာပြီး ဖြူဖျော့လာကာ အလျင်စလို ထရပ်လိုက်ပြီး

"ဒါဆို မင်းအတွက် ရှီမင်တောင်ကနေ ယူလာတဲ့ ရှီးယောင်မြေမှုန့်ကို ယူလာပေးပါ့မယ်"

စကားပြောပြီး နောက်လှည့်ပြီး ဝင်သွားသည်။