ငါ့ကိုလာတွေ့ခိုင်းလိုက်

"ငါ့ကိုရှာတာ?"

"ဟုတ်ပါတယ်... သူအခု တည်းခိုခန်းရဲ့ ဧည့်ခန်းမှာပါ!" မုယန်ဖုန်းက ပြောသည်။

"သူလာပါစေ!"

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယင်းယန် အကယ်ဒမီကို သွားစရာ မလိုဘူး။ သူ့ကိုရှာဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ ဆိုတော့ တစ်ဖက်လူဟာ သူရှိတဲ့နေရာအထိ ရောက်လာရမည်။

"ဟုတ်!"

အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲများ လာရောက်ကြောင်းကို အခြားသူများ ကြားသိရသောအခါတွင် ၎င်းတို့အား စော်ကားမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ချက်ချင်း ပြေးတွေ့ရန် ဆန္ဒရှိကြလိမ့်မည်။

ခဏအကြာတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လုရွှမ်အား ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြည့်ကာ ရောက်ရှိလာသည်။

"တော်တော် သတ္တိကောင်းနေတယ်ပေါ့!"

အဘိုးကြီးက ဒေါသအရမ်း ထွက်နေပုံရသည်။

ယင်းယန်အကယ်ဒမီ၏ စုဆောင်းရေးအကြီးအကဲ အဖြစ် သူသွားလေရာရာ၌ အမြင့်ဆုံး ဧည့်ခံမှုစံနှုန်းကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဤလူကတော့ သူ့ကို ရှာဖို့ ဒီအထိ ပြေးလာခိုင်းနေ၏။

တော်တော်လေးကို မောက်မာနေတဲ့ လူပဲ!

အကြီးအကဲလုံယွမ်က အမိန့်ထုတ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲများ အားလုံး လိုက်ရှာကြရာ လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြောင်း ပထမဆုံးသိလိုက်ရသောကြောင့် သူဒီကိုလာခဲ့သည်။

"ကောင်လေး... မင်းကို မျက်နှာသာ လုံလုံလောက်လောက် ပေးပြီးပြီ... ငါနဲ့အတူ ယင်းယန်အကယ်ဒမီကို လိုက်ခဲ့ အကြီးအကဲလုံယွမ်က မင်းကို လူကိုယ်တိုင်တွေ့ချင်နေတယ်!"

အဘိုးကြီးသည် အခန်းထဲတွင် ရပ်ကာ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြသည်။

"အကြီးအကဲလုံယွမ်က ဘယ်သူလဲ? သူက ငါ့ကို တွေ့ချင်နေတယ် ဆိုတိုင်း ငါကသူ့ကို သွားတွေ့ရမှာလား"

တစ်ဖက်လူရဲ့ သဘောထားကို မြင်တော့ လုရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ!! အကြီးအကဲလုံယွမ်က အကယ်ဒမီရဲ့ တကယ့်သင်းထောက် အကြီးအကဲပဲ... သူ့အဆင့်အတန်းက လေးစားစရာကောင်းပြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားက အလွန်မြင့်မားတယ်။ မင်းကို မြင်နိုင်တာကတင် မင်းတစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။ မင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် မလုပ်သေးဘူးလား? မင်းကို လေလိုလွင့်ပစ်တာ ခံမလို့လား?"

အဘိုးအိုက ဟစ်အော်နေ၏။

"အဲဒီလိုကောင်းချီးမျိုး မလိုချင်ဘူး.... မုယန်ဖုန်း ဧည့်သည်ကို ပြန်ပို့လိုက်!"

နှစ်ဘဝ လူသားတစ်ယောက် အနေဖြင့် လုရွှမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ဖူးခြင်း မရှိသောကြောင့် ဤလူက စကားကောင်းကောင်း ပြောခဲ့လျှင် သူနှင့်အတူ လိုက်သွားနိုင်သည်။ ဤသို့ပြောခြင်းသည် သူ့ကို စိတ်ရှုပ်စေသည်မို့ သူ့လက်ကို တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက အရမ်းသတ္တိရှိတာပဲ... မင်းကိုယ်မင်း အရည်အချင်း နည်းနည်းရှိရုံနဲ့ ဟုတ်နေတယ်လို့ မထင်နဲ့။ ကျောင်းမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ် မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး!! အကြီးအကဲလုံယွမ်ကို မြန်မြန် သွားတွေ့လိုက်!! ဒါဆို မင်း ကျောင်းထဲဝင်နိုင်သေးတယ်"

အဘိုးကြီးသည် သူ့ပါးစပ်ကနေ အကြီးအကဲလုံယွမ်ရဲ့ နာမည်ကို ပြောတာတောင် တစ်ဖက်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပြန်ပို့နေတာကြောင့် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မုယန်ဖုန်း.... ကန်ထုတ်လိုက်တော့!"

၎င်းသည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီ သေးသေးလေးမျှသာဖြစ်သောကြောင့် အဲဒီကိုမသွားရင်လည်း အရေးမကြီးပေ။

"ဟုတ်!"

မုယန်ဖုန်း ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးပြီး အဘိုးကြီးရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး

"ဒီကလူကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ!"

"မင်းက ပေါင်မုန့် နဲ့ ဝိုင်ကောင်းကောင်း ပေးတာတောင် မစားမသောက်ချင်မှတော့ ဒါမင်းဘာသာ သေကြောင်းရှာတာပဲ!"

မမျှော်လင့်ဘဲ အကယ်ဒမီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးအကဲသည် တစ်ဖက်လူဆီက နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုသည် လုံးဝဒေါသထွက်သွားကာ မျက်လုံးများကို လှည့်ကာ မုယန်ဖုန်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်!

သူ၏ ခွန်အားသည် အကြီးအကဲ ဟူယွင်ထက် အနည်းငယ် အားကောင်းသော်လည်း သူသည် လုရွှမ်နှင့် နှိုင်းယှဥ်ရန် နေနေသာသာ အဓိပတိနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော မုယန်ဖုန်းထက်ပင် နောက်ကျကျန်နေသေးသည်။

ဝူ!

နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ မုယန်ဖုန်းက သူ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး လွင့်ပစ်လိုက်ပါ၏။

"မင်း"

အဘိုးကြီးက ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာအောင် ကျောင်းသားတွေ စုဆောင်းပြီးတဲ့ အခါမှာ ကျောင်းသား အမျိုးမျိုးကို တွေ့ဖူးသည်။ သူတို့ထက် သာလွန်တယ်လို့ ထင်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေက ကလေးတွေတောင် သူတို့နဲ့ ထိတွေ့ခွင့် ရချင်ကြ၏။ ဒီလို မောက်မာတဲ့ သူတွေကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ။

"မင်း ပြန်သွားပြီး အကြီးအကဲလုံယွမ်ကို ပြောလိုက်!! ကျုပ်ကို တွေ့ချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ လာခဲ့လို့!"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ!"

အဘိုးအို၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် နီမြန်းကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဘာ?? သူကငါ့ကို လာတွေ့ခိုင်းတယ်?"

ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲ လုံယွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အကြီးအကဲ... ဒီကလေးက မာနကြီးလွန်းတယ်။ အကယ်ဒမီမှာ ခေါ်ထားလိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်မှာ သေချာတယ်။ အဲဒါကို မေ့ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။"

အဘိုးအိုက ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေဆဲ။

"မှန်ပါတယ်..အကြီးအကဲ အကြီးအကဲရဲ့ အထောက်အထားက ဘာလဲ? ထုံးရွှမ်နယ်ပယ် ကောင်လေးကို လူကိုယ်တိုင် သွားတွေ့စရာလား? ငါတို့ကို လာနောက်ပြောင်တာလား?"

"မာနကြီးတာပဲလေ ငါသူ့ကို ဖမ်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်မယ်... သူက အရမ်းငယ်တာဆိုပြီး ဘာလို့ ဒီလောက် ရန်လိုချင်ယောင်ဆောင်နေတာလဲ ဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်!"

အဘိုးကြီး ပြောတာကို တခြား အကြီးအကဲတွေက ကြားတော့ ဒေါသတကြီးနဲ့ မျက်နှာတွေ နီရဲလာတော့သည်။

အကြီးအကဲ လုံယွမ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အဘယ်နည်း။

သူရဲ့အထောက်အထားကရော ဘာလဲ။ အကြီးအကဲလုံယွမ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာခေါ်ခိုင်းရအောင် တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းနေတာပဲ။

"တကယ်လို့ လူသားနဲ့ဓား ပေါင်းစည်းမှုနယ်ပယ်ကို ပါရမီရှင်ကို တခြားလူတွေက စုဆောင်းသွားခဲ့ရင်...."

ဆရာကြီး ဟူယွင်သည် သူတို့၏ စကားသံများကို ကြားသောအခါ ဒေါသတကြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကလေးသည် ဆီစားသက်သာသော မီးခွက်မဟုတ်မှန်း သူသိသော်လည်း လောင်စာအလွန်သက်သာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သို့သော် စုဆောင်းသူအနေဖြင့် သူ့မှာ ပြောစရာရှိသေးသည်။

"ပါရမီရှင်တွေက အမြဲတမ်း မာနကြီးတတ်ကြတယ်... သွားကြည့်ကြည့်ရအောင်!"

အကြီးအကဲလုံယွမ်က သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး လူတိုင်းရဲ့ စကားကို ရပ်တန့်စေလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အသက် ၁၇နှစ်အရွယ်တွင် လူသားနဲ့ဓား ပေါင်းစည်းမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိထားသူကို ကောင်းမွန်စွာ မွေးမြူထားသရွေ့ အနာဂတ်တွင် အကန့်အသတ် မရှိသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိနိုင်သည်။ ဒီလိုမျိုး အလားအလာကောင်းတဲ့ ပျိုးပင်တွေကို လွှတ်ထားဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။

တကယ်လို့ အဲဒီလူက အကြီးအကဲဟူယွင် ပြောသလို ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပေမယ့် မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ဘက်ကလည်း သင်ခန်းစာ တစ်ခုပေးပြီး ပညာပေးရမည်။

"သွားကြရအောင်!"

အကြီးအကဲ လုံယွမ်သည် အကြီးအကဲဟူယွင်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းခေါ်ပြီး ပေရွှီးဧည့်ကြို တည်းခိုခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲလုံယွမ်သည် အကယ်ဒမီတွင် လူသိများသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူများစွာကို ခေါ်ယူခဲ့ရာ ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားစေခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲလုံယွမ်က ဘာလို့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီးနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အပြင်ထွက်သွားတာလဲ"

"ကျောင်းသားအသစ် တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်လေ.... သူ့မာနကြီးချက်က ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူးလို့ကြားတယ်။ သူက အကြီးအကဲလုံယွမ်ကို လူကိုယ်တိုင် လာတွေ့ခိုင်းတယ်တဲ့လေ"

"မင်းဘာပြောလိုက်တယ်?? အကြီးအကဲလုံယွမ်ကို လူကိုယ်တိုင် လာတွေ့ခိုင်းတယ်??"

"ဟုတ်တယ်!! အဲဒီကျောင်းသားက အကယ်ဒမီကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို လက်ခံရတာက အကယ်ဒမီရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲလို့ တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့တာလေ"

"ဘုရားရေ... ဒီကောင်က အရမ်းမိုက်တာပဲ"

ကောင်းတဲ့အရာတွေဆို သတင်း မထွက်တတ်ဘူး။ မကောင်းတဲ့ အရာတွေဆို မိုင်ထောင်ချီအထိ ပြန့်နှံ့သွားနိုင်သည်။

ကျောင်းသားတစ်ယောက်က နောက်ကျမှ အမည်စာရင်း လာသွင်းပြီး အကြီးအကဲလုံယွမ်ကိုလည်း လူကိုယ်တိုင် လာနှုတ်ဆက်ခိုင်းတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက အကယ်ဒမီမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"တော်တော်ကောင်းတဲ့ သတ္တိပဲ!"

"ဒီကို လာတဲ့အခါ ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရဦးမှာပေါ့"

"ဟေ့...သူက ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ချောင်းနဲ့ ကြီးလာတာ ဖြစ်နိုင်မလား"

သတင်းတွေ ပြန့်နှံ့လာတာနဲ့အမျှ လုရွှမ် အကယ်ဒမီ မ၀င်ခင်မှာ လူတော်တော်များများက သူ့ကို မုန်းတီးလာကြတော့သည်။

တခြားသူများမှာ အကယ်ဒမီကို မဝင်ခင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ သူကတော့ နောက်ကျရုံတင်မက အကြီးအကဲ လုံယွမ်ကိုပါ လူကိုယ်တိုင် လာကြိုရန် ပြောခဲ့သေးသည်။

လုရွှမ်သည် အကယ်ဒမီထဲ မဝင်ခင် ကျောင်းသားများကြား မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေမှန်း မသိခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း သိနေရင်တောင် အရေးမကြီးချေ။ မုန်းသည်ဖြစ်စေ မမုန်းသည်ဖြစ်စေ သူနှင့်မဆိုင်ပါ။

အကယ်ဒမီတွင် အသစ်ခန့်အပ်ထားသော ပြင်ပတပည့်များကြားတွင် လှပသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် နှစ်ခုသည် လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေသည်။

"လော့ရုံ ရှောင်းရှောင်း.... နင်တို့ ကြားပြီးပြီလား? မာနကြီးတဲ့ တပည့်အသစ်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး အကြီးအကဲ လုံယွမ်ကို လူကိုယ်တိုင် လာကြိုခိုင်းတယ်တဲ့!"

ကောင်မလေး တစ်ယောက်က ပြေးလာပြီး တဟားဟား ရယ်ရင်း ပြောလေ၏။

ထိုလှပသော ရုပ်သွင်နှစ်ခု မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် လင်ရှောင်းရှောင်းတို့ ဖြစ်ပြီး ဆရာကြီးဟူယွင်နှင့်အတူ အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ သူများ ဖြစ်သည်။

"ဒီသတင်းက အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေတယ်လေ မကြားမိရင် ခက်ပြီပေါ့..."

လင်ရှောင်းရှောင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဒီနေ့ အပြင်ထွက်ပြီးတာနဲ့ အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတာကို သူမတို့ မကြားမိရင် ထူးဆန်းသွားလိမ့်မည်။

"အကြီးအကဲလုံယွမ်က အကယ်ဒမီမှာ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီကျောင်းသားက သူ့ကို လာခေါ်ခိုင်းတာ အရမ်းမောက်မာလွန်းတယ်။ သူဘယ်လို ပုံစံလဲ သိချင်ပါရဲ့"

လော့ရုံသည် တိုင်းပြည်ကြီးကိုပင် လွှမ်းခြုံသွားစေသည့် အပြုံးတစ်ပွင့်ကို ဖန်ဆင်းလိုက်သည်။ ဒီသတင်းကို ကြားတော့ သူမလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမသည် ကျန်းဝူအကယ်ဒမီတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် လူသိများသော်လည်း ယင်းယန်အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူမသည် ဘာမှမသိခဲ့ပေ။ ထိုမှသာလျှင် အကယ်ဒမီသည် သူမအား အာရုံစိုက်ရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သိခဲ့သည်။

ကျောင်းသားသစ် တစ်ယောက်က အကယ်ဒမီကျောင်းထဲ မ၀င်ခင်မှာ အကြီးအကဲလုံယွမ်ကိုတောင် လာတွေ့ခိုင်းတယ် ဆိုတော့ ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးပါလိမ့်။

"ငါလည်း သူ့ကိုတွေ့ချင်တယ်"

ခဏလောက် တွေးပြီး ပြောလာတဲ့ အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အိုး ဒါနဲ့သူက နင်တို့လိုပဲ သူ့ကို ဆရာကြီးဟူယွင်က ခေါ်ယူခဲ့တာကို ငါကြားလိုက်တယ်... နင်တို့ချင်း သိကြလား?"