ဝမ်းဗိုက်ကိုခွဲခြင်း

ဝိညာဉ်သားရဲများ၊ သူတော်စင်သားရဲများနှင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုရန်အတွက် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း သုံးရာခန့်က သားရဲတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဖန်တီးခဲ့သော အထူးဘာသာစကား ဖြစ်သော သားရဲဘာသာစကားကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော သားရဲမျိုးနွယ်က နားလည်နိုင်သည်။

မူလက သားရဲတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သားရဲမျိုးနွယ်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ဤဘာသာစကားကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ဖန်တီးပြီး လူကြိုက်များမှု အပြည့်အဝ မပေါ်မီတွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားကာ အမွေအနှစ်များလည်း ရှည်လျားသော သမိုင်းမြစ်တစ်လျှောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သားရဲတစ်သောင်းဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်းနှင့်အတူ သားရဲဘာသာစကားသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲထိန်းသူများသည် သားရဲဘာသာစကားကို သားရဲမျိုးရိုးမှ တစ်ဆင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း အားလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

၎င်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်သည်။ သားရဲတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ၎င်းကို မအောင်မြင်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့ရသည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် သားရဲဘာသာစကားသည် တည်ရှိနေခဲ့ပေမယ့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိပါသည်။

အခုလို သူတို့ရှေ့က လူငယ်က ပြောထွက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လိုမှ မတုန်လှုပ်နိုင်ဘဲ နေမလဲ?

သားရဲထိန်းသူသည် သားရဲဘာသာစကားကို ပြောနိုင်လျှင် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုနိုင်ပါက သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းသည် ပို၍အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ခြံတွင်းရှိ သားရဲထိန်းသူအားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် လုရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း တောက်ပလာတော့သည်။

"ဒီအရွယ်မှာ သူ သားရဲတွေကို ထိန်းကျောင်းနိုင်တဲ့ ပညာရှင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... သံသွား သင်းခွေချပ်တွေ အကြောင်းလည်း ကောင်းကောင်းသိတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သားရဲဘာသာစကား ပြောတတ်ဖို့က သူ့မှာ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ အမွေဆက်ခံမှု ရှိထားမှာကို ကြောက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းနှုတ်ဆိတ်နေနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် သူ့ကို အဘယ်သူမှ ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ခန်းမသခင်ဖုန်းသည် ခဏကြာအောင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောခဲ့သည်။

သူသည် ထက်မြက်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လုရွှမ် ပြောသည့် စကားသည် သားရဲဘာသာစကား ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မှန်းဆကာ ဤကိစ္စထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် တိမ်ပင်လယ်နယ်ပယ် တစ်ခုလုံးတွင် အာရုံစိုက်မှု ဖြစ်စေမည်မှာ သေချာပါသည်။

"ခန်းမသခင်ဖုန်း စိတ်မပူပါနဲ့... ကျုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ကတိကဝတ်ပြုပြီး ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

လူအိုကြီးကောင်းလည်း ဒါကို သဘောပေါက်ပြီး လေးနက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ အသက်နှင့် ယှဉ်ကာ ကောင်းကင်ကို ကျိန်ဆိုသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖောက်ဖျက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံက အပြစ်ပေးလိမ့်မည်။

"ငါတို့ ကံကြမ္မာကို တိုင်တည်ပြီး ကတိတည်ကြပါမယ်!"

တခြားသူတွေကလည်း ဒီကိစ္စရဲ့ လေးနက်မှုကို နားလည်ပြီး တက်ညီလက်ညီ ပြောလာကြသည်။ မကြာခင်မှာ လူတိုင်းက ဒီကိစ္စကို မပြန့်ပွားဖို့ ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်ကြ၏။

"!"

လူတိုင်းက ကျိန်ဆိုကြပြီး လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် မရပ်ဘဲ လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ သံသွားသင်းခွေချပ်နှင့် ဆက်လက် “ဆက်သွယ်” ခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော ဘာသာစကားသည် ကောင်းကင်မှ နက်နဲသော အသံနှင့်တူပြီး နားထဲသို့ စီးဝင် သွားသောအခါတွင် လူတို့အား ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို ပြင်းပြစေသည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ပြီးနောက် ပေါင်းစပ် လန်းဆန်းမှုတစ်ခုပါ ရောစပ်လာပြီး လူတွေကို စွဲလမ်းလာစေသည်။

ကိုယ့်နားနဲ့သာ မကြားရရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုဘာသာစကားမျိုး ရှိတယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ပါ။ ခဏကြာ နားထောင်ပြီးနောက် ခြံတွင်းရှိ အကြီးအကဲများသည် မကြာမီတွင် ထိုအသံထဲ နှစ်မြုပ်သွားကြသည်။

ခန်းမသခင်ဖုန်းပင်လျှင် ခွန်အားမရှိသလိုဖြင့် အချိန်မရွေး မေ့လဲသွားနိုင်သည်။

"လူတိုင်း... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အာရုံငါးပါးကို ပိတ်ပြီး နားထောင်တာကို ရပ်လိုက်ပါ... မဟုတ်ရင် အကုန်ဒီမှာ သေသွားနိုင်တယ်!"

တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရတော့ ခန်းမသခင်ဖုန်း အလောတကြီး အော်လိုက်သည်။ သူ့စကားကြားတော့ အားလုံးက အာရုံငါးပါးကို အမြန်ပိတ်လိုက်ကြပြီးမှ ပိုသက်သာလာကြသည်။

သားရဲဘာသာစကားသည် ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုနိုင်သော ဘာသာစကား တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအင်အားမှာ နည်းပါးလွန်း၍ ၎င်းကို အတင်းအကျပ် နားထောင်ပါက အလွယ်တကူ အစွဲအလမ်း ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

"သားရဲဘာသာစကားကို ဖန်တီးပြီးနောက်မှာ ပြန့်နှံ့မသွားတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... လူတိုင်းက မသင်ယူနိုင် လောက်အောင် နက်နဲလွန်းလှတာပဲ"

ခန်းမသခင်ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

သားရဲတစ်သောင်းဂိုဏ်းသည် သားရဲဘာသာစကားကို ဖန်တီးပြီးနောက် လူအများက ၎င်းကို လေ့လာသင့်သည်ဟု အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဂိုဏ်းကွဲသွားသည့်တိုင် ဘာသာစကားသည် ပြန့်နှံ့မသွားခဲ့ဘဲ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာခန့်က စစ်ပွဲ၏ သမိုင်းမြစ်ရှည်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပထမတော့ သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။ လုရွှမ်ပြောတဲ့ သားရဲဘာသာစကားကို ကြားတော့မှ သူနားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤဘာသာစကားသည် ပြန့်ပွားလိုလျှင်ပင် ပြန့်ပွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုရတော့ လူတိုင်းက သင်ယူလို့ မရတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းသဘောတူရင် စလိုက်ကြရအောင်!"

ခဏအကြာတွင် လုရွှမ်သည် သံသွားသင်းခွေချပ်နှင့် ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသွားပုံရပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဟူး ဟူး!

သင်းခွေချပ်ကြီး၏ ခေါင်းသည် လျင်မြန်စွာ ညိတ်လာ၏။ လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင်ကြား ဆက်သွယ်ရေးကို အခြားသူများ နားမလည်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူတို့ သဘောတူညီမှု ရသွားသည်ကို သိနေသေးသည်။

"ဒါတွေ အကုန်စား!"

ခေါင်းညိတ်ပြတာကို မြင်တော့ လုရွှမ်က နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး သူ့ရှေ့က ခန်းမသခင်ဖုန်း စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာများစွာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သံသွားသင်းခွေချပ်သည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှေ့သို့ရောက်လာ၍ ပါးစပ်ကျယ်ကြီးဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

"ဒါ"

ဒီမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရတဲ့ ခန်းမသခင်ဖုန်းနဲ့ တခြားသူတွေက ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ မျက်လုံးတွေသာ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ခန်းမသခင်ဖုန်းသည် ဆေးပင်ပစ္စည်းများ၊ သတ္တုရိုင်းများနှင့် အဖိုးတန် ရှားပါးသော မြေမှုန့်များကိုပင် စုဆောင်းခဲ့သည်။ ထိုအရာများကို ဝိညာဥ်သားရဲက တိုက်ရိုက် စားပစ်ခဲ့သည်။

ဒီကောင်ရဲ့ သွားတွေက တကယ်ကောင်းတာပဲ။ သွားတွေ ကောင်းနေရင်တောင် အစာအိမ်က အစာကြေနိုင်ပါ့မလား။ ထို့အပြင် ဤအရာများကို စားသုံးခြင်းသည် အဘယ်ကြောင့်နည်း။

သူတို့စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းနေပေမယ့် ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြဘဲ လှောင်အိမ်ထဲက လူငယ်ကိုသာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

လူငယ်လေးဟာ သင်းခွေချပ်ကို ထားဖို့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက် ရှိရမယ် ဆိုတာ သူတို့ သိသည်။ ဒါဟာ သားရဲတွေကို ထိန်းကျောင်းတဲ့ နည်းလမ်းသစ် တစ်ခုတောင် ဖြစ်နိုင်၏။ ဗဟုသုတ အသစ်တွေကို သင်ယူဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလုပ် လွဲချော်ခွင့် ပေးပါ့မလဲ။

"ကောင်းတယ် ခန်းမသခင်ဖုန်း... ချွန်ထက်တဲ့ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းနဲ့ သံပုံးတစ်ပုံး ယူလာပေးပါ"

စားပြီးသွားသည်နှင့် လုရွှမ်က ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလာသည်။ ခန်းမသခင်ဖုန်းသည် မတွန့်ဆုတ်ဝံ့ဘဲ လှည့်ထွက်ကာ ခဏအကြာတွင် အရာနှစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဓားမြှောင်ကို လက်ခံပြီးနောက် လုရွှမ်သည် သူ့ရှေ့ရှိ သင်းခွေချပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခုက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်မျိုးမျိုး ချထားပုံရ၏။

"အမ်?"

"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ?"

ခန်းမသခင်ဖုန်း နဲ့ တခြားသူတွေက ခဏတာ ခေါင်းရှုပ်သွားကြသည်။ ဝိညာဥ်သားရဲနှင့် လူသား နှစ်ဦးစလုံးသည် အားနည်းသော နေရာများကို ကာကွယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင်ရှိ ဝိညာဥ်သားရဲ၏ အအားနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ ဝမ်းဗိုက်ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုအချိန်တိုင်း ကာကွယ်ထားသင့်ပြီး အခြားသူများအား အလွယ်တကူ ပြသရန် မသင့်ပေ။ ယခုမှာမူ ၎င်း၏ဝမ်းဗိုက်ကို အထူးပြသထားလျက် ရှိသည်။

ဘာလုပ်နေတာလဲ?

ထူးဆန်းသည့် အချက်ကို ရှင်းမပြနိုင်သေးသဖြင့် အားလုံးနီးပါး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြသည်။

လုရွှမ်သည် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှဖြင့် သင်းခွေချပ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားမြှောင်နှင့် တည့်တည့် ထိုးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝှစ်!

ဓားမြှောင်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်နှင့် သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။

"တိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ပြင်!"

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခန်းမသခင်ဖုန်းရဲ့ အမူအရာက ပြောင်းသွားပြီး သူက အလျင်အမြန် အော်လိုက်သည်။

ဒီသံသွားသင်းခွေချပ်ကို ဖမ်းမိနိုင်ဖို့အတွက် သန်မာတဲ့ လူအများအပြားဟာ ကြီးမားတဲ့ အဖိုးအခ ပေးခဲ့ရပါသည်။ အခု လုရွှမ်ဟာ တစ်ဖက်သားရဲရဲ့ ဗိုက်ကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်တဲ့အတွက် ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်တော့မလဲ။

သူတို့ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် လုရွှမ်ကို အရင်သတ်မယ် ပြီးရင် အရပ်လေးမျက်နှာက လူတွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကိုလည်း လူတိုင်းသိကြပြီး အားလုံးက အားမာန်အပြည့်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အတွက် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက သံသွားသင်းခွေချပ်သည် ချက်ချင်း ခုန်တက်လာပြီး လုရွှမ်ကို ဒုက္ခပေးမည်ဟု တွေးလိုက်သောအခါတွင် နောက်ထပ် အံ့သြစရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သင်းခွေချပ်သည် မလှုပ်ရှားရုံ သာမက လှောင်အိမ်ထဲတွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်ဖြင့် အိပ်နေသေးသည်။ ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားဖြင့်ထိုးပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းကို နှစ်သက်နေသည့် ပုံပင် ပေါက်နေသည်။

ခန်းမသခင်ဖုန်း နှင့် အခြားသူများ အချင်းချင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ ကြည့်ကာ အံသြသွားပြန်သည်။ ဒီနေ့မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက စိတ်ကူးယဉ် ထားတာထက်တောင် မယုံနိုင်စရာပဲ။

ဝှစ်!

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်မှုကို လျစ်လျူရှု၍ လုရွှမ်သည် လက်ထဲတွင်ရှိ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းဖြင့် သံသွားသင်းခွေချပ်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ ရှည်လျားသော အငွေ့အသက်များ ထွက်လာပြီး သွေးများစီးကျလာခဲ့သည်။