ရွှေတုံးသတ္တုရိုင်း
Vol. 18 Ch. 3.11
ခဏအကြာတွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလာပြန်သည်။
သေတ္တာ ခုနကထက် နည်းနည်း သေးသွားသည်။ အရှေ့ကိုရောက်လာပြီး အဖုံးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲမှာ မြေဆီလွှာအမှုန့် အနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့တာ တွေ့ရ၏။
အပြင်ဘက်က ကြည့်ရင်တော့ အခုနက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲက မြေမှုန့်တွေနဲ့ အတူတူပင်။ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုရွှမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး
"ဘယ်လောက်လဲ?"
ဒါက အစစ်ပဲ။
"ရှီးယောင်မြေမှုန့်က ရှီးမန်တောင်ရဲ့ အနောက်တောင်ဘက်မှာ ရှိတယ်။ အဲဒါကို ဒီအထိ သယ်ဖို့က ငွေအများကြီး တန်တယ်။ မင်းတကယ်လိုချင်ရင် ရွှေစသန်း ၅၀က စျေးပဲ"
သူဌေးက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံဖြင့်။
"ရွှေစသန်း 50? ဒါက ဈေးကြီးလွန်းတယ်!"
လုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ရှီးမန်တောင်၏ ရှီးယောင်မြေမှုန့်သည် အလွန် အဖိုးတန်သော်လည်း ရွှေစသန်း ၅၀ ၏ စျေးသည် အနည်းငယ် မြင့်နေသေးသည်။
"သခင်လေး...ဒါက ဈေးမကြီးတော့ဘူးလေ ဒီကနေ အနောက်တောင်နဲ့ ဘယ်လောက်ဝေးလဲ မင်းလည်း သိမှာပါ... သားရဲကောင်တွေကို သုံးပြီး အချိန်နဲ့အမျှ ပျံသန်းနေရင်တောင် ဒီအထိ ပျံသန်းလာဖို့ နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) ကျော် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ ငါတို့ဘိုးဘေးတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် စျေးတွေ ပေးခဲ့ရတာ ဒီဆိုင်မှာတောင် နည်းနည်းလေးပဲ ရတယ်... ဒီဈေးက မမြင့်ဘူး!"
သူဌေးက ပြောသည်။
တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး အကန့်အသတ် မရှိပေ။ အရှေ့မှ အနောက်သည် ၎င်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အင်ပါယာများ၊ တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေများ ပါဝင်သည်။ အနောက်တောင်မှ အနောက်သို့ မြေမှုန့်များကို သယ်ယူရာတွင် များစွာကုန်ကျခဲ့ပြီး လူအင်အားနှင့် ပစ္စည်းအရင်းအမြစ် မရေမတွက်နိုင်အောင် ကုန်ကျခဲ့သည်။
"ရွှေစသန်း ၂၀!" လုရွှမ်က ဆိုသည်။
"ဒါက မင်းကိုငါ ပေးမယ့်ဈေးပဲ... တခြားသူတွေက ဝယ်ချင်ရင်တောင် တစ်ခါတည်းနဲ့ မထုတ်နိုင်ဘူး!"
အဓိပတိအဂ္ဂိရတ်ဆေး လေလံပွဲတွင် ဝူယန် တော်ဝင်မိသားစုသည် ရေခဲသွေးအပင် ဆယ်ပင်သာမက ရွှေစသန်း ၂၀ ကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။
"သန်းနှစ်ဆယ်?" သူဌေးက ဒေါသတကြီး ပြုံးပြီး လုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါမင်းကို ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အနောက်တောင်ကနေ သယ်ရတာ အဆင်မပြေပေမယ့် မင်းကိုလိမ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူး ဘိုးဘေးတွေက အဲဒါကိုရဖို့အတွက် ပိုက်ဆံမရေမတွက်နိုင်အောင် သုံးစွဲခဲ့ရတယ်။ မင်းတကယ်ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖွဲ့မှာ လုံလောက်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိလိမ့်မယ်။ ငါပေးရတဲ့ဈေးက ယုတ္တိမတန်ဘူးလို့ မင်းထင်ရင် အဲဒီကို သွားကြည့်လို့ရတယ်"
အနောက်ဖက်က မြေမှုန့်က အဖိုးတန်ပေမယ့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖွဲ့မှာ ရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါသေးသည်။ ပေးရတဲ့စျေးနဲ့ လုံလောက်သရွေ့ တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ထိုအရာကိုရှာဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိသည်။
ဒါပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖွဲ့ကနေ တစ်ခုခုရချင်တယ် ဆိုရင်တော့ အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် အကဲဖြတ်မှုလိုမျိုး လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းရမှာဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းလည်း မနည်းပါဘူး။ ရွှေစနှစ်ထောင် ပေးရလျှင်ပင် အနိမ့်ဆုံးဈေးဖြစ်လို့ သူဌေးအတွက် အမြတ်အစွန်း သိပ်မရစေပေ။
"အဟမ်း!"
လိမ်ညာမှုကို ဖော်ထုတ်ခံရတာကို သတိရသွားတဲ့အခါ သူဌေးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြီး
"မင်းက ဝယ်ချင်နေတာ ဆိုတော့လည်း ငါအပိုတွေ မပြောတော့ပါဘူး.... ရွှေစသန်း ၂၀ ဆိုတော့လည်း သန်း ၂၀ပေါ့"
"အမ်!"
စျေးနှုန်းကို ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ငွေပေးချေမှုနှင့် ပေးပို့မှုတို့နှင့်အတူ ဝူယန်အင်ပါယာမှ ပေးသော ရွှေစသန်း ၂၀ သည် ပေရွှီးအင်ပါယာ ပေရွှီးအင်ပါယာ မှာလည်း အသုံးပြုနိုင်သော ရွှေကတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် အလုပ်မများအောင် တစ်ဖက်လူကို ရွှေကတ်ပဲ တိုက်ရိုက်ထိုးပေးခဲ့လိုက်သည်။
စျေးပေးချေပြီးနောက် လုရွှမ်သည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို မုယန်ဖုန်း လက်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပစ်ပေးလိုက်သည်။
"သခင်လေး"
မုယန်ဖုန်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့အချိန်က အဂ္ဂိရတ်ဆေးက မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သတ္တုစွမ်းအားတွေကို ပြသခွင့်ပေးခဲ့ပေမယ့် တော်တော်များများက သွေးထဲမှာ စုပုံလာတယ်။ ကောင်းကင် ဒြပ်စင်ငါးခု ကျင့်စဥ်က တစ်ခုကိုတစ်ခု ပေါင်းစပ်နိုင်တယ်... မြေဆီလွှာက ရွှေကို ထုတ်ပေးတယ်။ ဒီရှီးယောင်မြေမှုန့်ကို ကောင်းကောင်း အသုံးချရင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို အလျင်အမြန် တိုးတက်စေလိမ့်မယ်... မတော်တဆ ထိခိုက်တာတွေ မဖြစ်စေနဲ့ နှစ်ဝက်အတွင်း သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ကို မရောက်ရင်တောင် အဓိပတိနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်တယ်...."
"သခင်လေး... ဒါကို ကျုပ်အတွက် ဝယ်ခဲ့တာလား"
မုယန်ဖုန်း အံ့သြသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။
သူသည် လုရွှမ်နောက်ကို ကျန်းဝူအင်ပါယာကနေ တစ်လျှောက်လုံး လိုက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ပိုက်ဆံမည်မျှ ရှိသည်ကို သူအတိအကျ သိသည်။ ဝူယန်အင်ပါယာလို နေရာမျိုးတွင်ပင် ရွှေစသန်း ၂၀ သည် မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ကိုက်ညီသည်လေ။
ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမှာလဲ?
"ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ ငွေဆိုတာ အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စပဲလေ... ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့ မင်းရဲ့ ခွန်အားကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်လိုက်ပါ!"
သူဘာတွေ တွေးနေလဲ ဆိုတာကို သိတာကြောင့် လုရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူပြောခဲ့တာတွေက လိမ်ညာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငွေတကယ်လိုအပ်ရင် ပေရွှီးအင်ပါယာက ဆုလာဘ်တံတိုင်းကို ခဏလောက် သွားပြီး မေးခွန်းနည်းနည်း ဖြေလိုက်ရင် သေချာပေါက် ပိုက်ဆံအများကြီး ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ပိုက်ဆံ မလိုအပ်သေးရင် စိတ်ရှုပ်စရာ မလိုသေးပေ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး!"
မုယန်ဖုန်း အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ရှီးယောင်မြေမှုန့်ကို ဝယ်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အလျင်စလို မထွက်ခွာဘဲ ဤဆိုင်တွင် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
ဒီဆိုင်ကြီးက တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ရတနာတစ်ရာအဆောက်အဦး တစ်ခုလုံးမှာ အပေါများဆုံး ပစ္စည်းတွေပါတဲ့ ဆိုင်အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။
သတ္တုရိုင်းမျိုးစုံ၊ ရှားပါးမြေကြီး နှင့် အထွေထွေ ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ရှိသည်။ အစစ်နှင့် အတုများလည်း ရှိလေသည်။ ဤတွင် ပစ္စည်းဝယ်ရန် မျက်စိအပြင် အလုံအလောက် မရှိပါက အလွယ်တကူ လှည့်စားခံရနိုင်သည်။
လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့လာလာတဲ့ လူငယ် တော်တော်များများဟာ ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်ပြီး အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကို ဝယ်သွားတာ တွေ့ရ၏။
ဟုတ်ပါတယ်။ တစ်ယောက်က ရောင်းချင်စိတ်ရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်က ဝယ်ချင်စိတ် ရှိတယ်လေ။ ပြီးတော့ သူက အပြင်လူပဲ။
ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လုရွှမ် တစ်နေရာမှာ ရပ်သွားသည်။
သူ့ရှေ့တွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ သတ္တုရိုင်းအပိုင်းအစ တစ်ခုရှိသည်။ မီးခိုးရောင်ရှိပြီး မပေါ်လွင်သော်လည်း အောက်ဖော်ပြပါ စျေးနှုန်းကို မြင်သောအခါ မုယန်ဖုန်း လန့်သွားသည်။
ရွှေစ သန်းနှစ်ရာ။
"သူဌေး.... ခင်ဗျားတကယ် ပိုက်ဆံကို ဖမ်းချင်နေတာလို့ ကျုပ်ထင်တယ်.... ဒီမီးခိုးရောင်သတ္တုရိုင်းက သန်း ၂၀၀ ရှိတယ်?"
မုယန်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
၎င်းသည် သာမန်အနက်ရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ နယ်နိမိတ် မရှိသော အနက်ရောင် ဖြစ်နေပြီ။
"ဧည့်သည်က ဒီသတ္တုရိုင်းက ဘာဆိုတာ မသိလို့ဖြစ်မယ်.... ဒါက လက်နက် သန့်စင်တဲ့အခါ သုံးတဲ့ ရွှေတုံးသတ္တုရိုင်းပဲ... ဒီသတ္တုရိုင်းက သန့်စင်ပြီးရင် စျေးက တစ်ဘီလီယံကျော်အထိ တိုးသွားနိုင်တယ်"
သူဌေးက ရှင်းပြသည်။
"တစ်ဘီလီယံလား? သူဌေးက ခင်ဗျားဟာ ဟုတ်ရောဟုတ်သေးရဲ့လား?" မုယန်ဖုန်းမှာ မယုံသေးပေ။
တစ်ဘီလီယံလောက်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေကို ဒေဝါလီခံဖို့ လုံလောက်ပါ၏။ တခြားအရာတွေကို ပြောမနေဘဲ ဝူယန် တော်ဝင်မိသားစုတောင်မှ ဒီပမာဏကို သုံးစွဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ရွှေစတွေ အများကြီးပဲ သတ္တုရိုင်း တစ်လုံးဝယ်ဖို့ပဲ ရှိတယ်လား?
ဘယ်သူက တုံးနေလို့လဲ!
"ဒီပစ္စည်းက သန်း ၂၀၀ တန်တယ်!"
မုယန်ဖုန်း စကားပြန်မခင်မှာ လုရွှမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလာသည်။
"သခင်လေး? ဒီပစ္စည်းက တန်ရဲ့လား"
သူဌေးကို သူမယုံပေမယ့် သခင်လေးကို ယုံကြည်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုသတ္တုရိုင်းတစ်ခုက ငွေအများကြီး တန်တယ်ဆိုတာ သူ့အတွက် ထူးဆန်းနေသေးတယ်။
"ဒီသတ္တုရိုင်းကို တတောက်သံလို့လည်း ခေါ်တယ်။ လက်နက်တွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် သုံးတယ်။ အဲဒါကို သန့်စင်ထားရင် လက်နက်ရဲ့အဆင့်ကို တိုးစေပြီး ထိရောက်မှု နှစ်ဆတိုးလာစေမယ့် ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ.... ဒီလိုသတ္တုရိုင်းကြီးကို သန့်စင်နိုင်ရင် ရလာတဲ့ရွှေစက နိမ့်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ၁ ဘီလီယံမကဘူး ၂ ဘီလီယံအထိ ရောင်းထွက်နိုင်လောက်တယ်...."
လုရွှမ်က ပြုံးပြီး သူဌေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"သူဌေး... ဒီသတ္တုရိုင်းကို သန့်စင်ဖို့က ရှုပ်ထွေးပုံမပေါ်ပါဘူး... ခင်ဗျားက ဘာလို့ အဲဒါကို သန့်စင်ပြီး မရောင်းတာလဲ? ဒါက အမြတ် အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆ ရှစ်ဆလောက် တိုးလာမှာပဲလေ!"
သတ္တုရိုင်းက သိပ်တန်ဖိုး မရှိဘူးလို့ လူတော်တော်များများက သိကြပေမယ့် သန့်စင်ပြီးတဲ့ အရာက ရွှေတွေထက် အဖိုးတန်သည်။ တခြားအရာတွေကို ပြောမနေဘဲ ပေရွှီး တော်ဝင်မိသားစုက အဲဒါကိုဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံအများကြီး အကုန်ခံလာမှာ ကြောက်ရသည်။
"ကျုပ်လည်း လုပ်ချင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာက ဒီသတ္တုရိုင်းကို သန့်စင်တဲ့နည်းက အဓိကဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းက ရုပ်သေးပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ခဲ့တာလေ.... ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ခု ဖျက်ဆီးခံရပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဒီမရေမတွက်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူး။ ရွှေသံတုံးကို ထုတ်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်ဖို့ ဆရာသမားတစ်ဦး အလိုရှိရင် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်တော့ အချိန်ယူရမှာ.... စျေးနှုန်းကလည်း ရွှေစတစ်ဘီလီယံထက် မနည်းနိုင်ဘူး...ကျုပ်အဲ့လို ဆရာကိုရှာဖို့လည်း မတတ်နိုင်ဘူး နောင်ကျရင် ရောင်းနိုင်မလား မသေချာတော့ ဖြုန်းတီးမယ့်အစား ကျောက်ကြမ်းကို ရောင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်!”
သူဌေးက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။